ମନ୍ଦାଗ୍ନିଜ୍ଵରସଂଯୁକ୍ତଃ ପଞ୍ଚାଶଦ୍ଵର୍ଷକଂ ତଥା । ସୁଵର୍ଣାନାଂ ଶତପଲଂ ଦତ୍ତଵା ଶୁଦ୍ଧୋ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ପଚା ଅଗ୍ନି ଓ ଜ୍ୱରରେ ପଞ୍ଚାଶି ବର୍ଷ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ; ଏହା ପରେ ଶତ ପଳା ସୁନା ଦାନ କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଚତୁର୍ଵର୍ଣୋ ଵସ୍ତ୍ରହାରୀ ଗଵ୍ଯହାରୀ ଚ ମାନଵଃ । ରୌପ୍ଯମୁକ୍ତାପହାରୀ ଚ ଶୂଦ୍ରଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରକଃ
ଯେଉଁ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ମଣିଷ ବସ୍ତ୍ର, ଗାଈ, ଚାଁଦି, ମୁକ୍ତା କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରେ—
ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ଚ ବକଜାତିର୍ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ମୁତ୍ରକୁଣ୍ଡଂ ଚ ଵୈ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ତଥା
ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବକ ପକ୍ଷୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ପଡ଼େ; ପରେ ମଳମୂତ୍ର ଭୋଗ କରି ଶତ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ସେହିପରି ରହିବାକୁ ପଡ଼େ।
ତତୋ ଭଵେଚ୍ଛୂଦ୍ରଜାତିର୍ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଵ୍ରଜ । କୁଷ୍ଠଵ୍ଯାଧିସମାଯୁକ୍ତୋ ଗଲିତଶ୍ଚୈଵ ପାତକୀ
ତା'ପରେ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମ ମିଳେ, କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ଓ ଦେହ ଖସିଯିବା ସହିତ ପାପୀ ଭାବରେ ରହିବାକୁ ପଡ଼େ।
ତତୋ ଭଵେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚ କୁଷ୍ଠାଵଶେଷସଂଯୁତଃ । ସ୍ଵର୍ଣଷଟ୍ପଲଦାନେନ ଵ୍ଯାଧିତୋ ମୁଚ୍ଯତେ ଶୁଚିଃ
ତା'ପରେ କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ଅବଶେଷ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ; ଷଟ୍ ପଳ ସୁନା ଦାନ କଲେ ଏହି ରୋଗ ଠାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ଓ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଶାକାପହାରକଶ୍ଚୈଵ ଫଲାପହାରକସ୍ତଥା । ଯକ୍ଷଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସଂଭୂତୋ ଲୀଲାଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରକଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶାକ କିମ୍ବା ଫଳ ଚୋରି କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ମଜା କରି ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇନ୍ତି, ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଯକ୍ଷ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଚୈଵ ଚାଷପକ୍ଷୀ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ତତୋ ଭଵେତ୍କୃଷ୍ଣଵର୍ଣଃ ଶୂଦ୍ରଶ୍ଚ ଭାରତେ ଭୁଵି
ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କାଉଁ ପକ୍ଷୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ; ପରେ ଭାରତ ଭୂମିରେ କଳା ଚମଡ଼ି ଥିବା ଶୂଦ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ।
ତତୋ ଭଵେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚାପ୍ଯଧିକାଙ୍ଗୋଽପି ଜନ୍ମନି । ପୁନର୍ଜନ୍ମଦ୍ଵିଜୋ ଭୂତ୍ଵା ସୁଚ୍ଯତେ ଵିପ୍ରଭୋଜନାତ୍
