ସୌମ୍ଯସ୍ଵାମିଯୁତେ ଲଗ୍ନେ ସୌମ୍ଯଗ୍ରହଵିଲୋକିତେ । ପାପଗ୍ରହସମାସକ୍ତଦୁଷ୍ଟଦୋଷାଦିଵର୍ଜିତେ
ଶୁଭ ଲଗ୍ନରେ, ଶୁଭ ଗ୍ରହମାନେ ଦେଖୁଥିଲେ, ଦୁଷ୍ଟ ଗ୍ରହ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ ଦୋଷ ରହିଥିଲେ ନାହିଁ।
ଯଶୋଦାଂ ବୋଧଯାମାସ କାରଯାମାସ ମଙ୍ଗଲମ୍ । ଵନ୍ଧୂନାଶ୍ଵାସଯାମାସ ସମୁତ୍ଥାଯ ହରିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ହରି ସ୍ୱୟଂ ଉଠି, ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଜଗାଇଲେ, ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ନିଜ ବନ୍ଧୁମାନେକୁ ଆଶ୍ୱାସ ଦେଲେ।
ଵାଦ୍ଯଂ ନିଷେଧଯାମାସ ରାଧିକାଭଯଭୀତଵତ୍ । ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵକର୍ତା ଚ ପାତା ଭର୍ତା ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରଵତ୍
ସେ ସଙ୍ଗୀତ ବନ୍ଦ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ, ରାଧାଙ୍କ ଭୟରେ ଭୟଭିତ ଭଳି; ସେ ସ୍ୱୟଂ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ରକ୍ଷକ ଓ ପାଳକ, ତଥାପି ଅନ୍ୟର ଇଚ୍ଛାରେ ଚାଲିଥିବା ଭଳି ଆଚରଣ କଲେ।
ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ପାଦଯୁଗଲଂ ଧୃତଵା ଧୌତେ ଚ ଵାସସୀ । ଉଵାସ ସଂସ୍କୃତେ ସ୍ଥାନେ ଵିଲିପ୍ତେ ଚନ୍ଦନାଦିନା
ନିଜ ପାଦଯୁଗଳ ପରିଷ୍କାର କରି, ସ୍ୱଚ୍ଛ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସୁଧାରିତ ସ୍ଥାନରେ ବସିଲେ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ।
ଫଲପଲ୍ଲଵସଂଯୁକ୍ତଂ ସଂସ୍କୃତଂ ଚନ୍ଦନାଦିଭିଃ । ଵାମେ କୃତ୍ଵା ପୂର୍ଣକୁମ୍ଭଂ ଵହ୍ନିଂ ଵିପ୍ରଂ ସ୍ଵଦକ୍ଷିଣେ
ବାମ ପାଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳଶ, ଫଳ ଓ କୋମଳ ପତ୍ର, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ସଜାଇ ରଖିଲେ; ଡାହାଣ ପାଖରେ ଅଗ୍ନି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରଖିଲେ।
ପତିପୁତ୍ରଵତୀଂ ଦୀପଂ ଦର୍ପଣଂ ପୁରତସ୍ତଥା । ଦୂର୍ଵାକାଣ୍ଡଂ ଚ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧଂ ପୁଷ୍ପଂ ଧାନ୍ଯଂ ସିତଂ ଶୁଭମ୍
ସେ ନିଜ ସାମ୍ନାରେ ଦୀପ, ଦର୍ପଣ, ପତିପୁତ୍ରବତୀ ଜନନୀ, ନରମ ଦୁର୍ବା, ଶୁଭ ପୁଷ୍ପ ଓ ଶୁଭ ଧାନ୍ୟ ରଖିଲେ।
ଗୁରୁଦତ୍ତଂ ଗୁହୀତ୍ଵା ଚ ପ୍ରଦଧୌ ମସ୍ତକୋପରି । ଧୃତଂ ଦଦର୍ଶ ମାଧ୍ଵୀକଂ ରଜତଂ କାଞ୍ଚନଂ ଦଧି
ଗୁରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇ, ମସ୍ତକରେ ରଖିଲେ; ମାଧୁ, ଚାନ୍ଦି, ସୁନା ଓ ଦହି ଦେଖିଲେ।
ଚନ୍ଦନଂ ଲେପନଂ କୃତ୍ଵା ପୁଷ୍ପମାଲାଂ ଗଲେ ଦଦୌ । ଗୁରୁଵର୍ଗଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଚ ଵନ୍ଦଯାମାସ ଭକ୍ତିତଃ
ଚନ୍ଦନ ଲେପନ କରି, ଗଳାରେ ପୁଷ୍ପମାଳା ପିନ୍ଧିଲେ, ଗୁରୁବର୍ଗ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଶଙ୍ଖଧ୍ଵନିଂ ଵେଦପାଠଂ ସଂଗୀତଂ ମଙ୍ଗଲାଷ୍ଟକମ୍ । ଵିପ୍ରଶୀର୍ଵଚନଂ ରମ୍ଯଂ ଶୁଶ୍ରାଵ ପରମାଦରମ୍
