ବ୍ରହ୍ମା ଶୁଭାଶିଷଂ ଚୈଵ ମୁନଯଶ୍ଚାପି ହର୍ଷିତାଃ । ନନୃତୁର୍ଦେଵତାଃ ସର୍ଵା ଜଗୁର୍ଗନ୍ଧର୍ଵକିନ୍ନରାଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, ଋଷିମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ଏହିପରି କଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ନୃତ୍ୟ କଲେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତାତ ସ୍ତଵରାଜମନୁତ୍ତମମ୍ । ଵିଘ୍ନଵିଘ୍ନକରଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଶତ୍ରୁସଂହାରକାରଣମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଓ ପୁତ୍ର, ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରରାଜ, ଯାହା ବିଘ୍ନ ଦୂର କରେ, ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରେ ଏବଂ ତୁରନ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ—
ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯଜନକଂ ସୁଖଦଂ ପରମଂ ଶୁଭମ୍ । ନିର୍ଵାଣମୋକ୍ଷଦଂ ଚୈଵ ହରିଭକ୍ତିପ୍ରଦଂ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ଅତି ଶୁଭ ଏବଂ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଗୋଲୋକଵାସଦଂ ଚୈଵ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦଂ ଵରମ୍ । ସ୍ତୋତ୍ରରାଜପ୍ରପଠନାତ୍ପ୍ରସନ୍ନା ପାର୍ଵତୀ ସଦା
ଏହା ଗୋଲୋକରେ ବାସ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରରାଜ ପଢ଼ିଲେ ପାର୍ବତୀ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି।
ଲୋଭମୋହକାମକ୍ରୋଧକର୍ମମୂଲନିକୃନ୍ତନମ୍ । ବଲବୁଦ୍ଧିକରଂ ଚୈଵ ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଵିନାଶନମ୍
ଏହା ଲୋଭ, ମୋହ, କାମ, କ୍ରୋଧ ଓ କର୍ମର ମୂଳ କାଟିଦେଏ, ଶକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ଜନ୍ମ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ନାଶ କରେ।
ଧନପୁତ୍ରପ୍ରିଯାଭୂମିସର୍ଵସଂପତ୍ପ୍ରଦଂ ନୃଣାମ୍ । ଶୋକଦୁଃଖହରଂ ଚୈଵ ସର୍ଵାମିଦ୍ଧିପ୍ରଦଂ ଵରମ୍
ଏହା ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ, ସନ୍ତାନ, ପ୍ରିୟଜନ, ଜମି ଓ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। ଏହା ଶୋକ ଓ ଦୁଃଖ ଦୂର କରେ, ସମସ୍ତ ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ।
ସ୍ତୋତ୍ରରାଜପ୍ରପଠନାନ୍ମହାଵନ୍ଧ୍ଯା ପ୍ରସୂଯତେ । ଵନ୍ଧନାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ଦୁଃଖୀ ଭଯାନ୍ମୁଚ୍ଯେତ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରରାଜ ପଢ଼ିଲେ ବଡ଼ ବନ୍ଧ୍ୟା ମହିଳା ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନ ପାଉଛନ୍ତି। ଦୁଃଖି ଲୋକ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ରୋଗାଦ୍ଵିମୁଚ୍ଯତେ ରୋଗୀ ଦରିଦ୍ରଶ୍ଚ ଧନୀ ଭଵେନ୍ । ଦାଵାଗ୍ନିମଧ୍ଯେ ନ ମୃତୋ ମଗ୍ନଃ ପୋତୋ ମହାର୍ଣଵେ
ରୋଗୀ ଲୋକ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି, ଦରିଦ୍ର ଧନୀ ହୁଅନ୍ତି। ଜଙ୍ଗଲ ଅଗ୍ନିରେ କେହି ମରନ୍ତି ନାହିଁ, ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରରେ ନାଉ ଡୁବେ ନାହିଁ।
ଦସ୍ଯୁଗ୍ରସ୍ତୋ ନିପୁଗ୍ରସ୍ତୋ ହିଂସ୍ରଜନ୍ତୁସମନ୍ଵିତଃ । ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ଵୈଶ୍ଯେନ୍ଦ୍ର କଲ୍ଯାଣଂ ଲଭତେ ନରଃ
ଡାକାତ, ଶତ୍ରୁ କିମ୍ବା ହିଂସ୍ର ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଓ ବଣିକ୍ରାଜ, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ଶୁଭ ଲାଭ କରେ।
ତୈଜସାନାଂ ଯଥା ରତ୍ନମାଶ୍ରମାଣାଂ ଦ୍ଵିଜୋ ଯଥା । ନଦୀନାଂ ଚ ଯଥା ଗଙ୍ଗା ମନ୍ତ୍ରାଣାଂ ପ୍ରଣଵୋ ଯଥା
ଯେପରି ରତ୍ନମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ତେଜସ୍ୱୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଶ୍ରମମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଗଙ୍ଗା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମନ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଣବ ଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ତୁଲସୀ ସର୍ଵପତ୍ରାଣାଂ ଧରାଣାଂ ଚ ଵସୁଂଧରା । ପୁଷ୍ପାଣାଂ ପାରିଜାତଂ ଚ କାଷ୍ଠାନାଂ ଚନ୍ଦନଂ ଯଥା
ସମସ୍ତ ପତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ତୁଳସୀ, ଭୂମିମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଧରା, ଫୁଲମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ପାରିଜାତ, କାଠମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଚନ୍ଦନ ଯେପରି—
