ଶଶ୍ଵତ୍କାମସମାଯୁକ୍ତୈଃ ପୀନଶ୍ରୋଣିପଯୋଧରେଃ । କୋମଲାଙ୍ଗୈର୍ମଧ୍ଯକୂପୈ ରତିରାସଵିଶାରଦୈଃ
ସଦା କାମନାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଉତ୍ତଳ କଟି ଏବଂ ଉତ୍ତଳ ଅଂଶ, କୋମଳ ଅଙ୍ଗ, ସ୍ଲିମ୍ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ରତିର କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ରତ୍ନନିର୍ମାଣଯାନାନାଂ କୋଟିଭିଃ ପରିଶୋଭିତାମ୍ । ଭୂଷଣୈର୍ଭୂଷିତାଭିଶ୍ଚ ଚିତ୍ରେତାଭିଶ୍ଚ ଚିତ୍ରକୈଃ
ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଅନେକ ରଥ ଦେଇ ଶୋଭିତ, ଭୂଷଣ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପୋଷାକରେ ଶୋଭିତ ମହିଳାମାନେ ଦେଇ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା।
ନାନାପ୍ରକାରଶ୍ରୀଯୁକ୍ତାଂ ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନତ୍ରିକୋଟିଭିଃ । ନାନାପୁଷ୍ପୈଃ ପୁଷ୍ପିତାଭିର୍ଯୁକ୍ତାଭିର୍ମଧୁସୂଦନୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଶ୍ରୀରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ତିନି କୋଟି ପୁଷ୍ପ ଉଦ୍ୟାନରେ ଶୋଭିତ, ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଫୁଲରେ ଫୁଲିଥିବା, ମଧୁ ଚାହିଁ ଆସିଥିବା ମଧୁମକୁଳୀ ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ମାଧୁର୍ଯମଧୁସଂଯୁକ୍ତୈର୍ମଧୁଲୁବ୍ଧୈର୍ମୁଦାଽନ୍ଵିତୈଃ । ମାଧ୍ଵୀକମଧୁମତ୍ତୈଶ୍ଚ ଯୁକ୍ତୈର୍ମଂଧୁକରୀଚଯୈଃ
ମଧୁରତା ଓ ମଧୁରେ ମତ୍ତ ହୋଇଥିବା, ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ମଧୁମକୁଳୀ ଦଳ, ମଧୁ ଭଲପାଇଥିବା ମଧୁମକୁଳୀ ଓ ମଧୁମତ୍ତ ମଧୁମକୁଳୀ ଦଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ନାନାପ୍ରକାରଦୁର୍ଗେଶ୍ଚ ଦୁର୍ଗମ୍ଯାଂ ଵୈରିଣାଂ ଗଣୈଃ । ରଣିତାଂ ରଣକୈଃ ଶାଶ୍ଚଦ୍ରକ୍ଷାଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଦୁର୍ଗ ରହିଛି, ଶତ୍ରୁ ଦଳ ପାଇଁ ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ, ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଯୁଦ୍ଧ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ରଣର ଶବ୍ଦରେ ଗଞ୍ଜିଉଛନ୍ତି।
ତ୍ରିକୋଟ୍ଟ୍ଯାଟ୍ଟାଲିକାଭିଶ୍ଚ ସଂଯୁକ୍ତାଂ ସୁମନୋହରାମ୍ । ରଚିତାଂ କିଲ ସଦ୍ରତ୍ନୈର୍ଵିଚିତ୍ରୈର୍ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା
ତିନି କୋଟି ଆଟାଲିକାରେ ଯୁକ୍ତ, ଅତି ମନୋହର, ଅନେକ ଦୁଲ୍ଲଭ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଶିଳ୍ପୀ ବିଶ୍ବକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ।
ଏଵଂଭୂତାଂ ଚ ମଥୁରାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କମଲଲୋଚନଃ । ଦଦର୍ଶ ପଥି କୁବ୍ଜାଂ ତାଂ ଵୃଦ୍ଧାମତିଯରାଦୁରାମ୍
ଏପରି ମଥୁରାକୁ ଦେଖି, କମଳ ନୟନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରାସ୍ତାରେ ଏକ ବୃଦ୍ଧା, ବହୁତ ଅପରୂପା ଓ ଅକାର୍ଷଣୀୟ କୁବ୍ଜାକୁ ଦେଖିଲେ।
