ମିତଂ ଦଦାତି ହି ପିତା ମିତଂ ଭ୍ରାଦା ମିତଂ ସୁତଃ । ମିତଂ ବନ୍ଧୁର୍ମିତଂ ମାତା ସର୍ଵଦାତା ପତିଃ ପ୍ରଭୁଃ
ପିତା ଥୋଡା ଦେଇଥାଏ, ଭାଇ ଥୋଡା, ପୁଅ ଥୋଡା, ଆତ୍ମୀୟ ଥୋଡା, ମା ଥୋଡା; କିନ୍ତୁ ପତି ସବୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ପ୍ରଭୁ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଦେଵୀ ତତ୍ର ତସ୍ଥୌ ରୁରୋଦ ଚ । ଉଵାଚ ଵୃନ୍ଦାଂ ଣଗଵାନ୍ସର୍ଵାତ୍ମା ପ୍ରକୃତେଃ ପରଃ
ଏପରି କହି, ଦେବୀ ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ କାନ୍ଦିଲେ। ତାପରେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରକୃତିରୁ ଉପରେ, ବୃନ୍ଦାକୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ତ୍ଵଯାଽଽଯୁସ୍ତପସା ଲବ୍ଧଂ ଯାଵଦାଯୁଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଣଃ । ତଦେଵ ଦେହି ଧର୍ମାଯ ଗୋଲୋକଂ ଗଚ୍ଛ ସୁନ୍ଦରି
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ତୁମେ ତପସ୍ୟାରେ ଯେତେ ଆୟୁଷ୍ୟ ଲାଭ କରିଛ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ଧର୍ମକୁ ଦେ। ତାପରେ, ସୁନ୍ଦରୀ, ଗୋଲୋକକୁ ଯାଅ।
ତନ୍ଵାଽନଯା ଚ ତପସା ପଶ୍ଚାନ୍ମାଂ ଚ ଲଭିଷ୍ଯସି । ପଶ୍ଚାଦ୍ଗୋଲୋକମାଗତ୍ଯ ଵାରାହେ ଚ ଵରାନନେ
ଏହି ଦେହ ଓ ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ, ପରେ ତୁମେ ମୋତେ ପାଇବ। ପରେ, ଗୋଲୋକକୁ ଯାଇ, ବାରାହ ଯୁଗରେ, ମହାନ ମୁଖବଳା ନାରୀ।
ଵୃଷଭାନସୁତା ତ୍ଵଂ ଚ ରାଧାଚ୍ଛାଯା ଭଵିଷ୍ଯସି । ମତ୍କଲାଂଶଶ୍ଚ ରାଯାଣସ୍ତ୍ଵାଂ ଵିଵାହ ଗ୍ରହୀଷ୍ଯତି
ଓ ବୃଷଭାନୁଙ୍କର କନ୍ୟା, ତୁମେ ରାଧାଙ୍କର ଛାୟା ରୂପ ହେବା। ମୋର ଶକ୍ତିର ଅଂଶ ଥିବା ରାୟାଣ, ବିବାହରେ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବ।
ମାଂ ଲଭିଷ୍ଯସି ରାସେ ଚ ଗୋପୀଭୀ ରାଧଯା ସହ । ରାଧା ଶ୍ରୀଦାମଶାପେନ ଵୃଷଭାନସୁତା ଯଦା
ରାସ ନୃତ୍ୟରେ ଗୋପୀମାନେ ଓ ରାଧା ସହିତ ତୁମେ ମୋତେ ପାଇବା। ଶ୍ରୀଦାମଙ୍କର ଶାପରେ ଯେତେବେଳେ ରାଧା ବୃଷଭାନୁଙ୍କର କନ୍ୟା ହେବେ।
ସା ଚୈଵ ଵାସ୍ତଵୀ ରାଧା ତ୍ଵଂ ଚ ଚ୍ଛାଯାସ୍ଵରୁପିଣୀ । ଵିଵାହକାଲେ ରାଯାଣସ୍ତ୍ଵାଂ ଚ ଚ୍ଛାଯାଂ ଗ୍ରହୀଷ୍ଯତି
ସେ ରାଧା ସତ୍ୟ ରାଧା ହେବେ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଛାୟା ରୂପ ହେବା। ବିବାହ ସମୟରେ ରାୟାଣ ତୁମକୁ, ଛାୟାକୁ, ନିଜ ଦୁହାନୀ କରିବ।
ତ୍ଵାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵାସ୍ତଵୀ ରାଧା ସାଽନ୍ତର୍ଧାନା ଭଵିଷ୍ଯତି । ରାଧୈଵେତି ଵିମୂଢାଶ୍ଚ ଵିଜ୍ଞାସ୍ଯନ୍ତି