ସେ ଶଙ୍ଖ ଧ୍ୱନି, ବେଦ ପାଠ, ଗୀତ, ମଙ୍ଗଳ ଷ୍ଟକ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶୁଭ ଶୀର୍ବାଦ ସହ ରମ୍ୟ ଶବ୍ଦକୁ ଉତ୍ତମ ଆଦର ସହିତ ଶୁଣିଲେ।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ମଙ୍ଗଲରୂପଂ ଚ ସର୍ଵତ୍ର ମଙ୍ଗଲପ୍ରଦମ୍ । ଚିକ୍ଷେପ ଦକ୍ଷିଣାଂ ପାଦଂ ସୁନ୍ଦରଂ ସ୍ଵାତ୍ମଵିଗ୍ରହମ୍
ସମସ୍ତ ଠାରେ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା ମଙ୍ଗଳମୟ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ନିଜ ସୁନ୍ଦର ଡାହାଣ ପାଦକୁ ଦେଖାଇଲେ, ନିଜ ଦେହର ରୂପ।
ଵିଧୃତ୍ଯ ନାସିକାଵାମଭାଗଂ ମଧ୍ଯମଯା ଵିଭୁଃ । ଵିସୃଜ୍ଯ ଵାଯୁଂ ସଂପୂର୍ଣଂ ନାସାଦକ୍ଷିଣରନ୍ଧ୍ରତଃ
ମଧ୍ୟମା ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ନାକର ବାମ ପାଖ ଧରି, ପ୍ରଭୁ ଡାହାଣ ନାକର ରନ୍ଧ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ୱାସ ଛାଡିଲେ।
ତତୋ ଯଯୌ ନନ୍ଦନନ୍ଦୋ ନନ୍ଦସ୍ଯ ପ୍ରାଙ୍ଗଣଂ ଵରମ୍ । ସାନନ୍ଦଃ ପରମାନନ୍ଦୋ ନିତ୍ଯାନନ୍ଦଃ ସନାତନଃ
ତାପରେ ନନ୍ଦର ଆନନ୍ଦ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଓ ନିତ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି, ନନ୍ଦଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାଙ୍ଗଣକୁ ଗଲେ।
ନିତ୍ଯୋଽନିତ୍ଯୋ ନିତ୍ଯବୀଚସ୍ଵରୂପୋ ନିତ୍ଯଵିଗ୍ରହଃ । ନିତ୍ଯାଙ୍ଗଭୂତୋ ନିତ୍ଯେଶୋ ନିତ୍ଯକୃତ୍ଯଵିଶାରଦଃ
ସେ ନିତ୍ୟ ଓ ଅନିତ୍ୟ, ନିତ୍ୟ ବୀଜର ସ୍ୱରୂପ, ନିତ୍ୟ ଦେହ, ନିତ୍ୟ ଅଙ୍ଗର ଗଠନ, ନିତ୍ୟ ନାଥ, ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ନିତ୍ଯନୂତନରୂପଶ୍ଚ ନିତ୍ଯନୂତନଯୌଵନଃ । ନିତ୍ଯନୂତନଵେଷଶ୍ଚ ଵଯସା ନିତ୍ଯନୂତନଃ
ସେ ସଦା ନୂତନ ରୂପ, ସଦା ନୂତନ ଯୁବା, ସଦା ନୂତନ ପୋଷାକ, ଏବଂ ସଦା ନୂତନ ବୟସର।
ନିତ୍ଯନୂତନସଂଭାଷୋ ଯତ୍ପ୍ରେମ ନିତ୍ଯନୂତନମ୍ । ନିତ୍ଯନୂତନସଂପ୍ରାପ୍ତିଃ ସୌଭାଗ୍ଯଂ ନିତ୍ଯନୂତନମ୍
ଯେ ପ୍ରେମ ସଦା ନୂତନ ରହେ, ଆଲୋଚନାରେ ନିତ୍ୟ ନୂତନ ଅନୁଭୂତି ଦେଇଥାଏ, ନିତ୍ୟ ନୂତନ ଲାଭ ହୁଏ, ସେହି ଭାଗ୍ୟ ମଧ୍ୟ ସଦା ନୂତନ ରହେ।
ସୁଧାରସପରଂ ମିଷ୍ଟଂ ଯତ୍ଵାକ୍ଯଂ ନିତ୍ଯନୂତନମ୍ । ନିତ୍ଯନୂତନଭକ୍ତଂ ଚ ଯତ୍ପଦଂ ନିତ୍ଯନୂତନମ୍
ଯେ କଥା ଅମୃତର ରସ ଭଳି ମିଠା ଏବଂ ସଦା ନୂତନ ରହେ, ଯେ ଭକ୍ତି ସଦା ନୂତନ ଅନୁଭୂତି ଦେଉଛି, ଏବଂ ଯେ ପଦ ସଦା ନୂତନ ରହେ।
ସ୍ଥାଯଂ ସ୍ଥାଯଂ ପ୍ରାଙ୍ଗଣେଽସ୍ମିନମାଯେଶୋ ମାଯଯା ଯୁତଃ । ଅତୀଵ ରମ୍ଯେ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧୋ ବଭୂଵ ଗମନୋନ୍ମୁଖଃ