ଯାନ୍ତୋଂ ଦଣ୍ଡସହାଯେନ ଚାତିନମ୍ରାଂ ନମଦ୍ଵଲୀମ୍ । ରୂକ୍ଷିତାଂ ଵିକୃତାକାରାଂ ବିଭ୍ରତୀଂ ଚନ୍ଦନଦ୍ରଵମ୍
ଏହି ବୃଦ୍ଧା ଦଣ୍ଡର ସାହାଯ୍ୟରେ ଚାଲୁଥିଲେ, ଶରୀର ବହୁତ ଭାଙ୍ଗି ଓ ନମ୍ର, ରୂପରେ ଅତି ଅସ୍ଥିର ଓ ବିକୃତ, ଚନ୍ଦନ ଲେପ ନେଇଥିଲେ।
କସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମାକ୍ତଂ ଚ ସ୍ପର୍ଶମାତ୍ରେଣ ନାରଦ । ସୁଗନ୍ଧିମକରନ୍ଦେନ ଗନ୍ଧାଢ୍ଯଂ ସୁମନୋହରମ୍
ନାରଦ, ଏହି ଚନ୍ଦନରେ କସ୍ତୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମ ମିଶିଥିଲା, ଫୁଲର ମକରନ୍ଦ ଗନ୍ଧରେ ଭରିଥିଲା, ଛୁଆଁ ମାତ୍ରେ ଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅତି ମନୋହର।
ସାଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସସ୍ମିତା ଵୃଦ୍ଧା ଶ୍ରୀକାନ୍ତଂ ଶାନ୍ତମୀଶ୍ଵରମ୍ । ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତଂ ଶ୍ରୀନିଵାସଂ ତଂ ଶ୍ରୀବୀଜଂ ଶ୍ରୀନିକେତନମ୍
ବୃଦ୍ଧା ଶ୍ରୀକାନ୍ତ, ଶାନ୍ତ ଈଶ୍ୱର, ଶ୍ରୀରେ ଭରିଥିବା, ଶ୍ରୀର ଆଧାର ଓ ଉତ୍ସ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ହସିଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ସହସା ମୂଧର୍ନା ଭକ୍ତିନମ୍ରା ପୁଟାଞ୍ଜଲିଃ । ପ୍ରଦଦୌ ଚନ୍ଦନଂ ତସ୍ଯ ଗାତ୍ରେଶ୍ଯାମଲସୁନ୍ଦରେ
ଉତ୍ସାହରେ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ହାତ ଜୋଡି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶ୍ୟାମ ଶରୀରରେ ଚନ୍ଦନ ଲେପ ଦେଲେ।
ଗାତ୍ରେଷୁ ତଦ୍ଗଣାନାଂ ଚ ସ୍ଵର୍ଣପାତ୍ରକରା ଵରା । କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ କୃଷ୍ଣଂ ପ୍ରଣନାମ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ହାତରେ ନେଇ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହଚରମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ମଧ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ଲେପ କରି, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର କଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଦୃଷ୍ଟିମାତ୍ରେଣ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତା ସା ବଭୂଵ ହ । ସହସା ଶ୍ରୀସମା ରମ୍ଯା ରୂପେଣ ଯୌଵନେନ ଚ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପଡିବା ସହିତ, ସେ ଶ୍ରୀରେ ଭରିଥିଲେ, ଅଚିରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପରି ରୂପ ଓ ଯୁବତାରେ ମନୋହର ହେଲେ।
ଵହିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁଵସନା ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତା । ଯଥା ଦ୍ଵାଦଶଵର୍ଷୋଯା କନ୍ଯା ଧନ୍ଯା ମନୋହରା
