ଯଃ ଶୂଦ୍ରୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଗାମୀ କୁମ୍ଭୀପାକେ ଵ୍ରଜେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ତ୍ରିଲକ୍ଷଂ ଚ ପଚ୍ଯତେ ତତ୍ର ପୀଡିତଃ
ଯିଏ ଶୂଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ମହିଳାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାଏ; ସେଠାରେ ତିନି ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରେ।
ଦିଵାନିଶଂ ପ୍ରଦଗ୍ଧଶ୍ଚ ତପ୍ତତୈଲେ ଚ ଦାରୁଣେ । ତତୌ ଭଵେଦ୍ଯୋନିକୀଟଃ ପୁଂଶ୍ଚଲୀନାଂ ଚ ପାତକୀ
ଦିନ ରାତି ତାପ୍ତ ତେଲରେ ଦାହିଯାଏ; ତାପରେ ସେ ଗର୍ଭରେ କୀଟ ହୁଏ, ଏବଂ ଚଞ୍ଚଳ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାପୀ ହୁଏ।
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଚାଽଽହାରଂ ତସ୍ଯ ତନ୍ମଲମ୍ । ତତୋ ଭଵତି ଚାଣ୍ଡାଲୋ ଜନ୍ମଲକ୍ଷଂ କ୍ରମେଣ ଚ
ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ କେବଳ ମଳ ହୁଏ; ତାପରେ ସେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଣ୍ଡାଳ ହୁଏ।
ତତଃ ଶୂଦ୍ରୋ ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠୀ ଜନ୍ମୈକଂ ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ । ସୋଽପି ଵିପ୍ରୋ ଵ୍ଯାଧିଶେଷସ୍ତୀର୍ଥପର୍ଯଟନାଚ୍ଛୁଚିଃ
ତାପରେ, ଏକ ଜନ୍ମ ପାଇଁ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ଶୂଦ୍ର ହୁଏ, ପୁନି ଏକ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ରୋଗ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଥାଏ, ତୀର୍ଥ ଦର୍ଶନରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଅସଚ୍ଛୂଦ୍ରଶ୍ଚ ଭଵତି ସୋଽସ୍ଥାନେଽସୂରପୂଜିତେ । ଦତ୍ତଵା ଦେଵାଯ ନୈଵେଦ୍ଯମପଵିତ୍ରଂ ଚ ମାନଵଃ
ଅଯୋଗ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ, ଅଶୁଦ୍ଧ ଭୋଗ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଇ, ଅସୁର ପୂଜା କରିଥିଲେ, ସେ ଅଶୁଦ୍ଧ ଶୂଦ୍ର ହୁଏ।
ସକେଶଂ ପାର୍ଥିଵଂ ଲିଙ୍ଗଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଯଵନୋ ଭଵେତ୍ । ଦୁର୍ବଲେନ ଭଵେଦନ୍ଧଃ କୁତ୍ସିତେନ ଚ କୁତ୍ସତିଃ
କେଶ ସହିତ ରାଜସିକ ଲିଙ୍ଗ ପୂଜା କରିଲେ, ସେ ଯବନ ହୁଏ; ଦୁର୍ବଳତାରୁ ଅନ୍ଧ ହୁଏ, ଏବଂ ଅପମାନରୁ ନିନ୍ଦିତ ହୁଏ।
ଅଙ୍ଗହୀନୋ ଦରିଦ୍ରଶ୍ଚ ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ମାନଵଃ । ଅଶ୍ରଦ୍ଧଯା ଚ ନିର୍ମାଣେ ନିର୍ମାଣସଦୃଶଂ ଫଲମ୍
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଅଙ୍ଗହୀନ, ଦରିଦ୍ର କିମ୍ବା ରୋଗରେ ପୀଡିତ, ଏବଂ ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖିଥାଏ, ସେ ନିଜ ପ୍ରୟାସ ଅନୁଯାୟୀ ଫଳ ପାଏ।
ମୃଦ୍ଭସ୍ମଗୋଶକୃତ୍ଵିଣ୍ଡୈସ୍ତଥା ଵାଲୁକଯାଽପି ଵା । କୃତ୍ଵା ଲିଙ୍ଗଂ ସକୃତ୍ପୂଜ୍ଯ ଵସେତ୍କଲ୍ପାଯୁଷଂ ଦିଵି
ମାଟି, ଭସ୍ମ, ଗୋବର କିମ୍ବା ବାଳୁ ଦ୍ୱାରା ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କରି, ଏକବାର ପୂଜା କଲେ, ଏକ କଳ୍ପର ଆୟୁଷ୍ୟ ସହ ଦିବି ରହିପାରିବ।
ତତୋ ଭଵତି ଵିପ୍ରଶ୍ଚ ମହାବ୍ରଜ୍ଞଶ୍ଚ ଭୂମିମାନ୍ । ରାଜା ଭଵେଦ୍ଭାରତେ ଚ ଲିଙ୍ଗାନାଂ ଶତପୂଜନାତ୍