ଏହି ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ପୁନିପୁନି ମାୟାର ନାଥ, ମାୟା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଅତି ରମଣୀୟ ଏବଂ ଗଭୀର ସ୍ନେହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ବିଦାୟ ନିମିତ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ରମ୍ଭାସ୍ତମ୍ଭସମୂହୈଶ୍ଚ ରସାଲପଲ୍ଲଵାନ୍ଵିତୈଃ । ପଟ୍ଟସୂତ୍ରନିବଦ୍ଧୈଶ୍ଚ ସୁନ୍ଦରୈଶ୍ଚ ସୁସଂସ୍କୃତୈଃ
କଦଳୀ ଗଛର ଗୁଛ ମଧ୍ୟରେ ରସାଳ ଗଛର କିଶଳୟ ଦେଇ ସଜାଯାଇଥିଲା, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଭଲ ଭାବରେ ପଟ୍ଟ ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ପଦ୍ମରାଗେଣ ଖଚିତେ ରଚିତେ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା । କସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମାକ୍ତୈଶ୍ଚ ଚନ୍ଦନୈଶ୍ଚ ସୁସଂସ୍କୃତେ
ପଦ୍ମରାଗ ରତ୍ନରେ ଖୋଦି ଏବଂ ବିଶ୍ବକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, କସ୍ତୂରୀ, କୁଙ୍କୁମ ଏବଂ ଚନ୍ଦନରେ ଭଲ ଭାବରେ ଲିପି ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତତ୍ର ତସ୍ଥୌ ସ୍ଵଯଂ କୃଷ୍ଣଃ ସହାକ୍ରୂରଃ ସବାନ୍ଧଵଃ । ଯଶୋଦଯା ସମାଶ୍ଲିଷ୍ଟୋ ଵାମପାର୍ଶ୍ଵେନ ମାଯଯା
ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣ ନିଜେ ଅକୃର ଏବଂ ତାଙ୍କର ବାନ୍ଧବମାନେ ସହିତ ଦଣ୍ଡାଇଥିଲେ, ଯଶୋଦା ମାୟା ସହିତ ସ୍ନେହରେ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଥିଲେ।
ନନ୍ଦେନାଽଽନନ୍ଦଯୁକ୍ତେନାଽଽଶ୍ଲିଷ୍ଟୋ ଦକ୍ଷିଣପାର୍ଶ୍ଵତଃ । ସଂଭାଷିତୋ ବାନ୍ଧଵୈଶ୍ଚ ପିତ୍ରା ମାତ୍ରା ଚ ଚୁମ୍ବିତଃ
ନନ୍ଦ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଥିଲେ, ବାନ୍ଧବମାନେ ସହିତ କଥା ହେଲେ, ପିତା ଓ ମାତା ଉଭୟ ଚୁମ୍ବନ କରିଥିଲେ।
ଇତି ଶୀବ୍ରହ୍ମo ମହାo ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖo ଉତ୍ତo ନାରଦନାo ଯାତ୍ରାମଙ୍ଗଲଂ ନାମୈକସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ମହା ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମ ଖଣ୍ଡର 'ନାରଦଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଯାତ୍ରା' ନାମକ ଏକାସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଅଥ ଦ୍ଵିସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଅଥ କୃଷ୍ଣୋ ଗୁରୁଂ ନତ୍ଵା ନିର୍ଗମ୍ଯ ଶିବିରାନ୍ମୁନେ । ଆରୁହ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଗଯାନଂ ଚ ଶୁଭାଂ ମଧୁପୁରୀଂ ଯଯୌ
ଏବେ ଦ୍ୱିସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ। ନାରାୟଣ କହିଲେ: ତାପରେ କୃଷ୍ଣ ଗୁରୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଶିବିରରୁ ବାହାରି, ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଶୁଭ ମଧୁପୁରୀକୁ ଯାଇଲେ।
ଵିଵେଶ ମଥୁରାଂ ରମ୍ଯାଂ ସହାକ୍ରୂରଗଣୈଃ ସମମ୍ । ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଶକ୍ରନଗରୀ ଶୋଭାଯୁକ୍ତାଂ ମନୋହରାମ୍
ସେ ଅକୃର ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହଯାତୀମାନେ ସହିତ ରମଣୀୟ ମଥୁରାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଶକ୍ରଙ୍କ ନଗରୀକୁ ଜିତି, ଶୋଭା ଏବଂ ଆକର୍ଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ସହରକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କଲେ।
ରତ୍ନଶ୍ରେଷ୍ଠେନ ଖଚିତାଂ ରଚିତାଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନକଲଶୋ ରାଜିତୈଶ୍ଚ ଵିରାଜନାମ୍
ସେହି ସହର ବିଶ୍ବକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନରେ ଖୋଦି ଏବଂ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ଦେଇ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା।
ରାଜମର୍ଗଶତୈରିଷ୍ଟୈର୍ଵୈଷ୍ଟିତାଂ ରୁଚିରୈର୍ଵରୈଃ । ଚନ୍ଦ୍ରାକାରୈଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରସାରୈର୍ମଣିମିଃ ପରିସଂସ୍କୃତୈଃ
ସେହି ସହର ଶତ ଶତ ରାଜପଥରେ ଶୋଭିତ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଆକୃତି ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରର ରସ ଦେଇ ମଣି ରାସ୍ତାରେ ଶୋଭା ପାଇଥିଲା।
ଵିଚିତ୍ରୈର୍ମଣିସାରୈଶ୍ଚ ଵୀଥୀଶତଵିନିର୍ମିତୈଃ । ଶୋଭିତୈର୍ଵଣିଜୈଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠୈଃ ପୁଣ୍ଯଵସ୍ତୁସମନ୍ଵିତୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ମଣି ରେଖାରେ ଶୋଭିତ ଶତ ଶତ ଗଲି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଦେଇ ଶୋଭିତ, ପୁଣ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ସରୋଵରସହସ୍ରୈଶ୍ଚ ପରିତଃ ପରିଶୋଭିତମ୍ । ଶୁଧ୍ଧସ୍ଫଟିସଂକାଶୈଃ ପଦ୍ମରାଗଵିରାଜିତୈଃ
ସହର ଚାରିପାଖରେ ହଜାର ହଜାର ଝିଲି ଦେଇ ଶୋଭିତ, ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ଭଳି ଚମକୁଥିଲା ଏବଂ ପଦ୍ମରାଗ ରତ୍ନରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା।
ରତ୍ନାଲଂକାରଭୂଷାଢ୍ଯୈଃ ଶୋଭିତାଂ ପଦ୍ମିନୀଗଣୈଃ । ସ୍ଯିରଯୌଵନସଂଯୁକ୍ତୈର୍ନିମେଷରହିତୈଃ ପରୈଃ
ରତ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ ଲୋଟସ ଗୁଛ, ସଦା ଯୁବା ଏବଂ କ୍ଷଣମାତ୍ର ମଧ୍ୟ କ୍ଷୟ ନଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଦେଇ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଶାକ୍ଷରୈରୂର୍ଧ୍ଵଵଦନୈଃ କୃଷ୍ଣଦର୍ଶନଲାଲସୈଃ । ଭ୍ରୂଭଙ୍ଗଲୀଲାଲୋଲୈଶ୍ଚ ଶଶ୍ଵଚ୍ଚଞ୍ଚଲଲୋଚନୈଃ
ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ମୁଖ ଅକ୍ଷର ଆକୃତିରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହୀ, ଭୃକୁଟିର ଖେଳା ଭଳି ଚଞ୍ଚଳ ଏବଂ ଚକ୍ଷୁ ଚଳନରେ ସଦା ଚଞ୍ଚଳ।