ଵିଷ୍ଣୁପୂଜା ଚ ତପସାଂ ଵ୍ରତେଷ୍ଵେକାଦଶୀ ଯଥା । ଜ୍ଞାନିନାଂ ଚ ଯଥା ଶଂଭୁଃ ସିଦ୍ଧାନାଂ ଚ ଗଣେଶ୍ଵରଃ
ତପସ୍ୟାମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ବିଷ୍ଣୁପୂଜା, ବ୍ରତମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଏକାଦଶୀ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶଂଭୁ, ସିଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଗଣେଶ୍ୱର ଯେପରି—
ଦେଵାନାଂ ଚ ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵେଦାଃ ଶାସ୍ତ୍ରେଷୁ ତନ୍ତ୍ରତଃ । ଦେଵୀନାଂ ଚ ଯଥା ଦୁର୍ଗା ଶାନ୍ତାନାଂ କମଲା ଯଥା
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ବିଷ୍ଣୁ, ଶାସ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ବେଦ, ଦେବୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁର୍ଗା, ଶାନ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କମଳା ଯେପରି—
ସରସ୍ଵତୀ ଚ ଵିଦୁଷାଂ ରାଧିକା ସୁନ୍ଦରୀଷୁ ଚ । ତଥା ସ୍ତୋତ୍ରେଷ୍ଵିଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ନାତଃ ପରତରଂ ଵ୍ରଜ
ବିଦ୍ୱାନମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସରସ୍ୱତୀ, ସୁନ୍ଦରୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ରାଧିକା ଯେପରି, ସ୍ତୋତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର, ଏଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିଛି ନାହିଁ, ଓ ବ୍ରଜ।
ପୁରା ଦତ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣେ ଚ ପୁଷ୍କରେ ସୂର୍ଯପର୍ଵଣି । ଦୈତ୍ଯଗ୍ରସ୍ତାଯ ଭୀତାଯ ସର୍ଵଦୁର୍ଗହରଂ ପରମ୍
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂଜାବେଳେ ପୁଷ୍କରରେ, ଦେମନମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ଏବଂ ଭୟଭୀତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଏହା ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏହା ସମସ୍ତ କଷ୍ଟର ସର୍ବୋତ୍ତମ ନାଶକ।
ଶିଵାଯ ଶତ୍ରୁଗ୍ରସ୍ତାଯ ଦଦୌ ବ୍ରହ୍ମା ମଦାଜ୍ଞଯା । ଶିଵଶ୍ଚ ସନକାଦିଭ୍ଯଃ ପୁରା ଦୁର୍ଵାସସେ ଦଦୌ
ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହାକୁ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ଥିଲେ। ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ଶିବ ଏହାକୁ ସନକ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ଓ ଦୁର୍ବାସାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ସନତ୍କୁମାରୋ ଭଗଵାନ୍କୃପଯା ଗୌତମାଯ ଚ । ପୁଲହାଯ ପୁଲସ୍ତ୍ଯାଯ ଦଦୌ ଚାଙ୍ଗିରସେ ମୁଦା
ସନତକୁମାର ଭଗବାନ ଦୟାରୁପି ଗୌତମ, ପୁଲହ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଓ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଏହା ଦେଇଥିଲେ।
ତଥା ଯନ୍ଦ୍ରାଯ ସୂର୍ଯାଯ ସୂର୍ଯଶ୍ଚାପି ଯମାଯ ଚ । ଯମାଶ୍ଚ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତାଯ କୃପଯା ଚ ପୁରା ଦଦୌ
ଏହିପରି, ସେ ଏହା ଯମ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯମଙ୍କୁ ଦେଲେ; ଯମ ଦୟାରୁପି ପୁରାତନ କାଳରେ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ନିତ୍ଯଂ ପଠିଷ୍ଯସି ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଗୋଲୋକଗମନାଯ ଵୈ । ସାକ୍ଷାତ୍ପଶ୍ଯସି ଭୋ ତାତ ତାମେଵ ପାର୍ଵତୀମିହ
ଗୋଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଯଦି ତୁମେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ସଦା ପଢିବା, ତେବେ ଏଠାରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖିପାରିବ।
ଯସ୍ମୈ କସ୍ମୈ ନ ଦାତଵ୍ଯଂ ପାପିନେ ଗୋପନଂ କୁରୁ । ନାରାଯଣସ୍ଯ ଭକ୍ତାଯ ଶାନ୍ତାଯ ଵିଦୁଷେ ତଥା
ଏହା କାହାକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବିଶେଷ କରି ପାପୀଙ୍କୁ ଦେବା ନାହିଁ; ଏହା ଗୁପ୍ତ ରଖ; ଏହା କେବଳ ନାରାୟଣଙ୍କ ଭକ୍ତ, ଶାନ୍ତ ଓ ଜ୍ଞାନୀକୁ ଦେବା।
ସର୍ଵଜ୍ଞାଯ ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଦାତଵ୍ଯଂ ଚ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ । ଵିପ୍ରାଯ ଵୃଷଵାହାଯ ଵୃଷଲୀଵତଯେ ତଥା
ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୃଷବାହନଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ନୀତିବାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ରହୁଥିବାକୁ ଏହା ସାବଧାନରେ ଦେବା ଉଚିତ।
ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ସୂପକାରାଯ ଶୂଦ୍ରକ୍ଷାଦ୍ଧାନ୍ନଭୋଜିନେ । କନ୍ଯାଵିକ୍ରଚିଣେ ଚୈଵ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଵିଶେଷତଃ
ଏହା ଶୂଦ୍ର ରାନ୍ଧିଆ, ଶୂଦ୍ର ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବା, କନ୍ୟା ବିକ୍ରି କରୁଥିବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ବିଶେଷ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଂ ଚ ଲଭତେ ସିଦ୍ଧସ୍ତୋତ୍ରେ ଭଵେଦ୍ଯଦି । ଦଶାଯୁତଜପେନୈଵ ସିଦ୍ଧସ୍ତୋତ୍ରୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ଯଦି ସ୍ତୋତ୍ର ସିଦ୍ଧ ହେବା, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ; ଦଶ ହଜାର ଜପ କଲେ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ସିଦ୍ଧି ହେବ।
ଅଗ୍ନିସ୍ତମଭଂ ଜଲସ୍ତମ୍ଭଂ ମୃତ୍ସ୍ତମ୍ଭଂ ମନସସ୍ତଥା । ଅଶ୍ଵମେଧସହସ୍ରାଚ୍ଚ ପୃଥିଵ୍ଯାଶ୍ଚ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାତ୍
ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ମୃତ୍ତିକା ଓ ମନ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଠାରୁ ଏହା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏହା ଏକ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଓ ପୃଥିବୀ ପରିକ୍ରମା ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ସ୍ନାନାଚ୍ଚ ସର୍ଵତୀର୍ଥାନାଂ ସ୍ତୋତ୍ରମେତଚ୍ଚ ପୁଣ୍ଯଦମ୍ । ଦତ୍ତଂ ତୁଭ୍ଯଂ ମଯା ତାତ ମମ ପ୍ରାଣସମଂ ଵ୍ରଜ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିବାଠାରୁ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଅଧିକ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ; ମୁଁ ଏହା ତୁମକୁ ଦେଇଛି, ମୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ ପ୍ରିୟ।
ସ୍ତଵନଂ କୁରୁ ପାର୍ଵତ୍ଯାଶ୍ଚେଦାନୀଂ ମମ ସଂସଦି । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନନ୍ଦସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ପାର୍ଵତୀମ୍
ଏବେ ମୋ ସଭାରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ନନ୍ଦ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସ୍ତୋତ୍ରେଣାନେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ସର୍ଵସଂପତ୍ପ୍ରଦାଯିନୀମ୍ । ଵରଂ ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ଦୁର୍ଗା ଗୋଲୋକଵାସମୀପ୍ସିତମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଦୁର୍ଗା ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁଥିବା ଗୋଲୋକର ବାସ ଦେଲେ।
ଦୁର୍ଲଭଂ ପରମଂ ଜ୍ଞାନଂ ଵେଦେ ଯନ୍ନ ଶ୍ରୁତଂ ମୁନେ । ରାଜେନ୍ଦ୍ରତ୍ଵଂ ଗୋକୁଲେ ଚ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତିଂ ସୁଦୁର୍ଲଭାମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ, ଯାହା ବେଦରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଯାଇନାହିଁ, ଗୋକୁଳର ରାଜାତ୍ୱ ଓ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦୁର୍ଲଭ ଭକ୍ତି ଦେଲେ।
ତଦ୍ଦାସ୍ଵଂ ଚାଵି ପରତୋ ମହତ୍ତ୍ଵଂ ସିଦ୍ଧମେଵ ଚ । ଵରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଯଯୌ ଦୁର୍ଗା ସଂଭାଷ୍ଯ ଶଂଭୁନା ସହ
ସେ ଦାସତ୍ୱ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପଦ ଓ ସିଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ଦେଲେ; ଦୁର୍ଗା ଦାନ ଦେଇ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ଜଗ୍ମୁର୍ଦେଵାଶ୍ଚ ମୁନଯଃ ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ ନନ୍ଦନନ୍ଦନମ୍ । ଉଵାଚ ନନ୍ଦଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ଵ୍ରଜ ନନ୍ଦ ଵ୍ରଜାନ୍ଵିତଃ
ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ନନ୍ଦନନ୍ଦନଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ବିଦାୟ ହେଲେ; ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନନ୍ଦଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ନନ୍ଦ, ତୁମେ ଜନମାନେ ସହିତ ଫେରିଯାଅ।'