ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଜନ୍ମ କର୍ମ ଵ୍ଯାଧିରେଵ ପ ସଂଶଯଃ । ଗୋଘ୍ନୋ ଭଵତି ଗୌଶ୍ଚାପି ଯାଵଦ୍ଵର୍ଷ ଚ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ, ଜନ୍ମ, କର୍ମ ଓ ରୋଗ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହୁଏ; ଯେଉଁଠାରେ ଗାଈ ହତ୍ୟା କରାଯାଏ, ସେ ତିନି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗାଈ ହୁଏ।
ଚତୁର୍ଗୁଣଂ ଚ ତେଷାଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନୋ ଵିଟ୍କୃମିର୍ଭଵେତ୍ । ତତୋ ଭଵତି ମ୍ଲେଚ୍ଛଶ୍ଚ ତାଵଦ୍ଵର୍ଷଚତୁର୍ଗୁଣମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଚାରିଗୁଣା ଭାବେ ମିଳେ; ସେ ମଳର କୀଟ ହୁଏ, ପରେ ଚାରିଗୁଣା ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ହୁଏ।
ତତଶ୍ଚାନ୍ଧୋ ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ରଃ ପୂର୍ଵେଷାଂ ଚ ଚତୁର୍ଗୁଣମ୍ । ବ୍ରହ୍ମଣାନାଂ ଚତୁର୍ଲକ୍ଷଂ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍
ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୂର୍ବ ଅବଧିର ଚାରିଗୁଣା ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ଧ ହୁଏ; ଚାରି ଲକ୍ଷ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଲେ ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ଚକ୍ଷୁଷ୍ମାଂଶ୍ଚ ଯଶସ୍ଵୀ ଚ ଭଵେତ୍ସୋଽପ୍ଯତିପାତକାତ୍ । ସ୍ତ୍ରୀଘ୍ନଚତୁର୍ଣାଂ ଵର୍ଣାନାଂ ଵେଦେ ସୋଽପ୍ଯତିପାତକୀ
ଅତିପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁନି ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ ଓ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ; ଚାରି ଜାତିରେ ଯିଏ ଜଣେ ଜନନୀକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେ ବେଦ ଅନୁଯାୟୀ ମହାପାପୀ।
କାଲସୂତ୍ରଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସ୍ତ୍ରୀଲୋମସମଵର୍ଷକମ୍ । ଭକ୍ଷିତଃ କୃମିଣା ତତ୍ର ନିରାହାରୋ ଵ୍ଯଥାଯୁତଃ
ସେ କାଳସୂତ୍ର ଏବଂ ଲୋମ ଝଡ଼ୁଥିବା ନାରୀର ଦୁଃଖ ଭୋଗେ; ସେଠାରେ କୀଟ ଦ୍ୱାରା ଖାଇଯାଇ ଅନ୍ନ ବିନା ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ରହେ।
ତତୋ ଭଵତି ଲୋକେ ଚ ତାଵଦ୍ଵର୍ଷ ଚ ପାତକୀ । ତତଃ ପାପୀ ଭଵେତ୍ସୋଽପି ଯକ୍ଷ୍ମଗ୍ରସ୍ତଶ୍ଚ କର୍ମଣା
ତାପରେ ସେ ଲୋକରେ ଏତିକି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ ହୁଏ; ପରେ କର୍ମଫଳରେ ଅତିପାପୀ ଏବଂ କ୍ଷୟରୋଗୀ ହୁଏ।
ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଚୈଵ ଵିପ୍ରଲକ୍ଷଂ ଚ ଭୋଜଯେତ୍ । ତତଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚ ଵିଦ୍ଵାଂସ୍ତପସି ସଂଯତଃ
ଏହିପରି, ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏବଂ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବିପ୍ରଲକ୍ଷମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୁଦ୍ଧ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ତପସ୍ୱୀ ହୁଏ।
କିଂଚିଦ୍ଭୁଙକ୍ତେ ପାପଶେଷଂ ସ୍ଵର୍ଣଦାନାଚ୍ଛୁଚିର୍ଭଵେତ୍ । ଗର୍ଭଘ୍ନଶ୍ଚ ମହାପାପୀ ସଂପ୍ରାପ୍ନୋତି ଶୁନୀମୁଖମ୍
