ମାନଵଃ କ୍ରୋଧଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ଗର୍ଦଭଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ । ମାନଵଃ କଲହାଵିଷ୍ଟଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ଵାଯସଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାନ୍ତି, ସେ ସାତଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଧା ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଦଳିଆ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେ ସାତଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଉ ହୁଅନ୍ତି।
ଶାଲଗ୍ରାମପ୍ରତିଗ୍ରାହୀ କାଲସୂତ୍ରଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଚୈଵ ଶଞ୍ଜରୀଟୋ ଭଵେତ୍ତତଃ
ଯେଉଁଠି ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ଉପହାର ଭାବରେ ନେଇଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କାଳସୂତ୍ର ନରକକୁ ପାଉଥାଏ। ଶତବର୍ଷ ପରେ ସେ ଶଞ୍ଜରୀଟ ନାମକ ପକ୍ଷୀ ହୁଏ।
ଲୋହଚୋରଶ୍ଚ ନିର୍ଵଂଶୋ ମଷୀଚୋରଶ୍ଚ କୋକିଲଃ । ଶୁକୋଽପ୍ଯଞ୍ଜନଚୋରଶ୍ଚ ମିଷ୍ଟଚୋରଃ କୃମିର୍ଭଵେତ୍
ଲୋହା ଚୋର କୁଳହୀନ ହୁଏ, ମାଷି ଚୋର କୋଇଲି ହୁଏ, ଅଞ୍ଜନ ଚୋର ଶୁଆ ହୁଏ, ମିଠା ଚୋର କୀଟ ହୁଏ।
ଵିପ୍ରଦ୍ଵେଷୀ ଗୁରୁଦ୍ଵେଷୀ ଶିରସାଂ ଚ କୃମିର୍ଭଵେତ୍ । ପୁଂଶ୍ଚଲୀଂ କାମିନୀଂ ତାତ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ରୌରଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ।। ୧୧୯ ତତୋ ଵୃଥା କୃମିଶ୍ଚୈଵ ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ତଥା । ତତୋଽପି ଵିଧଵା ଚୈଵ ଵନ୍ଧ୍ଯା ଚ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ, ସେ ମଣିଷ ମୁଣ୍ଡରେ କୀଟ ହୁଏ। ବାପା, ଯେଉଁଠି ଅଶିଳା ନାରୀ କିମ୍ବା ଅତି ମୋହିନୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଭୋଗ କରେ, ସେ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ। ତାପରେ ସେ ଅନାବଶ୍ୟକ କୀଟ ହୋଇ ଶତବର୍ଷ ରହେ, ପରେ ସେ ସାତଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଧବା କିମ୍ବା ବନ୍ଧ୍ୟା ହୁଏ।
ଅସ୍ପୃଶ୍ଯା ଜାତିହୀନା ଚ ଚ୍ଚିନ୍ନନାସା ଭଵେତ୍କ୍ରମାତ୍ । ରକ୍ତଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରୀ ଚ ରକ୍ତଦୋଷାନ୍ଵିତୋ ଭଵେତ୍
ସେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ଜାତିହୀନ ଓ ଦେଖାଦେଖି ନାକ କଟା ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ରକ୍ତ ସମ୍ପର୍କିତ ଜିନିଷ ଚୋରି କରେ, ସେ ରକ୍ତ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ।
ଆଚାରହୀନୋ ଯଵନଃ ଖଞ୍ଜୋ ଭଵତି ହିଂସକଃ । ଅଦୀକ୍ଷିତୋ ଵଙ୍ଖରଶ୍ଚ ଦୁଷ୍ଟଦର୍ଶୋ ଚ କାଣକଃ
ଯେଉଁଠି ଆଚରଣ ନାହିଁ, ସେ ଯବନ, ଖୋଞ୍ଚା ଓ ହିଂସ୍ର ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଦୀକ୍ଷା ନାହିଁ, ସେ ବଙ୍ଖର ହୁଏ, ଦୁଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ଥିଲେ ଏକ ଆଖି ହୁଏ।
ଅହଂକାରୀ କର୍ଣହୀନୋ ବଧିରୋ ଵେଦନିନ୍ଦକଃ । ଵାକ୍ଯହର୍ତା ଚ ମୂକଶ୍ଚ ହିଂସକଃ କେଶହୀନକଃ
ଅହଂକାରୀ ମଣିଷ କାନ ନଥିବା, ବହିରା ଓ ବେଦ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ହୁଏ। ଯେଉଁଠି କଥା ଚୋରି କରେ, ସେ ଗୁଙ୍ଗା, ହିଂସ୍ର ଓ କେଶ ହୀନ ହୁଏ।
ମିଥ୍ଯାଵାଦୀ ଶ୍ମଶ୍ରୁହୀନୋ ଦୁର୍ଵାକ୍ଯୋ ଦନ୍ତହୀନକଃ । ଚିହ୍ଵାହୀନଃ ସତ୍ଯହାରୀ ଦୁଷ୍ଟୋଽପ୍ଯଙ୍ଗୁଲିହୀନକଃ
ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବା ଲୋକ ଦାଢ଼ି ନଥିବା, ଖରାପ କଥା କହୁଥିବା ଓ ଦାନ୍ତ ହୀନ ହୁଏ। ସତ୍ୟ ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ଜିଭ ହୀନ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଆଉ ଆଉଁଳି ନଥିବା ହୁଏ।
ଗ୍ରନ୍ଥାପହାରୀ ମୂର୍ଖଶ୍ଚ ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତୋ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଅଶ୍ଵଗ୍ରାହୀ ଚ ତଚ୍ଚୌରୋ ଲାଲାମୂତ୍ରଂ ଵ୍ରଜେଦିତି
ପୁସ୍ତକ ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ମୂର୍ଖ ଓ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ। ଘୋଡ଼ା ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ଚୋର ହୋଇ ଲାଲା ଓ ପିଶାବ ପାଏ।
ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ଶତଂ ସ୍ଛିତ୍ଵା ଘୋଟକଶ୍ଚ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଗଜଚୋରୋ ଗଚଗ୍ରାହୀ ଵିଟ୍କୁଣ୍ଡେ ଚ ସହସ୍ରକମ୍
ଶତବର୍ଷ ରହି ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘୋଡ଼ା ହୁଏ। ହାତୀ ଚୋର କିମ୍ବା ହାତୀ ଧରିଥିବା ଲୋକ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଳର ଗଡ଼ିରେ ରହେ।
ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵର୍ଷ ଭଵେଦ୍ଧସ୍ତୀ ତତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଵୃଷଲୋ ଭଵେତ୍ । ଅଯଜ୍ଞେ ଛାଗହନ୍ତା ଚ ଚ୍ଛାଗଚୋରପ୍ରତିଗ୍ରହୀ
ଏକ ବର୍ଷ ରହି ସେ ହାତୀ ହୁଏ, ତାପରେ ନିମ୍ନଜାତି ହୁଏ। ଯଜ୍ଞରେ ଛାଗ ମାରିଥିବା କିମ୍ବା ଚୋରି ହୋଇଥିବା ଛାଗ ଉପହାର ନେଇଥିବା ଲୋକ—
ପୂଯକୁଣ୍ଡେ ଵର୍ଷଶତଂ ସ୍ଥିତଵା ଚାଣ୍ଡାଲତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ଛାଗଶ୍ଚ ଵର୍ଷପର୍ଯନ୍ତଂ ତଦା ଭଵତି ମାନଵଃ
ପୁୟର ଗଡ଼ିରେ ଶତବର୍ଷ ରହି ସେ ଚାଣ୍ଡାଳ ହୁଏ। ଏକ ବର୍ଷ ଛାଗ ହୋଇ ରହି, ତାପରେ ମଣିଷ ହୁଏ।
ଶତ୍ରୁଶସ୍ତ୍ରେଣା ଚ୍ଛିନ୍ନଶ୍ଚ ତଦା ମୁକ୍ତୋ ଭଵେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ । ଦତ୍ତାପହାରୀ ଵାଗ୍ଦାନଂ କୃତ୍ଵାଽପହରତେ ପୁନଃ
ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରରେ କଟାଯିବାବେଳେ, ସେ ଦ୍ୱିଜ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଯେଉଁଠି ଦିଆଯିଥିବା ଜିନିଷ ପୁଣି ପୁଣି ଚୋରି କରେ, ସେ—
ସ ଭଵେନ୍ମଲେଚ୍ଛଯୋନୌ ଚ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ଏକାକୀ ମିଷ୍ଟମଶ୍ନାତି କାଲମୂତ୍ରଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ସେ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ନରକ ଭୋଗ କରି, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କାଳସୂତ୍ର ନରକକୁ ଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଏକାକି ମିଠା ଖାଏ, ସେ ପିଶାବ ନରକକୁ ଯାଏ।
ତତ୍ର ଵର୍ଷଶତଂ ସ୍ଥିତ୍ଵା ପ୍ରେଦୋ ଵର୍ଷସହସ୍ରକମ୍ । ତଦା ଭଵତି ଜନ୍ମୈକଂ ମକ୍ଷିକା ଚ ପିପୀଲିକା
ସେଠାରେ ଶତବର୍ଷ ରହି, ସେ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିଶାଚ ହୁଏ। ତାପରେ ଗୋଟିଏ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ମକ୍ଷି କିମ୍ବା ପିପିଲିକା ହୁଏ।
ଜନ୍ମୈକଂ ଭ୍ରମରଶ୍ଚୈଵ ଜନ୍ମୈକଂ ମଧୁମକ୍ଷିକା । ଜନ୍ମୈକଂ ଵରଲଶ୍ଚୈଵ ଜନ୍ମୈକଂ ଦଂଶ ଏଵ ଚ
