ଯଦ୍ଧତ୍ତମପି ଵିପ୍ରାଯ ତତ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ପୂର୍ଣରୂପତଃ । ବୀଜରୂପଂ ଚ ତଦ୍ଦାନଂ କ୍ଷେତ୍ରରୂପଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ୪୫ ଏକେନ କର୍ମଣା ତାତ ସ୍ଵର୍ଗଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ । କର୍ମଣା ନ ହି ମୋକ୍ଷଂ ଚ ତଦେଵ ମମ ସେଵଯା
ଯେଉଁ ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ, ସେ ଦାନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଫଳ ଦେଉଛି; ଏହି ଦାନ ଯେପରିକି ବିଜ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେଉଛନ୍ତି କ୍ଷେତ୍ର। ଏକ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମାନବ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ, କିନ୍ତୁ କର୍ମ ମାତ୍ରରେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ନାହିଁ, ମୋର ସେବା ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ ସୁକୃତେନୈଵ ନରକଂ ଦୁଷ୍କୃତେନ ଚ । ଵ୍ଯାଧିର୍ଜନ୍ମ ଚ ଯୋନୌ ଚ କୁତ୍ସିତେ ଚ ତତଃ ଶୁଚିଃ
ସୁକୃତ କରିଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ, ଦୁଷ୍କୃତ କରିଲେ ନରକ ମିଳେ; ଦୁଷ୍କୃତ ଫଳରେ ରୋଗ, ଜନ୍ମ ଏବଂ ନିଚ୍ଚ ଯୋନି ମିଳେ, ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ଯୋନି ମିଳେ।
ଗୋଘ୍ନୋ ଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ କାମତଶ୍ଚୋପପାତକୀ । ଦନ୍ଦଶୂକତ୍ଵମାପ୍ନୋତି ଗୋଲୋମସମଵର୍ଷକମ୍
ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଗାଈ ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମାରେ କିମ୍ବା ଅପରାଧ କାମନାବଶତଃ କରେ, ସେ ଗୋବର ମାଗଣା କୀଟ ଓ ଲୋମ ଝଡ଼ିଥିବା ଗାଈ ହେବାର ଦୁଃଖ ଭୋଗିଥାଏ।
ସର୍ପେଣ ଭକ୍ଷିତସ୍ତେନ ଚ୍ଵାଲଯା ଗରଲସ୍ଯ ଚ । ତୃଷିତୋ ଵ୍ଯଥିତଶ୍ଚୈଵ ନିରାହାରଃ କୃଶୋଦରଃ
ସେ ସର୍ପ ଦ୍ୱାରା ଖାଇଯାଏ, କୁକୁର ବିଷର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗେ, ତିବ୍ର ତ୍ରୁଷ୍ଣା ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡିତ, ଖାଦ୍ୟ ବିନା ଏବଂ ଶୋଷିତ ଉଦର ହୋଇଥାଏ।
ତତଃ କୁଣ୍ଡାତ୍ସମୁତ୍ଥାଯ ଗୌର୍ଭଵେଲ୍ଲୋମଵର୍ଷକମ୍ । ତତଃ କୁଷ୍ଠୀ ଚ ଚାଣ୍ଡାଲୋ ଵର୍ଷଲକ୍ଷଂତତୋ ନରଃ
ତାପରେ କୁଆଁରୁ ବାହାରି ଲୋମ ଝଡ଼ୁଥିବା ଗାଈ ହୁଏ, ପରେ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଚାଣ୍ଡାଳ ହୋଇ ଥାଏ, ତାପରେ ମଣିଷ ହୁଏ।
ତଦା ଭଵେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚ କୁଷ୍ଠଯୁକ୍ତୋ ହି କର୍ମଣା । ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଵିପ୍ରଲକ୍ଷଂ ନିର୍ଵ୍ଯାଧିଶ୍ଚ ଭଵେଚ୍ଛୁଚିଃ
ତାପରେ ସେ କର୍ମଫଳରେ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ; ଏକ ଲକ୍ଷ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଲେ ସେ ରୋଗମୁକ୍ତ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ଅକାମତସ୍ତଦର୍ଧଂ ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯାପି କାମତଃ । ଅକାମତସ୍ତଦର୍ଧଂ ଚ ତଦର୍ଧଂ ଚ ଵିଶସ୍ତଥା
ଅଚେତନାବଶତଃ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଫଳ ମିଳେ; କାମନାବଶତଃ କରିଲେ ବୈଶ୍ୟଙ୍କୁ ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଫଳ ମିଳେ।