ଯଦି ସେ କିଛି ଭାଗ ଖାଏ, ତେବେ ପାପର ଅଂଶ ରହିଯାଏ; ସୁନା ଦାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଗର୍ଭ ହନନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ମହାପାପୀ ହୋଇ, କୁକୁର ମୁହଁ ପାଏ।
ଵର୍ଷାଣାଂ ସତକଂ ଚୈଵ ଘୋଟକଶ୍ଚ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଚୈଵ ସୂକ୍ଷ୍ମଶସ୍ତ୍ରେଣ ପୀଡୀତଃ
ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘୋଡ଼ା ହୁଏ; ଏବଂ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।
ତତଃ ପାପୀ ଭଵେଦ୍ଵୈଶ୍ଯୋ ଦ୍ରଵ୍ଯଯୁକ୍ତୋ ହି କମଂଣା । ପଞ୍ଚାଶଦ୍ଵର୍ଷପର୍ଯନ୍ତଂ ସ୍ଵର୍ଣଦାନାଦ୍ଭଵେଚ୍ଛୁଚିଃ
ତାପରେ, ପାପୀ ହୋଇ, ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ଧନ ଥିବା ବୈଶ୍ୟ ହୁଏ; ପଞ୍ଚାଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁନା ଦାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ତତଃ ସ୍ଵକୁଲଜାତୋଽପି ନିର୍ଵ୍ଯାଧିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣଃଶୁଚିଃ । ବ୍ରାହ୍ମଣଃ କ୍ଷତ୍ରିଯଘ୍ନଶ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵା ଵିନା ରଣାତ୍
ତାପରେ, ନିଜ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୋଗମୁକ୍ତ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଦି କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ମାରେ, କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଯୁଦ୍ଧ ବିନା ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ,
ତପ୍ତଶୂଲଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରକମ୍ । କ୍ଵଥିତଂ ତପ୍ତଲୋହେନ ଚାଽଽର୍ତନାଦଂ କରୋତି ଚ
ସେ ତପ୍ତ ଶୂଳର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଭୋଗ କରେ; ତପ୍ତ ଲୋହାରେ ଉବା ହୋଇ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଚିତ୍କାର କରେ।
ତତୋ ଭଵେନ୍ମତ୍ତଗଜୋ ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ତଥା । ତତୋ ରକ୍ତଵିକାରୀ ଚ ଶୂଦ୍ରୋ ଵର୍ଷଶତଂ ତଥା
ତାପରେ, ସେ ଏକ ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ହୋଇ ଶତବର୍ଷ ରହେ; ପୁନି, ରକ୍ତ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଶତବର୍ଷ ଶୂଦ୍ର ହୁଏ।
ଗଜଦାନେନ ମୁକ୍ତଶ୍ଚ ଵ୍ଯାଧିତଶ୍ଚ ତତୋ ଦ୍ଵିଜଃ । ଵୈଶ୍ଯଘ୍ନଶ୍ଚାପି ଵୈଶ୍ଯଶ୍ଚ ଶୂଦ୍ରଘ୍ନୋ ଵୈଶ୍ଯ ଏଵ ଚ
ହାତୀ ଦାନ କଲେ ସେ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ପରେ ରୋଗୀ ଦ୍ୱିଜ ହୁଏ; ବୈଶ୍ୟ ହନନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବୈଶ୍ୟ ହୁଏ, ଏବଂ ଶୂଦ୍ର ହନନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ବୈଶ୍ୟ ହୁଏ।
ଵୈଶ୍ଯଘ୍ନଶ୍ଚାପି ଶୂଦ୍ରଶ୍ଚ ସମଂ ପାପଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । କୃମିକୁଣ୍ଡଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ତଥା
ବୈଶ୍ୟ ହନନ କରିଥିବା ଶୂଦ୍ର ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମାନ ପାପ ଭୋଗ କରେ; ସେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୀଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଡ଼ିକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
କୃମିଭିର୍ଭକ୍ଷିତୋ ଦୁଃଶୀ କିରାତଶ୍ଚ ଭଵେତ୍ତତଃ । ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଚୈଵ କୃମିଵ୍ଯାଧିସମନ୍ଵିତଃ
କୀଟମାନେ ଖାଇଦେଲେ ସେ ଦୁଃଖୀ ହୁଏ; ପରେ ସେ କିରାତ ହୁଏ; ଏବଂ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୀଟ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ରହେ।
ତତୋ ମନ୍ଦାଗ୍ନିଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଦୈନ୍ଯଵାନ୍ଵ୍ରଜ । ପଞ୍ଚାଶଦ୍ଵର୍ଷପର୍ଯନ୍ତଂ ଦୁର୍ବଲଶ୍ଚ କୃଶୋଦରଃ
ତାପରେ, ମନ୍ଦ ଅଗ୍ନି ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୁଃଖରେ ଘୁରେ; ପଞ୍ଚାଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଦୁର୍ବଳ ଏବଂ ପତଳା ପେଟ ଥାଏ।
ମୁକ୍ତିର୍ଭଵତି ଯୁକ୍ତେନ ତୀର୍ଥେଚାଶ୍ଵପ୍ରଦାନତଃ । ଶୂଦ୍ରଘ୍ନୋ ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ କାମତୋଽକାମତୋଽପି ଵା
ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଘୋଡ଼ା ଦାନ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଚାହିଁ କିମ୍ବା ଅଚାହିଁ, ଯେହେଉଁଥିବେ,
ସାଵିତ୍ରୀ ଲକ୍ଷଯାପ୍ଯେନ ତଦର୍ଧେନ ଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍ । ଚତୁର୍ଵର୍ଣଃ କୁକ୍କୁରଘ୍ନୋ ହ୍ଯଭିଶପ୍ତଶ୍ଚ ଶଂଭୁନା
ସାବିତ୍ରୀ ଲକ୍ଷ ବାର ପଢ଼ିଲେ କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ବାର ପଢ଼ିଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ଚାରିବର୍ଣ୍ଣର ଯେଉଁଠି ଜଣେ କୁକୁର ହନନ କରେ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଶାପ ପାଇଁ,
ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଚୈଵ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ରୌରଵଂ ନରଃ । ତତୋ ଭଵେତ୍କୁକ୍କୁଲଶ୍ଚ ଵର୍ଷାଣାମପି ଷୋଡଶ
ସେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୌରବ ନରକ ପାଏ; ପରେ ଷୋଳ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁକୁର ହୁଏ।
ତତଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ରୋ ଭକ୍ଷିତଃ କୁକ୍କୁରେଣୈ ଚ । ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନେନ ଦାନେନ ସ୍ଵର୍ଣସ୍ଯାପି ଭଵେଚ୍ଛୁଚିଃ
ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁକୁର ଦ୍ୱାରା ଖାଇ ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ ଏବଂ ସୁନା ଦାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ମିଳେ।
ମାର୍ଜାରଘ୍ନଶ୍ଚତୁର୍ଵର୍ଣୋ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନାଦ୍ଭଵେଚ୍ଛୁଚିଃ । ଵିପ୍ରାଯ ଲଵଣଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଷଟ୍ପଲଂ ଚ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଚାରିବର୍ଣ୍ଣର ମଧ୍ୟରୁ ଯେଉଁଠି ଜଣେ ବିଲେଇ ହନନ କରେ, ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଛଅ ପଳା ଲୁଣ ଦେଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ହତ୍ଵା ସର୍ପାଂଶ୍ଚତୁର୍ଵର୍ଣୋ ମମ ପାଦେନ ଚିହ୍ନିତାନ୍ । ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଚତୁର୍ଥଂ ଚ ପାତକଂ ଚ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଚାରିବର୍ଣ୍ଣର ମଧ୍ୟରୁ ମୋର ପାଦ ଚିହ୍ନିତ ସର୍ପମାନେ ମାରିଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ପାପ ଏବଂ ଘୋର ଅପରାଧ ପାଏ।
