ଜଲସ୍ଥଂ ଚ ରଵିଂ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶୋକଂ ଲଭେନ୍ନରଃ । ବନ୍ଧୁଵିଚ୍ଛେଦହେତୁଂ ଚ ନ ପଶ୍ଯେତ୍ପରମୈଥୁନମ୍
ଜଳରେ ପ୍ରତିବିମ୍ବିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖିଲେ ମଣିଷ ଦୁଃଖ ପାଏ। ପରସ୍ପର ମିଳନ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହା ବନ୍ଧୁବିଚ୍ଛେଦର କାରଣ।
ଏକତ୍ର ଶଯନଂ ସ୍ଥାନଂ ଭୋଜନଂ ଚ ଗତିଂ ତଥା । ନ କୁର୍ଯାତ୍ପାପିନା ସାର୍ଧଂ ସର୍ଵଂ ନାଶସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ପାପୀ ସହ ଏକଠି ଶୋଇବା, ବସିବା, ଖାଇବା କିମ୍ବା ଚାଲିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏସବୁ ନାଶର ଚିହ୍ନ।
ଆଲାପାଦ୍ଗାତ୍ରସଂସ୍ପର୍ଶାଚ୍ଛଯନାଶ୍ରଯଭୋଜନାତ୍ । ସଂଚରନ୍ତି ଧ୍ରୁଵଂ ପାପାସ୍ତୈଲଵିନ୍ଦୁରିଵାମ୍ଭସା
କଥାବାର୍ତ୍ତା, ଦେହ ସ୍ପର୍ଶ, ଏକଠି ଶୋଇବା, ବସିବା ଏବଂ ଏକଠି ଖାଇବା ଦ୍ୱାରା ପାପ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ଯେପରି ତେଲ ଜଳରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ।
ହିଂସ୍ରଜନ୍ତୁସମୀପଂ ଚ ନ ଗଚ୍ଛେଦ୍ଦୁଃଖକାରଣମ୍ । ଖଲେନ ସାର୍ଧ ମିଲନଂ ନ କୁର୍ଯାଚ୍ଛୋକକାରଣମ୍
ହିଂସ୍ର ପଶୁପାଖୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହା ଦୁଃଖର କାରଣ। ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ମିଳିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହା ଶୋକର କାରଣ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଗଵାଂ ଚୈଵ ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ଵିଶେଷତଃ । ନ କୁର୍ଯାଦ୍ଧିଂସନଂ ହାନିଂ ସର୍ଵନାଶସ୍ଯ କାରଣମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଈ ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ବୈଷ୍ଣବଙ୍କୁ କେବେ ହିଂସା କିମ୍ବା କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶର କାରଣ।
ଦେଵଦେଵଲଵିପ୍ରାଣାଂ ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ତଥୈଵ ଚ । ଵିତ୍ତଂ ଧନଂ ଚ ନହରେତ୍ସର୍ଵନାଶସ୍ଯ କାରଣମ୍
ଦେବତା, ଦେବଳୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କର ଧନ କିମ୍ବା ସମ୍ପତ୍ତି ଚୋରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଶର କାରଣ।
ସ୍ଵଦତ୍ତଂ ପରଦତ୍ତଂ ଵା ବ୍ରହ୍ମଵିତ୍ତଂ ହରେତ୍ତୁ ଯଃ । ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଵିଷ୍ଠାଯାଂ ଜାଯତେ କୃମିଃ
ନିଜେ ଦିଆଥିବା, ଅନ୍ୟେ ଦିଆଥିବା କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉପନିବେଶିତ ଧନ ଯିଏ ଚୋରି କରେ, ସେ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଳରେ କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଗୃଧ୍ରଃ କୋଟିସହସ୍ରାଣି ଶତଜନ୍ମାନି ସୂକରଃ । ଶ୍ଵାପଦଃ ଶତଜନ୍ମାନି ଗଣ୍ଡକଃ ସପ୍ତଜନ୍ମନି
ସେ ଦଶ କୋଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୃଧ୍ର, ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୂକର, ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁ ଏବଂ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଧିକା ହୁଏ।
ଘୋଟକଃ ସପ୍ତଜନ୍ମାନି କୁମ୍ଭୀରଃ ପଞ୍ଚଜନ୍ମସୁ । ପୁଂଶ୍ଚଲୀନାଂ ଯୋନିକୀଟଂ ଶତଜନ୍ମସୁ ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘୋଡ଼ା, ପାଞ୍ଚ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁମ୍ଭୀର ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚରିତ୍ରହୀନା ନାରୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।
ଵ୍ରଣକୀଟଂ ଚ ତେଷାଂ ଶତଜନ୍ମସୁ ନାରଦ । ଗୋଧିକା ସପ୍ତଜନ୍ମାନି ଗର୍ଦଭଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ହେ ନାରଦ, ସେ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘାଉର କୀଟ, ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଧିକା ଏବଂ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଧା ହୁଏ।
ସପ୍ତଜନ୍ମାନି ମାର୍ଜାରୋ ନକୁଲଶ୍ତ୍ରେଷୁ ଜନ୍ମସୁ । ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵା ଜନ୍ମଶତଂ ଖରଶ୍ଚାପି ତଥୈଵ ଚ
ସେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଲେଇ, ଅନେକ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଉଲ, ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ଏବଂ ଏଭଳି ଖର ହୁଏ।