ତଦର୍ଧ ଶୂଦ୍ରଗୋଘ୍ନଶ୍ଚ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ପାପଂ ନ ସଂଶଯଃ । ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତେନ ଶୁଦ୍ଧଶ୍ଚ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଶେଷଂ ଚ କର୍ମଣଃ
ଶୂଦ୍ର ଯଦି ଗାଈ ମାରେ, ସେ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ପାପ ଭୋଗେ, ଏହିଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଲେ ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ ଏବଂ ଶେଷ କର୍ମ ଭୋଗେ।
ଅନୁକଲ୍ପେ ଚତୁର୍ଥଂ ଚ ପାପଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ନ ସଂଶଯଃ । ଚତୁର୍ଗୁଣଂ ଚ ଗୋଘ୍ନାନାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ପାତକମ୍
ଏପରି ଅନ୍ୟ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ପାପ ଭୋଗେ, ଏହିଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଗାଈ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଚାରିଗୁଣା।
ଭୁଙ୍କ୍ତେ ପାପଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନୋ ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚେତରୋଽପି ଵା । କ୍ରମେଣାନେନ ବୋଧ୍ଯଂ ଚ କାମତୋଽକାମତୋଽପି ଵା
ବ୍ରାହ୍ମଣ ବା ଅନ୍ୟ କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କଲେ ସେ ପାପ ଭୋଗେ; କାମନାଠାରୁ କିମ୍ବା ଅକାମନାଠାରୁ ଯେପରି ଅନୁକ୍ରମରେ ଏହା ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଜନ୍ମ କର୍ମ ଵ୍ଯାଧିରେଵ ପ ସଂଶଯଃ । ଗୋଘ୍ନୋ ଭଵତି ଗୌଶ୍ଚାପି ଯାଵଦ୍ଵର୍ଷ ଚ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ, ଜନ୍ମ, କର୍ମ ଓ ରୋଗ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହୁଏ; ଯେଉଁଠାରେ ଗାଈ ହତ୍ୟା କରାଯାଏ, ସେ ତିନି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗାଈ ହୁଏ।
ଚତୁର୍ଗୁଣଂ ଚ ତେଷାଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନୋ ଵିଟ୍କୃମିର୍ଭଵେତ୍ । ତତୋ ଭଵତି ମ୍ଲେଚ୍ଛଶ୍ଚ ତାଵଦ୍ଵର୍ଷଚତୁର୍ଗୁଣମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଚାରିଗୁଣା ଭାବେ ମିଳେ; ସେ ମଳର କୀଟ ହୁଏ, ପରେ ଚାରିଗୁଣା ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ହୁଏ।
ତତଶ୍ଚାନ୍ଧୋ ଭଵେଦ୍ଵିପ୍ରଃ ପୂର୍ଵେଷାଂ ଚ ଚତୁର୍ଗୁଣମ୍ । ବ୍ରହ୍ମଣାନାଂ ଚତୁର୍ଲକ୍ଷଂ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍
ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୂର୍ବ ଅବଧିର ଚାରିଗୁଣା ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନ୍ଧ ହୁଏ; ଚାରି ଲକ୍ଷ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଲେ ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ଚକ୍ଷୁଷ୍ମାଂଶ୍ଚ ଯଶସ୍ଵୀ ଚ ଭଵେତ୍ସୋଽପ୍ଯତିପାତକାତ୍ । ସ୍ତ୍ରୀଘ୍ନଚତୁର୍ଣାଂ ଵର୍ଣାନାଂ ଵେଦେ ସୋଽପ୍ଯତିପାତକୀ
ଅତିପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁନି ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ ଓ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ; ଚାରି ଜାତିରେ ଯିଏ ଜଣେ ଜନନୀକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେ ବେଦ ଅନୁଯାୟୀ ମହାପାପୀ।