ଅସିପତ୍ରଂ ଚ ନରକଂ ଵର୍ଷାଂଣାଂ ଶତକଂ ତଥା । ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଯାତନାଯୁକ୍ତୋ ଵିଚ୍ଛିନ୍ନସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣଧାରଯା
ସେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅସିପତ୍ର ନରକ ପାଏ; ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାର ଦ୍ୱାରା କାଟାଯାଏ।
ତତୋ ଭଵତି ସର୍ପଶ୍ଚ ଡୁଣ୍ଡୁଭୋ ଵର୍ଷପଞ୍ଚକମ୍ । ନରେଣ ତାଡିତୋ ଦୁଃଖୀ ମୃତ୍ଯୋର୍ଭଵତି ପୀଡିତଃ
ତାପରେ ସେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସର୍ପ ବା ଢୋଳ ହେଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ମଣିଷ ତାକୁ ପିଟିଲେ, ସେ ଦୁଃଖ ପାଏ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।
ତତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ ପାପୀ ଜ୍ଵରଯୁକ୍ତୋ ହି ଦୁର୍ବଲଃ । ଵର୍ଷାଣାଂ ପଞ୍ଚକେନୈଵ ମୃତୋ ଭଵତି କର୍ମଣା
ତାପରେ ସେ ପାପୀ ମଣିଷ ହେବା ସହ ଜ୍ୱର ଓ ଦୁର୍ବଳତାରେ ପୀଡିତ ହୁଏ; ତାଙ୍କର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ।
ଅଶ୍ଵଘ୍ନଶ୍ଚ ଗଜଘ୍ନଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଵର୍ଣଶ୍ଚ ପାତକୀ । ଵର୍ଷାଣାଂ ପଞ୍ଚକେନୈଵ ମୃତୋ ଭଵତି କର୍ମଣା
ଯେଉଁଠି ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ କିମ୍ବା ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ମଣିଷ ମାରେ, ସେ ପାପୀ ହୁଏ ଏବଂ ତାଙ୍କର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ।
ତତୋ ଭଵତି ହସ୍ତୀ ଚ ଘୋଟକୋ ଵା ଵ୍ରଜେଶ୍ଵର । ଯାଵଦ୍ଵିଂଶତିଵର୍ଷାଣି ତତଃ ଶୂଦ୍ରୋ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ତାପରେ, ହେ ବ୍ରଜେଶ୍ୱର, ସେ କେବେ ହାତୀ କେବେ ଘୋଡ଼ା ହୋଇ କୁଳିଶ ବର୍ଷ ଅର୍ଥାତ୍ ବିଶି ବର୍ଷ ରହେ; ତାପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶୂଦ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଅହଂକୃତୀ ଵ୍ଯାଧିଯୁକ୍ତୋ ରୌପ୍ଯଦାନେନ ମୁଚ୍ଯତେ । ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ଶତକଂ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍
ଅହଂକାରୀ ଓ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ଥିବା ଲୋକ ସିଲଭର ଦାନ କଲେ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ଏବଂ ଶତ ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
କ୍ଷୁଦ୍ରଜନ୍ତୁଵଧେନୈଵ କ୍ଷୁଦ୍ରଜନ୍ତୁର୍ଭଵେନ୍ନରଃ । ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଚୈଵ କ୍ଷୁଦ୍ରଵ୍ଯାଧିଂ ତରେତ୍ତତଃ
ଛୋଟ ଜନ୍ତୁ ମାରିଲେ, ମଣିଷ ଛୋଟ ଜନ୍ତୁ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛି; ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସାନା ରୋଗର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ, ତାପରେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।