କ୍ରୂରସର୍ପଶ୍ଚ ଶାର୍ଦୂଲୋ ମହିଷଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ । ଭେକଶ୍ଚ ଶତଜନ୍ମାନି ଚ୍ଛାଗଲଃ ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ
ସେ କ୍ରୁର ସାପ, ବାଘ, ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମହିଷ, ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେଙ୍ଗ ଏବଂ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛାଗ ହୁଏ।
ଭଲ୍ଲୂକଃ ଶତଜନ୍ମାନି ଶୃଗାଲୋ ଲକ୍ଷଜନ୍ମସୁ । ତତୋ ଜଲୌକା ଭଵତି ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵହରଣାଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଧନ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାଲୁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି, ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିଆଳ ହୁଅନ୍ତି, ତାପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲୋକେ ଜଳାଉକା ହୁଅନ୍ତି।
କୁମ୍ଭୀପାକେ ଚ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ପାପିନୋ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ଶତମ୍ । ଦକ୍ଷିଣାଂ ଵିପ୍ରମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ତତ୍କାଲଂ ଚୈନ୍ନ ଦୀଯତେ
ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଧନ ଚୋରି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ରୁଅନ୍ତି; ଯଦି ସେ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଭୋଜନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏକରାତ୍ରେ ଵ୍ଯତୀତେ ତୁ ତଦ୍ଦାନଂ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଭଵେତ୍ । ମାସେ ଶତଗୁଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦ୍ଵିମାସେ ତୁ ସହସ୍ରକମ୍
ଯଦି ଏକ ରାତି ବିତିଯାଏ, ସେଇ ଦାନର ଫଳ ଦୁଇଗୁଣା ହୁଏ; ଏକ ମାସ ପରେ ଶତଗୁଣା ଓ ଦୁଇ ମାସ ପରେ ହଜାରଗୁଣା ହୁଏ।
ସଂଵତ୍ସରେ ଵ୍ଯତୀତେ ତୁ ସ ଦାତା ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ଦାତ୍ରା ନ ଦୀଯତେ ମୂର୍ଖୋ ଗ୍ରହୀତା ଚ ନ ଯାଚତେ
ଏକ ବର୍ଷ ବିତିଯାଇଲେ, ଦାତା ନରକକୁ ଯାଏ; ମୂର୍ଖ ଦାତା ଦାନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଗ୍ରାହକ ମଧ୍ୟ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ।
ଉଭୌ ତୌ ନରକଂ ଯାତୋ ଦାତା ଵ୍ଯାଧିଯୁତୋ ଭଵେତ୍ । ଵିପ୍ରାଣାଂ ହିସନଂ କୃତ୍ଵା ଵଂଶହାନିଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହି ଦୁଇଜଣେ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି; ଦାତା ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଅନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ଷତି କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବଂଶ ନାଶ ହୁଏ।
ଧନଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଭିକ୍ଷୁକଶ୍ଚ ଭଵେଦ୍ଵ୍ରଜନ୍ । ଦେଵଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନ ନମେଦ୍ଯୋ ଲଭେଚ୍ଛୁଚମ୍
ଧନ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ଛାଡ଼ି, ଲୋକେ ଭିକ୍ଷୁକ ହୋଇ ଘୁଅନ୍ତି; ଦେବତା କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି ନମସ୍କାର ନ କଲେ, ଅଶୁଚିତା ଲାଗିଯାଏ।
ନ କୁର୍ଯାଦ୍ଗୁରୁଭକ୍ତିଂ ଯୋ ଲଭତେ ରୌରଵଂ ଶୁଚମ୍ । ଯ ସ୍ତ୍ରୀ ମୂଢା ଦୁରାଚାରା ସ୍ଵପତିଂ ହରିରୂପିଣମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି; ଯେଉଁ ମୂଢ଼ା ଦୁର୍ବ୍ୟବହାରିଣୀ ଜନା ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀକୁ ହରି ଭାବେ ଦେଖନ୍ତି।
ନ ପଶ୍ଯେତ୍ତର୍ଜନଂ କୃତ୍ଵା କୁମ୍ଭୀପାକେ ଵ୍ରଜେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଵାକ୍ତର୍ଜନାଦ୍ଭଵେତ୍କାକୋ ହିଂସନାତ୍ସୂକରୋ ଭଵେତ୍
ତାଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାଏ; କଥାରେ ଭୟ ଦେଲେ କାଉଁ, ହିଂସା କଲେ ଶୁଅ ହୁଏ।
ସର୍ପୋ ଭଵତି କୋପୈନ ଦର୍ପେଣ ଗର୍ଦଭୋ ଭଵେତ୍ । କୁକ୍କୁରୀ ଚ କୁଵାକ୍ଯେନାପ୍ଯନ୍ଧଶ୍ଚ ଵିଷଦର୍ଶନାତ୍
କ୍ରୋଧରୁ ସାପ ହୁଏ, ଅହଂକାରରୁ ଗଧା ହୁଏ; ଖରାପ କଥାରୁ କୁକୁରୀ ଓ ବିଷ ଦେଖିଲେ ଅନ୍ଧ ହୁଏ।
ପତିଵ୍ରତା ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ପତ୍ଯା ସହ ଵ୍ରଜେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍ । ଶିଵଂ ଦୁର୍ଗାଂ ଗଣପତିଂ ସୂର୍ଯ ଵିପ୍ରଂ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵମ୍
ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପତି ସହିତ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଯାଏ; ଶିବ, ଦୁର୍ଗା, ଗଣେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ନିନ୍ଦତି ଯୋ ମୂଢଃ ସ ମହାରୌରଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ପିତରଂ ମାତରଂ ପୁତ୍ରଂ ସତୀଂ ଭାର୍ଯାଂ ଗୁରୁଂ ତଥା
ଯେଉଁ ମୂଢ଼ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେ ମହାରୌରବ ନରକକୁ ଯାଏ; ପିତା, ମାତା, ପୁଅ, ପତିବ୍ରତା ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
ଅନାଥାଂ ଭଗିନୀଂ କନ୍ଯାଂ ଵିନିନ୍ଦ୍ଯ ନରକଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ଵିପ୍ରଭକ୍ତିଵିହୀନାଶ୍ଚ କ୍ଷତ୍ରଵିଟ୍ଶୂଦ୍ରଯୋନିଜା
ଅନାଥ, ବୋନ୍ଧି କିମ୍ବା କନ୍ୟାଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କଲେ ନରକକୁ ଯାଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ନଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବଣିକ୍, ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମରେ ଥିବାମାନେ।
ହରିଭକ୍ତିଵିହୀନାଶ୍ଚ ପଚ୍ଯନ୍ତେ ନରମେ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ପତିଭକ୍ତିଵିହୀନାଶ୍ଚ ଯୁଵତ୍ଯଶ୍ଚ ନରାଧମାଃ
ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକରେ ରନ୍ତି; ପତିଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ନଥିବା ଯୁବତୀମାନେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ।
ଶାଲଗ୍ରାମଜଲଂ ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରସାଦଂ ଯେ ଚ ଭୁଞ୍ଜତେ । ତୀର୍ଯ ପୁନନ୍ତି ତେ ଵିପ୍ରାଃ ଶତଂ ପୁଂସାଂ ଵସୁଂଧରାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଜଳ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପ୍ରସାଦ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପଶୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଶତ ଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ପିତୃନ୍ଦେଵାନ୍ସମମ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଖାଦନ୍ମାସଂ ଦ୍ଵିଜଃ ଶୁଚିଃ । ଯୋ ଭକ୍ଷତି ଵୃଥା ମାଂସଂ ସ ମହାରୌରଵଂ ଵ୍ରଜେତ୍
ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜି, ଶୁଚି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏକ ମାସ ମାଂସ ଖାଏ; ଯେଉଁମାନେ ଅନାବଶ୍ୟକ ମାଂସ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାରୌରବ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି।
ମତ୍ସ୍ଯାଂଶ୍ଚ କାମତୋ ଜଗ୍ଧ୍ଵା ଚୋପଵାସଂ ଵସେଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ । ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ତତଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵ୍ରତଂ ଚାନ୍ଦ୍ରାଯଣଂ ଚରେତ୍
ଇଚ୍ଛାରେ ମାଛ ଖାଇଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ; ତାପରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି, ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ଧରିବା ଉଚିତ।
କାମତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ମତ୍ସ୍ଯଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଯୋ ଜ୍ଞାନଦୁର୍ବଲଃ । ସୋଽଶୁଚିଃ ସତତଂ ନନ୍ଦ ହନ୍ତି ପୁଣ୍ଯଂ ପୁରାକୃତମ୍
ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ହୀନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଇଚ୍ଛାରେ ମାଛ ଭୋଗ କରେ, ସେ ସବୁବେଳେ ଅଶୁଚି ହୁଏ, ହେ ନନ୍ଦ, ପୂର୍ବରୁ କରାଯାଇଥିବା ପୁଣ୍ୟକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।
ଵିଷ୍ଣୋରୁଚ୍ଚିଷ୍ଟଭୋଜୀ ଯୋ ମତ୍ସ୍ଯଂ ମାଂସଂ ନ ଖାଦତି । ପଦେ ପଦେଽଶ୍ଵମେଧସ୍ଯ ଲଭତେ ନିଶ୍ଚିତଂ ଫଲମ୍
ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମାଛ ଓ ମାଂସ ଭୋଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଆନ୍ତି।