ତା'ପରେ ଦେହର କିଛି ଅପଙ୍ଗତା ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ; ପୁନଃ ଦ୍ୱିଜ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ପକ୍ଵଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରୀ ଚ ପଶୁଯୋନିର୍ଭଵେଦ୍ରଧ୍ରୁଵମ୍ । ଯସ୍ଯାଣ୍ଡକୋଶୋ ଗନ୍ଧାକ୍ତଃ କସ୍ତୂରୀ ଯସ୍ଯ ନାମ ଚ
ଯେଉଁମାନେ ପକା ଖାଦ୍ୟ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପଶୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଯାହାର ଅଣ୍ଡକୋଷ ମସ୍କ ଲଗା ଥାଏ ଓ ଯାହାକୁ କସ୍ତୂରୀ କୁହାଯାଏ।
ସପ୍ତଜନ୍ମମୃଗୋ ଭୂତ୍ଵା ତତୋ ଭଵତି ଗନ୍ଧକଃ । ଜନ୍ମୈକଂ ଚ ତତଃ ଶୂଦ୍ରୋ ଗଲତ୍କୁଷ୍ଠୀ ଚ ଜନ୍ମନି
ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୃଗ ଭାବରେ ରହି, ପରେ ଗନ୍ଧକ ପଶୁ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ; ଏକ ଜନ୍ମ ପରେ ଶୂଦ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ, ଯାହା କୁଷ୍ଠ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ।
ତତୋ ରୋଗାଵଶେଷେଣ ସଂଯୁତୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ କୃଶଃ । ସ୍ଵର୍ଣଷଟ୍ପଲଦାନେନ ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ତା'ପରେ ରୋଗ ଅବଶେଷ ସହିତ କ୍ଷୀଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ; ଷଟ୍ ପଳ ସୁନା ଦାନ କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଧାନ୍ଯାପହାରୀ ଦୁଃଖୀ ଚ କୃପଣଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ । ଵିଷ୍ଠାକୁଣ୍ଡଂ ଵର୍ଷଶତଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ମୁଚ୍ଯତେ ଭିଯା
ଧାନ ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖୀ ଓ ଦୟନୀୟ ହୁଏ; ଏକ ଶତବର୍ଷ ମଳ ଗଡ଼ିରେ ରହି ପରେ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ସ୍ଵର୍ଣାପହାରୀ କୁଷ୍ଠୀ ଚ ମାନଵ ପତିତୋ ଭଵେତ୍ । ସ୍ଵର୍ଣଦାନପ୍ରତିଗ୍ରାହୀ ଵିଟ୍କୁଣ୍ଡଂ ଚ ପ୍ରଯାତି ଯ
ସୁନା ଚୋରି କରିଥିବା ଲୋକ କୁଷ୍ଠ ରୋଗୀ ହୁଏ ଓ ମାନବ ଭାବରୁ ଖସିଯାଏ; ଚୋରା ସୁନା ଦେଇଥିବା କିମ୍ବା ନେଇଥିବା ଲୋକ ମଳ ଗଡ଼ିକୁ ଯାଏ।
ତତୋ ଵର୍ଷଶତଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ପୁରୀଷଂ ଚ ଦିଵାନିଶମ୍ । ତତୋ ଵ୍ଯାଘୋ ଭଵେଚ୍ଛୂଦ୍ରୋ ରକ୍ତଦୋଷେଣ ସଂଯୁତଃ
ତା'ପରେ ଦିନ ରାତି ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଳ ଭୋଗ କରି, ପରେ ରକ୍ତ ରୋଗ ସହିତ ଭାରତରେ ଶୂଦ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ।
ତଜ୍ଜନ୍ମପାତକଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚ ପୁନର୍ଭଵେତ୍ । ଵ୍ଯାଧିରୋଷାଵଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ମୁଚ୍ଯତେ ସ୍ଵର୍ଣଦାନତଃ
ସେହି ଜନ୍ମର ପାପ ଭୋଗି, ପୁନି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ; ରୋଗ ଓ କ୍ରୋଧ ସହିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସୁନା ଦାନ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ଅଗମ୍ଯାନାଂ ଚ ଗାମୀ ଚ ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ରୌରଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । କୁମ୍ଭୀପାକଂ ମହାଘୋରଂ ଵର୍ଷାଣାଂ ଚାପ୍ଯସଂଖ୍ଯକମ୍