ସ୍ଫଟିକ ଶୁଭ୍ର ଓ ଚମକୁଥିବା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଦୁଲ୍ଲଭ ରତ୍ନର ଗହଣା ପରିଧାନ କରି, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷର ଧନ୍ୟ ଓ ମନୋହର କନ୍ୟା ପରି ଦେଖାଗଲେ।
ବିମ୍ବୋଷ୍ଠୀ ସସ୍ମିତା ଶ୍ଯାମା ତପ୍ତକାଞ୍ଚନସଂନିଭା । ସୁଶ୍ରୋଣୀ ସୁଦତୀ ବିଲ୍ଵଫଲତୁଲ୍ଯପଯୋଧରା
ବିମ୍ବ ଫଳ ପରି ଠୋଡ, ହସୁଥିବା, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଗଳିଥିବା ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିବା, ଶୁଭ୍ର ନିତମ୍ଭ, ଶୁଭ୍ର ଦନ୍ତ, ବିଲ୍ବ ଫଳ ପରି ଉଦର।
ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣହାରସାରଵିରାଜିତା । ଗଜେନ୍ଦ୍ରରାଜଗମନା ରତ୍ନମଞ୍ଜୀରରଞ୍ଜିତା
ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନର ହାର ପିନ୍ଧି, ରାଜା ଗଜର ଚାଲି, ରତ୍ନ ମଞ୍ଜୀର ରେ ଝଙ୍କାର କରୁଥିଲେ।
ବିଭ୍ରତୀ କବରୀଭାରଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯଵେଷ୍ଟିତମ୍ । ରକ୍ଷିତଂ ଵାମଭାଗେନ ରୁଚିରଂ ଵର୍ତୁଲାକୃତିମ୍
ମାଲତୀ ଫୁଲର ମାଳାରେ ଗୁଞ୍ଚିଥିବା ଘନ କେଶ, ବାମପାର୍ଶ୍ୱରେ ସୁନ୍ଦର ଭୃତ୍ତାକାର ରଖିଥିଲେ।
ସିନ୍ଦୂରବିନ୍ଦୁଂ ଦଧତୋଂ ଦାଡିମୀକୁସୁମାକୃତିମ୍ । କସ୍ତୂରୀ ବିନ୍ଦୁମୁପରି ସାର୍ଧ ଚନ୍ଦନବିନ୍ଦୁଭିଃ
ସିନ୍ଦୁର ବିନ୍ଦୁ ପରି ଦାଡିମି ଫୁଲ ଆକୃତି, ଉପରେ କସ୍ତୂରୀ ବିନ୍ଦୁ, ଚନ୍ଦନ ବିନ୍ଦୁ ସହିତ ଶୋଭିତ।
ରନ୍ନଦର୍ପଣାହସ୍ତା ଚ ପ୍ରଶସ୍ତା ରତିକର୍ମସୁ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଵରଯାମାସ ଲୋଲଲୋଚନକୋଣତଃ
ହାତରେ ଦର୍ପଣ ଧରି, ରତି କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଲୋଳ ନୟନର କୋଣରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବରିଲେ।
ଶ୍ରୀଵାସସ୍ତାଂ ସମାଶ୍ଵସ୍ଯ ଯଯୌ ସ୍ଥାନାନ୍ତରଂ ପରମ୍ । କୃତାର୍ଥରୂପା ସା ପ୍ରୀତ୍ଯା ଯଯୌ ପଦ୍ମଯଥାଽଽଲଯମ୍
ଶ୍ରୀନିବାସ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରି, ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ; ସେ ସଫଳ ଓ ଆନନ୍ଦରେ, ପଦ୍ମ ପରି ନିଜ ଘରକୁ ଗଲେ।
ସ ଦଦର୍ଶ ସ୍ଵଭଵନଂ ଯଯା ପଦ୍ଯାଲଯାଲଯମ୍ । ରତ୍ନଶଯ୍ଯାଵିରଚିତଂ ସଦ୍ରତ୍ନସାରନିର୍ମିତମ୍
ସେ ନିଜର ରଜପାଳିକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ପଦ୍ମ ଗୃହ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ରତ୍ନରେ ତିଆରି ଶଯ୍ୟା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଗୃହ ଭିତରେ ସଜିଥିଲା।
ରତ୍ନପ୍ରଦୀପରାଜୀଭୀ ରାଜିତାଭିଶ୍ଚ ରାଜିତମ୍ । ରତ୍ନଦର୍ପଣରାଜୈଶ୍ଚ ରାଜିତଂ ପରିତସ୍ତତଃ
ସେ ଗୃହ ରତ୍ନ ଦୀପର ଶାରି ଦ୍ୱାରା ଆଲୋକିତ ହୋଇଥିଲା, ଚାରିପାଖରେ ରତ୍ନ ଦର୍ପଣର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାରି ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଥିଲା।
ସିନ୍ଦୂରଵସ୍ତ୍ରତାମ୍ବୂଲଂ ଶ୍ଚେତଚାମରମାଲ୍ଯକମ୍ । ବିଭ୍ରତୀଭିଶ୍ଚ ଦାସୀଭିର୍ଵେଷ୍ଟିତଂ ଦାସସଂଘକୈଃ
