ସପ୍ତଜନ୍ମାନି ମାର୍ଜାରୋ ନକୁଲଶ୍ତ୍ରେଷୁ ଜନ୍ମସୁ । ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵା ଜନ୍ମଶତଂ ଖରଶ୍ଚାପି ତଥୈଵ ଚ
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଲେଇ, ଅନେକ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଉଲ, ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ଏବଂ ଏଭଳି ଖର ହୁଏ।
କ୍ରୂରସର୍ପଶ୍ଚ ଶାର୍ଦୂଲୋ ମହିଷଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ । ଭେକଶ୍ଚ ଶତଜନ୍ମାନି ଚ୍ଛାଗଲଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ସେ କ୍ରୁର ସାପ, ବାଘ, ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମହିଷ, ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେଙ୍ଗ ଏବଂ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛାଗ ହୁଏ।
ଭଲ୍ଲୂକଃ ଶତଜନ୍ମାନି ଶୃଗାଲୋ ଲକ୍ଷଜନ୍ମସୁ । ତତୋ ଜଲୌକା ଭଵତି ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵହରଣାଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଧନ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାଲୁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିଆଳ ହୁଅନ୍ତି, ତାପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲୋକେ ଜଳାଉକା ହୁଅନ୍ତି।
କୁମ୍ଭୀପାକେ ଚ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ପାପିନୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ଶତମ୍ । ଦକ୍ଷିଣାଂ ଵିପ୍ରମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ତତ୍କାଲଂ ଚୈନ୍ନ ଦୀଯତେ
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଧନ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ରୁଅନ୍ତି; ଯଦି ସେ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଭୋଜନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏକରାତ୍ରେ ଵ୍ଯତୀତେ ତୁ ତଦ୍ଦାନଂ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍ । ମାସେ ଶତଗୁଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦ୍ଵିମାସେ ତୁ ସହସ୍ରକମ୍
ଯଦି ଏକ ରାତି ବିତିଯାଏ, ସେଇ ଦାନର ଫଳ ଦୁଇଗୁଣା ହୁଏ; ଏକ ମାସ ପରେ ଶତଗୁଣା ଓ ଦୁଇ ମାସ ପରେ ହଜାରଗୁଣା ହୁଏ।
ସଂଵତ୍ସରେ ଵ୍ଯତୀତେ ତୁ ସ ଦାତା ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ଦାତ୍ରା ନ ଦୀଯତେ ମୂର୍ଖୋ ଗ୍ରହୀତା ଚ ନ ଯାଚତେ
ଏକ ବର୍ଷ ବିତିଯାଇଲେ, ଦାତା ନରକକୁ ଯାଏ; ମୂର୍ଖ ଦାତା ଦାନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଗ୍ରାହକ ମଧ୍ୟ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ।
ଉଭୌ ତୌ ନରକଂ ଯାତୋ ଦାତା ଵ୍ଯାଧିଯୁତୋ ଭଵେତ୍ । ଵିପ୍ରାଣାଂ ହିସନଂ କୃତ୍ଵା ଵଂଶହାନିଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହି ଦୁଇଜଣେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି; ଦାତା ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ଷତି କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବଂଶ ନାଶ ହୁଏ।
ଧନଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଭିକ୍ଷୁକଶ୍ଚ ଭଵେଦ୍ଵ୍ରଜନ୍ । ଦେଵଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନ ନମେଦ୍ଯୋ ଲଭେଚ୍ଛୁଚମ୍
ଧନ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ଛାଡ଼ି, ଲୋକେ ଭିକ୍ଷୁକ ହୋଇ ଘୁଅନ୍ତି; ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି ନମସ୍କାର ନ କଲେ, ଅଶୁଚିତା ଲାଗିଯାଏ।
ନ କୁର୍ଯାଦ୍ଗୁରୁଭକ୍ତିଂ ଯୋ ଲଭତେ ରୌରଵଂ ଶୁଚମ୍ । ଯ ସ୍ତ୍ରୀ ମୂଢା ଦୁରାଚାରା ସ୍ଵପତିଂ ହରିରୂପିଣମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି; ଯେଉଁ ମୂଢ଼ା ଦୁର୍ବ୍ୟବହାରିଣୀ ଜନା ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀକୁ ହରି ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି।
ନ ପଶ୍ଯେତ୍ତର୍ଜନଂ କୃତ୍ଵା କୁମ୍ଭୀପାକେ ଵ୍ରଜେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଵାକ୍ତର୍ଜନାଦ୍ଭଵେତ୍କାକୋ ହିଂସନାତ୍ସୂକରୋ ଭଵେତ୍
ତାଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାଏ; କଥାରେ ଭୟ ଦେଲେ କାଉଁ, ହିଂସା କଲେ ଶୁଅ ହୁଏ।
