ଵିଷ୍ଣୁଂ ନାରାଯଣଂ କୃଷ୍ଣଂ ମାଧଵଂ ମଧୁମୂଦନମ୍ । ହରିଂ ନରହରିଂ ରାମଂ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ଦଧିଵାମନମ୍
ବିଷ୍ଣୁ, ନାରାୟଣ, କୃଷ୍ଣ, ମାଧବ, ମଧୁସୂଦନ, ହରି, ନରହରି, ରାମ, ଗୋବିନ୍ଦ, ଦଧିବାମନ—
ଭକ୍ତ୍ଯା ଚେମାନି ନାମାନି ଦଶ ଭଦ୍ରାଣିଯୋ ଜପେତ୍ । ଶତକୃତ୍ଯୋ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତୋ ଜପ୍ତ୍ଵା ନୀରୋଗତାଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଦଶଟି ଶୁଭ ନାମ ଶତଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଲକ୍ଷଧା ହି ଜପେଦ୍ଯୋ ହି ବନ୍ଧନାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଜପ୍ତ୍ଵା ଚ ଦଶଲକ୍ଷଂ ଚ ମହାଵନ୍ଧ୍ଯା ପ୍ରସୂଯତେ
ଯିଏ ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଲକ୍ଷଥର ଜପ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ; ଦଶଲକ୍ଷଥର ଜପ କଲେ, ବଡ଼ ବନ୍ଧ୍ୟା ମହିଳା ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନ ପାଏ।
ହଵିଷ୍ଯାଶୀ ଯତଃ ଶୁଦ୍ଧୋ ଦରିଦ୍ରୋ ଧନଵାନ୍ଭଵେତ୍ । ଶତଲକ୍ଷଂ ଚ ଜପ୍ତ୍ଵା ଚ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ
ଯିଏ ହବିଷ୍ୟ ଖାଇ ଶୁଦ୍ଧ ରହିଥାଏ ଏବଂ ଦରିଦ୍ର, ସେ ଧନୀ ହୁଏ; ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଶତଲକ୍ଷଥର ଜପ କଲେ, ମଣିଷ ଜୀବନରେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ଓଂ ନମଃ ଶିଵଂ ଦୁର୍ଗାଂ ଗଣପତିଂ କାର୍ତିକେଯଂ ଦିନେଶ୍ଵନମ୍ । ଧର୍ମଂ ଗଙ୍ଗାଂ ଚ ତୁଲସୀଂ ରାଧାଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ସରସ୍ଵତୀମ୍
ଓଁ, ଶିବ, ଦୁର୍ଗା, ଗଣପତି, କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ଦିନେଶ୍ୱର, ଧର୍ମ, ଗଙ୍ଗା, ତୁଳସୀ, ରାଧା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନାମାନ୍ଯେତାନି ଭଦ୍ରାଣି ଜଲେ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ଯୋ ଜପେତ୍ । ଵାଞ୍ଛିତଂ ଚ ଲଭେତ୍ସୋଽପି ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଃ ଶୁଭଵାନ୍ଭଵେତ୍
ଯିଏ ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି, ଏହି ଶୁଭ ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଏ, ଏବଂ ମନ୍ଦ ସ୍ୱପ୍ନ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ହୋଇଯାଏ।
ଓଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ପୂର୍ଵଦୂର୍ଗତିନାଶିନ୍ଯୈ ମହାମାଯାଯୈ ସ୍ଵାହା । କଲ୍ପଵୃକ୍ଷୋ ହି ଲୋକାନାଂ ସନ୍ତ୍ରଃ ସପ୍ତଦଶାକ୍ଷରଃ
ଓଁ ହ୍ରୀଁ କ୍ଲୀଁ, ପୂର୍ବ ଅଶୁଭତା ନାଶକ ମହାମାୟାଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା; ଏହି ସତରେ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମାନ।
ଶୁଚିଶ୍ଚ ଦଶଧା ଜପ୍ତ୍ଵା ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନଃ ସୁଖଵାନ୍ଭଵେତ୍ । ଶତଲକ୍ଷଜପେନୈଵ ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧିର୍ଭଵେନ୍ନୃଣାମ୍
ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଦଶଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ମନ୍ଦ ସ୍ୱପ୍ନ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହୁଏ; ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶତଲକ୍ଷଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ମଣିଷ ମନ୍ତ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ସିଦ୍ଧମନ୍ତ୍ରସ୍ତୁ ଲଭତେ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଂ ଚ ଵାଞ୍ଛିତମ୍ । ଓଂ ନମୋ ମୃତ୍ଯୁଂଜଯାଯେତି ସ୍ଵାହାନ୍ତଂ ଲକ୍ଷଧା ଜପେତ୍
ସିଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ; 'ଓଁ ନମଃ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ' ମନ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ୱାହା ସହିତ ଲକ୍ଷଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା,
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ମରଣଂ ସ୍ଵପ୍ନେ ଶତାଯୁଶ୍ଚ ଭଵେନ୍ନରଃ । ପୂର୍ଵୋତ୍ତରମୁଖୋ ଭୂତ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନଂ ପ୍ରାଜ୍ଞେ ପ୍ରକାଶଯେତ୍
ସ୍ୱପ୍ନରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଖିଲେ ମଣିଷ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ; ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ସେ ସ୍ୱପ୍ନଟିକୁ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ।
କାଶ୍ଯପେ ଦୁର୍ଗତେ ନୀଚେ ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣନିନ୍ଦକେ । ମୂର୍ଖେ ଚୈଵାନଭିଜ୍ଞେ ଚ ନ ଚ ସ୍ଵପ୍ନଂ ପ୍ରକାଶଯେତ୍
କୁଟିଲ, ଗୃହୀତ, ନିମ୍ନ, ଦେବ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିନ୍ଦକ, ମୂର୍ଖ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ କେବେ ସ୍ୱପ୍ନ କୁହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥେ ଗଣକେ ଵିପ୍ରେ ପିତୃଦେଵାସନେଷୁ ଚ । ଆର୍ଯେ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵେ ମିତ୍ରେ ଦିଵା ସ୍ଵପ୍ନଂ ପ୍ରକାଶଯେତ୍
ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ବୃକ୍ଷ ତଳେ, ଗଣନା କରୁଥିବା ଲୋକ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପିତୃ କିମ୍ବା ଦେବତାଙ୍କ ଆସନରେ, ଆଦରଣୀୟ, ବୈଷ୍ଣବ କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦିନେ ସ୍ୱପ୍ନ କହିବା ଉଚିତ।
ଇତି ତେ ପୁଣ୍ଯମାଖ୍ଯାତଂ କଥିତଂ ପାପନାଶନମ୍ । ଧନ୍ଯଂ ଯଶସ୍ଯମାଯୁଷ୍ଯଂ କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ଏଭଳି ତୁମକୁ ପୁଣ୍ୟ କଥା କୁହାଗଲା, ଯାହା ପାପ ନାଶ କରେ, ଧନ୍ୟତା, ଖ୍ୟାତି ଓ ଆୟୁ ଦେଇଥାଏ। ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମo ମହାo ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖo ଉତ୍ତo ନାରଦନାo ଭଗଵନ୍ନନ୍ଦସଂo ଦ୍ଵ୍ଯଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମଖଣ୍ଡରେ ନାରଦ ଓ ଭଗବତ୍ ନନ୍ଦଙ୍କ ଆଳୋଚନାର ଅସୀତି-ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଅଥ ତ୍ର୍ଯଶୀତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ ନନ୍ଦ ଉଵାଚ ଵେଦାନାଂ କାରଣଂ ତ୍ଵଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମାଦୀନାଂ ଚ ପୁତ୍ରକ । ସର୍ଵଂ କଥଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ କଂ ପୃଚ୍ଛାମି ତ୍ଵଯା ଵିନା
ନନ୍ଦ କହିଲେ: ବେଦମାନଙ୍କ ମୂଳ କାରଣ ତୁମେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠି ଆସିଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ତୁମେ ହେଉଛ। ମୋ ପୁଅ, ଏହି ସବୁ କଥା ମତେ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହ, ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଆଉ କାହାକୁ ପଚାରିବି?