ଲିଙ୍ଗକୁ ଶତବାର ପୂଜା କଲେ, ସେ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମହାଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଭୂମିର ମାଲିକ ହେବା ସହ, ଭାରତରେ ରାଜା ହେଇଯିବ।
ସହସ୍ରପୂଜନାତ୍ସୋଽପି ଲଭତେ ନିଶ୍ଚିତଂ ଫଲମ୍ । ସ୍ଥିତ୍ଵା ଚ ସୁଚିରଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ରାଜେନ୍ଦ୍ରୋ ଭାରତେ ଭଵେତ୍
ସହସ୍ରବାର ପୂଜା କରିଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଫଳ ମିଳିଥାଏ; ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦିବି ରହିବା ପରେ, ସେ ଭାରତରେ ରାଜା ହେବ।
ଅଯୁତେ ଚ ତଦୀଶଶ୍ଚ ଲକ୍ଷେ ଚ ପୃଥିଵୀଶ୍ଵରଃ । ପୂଜନେ ଚାତିଭକ୍ତ୍ଯା ଚାପ୍ଯତିରିସ୍ତଂ ଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଦଶହଜାର ପୂଜା କଲେ, ସେ ଈଶ୍ୱର ହେବ; ଲକ୍ଷ ପୂଜା କଲେ, ପୃଥିବୀର ଶାସକ ହେବ; ଅତି ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କଲେ, ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ଫଳ ମିଳିଥାଏ।
ତୀର୍ଥସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ଵିପ୍ରାଣାଂ ଭୋଜନେନ ଚ । ନାରାଯଣାର୍ଚଯା ଚୈଵ ଵିପ୍ରଜାତିଶ୍ଚ କର୍ମଣା
ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଏବଂ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାତି ମିଳିଥାଏ।
ଅତିରିକ୍ତେନ ତପସା ପଣ୍ଡିତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଭଵେତ୍ । ପଣ୍ଡିତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ ଵୈଷ୍ଣଵଶ୍ଚ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ଅତିରିକ୍ତ ତପସ୍ୟା କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଦ୍ୱାନ ହେବ; ଏହି ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ନିଜ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥାଏ।
ଅନେକଜନ୍ମପୁଣ୍ଯେନ ଜାଯତେ ଭାରତେ ଭୁଵି । ତସ୍ଯାଙ୍ଧ୍ରିସ୍ପର୍ଶନେନୈଵ ସଦ୍ଯଃ ପୂତା ଵସୁଂଧରା
ଅନେକ ଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭାରତ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ; ଏହି ଭୂମିର ଧୂଳିକୁ ଛୁଇଁଲେ, ମାତୃଭୂମି ସତ୍ୟକ୍ଷଣରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ।
ତୀର୍ଥାଃ କୁର୍ଵନ୍ତି ତୀର୍ଥାନି ଜୀଵନମୁକ୍ତାଶ୍ଚ ଵୈଷ୍ଣଵାଃ । ସ୍ଵପୁଂସାଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ଚ ପୁନନ୍ତୀତି ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତମ୍
ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ଜୀବନମୁକ୍ତ ବୈଷ୍ଣବ ନିଜ ଲୋକଙ୍କୁ ହଜାର ହଜାର ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଥାଏ।
ପାପେନ ଵୈଦ୍ଯଜନ୍ମୈଵ ଦୁଶ୍ଚିକିତ୍ସୋଽପି ବ୍ରାହ୍ମଣଃ । ଦୁଶ୍ଚିକିତ୍ସସ୍ତଥା ଵୈଦ୍ଯୋ ଵ୍ଯାଲଗ୍ରାହୀ ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ
ପାପର ଫଳରେ, ଚିକିତ୍ସକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚିକିତ୍ସାରେ ଅସୁବିଧା ଅଛି; ଏଭଳି ଚିକିତ୍ସକ ତିନି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାପ ଧରିବାକୁ ଚାଲିଯାଏ।
ଅତିକ୍ରୂରୋ ଦୁରାଚାରୋ ଦ୍ଵେଷ୍ଟା ଚ ସୁରଵିପ୍ରଯୋଃ । ସ ଭଵେତ୍କୁଟିଲଵ୍ଯାଲୋ ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ମହସ୍ରକମ୍
ଅତି କ୍ରୂର, ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଏବଂ ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଲୋକ, ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାକୁଡ଼ା ସାପ ହେଇଯାଏ।
ପୁଂଶ୍ଚଲୀଲମ୍ପଟାନାଂ ଚ ଦୂତୀ ଯା କାମିନୀ ଵ୍ରଜ । କାଲମୂତ୍ରେ ଵର୍ଷଶତଂ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଚ ଗୋଧିକା ଭଵେତ୍
ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷ ସହ ମିଶିଥିବା ଏବଂ ଲାଲସାପୂର୍ଣ୍ଣ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଯେଉଁ ଦୂତୀ ଅତି କାମିନୀ, ସେ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୂତ୍ରରେ ରହି, ଗୋଧିକା ହୋଇଯାଏ।
ଜନ୍ମୈକଂ ଗୋଧିକା ଭୂତ୍ଵା ହରିଣଶ୍ଚ ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ । ଜନ୍ମୈକଂ ମହିଷଚୈଵ ଜନ୍ମୈକଂ ଭଲ୍ଲୁକୋ ଭଵେତ୍
ଏକ ଜନ୍ମ ଗୋଧିକା ହୋଇ, ତିନି ଜନ୍ମ ହରିଣ ହୋଇ, ଏକ ଜନ୍ମ ମହିଷ ଏବଂ ଏକ ଜନ୍ମ ଭଲୁକ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଜନ୍ମୈକଂ ଗଣ୍ଡକଶ୍ଚୈଵ ସୃଗାଲଶ୍ଚ ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ । ପରକୀଯତଡାଗଂ ଚ ଲୁପ୍ତ୍ଵା ସସ୍ଯଂ ଦଦାତି ଚ
ଏକ ଜନ୍ମ ଗଣ୍ଡକ ହୋଇ, ତିନି ଜନ୍ମ ସ୍ରଗାଳ ହୋଇ, ଅନ୍ୟର ପୋକରୁ ଫସଲ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ ଏହାକୁ ଦାନ କରିଥାଏ।
ସ ଭଵେନ୍ନକ୍ରଜାତିଶ୍ଚ କଚ୍ଛପଶ୍ଚ ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ । ଵୃଥା ମାଂସଂ ଚ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ମତ୍ସ୍ଯଲୁବ୍ଧଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ
ସେ ନକର ଜାତିର ହୋଇଯାଏ, ତିନି ଜନ୍ମ କଛ୍ଛପ ହୋଇଯାଏ; ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅପରିଗଣିତ ମାଂସ ଭୋଜନ କରେ ଏବଂ ମାଛ ପାଇଁ ଲୋଭୀ।
ଭୁଙ୍କ୍ତେ ମାଂସମଦତ୍ତଂ ଚ ସ ମୀନଶ୍ଚ ମୃଗୋ ଭଵେତ୍ । ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ଚ ତାତ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ କିଲ୍ବିଷମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକ ଅନ୍ୟର ଦିଆ ନଥିବା ମାଂସ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ମାଛ କିମ୍ବା ହରିଣ ହୋଇଯାଏ; ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାପ ଭୋଜନ କରିବା ପରେ, ଓ ପ୍ରିୟ।
କର୍ମଭୋଗାଚ୍ଛୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ସ ପୁନର୍ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଭଵେତ୍ । ଏକାଦଶୀଵିହୀନଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ପତିତୋଭଵେତ୍
କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରି, ପବିତ୍ର ହେଇଯିବା ପରେ, ସେ ପୁନଃ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୋଇଯାଏ; ଏକାଦଶୀ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିନଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପତିତ ହୋଇଯାଏ।
ଭକ୍ଷ୍ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତେନ ପାପେନ ମୁଚ୍ଯତେ । ମମ ଜନ୍ମଦିନେ ଚୈଵ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ମାନଵୋଽଧମଃ
ଭକ୍ଷ୍ୟର ଦ୍ୱିଗୁଣ ଦେଇଲେ, ସେ ଏହି ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; କିନ୍ତୁ ମୋ ଜନ୍ମଦିନରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଅଧମ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଜନିତଂ ପାପଂ ସୋଽପି ଭୁଙ୍କ୍ତେ ନ ସଂଶଯଃ । ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ନରକଂ ସର୍ଵଂ ପଶ୍ଚାଚ୍ଚଣ୍ଡାଲତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ତିନି ଲୋକରେ ହୋଇଥିବା ପାପର ଫଳ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭୋଗ କରେ; ସମସ୍ତ ନରକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗିବା ପରେ, ଶେଷରେ ଚଣ୍ଡାଳ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଏଵଂ ଚ ଶିଵରାତୌ ଚ ଶ୍ରୀରାମନଵମୀଦିନେ । ଉପଵାସାସମର୍ଥଶ୍ଚ ହଵିଷ୍ଯାନ୍ନଂ ସମାଚରେତ୍
ଏଭଳି, ଶିବରାତ୍ରି ଓ ଶ୍ରୀରାମ ନବମୀ ଦିନରେ ଯଦି କେହି ଉପବାସ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେ ହବିଷ୍ୟ ଅନ୍ନ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ତତୋଽଶକ୍ତୋ ଦୁର୍ବଲଶ୍ଚ ଭୋଜଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନପି । କୃତ୍ଵା ମହୋତ୍ସଵଂ ପୁଣ୍ଯଂ ମଦୀଯଂ ପାତକାଚ୍ଛୁଚିଃ
ଯଦି ଶକ୍ତିହୀନ ଓ ଅସମର୍ଥ ହେବେ, ତେବେ ଏକ ଉତ୍ସବ କରି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋର ପାପରୁ ଶୁଦ୍ଧ ହେଇଯାଏ।
ତସ୍ମାଦ୍ଯତ୍ନେନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ନାମସଂକୀର୍ତନଂ ମମ । ଗୃଧ୍ରଃ କୋଟିସହସ୍ରାଣି ଶତଜନ୍ମାନି ସୂକରଃ
ତେଣୁ ଉତ୍ସାହରେ ମୋର ନାମ ସଂକୀର୍ତନ କରିବା ଅତି ଆବଶ୍ୟକ; ଏକ ଗୃଧ୍ର ଦଶ ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମ ଓ ଏକ ଶୁଅ ଶତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ହୁଏ।
ଶ୍ଵାପଦଃ ଶତଜନ୍ମାନି କୁହ୍ଵାଂ ଚ ନିଶି ଭୋଜନାତ୍ । ଅଦୀକ୍ଷିତୋ ଦ୍ଵିଜଶ୍ଚୈଵ ଶଙ୍ଖଶ୍ଚିଲ୍ଲଃ
ଏକ ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁ ଶତ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ହୁଏ, ରାତିରେ ଖାଇଲେ ଏକ ଉଲୁ; ଦୀକ୍ଷା ନଥିବା ଦ୍ୱିଜ ଓ ଶଂଖ ରେ ଥିବା କୀଟ ହୁଏ।
ଅନୁଦ୍ଵାହୀ ଦ୍ଵିଜଶ୍ଚୈଵ ରାଜହଂସୋ ଭଵଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଚିତ୍ରଵସ୍ତ୍ରାପହାରୀ ଚ ମଯୂରଶ୍ଚ ତ୍ରିଜନ୍ମସୁ
ଯିଏ ବିବାହ କରିନଥିବା ଦ୍ୱିଜ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରାଜହଂସ ହୁଏ; ରଙ୍ଗିନ ପୋଷାକ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ ତିନି ଜନ୍ମ ପାଇଁ ମୟୂର ହୁଏ।