କାଲସୂତ୍ରଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସ୍ତ୍ରୀଲୋମସମଵର୍ଷକମ୍ । ଭକ୍ଷିତଃ କୃମିଣା ତତ୍ର ନିରାହାରୋ ଵ୍ଯଥାଯୁତଃ
ସେ କାଳସୂତ୍ର ଏବଂ ଲୋମ ଝଡ଼ୁଥିବା ନାରୀର ଦୁଃଖ ଭୋଗେ; ସେଠାରେ କୀଟ ଦ୍ୱାରା ଖାଇଯାଇ ଅନ୍ନ ବିନା ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ରହେ।
ତତୋ ଭଵତି ଲୋକେ ଚ ତାଵଦ୍ଵର୍ଷ ଚ ପାତକୀ । ତତଃ ପାପୀ ଭଵେତ୍ସୋଽପି ଯକ୍ଷ୍ମଗ୍ରସ୍ତଶ୍ଚ କର୍ମଣା
ତାପରେ ସେ ଲୋକରେ ଏତିକି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ ହୁଏ; ପରେ କର୍ମଫଳରେ ଅତିପାପୀ ଏବଂ କ୍ଷୟରୋଗୀ ହୁଏ।
ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଚୈଵ ଵିପ୍ରଲକ୍ଷଂ ଚ ଭୋଜଯେତ୍ । ତତଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚ ଵିଦ୍ଵାଂସ୍ତପସି ସଂଯତଃ
ଏହିପରି, ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏବଂ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବିପ୍ରଲକ୍ଷମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୁଦ୍ଧ, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ତପସ୍ୱୀ ହୁଏ।
କିଂଚିଦ୍ଭୁଙକ୍ତେ ପାପଶେଷଂ ସ୍ଵର୍ଣଦାନାଚ୍ଛୁଚିର୍ଭଵେତ୍ । ଗର୍ଭଘ୍ନଶ୍ଚ ମହାପାପୀ ସଂପ୍ରାପ୍ନୋତି ଶୁନୀମୁଖମ୍
ଯଦି ସେ କିଛି ଭାଗ ଖାଏ, ତେବେ ପାପର ଅଂଶ ରହିଯାଏ; ସୁନା ଦାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। ଗର୍ଭ ହନନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ମହାପାପୀ ହୋଇ, କୁକୁର ମୁହଁ ପାଏ।
ଵର୍ଷାଣାଂ ସତକଂ ଚୈଵ ଘୋଟକଶ୍ଚ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଚୈଵ ସୂକ୍ଷ୍ମଶସ୍ତ୍ରେଣ ପୀଡୀତଃ
ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଘୋଡ଼ା ହୁଏ; ଏବଂ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ।
ତତଃ ପାପୀ ଭଵେଦ୍ଵୈଶ୍ଯୋ ଦ୍ରଵ୍ଯଯୁକ୍ତୋ ହି କମଂଣା । ପଞ୍ଚାଶଦ୍ଵର୍ଷପର୍ଯନ୍ତଂ ସ୍ଵର୍ଣଦାନାଦ୍ଭଵେଚ୍ଛୁଚିଃ
ତାପରେ, ପାପୀ ହୋଇ, ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ଧନ ଥିବା ବୈଶ୍ୟ ହୁଏ; ପଞ୍ଚାଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁନା ଦାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ତତଃ ସ୍ଵକୁଲଜାତୋଽପି ନିର୍ଵ୍ଯାଧିର୍ବ୍ରାହ୍ମଣଃଶୁଚିଃ । ବ୍ରାହ୍ମଣଃ କ୍ଷତ୍ରିଯଘ୍ନଶ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଵା ଵିନା ରଣାତ୍
ତାପରେ, ନିଜ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୋଗମୁକ୍ତ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଦି କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ମାରେ, କିମ୍ବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ଯୁଦ୍ଧ ବିନା ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରେ,
ତପ୍ତଶୂଲଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵର୍ଷାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରକମ୍ । କ୍ଵଥିତଂ ତପ୍ତଲୋହେନ ଚାଽଽର୍ତନାଦଂ କରୋତି ଚ
ସେ ତପ୍ତ ଶୂଳର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏବଂ ହଜାର ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଭୋଗ କରେ; ତପ୍ତ ଲୋହାରେ ଉବା ହୋଇ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଚିତ୍କାର କରେ।