ଗୋଟିଏ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଭୃଙ୍ଗ, ଗୋଟିଏ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ମଧୁମକ୍ଷିକା, ଗୋଟିଏ ଜନ୍ମ ପାଇଁ କୀଟ, ଗୋଟିଏ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ମାଛି ହୁଏ।
ଜନ୍ମୈକଂ ମଶକଶ୍ଚୈଵ ଜନ୍ମୈକଂ ପୂତିକଂ ସ୍ମୃତମ୍ । ଜନ୍ମୈକଂ ତଲ୍ପକୀଟଶ୍ଚ ତଦା ଶୂଦ୍ରୋ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଗୋଟିଏ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ମଶା, ଗୋଟିଏ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଶଳା, ଗୋଟିଏ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଚଉକିର କୀଟ ହୁଏ। ତାପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶୂଦ୍ର ହୁଏ।
ଅସଦ୍ବୁଦ୍ଧିର୍ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତସ୍ତଦା ମୁକ୍ତୋ ଭଵେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ । ତୈଲଚୋରସ୍ତୈଲକାରୋ ମୂର୍ଧିନ କୀଟସ୍ତ୍ରିଜନ୍ମକମ୍
ଖରାପ ବୁଦ୍ଧି ଓ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେଲେ, ସେ ଦ୍ୱିଜ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ତେଲ ଚୋର ତେଲ କରିଥିବା ଲୋକ ହୁଏ, ଏବଂ ତିନି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଣ୍ଡରେ କୀଟ ହୁଏ।
ତଦା ଭଵେତ୍ସ୍ଵର୍ଣକାରୋ ଜନ୍ମୈକଂ ଦୁଷ୍ଟମାନସଃ । ଵିଶ୍ଵୈକନିପିକର୍ତା ଚ ଭକ୍ଷ୍ମଦାଦୁର୍ଧନଂ ହରେତ୍
ତେବେ, ଏକ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ ସୁନା କାମ କରୁଥିବା ଏକ ସୁନା କାରିଗର ହୁଏ; ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଗହଣା ତିଆରି କରେ, ଏବଂ ଖାଇବା ଉପରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ ନେଇଯାଏ।
ତମଃକୁଣ୍ଡେ ଵର୍ଷଶତଂ ସ୍ଥିତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଣଵଣିଗ୍ଭଵେତ୍ । ଜନ୍ମୈକଂ ଚ ଦରାଚାରୋ ଜନ୍ମୈକଂ କରଣୋ ଭଵେତ୍
ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ଅନ୍ଧକାର ଗୁହାରେ ରହିଥିଲା ପରେ, ସେ ସୁନା ବ୍ୟବସାୟୀ ହୁଏ; ଏକ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଦୁର୍ବ୍ୟବହାରୀ ହୁଏ, ଏବଂ ଆଉ ଏକ ଜନ୍ମ ପାଇଁ କାରିଗର ହୁଏ।
କାଯସ୍ଥେନୋଦରସ୍ଥେନ ମାତୁର୍ମାସଂ ନ ଖାଦିତମ୍ । ତତ୍ର ନାସ୍ତି କୃପା ତସ୍ଯ ଦନ୍ତାଭାଵେନ କେଵଲମ୍
ଶରୀରରେ କିମ୍ବା ପେଟ ଭିତରେ ଥିବା ଦ୍ୱାରା, ମାଆଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଏକ ମାସ ପାଇଁ ଖାଇନଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଦୟା ନାହିଁ, କେବଳ ଦାନ୍ତ ନଥିବାରୁ।
ସ୍ଵର୍ଣକାରଃ ସ୍ଵର୍ଣଵଣିକ୍ କାଯସ୍ଥଶ୍ଚ ଵ୍ରଜେଶ୍ଵର । ନରେଷୁ ମଧ୍ଯେ ତେ ଧୂର୍ତାଃ କୃପାହୀନା ମହୀତଲେ
ହେ ବ୍ରଜେଶ୍ୱର, ସୁନା କାରିଗର, ସୁନା ବ୍ୟବସାୟୀ ଏବଂ ଶରୀର ରକ୍ଷକ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଧୂର୍ତ୍ତ ଏବଂ ଦୟାହୀନ।
ହୃଦଯଂ କ୍ଷୁରଧାରାଭଂ ତେଷାଂ ନାସ୍ତି ଚ ସାଦରମ୍ । ଶତେଷୁ ସଜ୍ଜନଃ କୋଽପି କାଯସ୍ଥୋ ନେତରୌ ଚ ତୌ
ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଛୁରିର ଧାର ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଏବଂ ସେମାନେ କାହାକୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଉନାହାନ୍ତି; ଶତଜନ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଏକ ଜଣ ଶରୀର ରକ୍ଷକ ଭଲ ହୁଏ, ଆଉ ଦୁଇଜଣ ତେଣୁ ନୁହଁନ୍ତି।