ସର୍ପୋ ଭଵତି କୋପୈନ ଦର୍ପେଣ ଗର୍ଦଭୋ ଭଵେତ୍ । କୁକ୍କୁରୀ ଚ କୁଵାକ୍ଯେନାପ୍ଯନ୍ଧଶ୍ଚ ଵିଷଦର୍ଶନାତ୍
କ୍ରୋଧରୁ ସାପ ହୁଏ, ଅହଂକାରରୁ ଗଧା ହୁଏ; ଖରାପ କଥାରୁ କୁକୁରୀ ଓ ବିଷ ଦେଖିଲେ ଅନ୍ଧ ହୁଏ।
ପତିଵ୍ରତା ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ପତ୍ଯା ସହ ଵ୍ରଜେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଶିଵଂ ଦୁର୍ଗାଂ ଗଣପତିଂ ସୂର୍ଯ ଵିପ୍ରଂ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵମ୍
ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପତି ସହିତ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଏ; ଶିବ, ଦୁର୍ଗା, ଗଣେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ନିନ୍ଦତି ଯୋ ମୂଢଃ ସ ମହାରୌରଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ପିତରଂ ମାତରଂ ପୁତ୍ରଂ ସତୀଂ ଭାର୍ଯାଂ ଗୁରୁଂ ତଥା
ଯେଉଁ ମୂଢ଼ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେ ମହାରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ; ପିତା, ମାତା, ପୁଅ, ପତିବ୍ରତା ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ଅନାଥାଂ ଭଗିନୀଂ କନ୍ଯାଂ ଵିନିନ୍ଦ୍ଯ ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ଵିପ୍ରଭକ୍ତିଵିହୀନାଶ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରଵିଟ୍ଶୂଦ୍ରଯୋନିଜା
ଅନାଥ, ବୋନ୍ଧି କିମ୍ବା କନ୍ୟାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କଲେ ନରକକୁ ଯାଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ନଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବଣିକ୍, ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମରେ ଥିବାମାନେ।
ହରିଭକ୍ତିଵିହୀନାଶ୍ଚ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ନରମେ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ପତିଭକ୍ତିଵିହୀନାଶ୍ଚ ଯୁଵତ୍ଯଶ୍ଚ ନରାଧମାଃ
ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକରେ ରନ୍ତି; ପତିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ନଥିବା ଯୁବତୀମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ।
ଶାଲଗ୍ରାମଜଲଂ ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରସାଦଂ ଯେ ଚ ଭୁଞ୍ଜତେ । ତୀର୍ଯ ପୁନନ୍ତି ତେ ଵିପ୍ରାଃ ଶତଂ ପୁଂସାଂ ଵସୁଂଧରାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଜଳ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପ୍ରସାଦ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପଶୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଶତ ଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ପିତୃନ୍ଦେଵାନ୍ସମମ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଖାଦନ୍ମାସଂ ଦ୍ଵିଜଃ ଶୁଚିଃ । ଯୋ ଭକ୍ଷତି ଵୃଥା ମାଂସଂ ସ ମହାରୌରଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜି, ଶୁଚି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକ ମାସ ମାଂସ ଖାଏ; ଯେଉଁମାନେ ଅନାବଶ୍ୟକ ମାଂସ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାରୌରବ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ମତ୍ସ୍ଯାଂଶ୍ଚ କାମତୋ ଜଗ୍ଧ୍ଵା ଚୋପଵାସଂ ଵସେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ । ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ତତଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵ୍ରତଂ ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଂ ଚରେତ୍
ଇଚ୍ଛାରେ ମାଛ ଖାଇଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ; ତାପରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି, ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ଧରିବା ଉଚିତ।
କାମତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ମତ୍ସ୍ଯଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଯୋ ଜ୍ଞାନଦୁର୍ବଲଃ । ସୋଽଶୁଚିଃ ସତତଂ ନନ୍ଦ ହନ୍ତି ପୁଣ୍ଯଂ ପୁରାକୃତମ୍
ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ହୀନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଇଚ୍ଛାରେ ମାଛ ଭୋଗ କରେ, ସେ ସବୁବେଳେ ଅଶୁଚି ହୁଏ, ହେ ନନ୍ଦ, ପୂର୍ବରୁ କରାଯାଇଥିବା ପୁଣ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଵିଷ୍ଣୋରୁଚ୍ଚିଷ୍ଟଭୋଜୀ ଯୋ ମତ୍ସ୍ଯଂ ମାଂସଂ ନ ଖାଦତି । ପଦେ ପଦେଽଶ୍ଵମେଧସ୍ଯ ଲଭତେ ନିଶ୍ଚିତଂ ଫଲମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମାଛ ଓ ମାଂସ ଭୋଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଏକାଦଶୀଂ ଯେ କୁର୍ଵନ୍ତି କୃଷ୍ଣଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀଵ୍ରତମ୍ । ଶତଜନ୍ମକୃତାତ୍ପାପାନ୍ମୁଚ୍ଯନ୍ତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ଏକାଦଶୀ ଓ କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତ ଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭନ୍ତି; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯଦ୍ବାଲଯେ ଯଚ୍ଚ କୌମାରେ ଵାର୍ଧକେ ଯଚ୍ଚ ଯୌଵନେ । ଭସ୍ମୀଭୂତାନି କୁର୍ଵନ୍ତି ପାତକାନି କୃତାନି ଚ
ଶିଶୁବୟସ, କିଶୋରାବସ୍ଥା, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା କିମ୍ବା ଯୌବନରେ ଯେପରି ପାପ କରାଯାଇଥାଏ, ଏହି ବ୍ରତଗୁଡ଼ିକର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ି ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଏ।
ଏକାଦଶୀଦିନେ ଭୁଙ୍କ୍ତେ କୃଷ୍ଣଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀଵ୍ରତେ । ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଜନିତଂ ପାପଂ ସୋଽପି ଭୁଙ୍କ୍ତେ ନ ସଂଶଯଃ
ଏକାଦଶୀ ଦିନ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ବ୍ରତରେ ଯେଉଁଠି ଖାଏ, ସେ ତିନି ଲୋକରେ ଜନ୍ମିଥିବା ସମସ୍ତ ପାପ ଭୋଗ କରେ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଆତୁରେ ନିଯମୋ ନ ସ୍ଯାଦପି ଵୃଦ୍ଧେ ଚ ବାଲକେ । ଭକ୍ତସ୍ଯ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଶୁଚିର୍ଭଵେତ୍
ଅସୁସ୍ଥ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ ନାହିଁ; ଭକ୍ତ ଦୁଇଗୁଣା ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଇଲେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଶିଵରାତ୍ରୌ ଚ ଶ୍ରୀରାମନଵମୀଦିନେ । ଉପଵାସେ ସମର୍ଥଶ୍ଚ ସ ମହାରୌରଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ଯେଉଁଠି ଶିବରାତ୍ରି କିମ୍ବା ଶ୍ରୀରାମ ନବମୀ ଦିନ ଉପବାସ କରିପାରିଲେ ମଧ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ମହାରୌରବ ନାମକ ନରକକୁ ଯାଏ।
କୁହୂପୂର୍ଣେନ୍ଦୁସଂକ୍ରାନ୍ତିଚତୁର୍ଦଶ୍ଯଷ୍ଟମୀଷୁ ଚ । ନରଶ୍ଚାଣ୍ଡାଲଯୋନିଃ ସ୍ଯାତ୍ସ୍ତ୍ରୀତୈଲମାଂସସେଵନାତ୍
ଅମାବାସ୍ୟା, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନ ଯଦି ଜଣେ ମହିଳା ତେଲ କିମ୍ବା ମାଂସ ଖାଏ, ସେ ନିମ୍ନ ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ମତ୍ସ୍ଯଂ ମାଂସଂ ମସୂରଂ ଚ କାଂସ୍ଯପାତ୍ରେ ଚ ଭୋଜନମ୍ । ଆର୍ଦ୍ରକଂ ରକ୍ତଶାକଂ ଚ ରଵୌ ଚ ପରିଵର୍ଜଯେତ୍
ମାଛ, ମାଂସ, ମସୁର ଡାଲ, କଂସ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ଖାଦ୍ୟ, ଅଦା, ଲାଲ ଶାଗ ଓ ଦିନେ ଖାଇବାକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ଯଥା ନରକଂ ଯାତି କୁମ୍ଭୀପାକଂ ନ ସଂଶଯଃ । ରଜସ୍ଵରାନ୍ନଂ ଵେଶ୍ଯାନ୍ନଂ ମଦିରାନ୍ନଂ ଵ୍ରଜେଶ୍ଵର
ଏହା ଅନୁଷ୍ଠାନ ନ କରିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼େ; ରଜସ୍ୱଳା ମହିଳା, ବେଶ୍ୟା କିମ୍ବା ମଦ ମିଶ୍ରିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ।
ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ବ୍ରାଙ୍ମଣୋ ଦୈଵାଦ୍ଵିଡ୍ଭୋଜୀ ସ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଯଦହ୍ନା କୁରୁତେ କର୍ମ ନ ତସ୍ଯ ଫଲଭାଗ୍ଭଵେତ୍
ଯଦି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଜାଣିରେ ନିମ୍ନ ଜାତିର ଲୋକଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମଳ ଭୋଜୀ ହୁଏ; ସେ ଦିନ ସେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ।
ସ ଭଵେଦଶୁଚିର୍ନିତ୍ଯଂ ଭସ୍ମାନ୍ତଂ ତସ୍ଯ ସୂତକମ୍ । ନାରୀ ଵେଶ୍ଯା ପ୍ରତିଜ୍ଞେଯା ଚତୁଷ୍ପୁରୁଷଗାମିନୀ
ସେ ନିତ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ରହେ, ତାଙ୍କର ଅପବିତ୍ରତା ଶବଦାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ; ଯେଉଁ ମହିଳା ଚାରିଜଣ ପୁରୁଷ ସହ ଯୋଗ ରଖେ, ସେ ବେଶ୍ୟା ବୋଲି ଜଣାଯିବେ।