ତତୋ ଭଵେନ୍ମତ୍ତଗଜୋ ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ତଥା । ତତୋ ରକ୍ତଵିକାରୀ ଚ ଶୂଦ୍ରୋ ଵର୍ଷଶତଂ ତଥା
ତାପରେ, ସେ ଏକ ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ହୋଇ ଶତବର୍ଷ ରହେ; ପୁନି, ରକ୍ତ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଶତବର୍ଷ ଶୂଦ୍ର ହୁଏ।
ଗଜଦାନେନ ମୁକ୍ତଶ୍ଚ ଵ୍ଯାଧିତଶ୍ଚ ତତୋ ଦ୍ଵିଜଃ । ଵୈଶ୍ଯଘ୍ନଶ୍ଚାପି ଵୈଶ୍ଯଶ୍ଚ ଶୂଦ୍ରଘ୍ନୋ ଵୈଶ୍ଯ ଏଵ ଚ
ହାତୀ ଦାନ କଲେ ସେ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ପରେ ରୋଗୀ ଦ୍ୱିଜ ହୁଏ; ବୈଶ୍ୟ ହନନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବୈଶ୍ୟ ହୁଏ, ଏବଂ ଶୂଦ୍ର ହନନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ବୈଶ୍ୟ ହୁଏ।
ଵୈଶ୍ଯଘ୍ନଶ୍ଚାପି ଶୂଦ୍ରଶ୍ଚ ସମଂ ପାପଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । କୃମିକୁଣ୍ଡଂ ଚ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ତଥା
ବୈଶ୍ୟ ହନନ କରିଥିବା ଶୂଦ୍ର ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମାନ ପାପ ଭୋଗ କରେ; ସେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୀଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗଡ଼ିକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
କୃମିଭିର୍ଭକ୍ଷିତୋ ଦୁଃଶୀ କିରାତଶ୍ଚ ଭଵେତ୍ତତଃ । ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଚୈଵ କୃମିଵ୍ଯାଧିସମନ୍ଵିତଃ
କୀଟମାନେ ଖାଇଦେଲେ ସେ ଦୁଃଖୀ ହୁଏ; ପରେ ସେ କିରାତ ହୁଏ; ଏବଂ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୀଟ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ରହେ।
ତତୋ ମନ୍ଦାଗ୍ନିଯୁକ୍ତଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଦୈନ୍ଯଵାନ୍ଵ୍ରଜ । ପଞ୍ଚାଶଦ୍ଵର୍ଷପର୍ଯନ୍ତଂ ଦୁର୍ବଲଶ୍ଚ କୃଶୋଦରଃ
ତାପରେ, ମନ୍ଦ ଅଗ୍ନି ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୁଃଖରେ ଘୁରେ; ପଞ୍ଚାଶି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଦୁର୍ବଳ ଏବଂ ପତଳା ପେଟ ଥାଏ।
ମୁକ୍ତିର୍ଭଵତି ଯୁକ୍ତେନ ତୀର୍ଥେଚାଶ୍ଵପ୍ରଦାନତଃ । ଶୂଦ୍ରଘ୍ନୋ ବ୍ରହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ କାମତୋଽକାମତୋଽପି ଵା
ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଘୋଡ଼ା ଦାନ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଚାହିଁ କିମ୍ବା ଅଚାହିଁ, ଯେହେଉଁଥିବେ,
ସାଵିତ୍ରୀ ଲକ୍ଷଯାପ୍ଯେନ ତଦର୍ଧେନ ଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍ । ଚତୁର୍ଵର୍ଣଃ କୁକ୍କୁରଘ୍ନୋ ହ୍ଯଭିଶପ୍ତଶ୍ଚ ଶଂଭୁନା
ସାବିତ୍ରୀ ଲକ୍ଷ ବାର ପଢ଼ିଲେ କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ବାର ପଢ଼ିଲେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ଚାରିବର୍ଣ୍ଣର ଯେଉଁଠି ଜଣେ କୁକୁର ହନନ କରେ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଶାପ ପାଇଁ,
ଵର୍ଷାଣାଂ ଶତକଂ ଚୈଵ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ରୌରଵଂ ନରଃ । ତତୋ ଭଵେତ୍କୁକ୍କୁଲଶ୍ଚ ଵର୍ଷାଣାମପି ଷୋଡଶ
ସେ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୌରବ ନରକ ପାଏ; ପରେ ଷୋଳ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁକୁର ହୁଏ।