ଅନୁଚିତ ଜନାନୀଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିଥିବା ଲୋକ ପୂର୍ବକୁହାଯାଇଥିବା ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ; ଏବଂ ଅତି ଭୟଙ୍କର କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ଅସଂଖ୍ୟ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ରହିବାକୁ ପଡ଼େ।
ତତୋ ଭଵେତ୍ପୁଂଶ୍ଚଲୀନାଂ ଯୋନୀନାଂ ଚ କୃମିସ୍ତଥା । ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ଚ ଵିଟ୍କୃମିର୍ଵର୍ଷଲକ୍ଷକମ୍
ତା'ପରେ ସେ ବେଶ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜନାନୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ କୀଟ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ଏବଂ ହଜାର ବର୍ଷ ଏବଂ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଳରେ କୀଟ ଭାବରେ ରହିବାକୁ ପଡ଼େ।
ପଶୁଯୋନିର୍ଭଵେତ୍ତସ୍ମାତ୍ତସ୍ମାଚ୍ଚ କ୍ଷୁଦ୍ରଜନ୍ତଵଃ । ତତୋ ଭଵେନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛଜାତିସ୍ତତଃ ଶୂଦ୍ରାଧମସ୍ତଦା
ସେଠାରୁ ପଶୁ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ପରେ ଛୋଟ ଜନ୍ତୁ ଭାବରେ ହୁଏ; ତା'ପରେ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଜନ୍ମ ଏବଂ ପରେ ଶୂଦ୍ରମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ ଜନ୍ମ ମିଳେ।
ତତୋ ଭଵତି ଵିପ୍ରଶ୍ଚ ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତୋ ନପୁଂସକଃ । ପୁନଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଭୂତ୍ଵା ତୀର୍ଥପର୍ଯଟନେନ ଚ
ତା'ପରେ ରୋଗ ଓ ନପୁଂସକତା ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ; ପୁନି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା କଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
କ୍ରମେଣ ଶୁଦ୍ଧୋ ଭଵତି ଵଂଶହୀନଶ୍ଚ ପାତକାତ୍ । ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଵିପ୍ରଲକ୍ଷଂ ପୁତ୍ରଂ ଚ ଲଭତେ ଶୁଚିଃ
କ୍ରମେ କ୍ରମେ ସେ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଯଦିଓ ପାପରେ ବଂଶ ନଷ୍ଟ ହୁଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ପବିତ୍ର ପୁଅ ମିଳେ।
ମାନଵଃ କ୍ରୋଧଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ଗର୍ଦଭଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ । ମାନଵଃ କଲହାଵିଷ୍ଟଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ ଵାଯସଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଯାନ୍ତି, ସେ ସାତଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଧା ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଦଳିଆ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେ ସାତଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଉ ହୁଅନ୍ତି।
ଶାଲଗ୍ରାମପ୍ରତିଗ୍ରାହୀ କାଲସୂତ୍ରଂ ଵ୍ରଜେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଚୈଵ ଶଞ୍ଜରୀଟୋ ଭଵେତ୍ତତଃ
ଯେଉଁଠି ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ଉପହାର ଭାବରେ ନେଇଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କାଳସୂତ୍ର ନରକକୁ ପାଉଥାଏ। ଶତବର୍ଷ ପରେ ସେ ଶଞ୍ଜରୀଟ ନାମକ ପକ୍ଷୀ ହୁଏ।
ଲୋହଚୋରଶ୍ଚ ନିର୍ଵଂଶୋ ମଷୀଚୋରଶ୍ଚ କୋକିଲଃ । ଶୁକୋଽପ୍ଯଞ୍ଜନଚୋରଶ୍ଚ ମିଷ୍ଟଚୋରଃ କୃମିର୍ଭଵେତ୍