ତୁମକୁ ଦେଇ, ସତ୍ୟ ରାଧା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବେ। ଭ୍ରମିତ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ରାଧା ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରିବେ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ରାଧାପଦାମ୍ଭୋଜଂ ନ ରି ପଶ୍ଯନ୍ତି ବଲ୍ଲଵାଃ । ସ୍ଵଯଂ ରାଧା ମମ କ୍ରୋଡେ ଛାଯା ରାଯାଣକାମିନୀ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ବଲ୍ଲବମାନେ ରାଧାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଦେଖିନାହାନ୍ତି। ରାଧା ନିଜେ ମୋର କୋଳରେ ଅଛନ୍ତି, ଛାୟା ହେଉଛି ରାୟାଣଙ୍କର ପ୍ରିୟା।
ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦଦାଵାଯୁଶ୍ଚ ସୁନ୍ଦରୀ । ଉତ୍ତସ୍ଥୌ ପୂର୍ଣ ଧର୍ମଶ୍ଚ ତପ୍ତକାଞ୍ଚନସଂନିଭଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସୁନ୍ଦରୀ ନିଜକୁ ଦେଇଦେଲେ। ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧର୍ମ ଉଠିଗଲା, ତପ୍ତ ସୁନା ପରି ଚମକିଲା।
ଵୃନ୍ଦୋଵାଚ ଦେଵାଃ ଶୃଣୁତ ମଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଦୁର୍ଲଙ୍ଘ୍ଯଂ ସାଵଧାନତଃ । ନ ହି ମିଥ୍ଯା ଭଵେଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ମଦୀଯଂ ଚ ନିଶାମଯ
ବୃନ୍ଦା କହିଲେ: ଦେବମାନେ, ମୋର କଥାକୁ ସାବଧାନ ହୋଇ ଶୁଣ। ଏହି କଥା ଭଙ୍ଗ କରିହେବ ନାହିଁ। ମୋର କଥା କେବେ ମିଥ୍ୟା ହୁଏ ନାହିଁ, ଏହାକୁ ଗମ୍ଭୀର ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କର।
କ୍ଷଯୋ ଭଵେତି ଵାକ୍ଯଂ ଚ ମଯୋକ୍ତଂ କୋପଭୀତଯା । ଵାରତ୍ରଯଂ ପୁନର୍ଵକ୍ତୁଂ ଵାରଯାମାସ ଭାସ୍କରଃ
ଖ୍ରୋଧ ଓ ଭୟରେ 'କ୍ଷୟ ହେବ' ବୋଲି କଥା କହିଥିଲି। ଭାସ୍କର ମୋତେ ତିନିଥର ପୁନର୍ବାର କହିବାକୁ ବାରଣ କରିଥିଲେ।
ସତ୍ଯେ ଚ ପରିପୂର୍ଣୋଽଯଂ ଯଥାପୂର୍ଵୋ ଯଥାଽଧୁନା । ତ୍ରିପାଦଶ୍ଚାପି ତ୍ରେତାଯାଂ ଦ୍ଵାପଦୋ ଦ୍ଵିପରେ ତଥା
ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଧର୍ମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଏବେ ମଧ୍ୟ। ତ୍ରେତାରେ ଧର୍ମ ତିନି ପାଦରେ, ଦ୍ୱାପରରେ ଦୁଇ ପାଦରେ, କଳିରେ ମଧ୍ୟ ଏପରି।
ଏକପାଦଶ୍ଚ ଦର୍ମୋଽଯଂ କଲେଶ୍ଚ ପ୍ରଥମେ ହରେ । ଶେଷେ କଲାଷୋଡଶାଂଶଃ ପୁନଃ ସତ୍ଯେ ଯଥା ପୁରା
କଳିର ପ୍ରଥମ ଅଂଶରେ ଧର୍ମ ଏକ ପାଦରେ ଅଛି, ହରି। ଶେଷ ଅଂଶରେ ଏକ ଷୋଳ ଅଂଶ ମାତ୍ର ରହିଯାଏ, ଏବଂ ସତ୍ୟଯୁଗରେ ପୂର୍ବପରି ଅଛି।
ତ୍ରିର୍ନିର୍ଗତଂ ମମ ମୁଖାତ୍କ୍ଷଯସ୍ତେନ ତତଃ କ୍ରମାତ୍ । ପୁନରୁକ୍ତେ ଚ ମନସି ଵାରଯାମାସ ଭାସ୍କରଃ
'କ୍ଷୟ' ମୋର ମୁହଁରୁ ତିନିଥର ବାହାରିଲା, ଏହିପରି ଦୀର୍ଘ କ୍ରମରେ, ମନରେ ପୁନର୍ବାର କହିଲେ ଭାସ୍କର ଏହାକୁ ରୋକିଦେଲେ।
ତେନୈଵ ରେତୁନାଽଯଂ ଚ କରିଶେଷେ କଲାମଯଃ । ତଥା ଶପ୍ତଃ ସ୍ଥିତୋ ଦୁର୍ଗେ କଲିଶେଷେ ତଥା ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେହି ରେତୁ ଦ୍ୱାରା, କଳିର ଶେଷରେ ଏହି ଜଗତ କଳା ଅଂଶରେ ତିଆରି ହେବ। ଏପରି ଶାପ ଦେଇ, ଦୁଃଖରେ ରହିଛି, ଏବଂ କଳିର ଶେଷରେ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ନନ୍ଦ ଦଦୃଶୁର୍ଦେଵତା ରଥମ୍ । ଗୋଲୋକାଦାଗତଂ ଵେଗାଦତୀଵ ସୁନ୍ଦରଂ ଶୁଭମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ନନ୍ଦ ଓ ଦେବମାନେ ଏକ ରଥକୁ ଦେଖିଲେ, ଗୋଲୋକରୁ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆସୁଥିବା, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ଶୁଭ।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ ହୀରହାରପରିଷ୍କୃତମ୍ । ମଣିମାଣିକ୍ଯମୁକ୍ତାଭିର୍ଵସ୍ତ୍ରୈଶ୍ଚ ଶ୍ଵେତଚାମରୈ
ଏହା ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ତିଆରି, ସୁନା ହାରରେ ସଜିତ, ମଣି, ମାଣିକ, ମୁକ୍ତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୋଶାକ ଓ ଧଳା ଚାମରରେ ଭୂଷିତ।
ଵିଭୂଷିତଂ ଭୂଷଣୌଶ୍ଚ ରୁଚିରୈ ସ୍ତନଦର୍ପଣୈଃ । ନତ୍ଵା ହରିଂ ହରଂ ଵୃନ୍ଦା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ସର୍ଵଦେଵତାଃ
ଏହା ରୂପବନ୍ତୀ ଭୂଷଣ ଓ ଚମକୁଥିବା ସ୍ତନ ଦର୍ପଣରେ ଭୂଷିତ। ବୃନ୍ଦା, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ସହିତ, ହରି, ହର ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ସମାରୁଙ୍ଯ ରଥଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗୋଲୋକଂ ଚ ଜଗାମ ସା । ଦେଵା ଜଗ୍ମୁଶ୍ଚ ସ୍ଵସ୍ଥାନଂ କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ରଥରେ ଚଢ଼ି ଗୋଲୋକକୁ ଦେଖି, ସେ ବିଦାୟ ହେଲେ। ଦେବମାନେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ। ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ଅଥ ସପ୍ତାଶୀତିତମୋଧ୍ଯାଯଃ ନନ୍ଦ ଉଵାଚ ତ୍ଵାଂ ଜ୍ଞାତୁଂ ନହି ଶକ୍ତାଶ୍ଚ ଵେଦା ଵେଦପ୍ରଭୁଂ ସ୍ଵଯମ୍ । ସୁରା ବ୍ରହ୍ମେଶସେଷାଦ୍ଯା ମୁନିସିଦ୍ଧାଦଯସ୍ତଥା
ଏଠାରେ ସପ୍ତାଶୀତି ଅଧ୍ୟାୟ। ନନ୍ଦ କହିଲେ: ବେଦମାନେ, ବେଦର ନାୟକ, ଦେବମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏବଂ ମୁନି ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ, ତୁମକୁ ଜାଣିପାରିନାହାନ୍ତି।
କୋ ଭଵାନିତି ଵିଜ୍ଞାତୁଂ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ମମ । ତତ୍ସର୍ଵ ସ୍ଵାତ୍ମଯାଥାର୍ଥ୍ଯଂ ନିର୍ଜନେ କଥଯ ପ୍ରଭୋ
ତୁମେ କିଏ? ମୋର ଜିଜ୍ଞାସା ବହୁତ ଅଧିକ। ଦୟାକରି ସମସ୍ତ କଥା ସତ୍ୟ ଭାବେ, ଏକାନ୍ତରେ, କହିଦିଅ, ପ୍ରଭୁ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର କୃଷ୍ଣଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ । ଆଜଗ୍ମୁଃ ସହସା ଵତ୍ସ ଜ୍ଵଲନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମତେଜସା
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଓ ଶିଶୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍ଗ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ମୁନିମାନେ ହଠାତ୍ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ସେଠାକୁ ଆସିଗଲେ।
ପୁଲହଶ୍ଚ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଶ୍ଚ କ୍ରତୁଶ୍ଚ ଭୃଗୁରଙ୍ଗିରାଃ । ପ୍ରଚେତାଶ୍ଚ ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚ ଦୁର୍ଵାସାଃ କଣ୍ଵ ଏଵ ଚ
ପୁଲହ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, କ୍ରତୁ, ଭୃଗୁ, ଅଙ୍ଗିରା, ପ୍ରଚେତା, ବଶିଷ୍ଠ, ଦୁର୍ବାସା ଏବଂ କଣ୍ବ ମୁନି ଆସିଥିଲେ।
କାତ୍ଯାଯନଃ ପାଣିନିଶ୍ଚ କଣାଦୋ ଗୌତମସ୍ତଥା । ସନକଶ୍ଚ ସନନ୍ଦଶ୍ଚ ଦୃତୀଯଶ୍ଚ ସନାତନଃ
କାତ୍ୟାୟନ, ପାଣିନି, କଣାଦ, ଗୌତମ, ସନକ, ସନନ୍ଦ, ଦୃତି ଏବଂ ସନାତନ ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
କପିଲଶ୍ଚାଽଽସୁରିଶ୍ଚୈଵ ଵାଯୁଃ ପଞ୍ଚଶିଖସ୍ତଥା । ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରୋ ଵାଲ୍ମୀକିଶ୍ଚ କଶ୍ଯପଶ୍ଚ ପରାଶରଃ
କପିଳ, ଆସୁରି, ବାୟୁ, ପଞ୍ଚଶିଖ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ବାଲ୍ମୀକି, କଶ୍ୟପ ଏବଂ ପରାଶର ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ଵିଭାଣ୍ଡକୋ ମରୀଚିଶ୍ଚ ଶୁକ୍ରୌଽତ୍ରିଶ୍ଚ ବୃହସ୍ପତିଃ । ଗାର୍ଗ୍ଯଶ୍ଯାପି ତଥା ଵାତ୍ସ୍ଯୋ ଵ୍ଯାସଶ୍ଚ ଜୈମିନିସ୍ତଥା
ବିଭାଣ୍ଡକ, ମରୀଚି, ଶୁକ୍ର, ଅତ୍ରି, ବୃହସ୍ପତି, ଗାର୍ଗ୍ୟ, ବାତ୍ସ୍ୟ, ବ୍ୟାସ ଏବଂ ଜୈମିନି ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ମିତଵାଗୃଷ୍ଯଶୃଙ୍ଗଶ୍ଚ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯଃ ଶୁକସ୍ତଥା । ସୌଭରିଃ ଶୁଦ୍ଧଜଟିଲୋ ଭରଦ୍ଵାଜଃ ସୁଭଦ୍ରକଃ
ମିତବାକ, ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ, ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ, ଶୁକ, ସୌଭରି, ଶୁଦ୍ଧଜଟିଳ, ଭରଦ୍ୱାଜ ଏବଂ ସୁଭଦ୍ରକ ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ମାର୍କଣ୍ଡେଯୋ ଲୋମଶଶ୍ଚ ଆସୁରିଶ୍ଚ ଵିଟଙ୍କଣଃ । ଅଷ୍ଟାଵକ୍ର ଶତାନନ୍ଦୋ ଵାମଦେଶ୍ଚ ଭାସୁରିଃ
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଲୋମଶ, ଆସୁରି, ବିଟଙ୍କଣ, ଅଷ୍ଟାବକ୍ର, ଶତାନନ୍ଦ, ବାମଦେବ ଏବଂ ଭାସୁରି ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।
ସଂଵର୍ତଶ୍ଚାପ୍ଯୁତଥ୍ଯଶ୍ଚ ନରୋଽହଂ ଚାପି ନାରଦ । ଜାବାଲିଃ ପର୍ଶୁରାମଶ୍ଚାପ୍ଯଗସ୍ତ୍ଯଃ ପୈଲ ଏଵ ଚ
ସଂବର୍ତ୍ତ, ଉତଥ୍ୟ, ନର, ମୁଁ ନାରଦ, ଜାବାଲି, ପରଶୁରାମ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଏବଂ ପୈଳ ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ।