ଅଯୁତେ ଚ ତଦୀଶଶ୍ଚ ଲକ୍ଷେ ଚ ପୃଥିଵୀଶ୍ଵରଃ । ପୂଜନେ ଚାତିଭକ୍ତ୍ଯା ଚାପ୍ଯତିରିସ୍ତଂ ଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଦଶହଜାର ପୂଜା କଲେ, ସେ ଈଶ୍ୱର ହେବ; ଲକ୍ଷ ପୂଜା କଲେ, ପୃଥିବୀର ଶାସକ ହେବ; ଅତି ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କଲେ, ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଫଳ ମିଳିଥାଏ।
ତୀର୍ଥସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଭୋଜନେନ ଚ । ନାରାଯଣାର୍ଚଯା ଚୈଵ ଵିପ୍ରଜାତିଶ୍ଚ କର୍ମଣା
ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଏବଂ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାତି ମିଳିଥାଏ।
ଅତିରିକ୍ତେନ ତପସା ପଣ୍ଡିତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଭଵେତ୍ । ପଣ୍ଡିତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ ଵୈଷ୍ଣଵଶ୍ଚ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଅତିରିକ୍ତ ତପସ୍ୟା କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଦ୍ୱାନ ହେବ; ଏହି ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥାଏ।
ଅନେକଜନ୍ମପୁଣ୍ଯେନ ଜାଯତେ ଭାରତେ ଭୁଵି । ତସ୍ଯାଙ୍ଧ୍ରିସ୍ପର୍ଶନେନୈଵ ସଦ୍ଯଃ ପୂତା ଵସୁଂଧରା
ଅନେକ ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭାରତ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ; ଏହି ଭୂମିର ଧୂଳିକୁ ଛୁଇଁଲେ, ମାତୃଭୂମି ସତ୍ୟକ୍ଷଣରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ତୀର୍ଥାଃ କୁର୍ଵନ୍ତି ତୀର୍ଥାନି ଜୀଵନମୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଵୈଷ୍ଣଵାଃ । ସ୍ଵପୁଂସାଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ଚ ପୁନନ୍ତୀତି ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତମ୍
ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ଜୀବନମୁକ୍ତ ବୈଷ୍ଣବ ନିଜ ଲୋକଙ୍କୁ ହଜାର ହଜାର ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଥାଏ।
ପାପେନ ଵୈଦ୍ଯଜନ୍ମୈଵ ଦୁଶ୍ଚିକିତ୍ସୋଽପି ବ୍ରାହ୍ମଣଃ । ଦୁଶ୍ଚିକିତ୍ସସ୍ତଥା ଵୈଦ୍ଯୋ ଵ୍ଯାଲଗ୍ରାହୀ ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ
ପାପର ଫଳରେ, ଚିକିତ୍ସକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚିକିତ୍ସାରେ ଅସୁବିଧା ଅଛି; ଏଭଳି ଚିକିତ୍ସକ ତିନି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାପ ଧରିବାକୁ ଚାଲିଯାଏ।
ଅତିକ୍ରୂରୋ ଦୁରାଚାରୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟା ଚ ସୁରଵିପ୍ରଯୋଃ । ସ ଭଵେତ୍କୁଟିଲଵ୍ଯାଲୋ ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ମହସ୍ରକମ୍
ଅତି କ୍ରୂର, ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଏବଂ ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକ, ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାକୁଡ଼ା ସାପ ହେଇଯାଏ।
ପୁଂଶ୍ଚଲୀଲମ୍ପଟାନାଂ ଚ ଦୂତୀ ଯା କାମିନୀ ଵ୍ରଜ । କାଲମୂତ୍ରେ ଵର୍ଷଶତଂ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଚ ଗୋଧିକା ଭଵେତ୍
ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ସହ ମିଶିଥିବା ଏବଂ ଲାଲସାପୂର୍ଣ୍ଣ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁ ଦୂତୀ ଅତି କାମିନୀ, ସେ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୂତ୍ରରେ ରହି, ଗୋଧିକା ହୋଇଯାଏ।
ଜନ୍ମୈକଂ ଗୋଧିକା ଭୂତ୍ଵା ହରିଣଶ୍ଚ ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ । ଜନ୍ମୈକଂ ମହିଷଚୈଵ ଜନ୍ମୈକଂ ଭଲ୍ଲୁକୋ ଭଵେତ୍
ଏକ ଜନ୍ମ ଗୋଧିକା ହୋଇ, ତିନି ଜନ୍ମ ହରିଣ ହୋଇ, ଏକ ଜନ୍ମ ମହିଷ ଏବଂ ଏକ ଜନ୍ମ ଭଲୁକ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଜନ୍ମୈକଂ ଗଣ୍ଡକଶ୍ଚୈଵ ସୃଗାଲଶ୍ଚ ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ । ପରକୀଯତଡାଗଂ ଚ ଲୁପ୍ତ୍ଵା ସସ୍ଯଂ ଦଦାତି ଚ
ଏକ ଜନ୍ମ ଗଣ୍ଡକ ହୋଇ, ତିନି ଜନ୍ମ ସ୍ରଗାଳ ହୋଇ, ଅନ୍ୟର ପୋକରୁ ଫସଲ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ ଏହାକୁ ଦାନ କରିଥାଏ।
ସ ଭଵେନ୍ନକ୍ରଜାତିଶ୍ଚ କଚ୍ଛପଶ୍ଚ ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ । ଵୃଥା ମାଂସଂ ଚ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ମତ୍ସ୍ଯଲୁବ୍ଧଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ
ସେ ନକର ଜାତିର ହୋଇଯାଏ, ତିନି ଜନ୍ମ କଛ୍ଛପ ହୋଇଯାଏ; ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅପରିଗଣିତ ମାଂସ ଭୋଜନ କରେ ଏବଂ ମାଛ ପାଇଁ ଲୋଭୀ।
ଭୁଙ୍କ୍ତେ ମାଂସମଦତ୍ତଂ ଚ ସ ମୀନଶ୍ଚ ମୃଗୋ ଭଵେତ୍ । ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ଚ ତାତ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ କିଲ୍ବିଷମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକ ଅନ୍ୟର ଦିଆ ନଥିବା ମାଂସ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ମାଛ କିମ୍ବା ହରିଣ ହୋଇଯାଏ; ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାପ ଭୋଜନ କରିବା ପରେ, ଓ ପ୍ରିୟ।
କର୍ମଭୋଗାଚ୍ଛୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ସ ପୁନର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଭଵେତ୍ । ଏକାଦଶୀଵିହୀନଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ପତିତୋଭଵେତ୍
କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରି, ପବିତ୍ର ହେଇଯିବା ପରେ, ସେ ପୁନଃ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇଯାଏ; ଏକାଦଶୀ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିନଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତିତ ହୋଇଯାଏ।
ଭକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତେନ ପାପେନ ମୁଚ୍ଯତେ । ମମ ଜନ୍ମଦିନେ ଚୈଵ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ମାନଵୋଽଧମଃ
ଭକ୍ଷ୍ୟର ଦ୍ୱିଗୁଣ ଦେଇଲେ, ସେ ଏହି ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; କିନ୍ତୁ ମୋ ଜନ୍ମଦିନରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଅଧମ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଜନିତଂ ପାପଂ ସୋଽପି ଭୁଙ୍କ୍ତେ ନ ସଂଶଯଃ । ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ନରକଂ ସର୍ଵଂ ପଶ୍ଚାଚ୍ଚଣ୍ଡାଲତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ତିନି ଲୋକରେ ହୋଇଥିବା ପାପର ଫଳ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭୋଗ କରେ; ସମସ୍ତ ନରକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିବା ପରେ, ଶେଷରେ ଚଣ୍ଡାଳ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଏଵଂ ଚ ଶିଵରାତୌ ଚ ଶ୍ରୀରାମନଵମୀଦିନେ । ଉପଵାସାସମର୍ଥଶ୍ଚ ହଵିଷ୍ଯାନ୍ନଂ ସମାଚରେତ୍
ଏଭଳି, ଶିବରାତ୍ରି ଓ ଶ୍ରୀରାମ ନବମୀ ଦିନରେ ଯଦି କେହି ଉପବାସ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେ ହବିଷ୍ୟ ଅନ୍ନ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ତତୋଽଶକ୍ତୋ ଦୁର୍ବଲଶ୍ଚ ଭୋଜଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନପି । କୃତ୍ଵା ମହୋତ୍ସଵଂ ପୁଣ୍ଯଂ ମଦୀଯଂ ପାତକାଚ୍ଛୁଚିଃ
ଯଦି ଶକ୍ତିହୀନ ଓ ଅସମର୍ଥ ହେବେ, ତେବେ ଏକ ଉତ୍ସବ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋର ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହେଇଯାଏ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯତ୍ନେନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ନାମସଂକୀର୍ତନଂ ମମ । ଗୃଧ୍ରଃ କୋଟିସହସ୍ରାଣି ଶତଜନ୍ମାନି ସୂକରଃ
ତେଣୁ ଉତ୍ସାହରେ ମୋର ନାମ ସଂକୀର୍ତନ କରିବା ଅତି ଆବଶ୍ୟକ; ଏକ ଗୃଧ୍ର ଦଶ ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମ ଓ ଏକ ଶୁଅ ଶତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ହୁଏ।
ଶ୍ଵାପଦଃ ଶତଜନ୍ମାନି କୁହ୍ଵାଂ ଚ ନିଶି ଭୋଜନାତ୍ । ଅଦୀକ୍ଷିତୋ ଦ୍ଵିଜଶ୍ଚୈଵ ଶଙ୍ଖଶ୍ଚିଲ୍ଲଃ
ଏକ ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁ ଶତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ହୁଏ, ରାତିରେ ଖାଇଲେ ଏକ ଉଲୁ; ଦୀକ୍ଷା ନଥିବା ଦ୍ୱିଜ ଓ ଶଂଖ ରେ ଥିବା କୀଟ ହୁଏ।
ଅନୁଦ୍ଵାହୀ ଦ୍ଵିଜଶ୍ଚୈଵ ରାଜହଂସୋ ଭଵଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଚିତ୍ରଵସ୍ତ୍ରାପହାରୀ ଚ ମଯୂରଶ୍ଚ ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ
ଯିଏ ବିବାହ କରିନଥିବା ଦ୍ୱିଜ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରାଜହଂସ ହୁଏ; ରଙ୍ଗିନ ପୋଷାକ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ ତିନି ଜନ୍ମ ପାଇଁ ମୟୂର ହୁଏ।
ତେଜଃପତ୍ରାପହାରୀ ଚ ଭଵେତ୍କାରଣ୍ଡଵଶ୍ଚିରମ୍ । ସୁରାଣାଂ ପ୍ରତିମାଚୋରୋଽପ୍ଯନ୍ଧଶ୍ଚ ସପ୍ତଚନ୍ମସୁ
ତେଜସ୍ୱୀ ପତ୍ର ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପାଇଁ କାରଣ୍ଡବ ପକ୍ଷୀ ହୁଏ; ଦେବତାଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଚୋରି କରିଥିବା କିମ୍ବା ଅନ୍ଧ ଲୋକ ସାତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ହୁଏ।
ଦରିଦ୍ରୋ ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ବଧିରଶ୍ଚାପି କୁବ୍ଜକଃ । ସ୍ତ୍ରୀତୈଲମଧୁମାଂସାନି ରଵୌ ଵା ପଞ୍ଚପର୍ଵସୁ
ସେ ଦରିଦ୍ର, ରୋଗରେ ପୀଡିତ, ବହିରା କିମ୍ବା କୁବ୍ଜ ହୁଏ; ଯିଏ ରବିବାର କିମ୍ବା ପଞ୍ଚପର୍ବ ଦିନରେ ମହିଳାଙ୍କ ତେଲ, ମଧ କିମ୍ବା ମାଂସ ଖାଏ।
ସେଵତେ ଯୋ ମହାମୂଢୋ ଵଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ପାତକୀ ଦୁଃଖିତସ୍ତତ୍ର ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରକମ୍