ଲୋହା ଚୋର କୁଳହୀନ ହୁଏ, ମାଷି ଚୋର କୋଇଲି ହୁଏ, ଅଞ୍ଜନ ଚୋର ଶୁଆ ହୁଏ, ମିଠା ଚୋର କୀଟ ହୁଏ।
ଵିପ୍ରଦ୍ଵେଷୀ ଗୁରୁଦ୍ଵେଷୀ ଶିରସାଂ ଚ କୃମିର୍ଭଵେତ୍ । ପୁଂଶ୍ଚଲୀଂ କାମିନୀଂ ତାତ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ରୌରଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍ ।। ୧୧୯ ତତୋ ଵୃଥା କୃମିଶ୍ଚୈଵ ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ତଥା । ତତୋଽପି ଵିଧଵା ଚୈଵ ଵନ୍ଧ୍ଯା ଚ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ, ସେ ମଣିଷ ମୁଣ୍ଡରେ କୀଟ ହୁଏ। ବାପା, ଯେଉଁଠି ଅଶିଳା ନାରୀ କିମ୍ବା ଅତି ମୋହିନୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଭୋଗ କରେ, ସେ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ। ତାପରେ ସେ ଅନାବଶ୍ୟକ କୀଟ ହୋଇ ଶତବର୍ଷ ରହେ, ପରେ ସେ ସାତଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଧବା କିମ୍ବା ବନ୍ଧ୍ୟା ହୁଏ।
ଅସ୍ପୃଶ୍ଯା ଜାତିହୀନା ଚ ଚ୍ଚିନ୍ନନାସା ଭଵେତ୍କ୍ରମାତ୍ । ରକ୍ତଦ୍ରଵ୍ଯାପହାରୀ ଚ ରକ୍ତଦୋଷାନ୍ଵିତୋ ଭଵେତ୍
ସେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ଜାତିହୀନ ଓ ଦେଖାଦେଖି ନାକ କଟା ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ରକ୍ତ ସମ୍ପର୍କିତ ଜିନିଷ ଚୋରି କରେ, ସେ ରକ୍ତ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ।
ଆଚାରହୀନୋ ଯଵନଃ ଖଞ୍ଜୋ ଭଵତି ହିଂସକଃ । ଅଦୀକ୍ଷିତୋ ଵଙ୍ଖରଶ୍ଚ ଦୁଷ୍ଟଦର୍ଶୋ ଚ କାଣକଃ
ଯେଉଁଠି ଆଚରଣ ନାହିଁ, ସେ ଯବନ, ଖୋଞ୍ଚା ଓ ହିଂସ୍ର ହୁଏ। ଯେଉଁଠି ଦୀକ୍ଷା ନାହିଁ, ସେ ବଙ୍ଖର ହୁଏ, ଦୁଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ଥିଲେ ଏକ ଆଖି ହୁଏ।
ଅହଂକାରୀ କର୍ଣହୀନୋ ବଧିରୋ ଵେଦନିନ୍ଦକଃ । ଵାକ୍ଯହର୍ତା ଚ ମୂକଶ୍ଚ ହିଂସକଃ କେଶହୀନକଃ
ଅହଂକାରୀ ମଣିଷ କାନ ନଥିବା, ବହିରା ଓ ବେଦ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ହୁଏ। ଯେଉଁଠି କଥା ଚୋରି କରେ, ସେ ଗୁଙ୍ଗା, ହିଂସ୍ର ଓ କେଶ ହୀନ ହୁଏ।
ମିଥ୍ଯାଵାଦୀ ଶ୍ମଶ୍ରୁହୀନୋ ଦୁର୍ଵାକ୍ଯୋ ଦନ୍ତହୀନକଃ । ଚିହ୍ଵାହୀନଃ ସତ୍ଯହାରୀ ଦୁଷ୍ଟୋଽପ୍ଯଙ୍ଗୁଲିହୀନକଃ
ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବା ଲୋକ ଦାଢ଼ି ନଥିବା, ଖରାପ କଥା କହୁଥିବା ଓ ଦାନ୍ତ ହୀନ ହୁଏ। ସତ୍ୟ ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ଜିଭ ହୀନ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଆଉ ଆଉଁଳି ନଥିବା ହୁଏ।
ଗ୍ରନ୍ଥାପହାରୀ ମୂର୍ଖଶ୍ଚ ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତୋ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଅଶ୍ଵଗ୍ରାହୀ ଚ ତଚ୍ଚୌରୋ ଲାଲାମୂତ୍ରଂ ଵ୍ରଜେଦିତି
ପୁସ୍ତକ ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ମୂର୍ଖ ଓ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୁଏ। ଘୋଡ଼ା ଚୋରି କରୁଥିବା ଲୋକ ଚୋର ହୋଇ ଲାଲା ଓ ପିଶାବ ପାଏ।
ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ଶତଂ ସ୍ଛିତ୍ଵା ଘୋଟକଶ୍ଚ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଗଜଚୋରୋ ଗଚଗ୍ରାହୀ ଵିଟ୍କୁଣ୍ଡେ ଚ ସହସ୍ରକମ୍
ଶତବର୍ଷ ରହି ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘୋଡ଼ା ହୁଏ। ହାତୀ ଚୋର କିମ୍ବା ହାତୀ ଧରିଥିବା ଲୋକ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଳର ଗଡ଼ିରେ ରହେ।