ସେଠାରେ ସିନ୍ଦୂର ଶାଡ଼ି, ତାମ୍ବୁଳ, ଚମର ଓ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଦାସୀମାନେ ଦାସମାନଙ୍କ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଚ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ମିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ପରମଂ ମୁଦା । ସୁଷ୍ଵାପ ରତ୍ନପର୍ଯଙ୍କେ ସା ଦାସୀଭିଶ୍ଚ ସେଵିତା
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି ଆନନ୍ଦରେ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ, ଦାସୀମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ରତ୍ନ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୁଇଲେ।
ସକର୍ପୂରଂ ଚ ତାମ୍ବୂଲଂ କସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମାନ୍ଵିତମ୍ । ଚନ୍ଦନଂ ସ୍ଥାପଯାମାସ ସ୍ଵତଲ୍ପେ ହରଯେ ସତୀ
ସତୀ ନିଜ ଶଯ୍ୟାରେ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ପୂର, ତାମ୍ବୁଳ, କସ୍ତୂରୀ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ଚନ୍ଦନ ରଖିଲେ।
ମାଲତୀମାଲ୍ଯଯୁଗଲଂ କର୍ପୂରାଦିସୁଵାସିତମ୍ । ଶୀତଲଂ ସଲିଲଂ ସ୍ଵାଦୁ ମିଷ୍ଟାନ୍ନଂ ସ୍ଵସମୀପତଃ
ତାଙ୍କ ସମୀପରେ କର୍ପୂର ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ୍ର ଗନ୍ଧରେ ମିଶିଥିବା ଦୁଇଟି ମାଲତୀ ମାଳା, ଶୀତଳ ଓ ମିଠା ପାଣି, ଏବଂ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଖାଦ୍ୟ ରହିଥିଲା।
କର୍ମଣା ମନସା ଵାଚା ଚିନ୍ତଯନ୍ତୀ ହରେଃ ପଦମ୍ । ହରେରାଗମନଂ ଚାପି ମୁଖଚନ୍ଦ୍ରଂ ମନୋହରମ୍
ସେ କାର୍ଯ୍ୟ, ମନ ଓ କଥାରେ ହରିଙ୍କ ପାଦ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଆସିବା ଓ ମୁହଁର ଚନ୍ଦ୍ରପରି ମନୋହର ରୂପକୁ ଭାବିଥିଲେ।
ଜଗତ୍କୃଷ୍ଣମଯଂ ଶଶ୍ଵତ୍ପଶ୍ଯନ୍ତୀ କାମୁକୀ ମୁନେ । କୋଟିକନ୍ଦର୍ପଲୀଲାଭଂ କାମସକ୍ତଂ ଚ କାମୁକମ୍
ମୁନି, ଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ ନାରୀ ସଦା ଦେଖୁଥିଲେ ଯେ ସମସ୍ତ ଜଗତ କୃଷ୍ଣମୟ, ଯେଉଁ କୃଷ୍ଣ କୋଟି କାମଦେବ ପରି ଲୀଳାମୟ ଓ ପ୍ରେମରେ ଲିନ।
ତତୋ ତଦର୍ଶ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ମାଲାକାରଂ ମନୋହରମ୍ । ମାଲାସମୂହଂ ବିଭ୍ରନ୍ତଂ ଗଚ୍ଛନ୍ତଂ ରାଜମନ୍ଦିରମ୍
ତାପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମନୋହର ମାଳାକାରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ମାଳାର ଦଳ ନେଇ ରାଜପାଳିକୁ ଯାଉଥିଲା।
ସୋଽପି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଶ୍ରୀକାନ୍ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରଶା ଭୁଵି । ଦଦୌ ମାଲ୍ଯସମୂହଂ ଚ କୃଷ୍ଣାଯ ପରମାତ୍ମନେ
ମାଳାକାର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ମାଥା ଭୂମିରେ ନମିଲେ, ଏବଂ ମାଳାର ଦଳ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଲେ।