ଉପୋଷ୍ଯ ନୈମିଷାରଣ୍ଯେ କରୋତି ଜନ୍ମଖଣ୍ଡନମ୍ । ସିଦ୍ଧିଂ କୃତ୍ଵା ଚ ଵଦରୀଂଭୁଙ୍କ୍ତେ ବଦରିକାଶ୍ରମେ
ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ଉପବାସ କଲେ, ସେ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରେ। ବଦରିକାଶ୍ରମରେ ସିଦ୍ଧି ପାଇ ସେଠାରେ ବଦରିଫଳ ଖାଇଲେ,
ଦୃଷ୍ଟଵା ମତ୍ପ୍ରତିମାଂ ନନ୍ଦ କରୋତି ଜନ୍ମଖଣ୍ଡନମ୍ । ଦେଲାଯମାନଂ ଗୋଵିନ୍ଦଂ ପୁଣ୍ଯେ ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଚ ମାମ୍
ନନ୍ଦ, ମୋର ପ୍ରତିମା ଦେଖିଲେ, ସେ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରେ। ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନରେ ଦେଲାଯାଉଥିବା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ମୋତେ ଦେଖିଲେ,
ଦୃଷ୍ଟଵା ସଂପୂଜ୍ଯ ନତ୍ଵା ଚ କରୋତି ଜନ୍ମଖଣ୍ଡନମ୍ । ଭାଦ୍ରେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ମଞ୍ଚସ୍ଥଂ ମାମେଵ ମଧୁସୂଦନମ୍
ଦେଖି, ପୂଜା କରି ଓ ଶିର ନମାଇଲେ, ସେ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରେ। ଭାଦ୍ର ମାସରେ ମଞ୍ଚରେ ବସିଥିବା ମଧୁସୂଦନ ମୋତେ ଦେଖିଲେ,
ସଂପୂଜ୍ଯ ନତ୍ଵା ଭକ୍ତଶ୍ଚ କରୋତି ଜନ୍ମଖଣ୍ଡନମ୍ । ରଥସ୍ଥଂ ଚ ଜଗନ୍ନାଥଂ ଯୋ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯତି କଲୌ ନରଃ
ପୂଜା କରି, ଶିର ନମାଇ ଓ ଭକ୍ତି ରଖିଲେ, ସେ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରେ। କଳିଯୁଗରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ରଥରେ ବସିଥିବା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଦେଖିବ,
ଉତ୍ତରାଯଣସଂକ୍ରାନ୍ତ୍ଯାଂ ପ୍ରଯାଗେ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍ । ସଂପୂଜ୍ଯ ନତ୍ଵା ମାମେଵ କରୋତି ଜନ୍ମଖଣ୍ଡନମ୍
ଉତ୍ତରାୟଣ ସଂକ୍ରାନ୍ତିରେ ପ୍ରୟାଗରେ ସ୍ନାନ କରି, ପୂଜା କରି ଓ ଶିର ନମାଇ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ସେ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରେ।
କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ପୂର୍ଣିମାଯାଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମତ୍ପ୍ରତିମାଂ ଶୁଭାମ୍ । ଉପୋଷ୍ଯ ପୂଜରଂ କୃତ୍ଵା କରୋତି ଜନ୍ମଖଣ୍ଡନମ୍
କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ମୋର ଶୁଭ ପ୍ରତିମା ଦେଖି, ଉପବାସ ରଖି ଓ ପୂଜା କଲେ, ସେ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରେ।
ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାସମୀପେ ଚ ମାଧ୍ଯାଂ ଚ ମାଂ ନମେତ୍ସୁଧୀଃ । ରାଧଯା ସହ ମାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କରୋତି ଜନ୍ମନଃ କ୍ଷଯମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ନଦୀ ପାଖରେ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ମୋତେ ଶିର ନମାଇବା ଉଚିତ। ରାଧା ସହିତ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ସେ ଜନ୍ମର ଶେଷ କରେ।
ରାମେଶ୍ଵରଂ ସେତୁବନ୍ଧ ଅଷାଣୀପୂର୍ଣିମାଦିନେ । ଉପେଷ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଂପୂଜ୍ଯ କରୋତି ଜନ୍ମଖଣ୍ଡନମ୍
ରାମେଶ୍ୱରରେ ସେତୁବନ୍ଧ ଅଷାଢ଼ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ଉପବାସ ରଖି, ଦେଖି ଓ ପୂଜା କଲେ, ସେ ଜନ୍ମର ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରେ।
ସ୍ଵର୍ଗେ ଵିଦ୍ଯାଧରା ରାତ୍ରୌ ନୃତ୍ଯନ୍ତି ଚ ସୁହୁର୍ମୁହୁଃ। ପ୍ରଣାମଂ କର୍ତୁମୀଶଂ ତଂ ସମାଯାତି ଵିଭୀଷଣଃ
ସ୍ୱର୍ଗରେ ବିଦ୍ୟାଧର ରାତିରେ ପୁନିପୁନି ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି। ବିଭୀଷଣ ସେ ଠାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି।
ଗାଯନ୍ତି କିଂନରା ରାତ୍ରୌ ଗନ୍ଧର୍ଵାଶ୍ଚ ମନୋହରମ୍ । ପ୍ରଣାମଂ କର୍ତୁମୀଶଂ ତ ସମାଯାତି ଯ ମାଧଵଃ
ରାତିରେ କିନ୍ନରମାନେ ଗୀତ ଗାନ୍ତି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମନୋହର ଗୀତ ଗାନ୍ତି। ମାଧବ ସେ ଠାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବାକୁ ଆସନ୍ତି।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସାକ୍ଷାଦ୍ଵସନ୍ତଂ ଚ ସର୍ଵେଶଂ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରମ୍ । ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେଦନ୍ତେ ପ୍ରଯାତି ହରିମନ୍ଦିରମ୍
ଯେଉଁମାନେ ସକ୍ଷାତ୍ ବସନ୍ତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜୀବନରେ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ଶେଷରେ ହରିଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଦୀନନାଥଂ ଦିନକରଂ କୋଣାର୍କେ ଚୋତ୍ତରାଯଣେ । ଉପୋଷ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସଂପୂଜ୍ଯ କରୋତି ଜନ୍ମଖଣ୍ଡନମ୍
ଯିଏ ଉତ୍ତରାୟଣ ସମୟରେ କୋଣାର୍କରେ ଦୀନନାଥ ଦିନକର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଉପବାସ କରି ଦେଖି ଓ ପୂଜା କରେ, ସେ ଜନ୍ମବନ୍ଧନକୁ ଭଙ୍ଗ କରିପାରେ।
କୃଷିକୋଷ୍ଠେ ସୁଵସନେ କଲର୍ଵିକେ ଵସୁଂଧରେ । ଵିସ୍ପନ୍ଦକେ ରାଜକୋଷ୍ଠେ ନନ୍ଦକେ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରକେ
କୃଷି ଗୋଦାମରେ, ଭଲ ପୋଶାକରେ, ସଭା ଘରେ, ମାଟି ଉପରେ, ଧନ ଭଣ୍ଡାରରେ, ରାଜାଙ୍କ ଗୋଦାମରେ, ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନରେ ଏବଂ ପୁଷ୍ପ ଉଦ୍ୟାନରେ—
ପାର୍ଵତୀପ୍ରତିମାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କାର୍ତିକେଯଂ ଗଣେଶ୍ଵରମ୍ । ନନ୍ଦିନଂ ଶଂକରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କରୋତି ଜନ୍ମନଃ କ୍ଷଯମ୍
ଯିଏ ପାର୍ବତୀ, କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ଗଣେଶ, ନନ୍ଦି ଓ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରତିମାକୁ ଦେଖେ, ସେ ଜନ୍ମର ଚକ୍ରକୁ ଶେଷ କରିପାରେ।
ଉପୋଷ୍ଯ ପ୍ରାତଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ତୁତ୍ଵା ସ୍ତୁତୌ ନତଃ । ପାରଣଂ ଚ ଦଧି ପ୍ରାଶ୍ଯ କରୋତି ଜନ୍ମଖଣ୍ଡନମ୍
ଉପବାସ କରି, ପ୍ରଭାତରେ ପୂଜା କରି, ଦେଖି, ସ୍ତୁତି କରି, ନମସ୍କାର କରି ଏବଂ ପାରଣ ସମୟରେ ଦହି ଖାଇଲେ, ସେ ଜନ୍ମବନ୍ଧନକୁ ଭଙ୍ଗ କରିପାରେ।
ତ୍ରିକୂଟେ ମଣିଭଦ୍ରେ ଚ ପଶ୍ଚିମୋଦଧିସଂନିଧୌ । ସମୁପୋଷ୍ଯ ଦଧି ପ୍ରଶ୍ଯ ମାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁକ୍ତିମାପ୍ନୁଯାତ୍
ତ୍ରିକୂଟ, ମଣିଭଦ୍ର ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଉପବାସ କରି ଦହି ଖାଇ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ପ୍ରତିମାସୁ ମଦୀଯାସୁ ପାର୍ଵତୀପ୍ରତିମାସୁ ଚ । ଜୀଵଂ ସଂନ୍ଯସ୍ଯ ସଂପୂଜ୍ଯ କରୋତି ଜନ୍ମଖଣ୍ଡନମ୍
ମୋ ପ୍ରତିମା ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପ୍ରତିମାକୁ ଜୀବନ ଦେଇ ପୂଜା କରିଲେ, ସେ ଜନ୍ମବନ୍ଧନକୁ ଭଙ୍ଗ କରିପାରେ।
ଶିଵଦୁର୍ଗାଲଯଂ କୃତ୍ଵା ମଦୀଯଂ ଚ ଵିଶେଷତଃ । ଶିଵସଂସ୍ଥାପନଂ କୃତ୍ଵା କରୋତି ଜନ୍ମଖଣ୍ଡନମ୍
ଶିବ କିମ୍ବା ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ମନ୍ଦିର, ବିଶେଷକରି ମୋର, ନିର୍ମାଣ କରି ଏବଂ ଶିବଙ୍କୁ ବିସ୍ଥାପନ କରିଲେ, ସେ ଜନ୍ମବନ୍ଧନକୁ ଭଙ୍ଗ କରିପାରେ।
ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନଂ ଚ ଶଂକୁଂ ଚ ସେତୁଂ ଖାତଂ ସରୋଵରମ୍ । ଵିପ୍ରସଂସ୍ଥାପନଂ କୃତ୍ଵା କରୋତି ଜନ୍ମଖଣ୍ଡନମ୍
ପୁଷ୍ପ ଉଦ୍ୟାନ, ଶଂଖ, ସେତୁ, କୁଆଁ, ସରୋବର କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବସାଇଲେ, ସେ ଜନ୍ମବନ୍ଧନକୁ ଭଙ୍ଗ କରିପାରେ।
ନ ଚ ଵେଦାଃ ପୁରାଣାନି ବ୍ରହ୍ମସଂସ୍ଥାପନଂ ଫଲମ୍ । ଜାନନ୍ତି ସନ୍ତୋ ମୁନଯଃ ସୁରା ଵିପ୍ରାଦଯଃ ପିତଃ
ବେଦ, ପୁରାଣ କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବିସ୍ଥାପନ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସାଇବାର ଫଳକୁ ଜାଣିପାରିନାହାନ୍ତି; ଜ୍ଞାନୀ, ଋଷି, ଦେବତା, ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି।
ଗଣ୍ଯନ୍ତେ ପାଂସଵୋ ଭୂମେର୍ଗଣ୍ଯନ୍ତେ ଵୃଷ୍ଟିବିନ୍ଦଵଃ । ନ ଗଣ୍ଯତେ ଵିଧାତ୍ରାଽପି ଵିପ୍ରସଂସ୍ଥାପନେ ଫଲମ୍
ମାଟିର ଧୁଳି ଗଣିପାରିବ, ବର୍ଷାର ଜଳବିନ୍ଦୁ ଗଣିପାରିବ, କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସାଇବାର ଫଳ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ଗଣିପାରିବେ ନାହିଁ।
କୃତ୍ଵୋପଜୀଂଯଂ ଵିପ୍ରସ୍ଯ ଜୀଵନ୍ମୁକ୍ତୋ ଭଵେନ୍ନରଃ । ଅଚଲାଂ ଶ୍ରୀଯମାପ୍ନୋତି ପରେ ସୁକ୍ତିଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବିକା ଦିଏ, ସେ ଜୀବନରେ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ଅଚଳ ଶ୍ରୀ ଏବଂ ଚାରିଟି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୂକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
ମଦ୍ଦାସ୍ଯଭକ୍ତିଂ ସ ଲଭେଦ୍ଵୈକୁଣ୍ଠେ ମୋଦକେ ଚିରମ୍ । ନ ହି ପାତୋ ଭଵେତ୍ତସ୍ଯ ଯଥା ମେ ପରମାତ୍ମନଃ
ସେ ମୋର ଦାସ୍ୟ ଭକ୍ତି ଲାଭ କରେ, ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆନନ୍ଦ କରେ; ତାଙ୍କ ପତନ ହୁଏ ନାହିଁ, ଯେପରି ମୋ ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ହୁଏ ନାହିଁ।