ଏହି ଭୟଙ୍କର ମୂଢ଼ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ଶୁଅ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି; ପାପୀ ସେଠାରେ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଥାଏ।
ତତୋ ଭଵତି ମ୍ଲେଚ୍ଛଶ୍ଚ ଚାଣ୍ଡାଲଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ । ଵ୍ଯାଵିଯୁକ୍ତସ୍ତତଃ ଶୂଦ୍ରୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ
ତାପରେ ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଓ ଚଣ୍ଡାଳ ହୁଏ; ପରେ ଅଲଗା ହୋଇ ଶୂଦ୍ର ହୁଏ, ତାପରେ ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯତ୍ନାନ୍ନ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ଭାରତେ ଧର୍ମଭୀରୁଣା । ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଚ ସୁରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନ ନମେଦ୍ଯୋ ନରାଧମଃ
ତେଣୁ ଧର୍ମକୁ ଭୟ କରୁଥିବା ଲୋକ ଭାରତରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦେବତାକୁ ଦେଖିଲେ, ନରାଧମ ଲୋକ ନମସ୍କାର କରିବାରେ ଅପରାଧ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଯାଵଜ୍ଜୀଵନପର୍ଯନ୍ତମଶୁଚିର୍ଯଵନୋ ଭଵେତ୍ । ଅଭ୍ଯୁତ୍ଥାନଂ ନ କୁରୁତେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚାଽଽଗତବ୍ରାହ୍ମଣମ୍
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ ରହିଥାଏ, ସେ ଅଶୁଚି ଓ ଯବନ ଭାବରେ ରହିଥାଏ; ଆସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେଖି ଉଠିବା ନ କରିଲେ।
ସ ଭଵେଦ୍ବ୍ରହ୍ମଘାତୀ ଚ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ନିଶ୍ଚିତମ୍ । ଶିଵଦ୍ଵେଷୀ କୁକ୍କୁଟଶ୍ଚ ଦେଵଲଃ ସପ୍ତଜନ୍ମମୁ
ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସାତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ ହୁଏ; ଶିବକୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକ କୁକୁଡ଼ ଓ ଦେବଳ ସାତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ହୁଏ।
ପିତୃଦେଵାନ୍ଚନଂ ହନ୍ତି ଵେଦୋକ୍ତଂ ଜ୍ଞାନଦୁର୍ବଲଃ । ସ ଯାତି ନରମଂ ପାପୀ ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରକମ୍
ଯିଏ ପିତୃ ଦେବତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରେ କିମ୍ବା ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ଦୁର୍ବଳ, ସେ ପାପୀ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପାଇଁ ନରକକୁ ଯାଏ।
ତତଶ୍ଚ ରୌରଵଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତୀର୍ଥକାକସ୍ତ୍ରିଚନ୍ମସୁ । ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ ଶୃଗାଲଶ୍ଚ ତୀର୍ଥେ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଶଵଂ ଵ୍ରଜ
ତାପରେ ରୌରବ ନରକ ଭୋଗିବା ପରେ, ତିନି ଜନ୍ମ ପାଇଁ ତୀର୍ଥରେ କାଉ ହୁଏ; ତିନି ଜନ୍ମ ପାଇଁ ତୀର୍ଥରେ ଶବ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଶୃଗାଳ ହୁଏ।
ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ ଭଵେତ୍ସୋଽପି ତୀର୍ଥେଷୁ ଶଵରକ୍ଷକଃ । ଶଵାନାଂ କରମାଦତ୍ତେ କର୍ମଣା କୃତପାତକୀ
ତିନି ଜନ୍ମ ପାଇଁ ସେ ତୀର୍ଥରେ ଶବ ରକ୍ଷକ ହୁଏ; କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ପାପୀ ଶବଙ୍କର ହାତ ଧରିଥାଏ।