ମଣୀନ୍ଦ୍ରସାରରଚିତୈଃ କପାଟୈର୍ଦର୍ପଣାନ୍ଵିତୈଃ
ମଣିମାଳାର ସାର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଦ୍ୱାର, ଦର୍ପଣ ସହିତ ଅଲଙ୍କୃତ।
ଷୋଡଶଦ୍ଵାରସଂଯୁକ୍ତଂ ସୁଦୀପ୍ତଂ ରତ୍ନଦୀପକୈଃ
ଷୋଢ଼ଶ ଦ୍ୱାର ସହିତ, ରତ୍ନ ଦୀପର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଭରିଥିବା।
ନାନାଚିତ୍ରଵିଚିତ୍ରାଢ୍ଯେ ଵସନ୍ତଂ ଵରମୀଶ୍ଵରମ୍ 1.28.
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଶୋଭାମୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଗବାନ ବାସ କରନ୍ତି।
ଶରନ୍ମଧ୍ଯାହ୍ନମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡପ୍ରଭାମୋଚକଲୋଚନମ୍
ଶରତ୍କାଳ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପରି ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ।
କୋଟିକନ୍ଦର୍ପଲାଵଣ୍ଯଲୀଲାନିନ୍ଦିତମନ୍ମଥମ୍
ଯାହାଙ୍କର ଲୀଳା ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ କୋଟି କାମଦେବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଲଜ୍ଜାଇଦିଏ।
ସସ୍ମିତଂ ମୁରଲୀହସ୍ତଂ ସୁପ୍ରଶସ୍ତଂ ସୁମଙ୍ଗଲମ୍
ସ୍ମିତମୁଖରେ ବାଂଶୀଧାରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଶୁଭମୟ।
ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତସର୍ଵାଂଗଂ କୌସ୍ତୁଭେନ ଵିରାଜିତମ୍
ସମଗ୍ର ଦେହରେ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, କୌସ୍ତୁଭ ମଣିରେ ଶୋଭିତ।
ତ୍ରିଭଙ୍ଗଭଙ୍ଗ୍ଯା ସଂଯୁକ୍ତଂ ମଣିମାଣିକ୍ଯଭୂଷିତମ୍
ତିନିଭଙ୍ଗ ଭାବରେ ଦେହ ଭଙ୍ଗିମା ଓ ମଣି ମାଣିକ୍ୟ ରେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ରତ୍ନକେଯୂରଵଲଯରତ୍ନମଞ୍ଜୀରରଞ୍ଜିତମ୍
ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର କେୟୂର, ବଳୟ ଓ ମଞ୍ଜିରାରେ ଶୋଭିତ।
ମୁକ୍ତାପଙ୍କ୍ତିସଦୃକ୍ଷାଭଦଶନଂ ସୁମନୋହରମ୍
ମୁକ୍ତାମାଳା ପରି ଦାନ୍ତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷକ।
ଵୀକ୍ଷିତଂ ଗୋପିକାଭିଶ୍ଚ ଵେଷ୍ଟିତାଭିସ୍ସମନ୍ତତଃ
ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁଛନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ଭୂଷିତାଭିଶ୍ଚ ସଦ୍ରତ୍ନନିର୍ମିତୈର୍ଭୂଷଣୈଃ ପରମ୍
ସେମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଅଳଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାନନ୍ତଧର୍ମାଦ୍ଯୈର୍ଵନ୍ଦିତଂ ମୁଦା 1.28.
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ, ଅନନ୍ତ, ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି।
ରାସେଶ୍ଵରଂ ସୁରସିକଂ ରାଧାଵକ୍ଷସ୍ଥଲସ୍ଥିତମ୍
ରାସର ନାଥ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ରାଧାଙ୍କ ଛାତିରେ ବିରାଜିତ।
ସତତଂ ଧ୍ଯେଯମସ୍ମାକଂ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେଇ ପରମାତ୍ମା, ଇଶ୍ୱର, ସଦା ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରିବାଯୋଗ୍ୟ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ନିର୍ଗୁଣଂ ଚ ନିରୀହଂ ପ୍ରକୃତେଃ ପରମ୍
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଗଠିତ, ଗୁଣହୀନ, ଆସକ୍ତିହୀନ ଓ ପ୍ରକୃତିରୁ ଉପରେ।
ସର୍ଵେଶ୍ଵରଂ ସର୍ଵପୂଜ୍ଯଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିକରଂ ପ୍ରଦମ୍
ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା।
ଗୋପଵେଷଶ୍ଚ ଗୋପାଲୈଃ ପାର୍ଷଦୈଃ ପରିଵେଷ୍ଟିତଃ
ଗୋପବେଶରେ, ଗୋପାଳ ମିତ୍ରମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ସର୍ଵାନ୍ତରାତ୍ମା ସର୍ଵତ୍ର ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଃ ସର୍ଵଗଃ ସ୍ମୃତଃ ସର୍ଵାତ୍ମା ଚ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ତେନ କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ, ସମସ୍ତଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ଓ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ; ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
କୃଷିଶ୍ଚ ସର୍ଵଵଚନୋ ନକାରଶ୍ଚାଦିଵାଚକଃ
‘କୃ’ ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦର ମୂଳ ଅଂଶ, ‘ଷ୍ଣ’ ଆଦି ଧ୍ୱନି।
ସ ଏଵାଂଶେନ ଭଗଵାନ୍ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜଃ
ସେ ଅଂଶରୂପେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଚାରିହସ୍ତୀୟ ଭଗବାନ।
ସ ଏଵ କଲଯା ଵିଷ୍ଣୁଃ ପାତା ଚ ଜଗତାଂ ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ଅଂଶରେ ବିଷ୍ଣୁ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷାକାରୀ ପ୍ରଭୁ।
ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ପରବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପକମ୍ 1.28.
ମୁଁ ଯେଉଁ ସବୁ କଥା କହିଲି, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ପରମବ୍ରହ୍ମର ସ୍ୱରୂପ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶଙ୍କରସ୍ତତ୍ର ଵିରରାମ ଚ ଶୌନକ
ଏପରି କହି, ଶଙ୍କର ସେଠାରେ ଚୁପ ହେଲେ, ହେ ଶୌନକ।
ମୁନିସ୍ତୋତ୍ରେଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଭଗଵାନାଦିରଚ୍ଯୁତଃ
ମୁନିଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ଆଦିଅବିନାଶୀ ଭଗବାନ୍ ଖୁସି ହେଲେ।
ମୁନୀନ୍ଦ୍ରସ୍ତଂ ସଂପ୍ରଣମ୍ଯ ପ୍ରହୃଷ୍ଟଵଦନେକ୍ଷଣଃ
ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ, ଖୁସି ମୁହଁ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ସୌତିରୁଵାଚ ଋଷିର୍ନାରାଯଣସ୍ଯୈଵ ବଦରୀଵନସଂଯୁତମ୍
ସୌତି କହିଲେ: ଋଷି ନାରାୟଣଙ୍କ ସହିତ ବଦରୀ ଅରଣ୍ୟରେ ଥିଲେ।
ନାନାଵୃକ୍ଷଫଲାକୀର୍ଣଂ ପୁଂସ୍କୋକିଲରୁତଶ୍ରୁତମ୍
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଫଳ ଥିଲା, ପୁରୁଷ କୋଇଲିର ମଧୁର ସ୍ୱର ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
ଋଷୀନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ହିଂସାଭଯଵିଵର୍ଜିତମ୍
ଋଷିମାନଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ, ସେଠାରେ କୌଣସି ହିଂସା କିମ୍ବା ଭୟ ନଥିଲା।
ସିଦ୍ଧେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ମୁନୀନ୍ଦ୍ରାଣାମାଶ୍ରମାଣାଂ ତ୍ରିକୋଟିଭିଃ
ସିଦ୍ଧମାନେ ଓ ମୁନିମାନଙ୍କର ତିନି କୋଟି ଆଶ୍ରମ ସେଠାରେ ଥିଲା।