କୁମାରୀମଷ୍ଟଵର୍ଷୋଯାଂ ସୁଵିପ୍ରଯ ଦଦାତି ଯଃ । ସଂପୂଜ୍ଯ ସର୍ଵାଭରଣାଂ ଦୁର୍ଗାଦାନଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯିଏ ଏକ ଅଷ୍ଟବର୍ଷୀୟ କନ୍ୟାକୁ ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ କରି, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଦାନ କରେ, ସେ ଦୁର୍ଗା ଦାନର ଫଳ ପାଏ।
ସର୍ଵ ସ୍ଵର୍ଗ୍ଯ ସମାଲୋକ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେଷୁ ପୂଜିତଃ । ଲଭତେ ମମ ଦାସ୍ଯଂ ଚ ଵୈସୁଣ୍ଠେ ମୋଦତେ ଚିରମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ମୋର ଦାସ୍ୟ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ଵିଵାହଦର୍ଶନେ କୋଟିସ୍ଵର୍ଣଦାନଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଅନ୍ତେ ସ୍ଵର୍ଗେ ପ୍ରଯାତ୍ଯେଵମିହୈଵ ନିଶ୍ଚଲାଂ ଶ୍ରିଯମ୍
ବିବାହ ଦେଖିଲେ, ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୁନା ଦାନର ଫଳ ମିଳେ; ଶେଷରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ ଏବଂ ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଅଚଳ ଶ୍ରୀ ଲାଭ କରେ।
ଯଃ ସୁଵିପ୍ରମନାଥଂ ଚ ଦରିଦ୍ରଂ ଚ ସୁପଣ़୍ଡିତମ୍ । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୁର୍ଯାତ୍ତଦ୍ଵିଵାହଂ ସ ମୋକ୍ଷଂ ଲଭତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯିଏ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ, ଦରିଦ୍ର ଏବଂ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କର ବିବାହ କରାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ଯଚ୍ଛତ୍ରପାଦୁକାଦାନଂ ଶାଲଗ୍ରାମସ୍ଯ ଯୋଷିତଃ । କରୋତି ଭକ୍ତ୍ଯା ପୁଣ୍ଯାହେ ପୃଥ୍ଵୀଦାନଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯିଏ ଶାଳଗ୍ରାମ ବଂଶର ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଭ ଦିନରେ ଛତା ଓ ପାଦୁକା ଦାନ କରେ, ସେ ପୃଥିବୀ ଦାନର ଫଳ ପାଏ।
ଗଜଚଦାନେ ଚ ତଲ୍ଲୋମମାନଵର୍ଷ ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତମ୍ । ଚତୁର୍ଗୁଣଂ ଗଜେନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ମୋଦତେ ମମ ମନ୍ଦିରେ
ଏକ ହାତୀ ଦାନ କଲେ, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣାଯାଏ ଯେ, ହାତୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋମ ପାଇଁ, ଦାତା ମୋ ମନ୍ଦିରରେ ଚାରିଗୁଣା ହାତୀରାଜାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଗଜର୍ଧ ଶ୍ଵେତତୁରଗେ ତଦର୍ଧ ଚେତନେ ପିତଃ । ଗଜତୁଲ୍ଯଂ କୃଷ୍ଣଗଵାଂ ଦାନେ ଚ ତତ୍ଫଲଂ ଲଭେତ୍
ହାତୀର ଅର୍ଦ୍ଧ ଦାନ କଲେ, ଶ୍ୱେତ ଘୋଡା ଦାନର ଫଳ ମିଳେ; ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଦେଲେ, ପିତା ଘୋଡା ଦାନର ଫଳ ମିଳେ; ଏବଂ ହାତୀ ସମାନ କଳା ଗାଈ ଦାନ କଲେ, ସେଇ ଫଳ ମିଳେ।