ସୁବୁଦ୍ଧିଃ ଶିଵଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞୋ ଧର୍ମମାନସଃ । ନ ଵିଶ୍ଵସେତ୍ତେଷୁ ତାତ ସ୍ଵାତ୍ମକଲ୍ଯାଣହେତଵେ
ଯେଉଁଠି ଭଲ ବୁଦ୍ଧି, ଶୁଭ ଭାବନା, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଧର୍ମମୟ ମନ ଅଛି, ସେଠି ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନିଜ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏମାନେ ଉପରେ କେବେ ବିଶ୍ୱାସ କରେନାହିଁ, ହେ ପ୍ରିୟ।
ସୀମାପହାରୀ ଦୁଷ୍ଟଶ୍ଚ ଭୂମିଚୋରଶ୍ଚ ହିଂସକଃ । ଭୂମିଦାନାପହାରୀ ଚ କାଲସୂତ୍ରଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁଠି ସୀମା ଚୋରି କରେ, ଦୁଷ୍ଟ ଅଟୁଟ ରହେ, ଜମି ଚୋରି କରେ, ହିଂସା କରେ, ଦାନ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜମି ନେଇଯାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କାଳସୂତ୍ର ନାମକ ନରକକୁ ଯାଏ।
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାମି କ୍ଷଟତ୍ଵିଵାସାର୍ଦିତଃ ସ୍ଥିତଃ ତତୋଽପିତାନି ନାମାନି ଵିଷ୍ଠାଯାଂ ଜାଯତେ କୃମିଃ
ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ଦୁଃଖରେ ନିର୍ବାସିତ ହୋଇ ରହିଥିଲା ପରେ, ସେ ନିଜ ନାମରେ ମଳ ଭିତରେ କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ତତୋ ଭଵେଦସଚ୍ଛୂଦ୍ରୋ ଜନ୍ମୈକଂ ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ । ତସ୍ମାଜ୍ଜ୍ଞାନୈଃ ସାଵଧାନଂ ଭଵେତ୍ପ୍ରାଜ୍ଞଶ୍ଚ ଯତ୍ନତଃ
ତାପରେ, ସେ ଏକ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଅଶୁଦ୍ଧ ଶୂଦ୍ର ହୁଏ, ପୁନି ଏକ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ତେଣୁ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସତର୍କ ଏବଂ ଯତ୍ନଶୀଳ ହେବା ଉଚିତ।
ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରାପହାରୀ ଚ ଜନ୍ମୈକଂ ରକ୍ତକୀଟ କଃ । ତତଃ ଶୂଦ୍ରଶ୍ଚ ଜନ୍ମୈକଂ ତତୋ ଵିପ୍ରୋ ଭଵେଚ୍ଛୁଚି
ଯିଏ ଲାଲ ଜମା ଚୋରି କରେ, ସେ ଏକ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଲାଲ କୀଟ ହୁଏ; ତାପରେ ଏକ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଶୂଦ୍ର ଏବଂ ପୁନି ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ।
ତ୍ରିସଂଧ୍ଯହୀନୋ ଵିବ୍ରଶ୍ଚ ପ୍ରାତଃଶାଯୀ ଚ ଯୋ ନରଃ । ସଂଧ୍ଯାଶାଯୀ ଦିଵାଶାଯୀ ଯଜ୍ଞସୂତ୍ରାପହାରକଃ
ଯିଏ ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟା ଛାଡ଼ି ଦିଏ, ଅସାବଧାନ ରହେ, ସକାଳେ ଶୋଇଥାଏ, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଶୋଇଥାଏ, ଦିନେ ଶୋଇଥାଏ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞସୂତ୍ର ଚୋରି କରେ—
ଅଶୁଦ୍ଧଃ ସଂଧ୍ଯାକାରୀ ଚ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗନିନ୍ଦକଃ । ତଦ୍ଵିରୁଦ୍ଧଃ ସ୍ଵର୍ଗମାର୍ଗସ୍ତ୍ରିଜନ୍ମପତିତୋ ଦ୍ଵିଜଃ
ଅଶୁଦ୍ଧ ଭାବେ ସନ୍ଧ୍ୟା କରେ, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗକୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ଏହାକୁ ବିରୋଧ କରେ, ସେ ଦ୍ୱିଜ ତିନି ଜନ୍ମ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗର ମାର୍ଗ ହରାଇ ତଳକୁ ପଡ଼େ।