ଵିପ୍ରାଣାଂ ଯୋ ହି ଧର୍ମଶ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରଵିଦ୍ଶୂଦ୍ରକର୍ମଣାମ୍ । ସଂନ୍ଯାସିନାଂ ଚ ଯୋ ଧର୍ମୋ ଯତୀନାଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣାମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଧର୍ମ କଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ କାମ କଣ? ସନ୍ନ୍ୟାସୀ, ଯତୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ କେମିତି ଧର୍ମ ଅନୁସରିବେ?
ଵିପ୍ରାଣାଂ ଵିଧଵାସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ସତାମପି । ପତିଵ୍ରତାନାଂ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଚ ତତ୍ସର୍ଵ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବିଧବା ଜଣାନୀ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ସତ୍ପୁରୁଷ ଓ ପତିନିଷ୍ଠା ଜଣାନୀମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କଣ, ଏହି ସବୁ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ କହ।
ଗୃହିଣାଂ ଗୃହିଣୀନାଂ ଚ ଶିଷ୍ଯାଣାଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ । ପୁତ୍ରାଣାଂ ଚାପି କନ୍ଯାନାଂ ପିତରଂ ମାତରଂ ପ୍ରତି
ଗୃହସ୍ଥ ଓ ତାଙ୍କର ଘରଣୀ, ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଶେଷ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ପୁଅ ଓ ଝିଅମାନେ ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାଆଙ୍କ ପ୍ରତି କେମିତି ବ୍ୟବହାର କରିବେ, ଏହି ସବୁ କଥା କହ।
ସ୍ତ୍ରୀଜାତିଶ୍ଚ କତିଵିଧା ଭକ୍ତଃ କତିଵିଧଃ ପ୍ରଭୋ । ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ଚ କତିଵିଧଂ ଵଦନଂ ଚ କିମାତ୍ମକମ୍
ପ୍ରଭୁ, ଜଣାନୀମାନେ କେତେ ପ୍ରକାର, ଭକ୍ତ କେତେ ପ୍ରକାର, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କେତେ ପ୍ରକାର ଅଛି, ଏବଂ ମୁଁହର ସ୍ୱଭାବ କଣ?
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ ସଂଧ୍ଯାପୂତଃ ସଦା ଵିପ୍ରଃ କୁରୁତେ ମମ ସେଵନମ୍ । ନିତ୍ଯଂ ଭୁଙ୍କତେ ମତ୍ପ୍ରସାଦମନିଵେଦ୍ଯ କଦା ଚ ନ
ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ: ସନ୍ଧ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁଠି ସଦା ମୋର ସେବା କରେ, ସେ ନିତ୍ୟ ମୋ ପ୍ରସାଦ ଭୋଗ କରେ, ଏବଂ କେବେ ମଧ୍ୟ ଅନିବେଦିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ ନାହିଁ।
ଅନ୍ନଂ ଵିଷ୍ଠା ଜଲଂ ଯଦ୍ଵିଷ୍ଣୋରନିଵେଦିତମ୍ । ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରସାଦଭୋଜୀ ଚ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣି ମଳ ସମାନ, କିନ୍ତୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରସାଦ ଭୋଗ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜୀବନେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ନିତ୍ଯଂ ତପସ୍ଯାନିରତଃ ଶୁଚିଃ ଶାନ୍ତଶ୍ଚ ଶାସ୍ତ୍ରଵିତ୍ । ଵ୍ରତତୀର୍ଥାଶ୍ରିତୋ ଧର୍ମୀ ନାନାଧ୍ଯାପନସଂଯୁତଃ
ସେ ସଦା ତପସ୍ୟାରେ ଲଗ୍ନ, ଶୁଦ୍ଧ, ଶାନ୍ତ, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ, ବ୍ରତ ଓ ତୀର୍ଥରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଧର୍ମପରାୟଣ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିବା।
ଵିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ରଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ କୃତ୍ଵା ଚ ଗୁରୁସେଵନମ୍ । ଗୁହୀତ୍ଵା ତଦନୁଜ୍ଞାଂ ଚ ପଶ୍ଚାଦ୍ଭଵତି ସ ଗୃହୀ
ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରି, ଗୁରୁଙ୍କ ସେବା କରି, ଗୁରୁଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ତାପରେ ମାନେ ଗୃହସ୍ଥ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଦକ୍ଷିଣାଂ ନିତ୍ଯବୂଜାନାଂ ଗୁରଵେ ଚ ନିଵେଦଯେତ୍ । ଗୁରୂଣାଂ ପୋଷଣଂ ନିତ୍ଯଂ କର୍ତଵ୍ଯଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ନିତ୍ୟପୂଜାକ ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସଦା ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ। ଗୁରୁଙ୍କ ପୋଷଣ ସଦା କରିବା ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସର୍ଵେଷାମପି ଵନ୍ଦ୍ଯାନାଂ ପିତା ଚୈଵ ମହାନ୍ ଗୁରୁଃ । ପିତୁଃ ଶତଗୁଣୈର୍ମାତା ମାତୁଃ ଶତଗୁଣୈଃ ସୁରଃ
ସମସ୍ତ ପୂଜ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପିତା ବଡ଼ ଗୁରୁ, ମାଆ ପିତାଠାରୁ ଶତଗୁଣ ବଡ଼, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମାଆଠାରୁ ଶତଗୁଣ ବଡ଼।
ମନ୍ତ୍ରଦସ୍ତନ୍ତ୍ରଦଶ୍ଚୈଵ ସୃରାଣାଂ ଚ ଚତୁର୍ଗୁଣଃ । ନାରାଯଣାଶ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ଗୁରୁଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷ ଈଶ୍ଵରଃ
ମନ୍ତ୍ର ଓ ତନ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଥିବା ଗୁରୁ ଦେବତାଠାରୁ ଚାରିଗୁଣ ବଡ଼। ନାରାୟଣ ନିଜେ ଗୁରୁ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ଈଶ୍ୱର।
ଉଦ୍ଦେଶେ ଦୀଯତେ ତସ୍ମୈ ସୁରାଯେତି ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତମ୍ । ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷଭୋକ୍ତା ସ୍ଵଗୁରୁଃ ସ୍ଵଯଂ ଦେହୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲେଖାଅଛି, ଶିକ୍ଷା ଦେବା ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ନିଜ ଗୁରୁ ନିଜେ ସବୁ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ନିଜେ ତାହାରେ ଦେହୀ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି।
ଗୁରୁର୍ବ୍ରହ୍ମା ଗୁରୁର୍ଵିଷ୍ଣୁର୍ଗୁରୁରେଵ ସ୍ଵଯଂ ଶିଵଃ । ଗୁରୌ ଚ ସର୍ଵଦେଵାଶ୍ଚ ତିଷ୍ଠନ୍ତି ସତତଂ ମୁଦା
ଗୁରୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଗୁରୁ ବିଷ୍ଣୁ, ଗୁରୁ ନିଜେ ଶିବ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଗୁରୁଙ୍କ ଭିତରେ ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ବସିଥାନ୍ତି।
ଗୁରୌ ତୁଷ୍ଟେ ହରିସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଯସ୍ମିଂସ୍ତୁଷ୍ଟେ ଚ ଦେଵତା । ଗୁରୁଃ ପୁତ୍ରସମଂ ସ୍ନେହଂ ଶିଷ୍ଯେଷୁ ନ କରିଷ୍ଯତି
ଗୁରୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ହରି ପ୍ରସନ୍ନ, ତାହା ସହିତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ। କିନ୍ତୁ ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପୁଅ ସମାନ ସ୍ନେହ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଲଭତେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଂ ଚ ଭୁଙ୍କ୍ତେ କୃତ୍ଵା ଚ ନାଽଽଶିଷମ୍ । ସ୍ଵଧର୍ମନିରତୋ ଵିପ୍ରୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚ ସଦା ଶୁଚିଃ
ଏହିପରି କଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପ ଲାଗେ ଏବଂ ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳେ ନାହିଁ। ନିଜ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦା ଶୁଦ୍ଧ।