ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେଷୁ ଚ ସର୍ଵେଷୁ ମର୍ଯାଦା ସ୍ଥାପିତା ମଯା । ତଯା କର୍ମ ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ତି ମୁନଯଶ୍ଚ ସୁରା ନରାଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ମୁଁ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛି; ଏହି ମାନ୍ୟତା ଅନୁଯାୟୀ ମୁନି, ଦେବତା ଓ ମଣିଷମାନେ କାମ କରନ୍ତି।
ସୁଦାମଶାପାଦ୍ଵିଚ୍ଛେଦଃ ଶତଵର୍ଷମନୀପ୍ସିତଃ । ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯେଵ ଦଂପତ୍ଯୋରାଵଯୋରେଵ ସୁନ୍ଦରି
ସୁଦାମାଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା, ଆମର ଅଚାହିଦା ବିୟୋଗ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଶ୍ଚିତ ଘଟିବ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ଭେଦୋ ଜାଗରଣେଽସ୍ଯାଶ୍ଚ ମଯା ସହ ସୁମଧ୍ଯମେ । ସଂଶ୍ଲେଷଃ ସଂତତଂ ସ୍ଵପ୍ନେ ମଦ୍ଵରେଣ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କ ଜାଗ୍ରତ ଅବସ୍ଥାରେ ମୋ ସହ ବିୟୋଗ ରହିବ, ହେ ସୁସ୍ଳିମ୍ବିନୀ; କିନ୍ତୁ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମୋ ଦୟାରେ ସେ ସଦା ମୋ ସହ ଏକତା ଅନୁଭବିବେ।
ଆଧ୍ଯାତ୍ମିକୀ ମଯା ଦତ୍ତା ଶୋକଚ୍ଛେଦୋ ଭଵିଷ୍ଯତି । ରାଧାଂ ବୋଧଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଯାସ୍ଯାମି ନନ୍ଦମନ୍ଦିରମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଛି; ଏହି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ଦୁଃଖ କଟିଯିବ। ରାଧାଙ୍କୁ ଜାଗାଅ—ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ—ମୁଁ ଏବେ ନନ୍ଦଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଜଗତାଂ ନାଥୋ ଯଯୌ ନନ୍ଦାଲଯଂ ପ୍ରତି । ରାଧିକାଂ ବୋଧଯାମାସୁରାଲିସଂଘାଶ୍ଚ ନାରଦ
ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ନନ୍ଦଙ୍କ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ; ଓ ନାରଦ, ସଖୀମାନେ ମିଶି ରାଧିକାଙ୍କୁ ଜାଗାଇଲେ।
ଗତ୍ଵା ଗୃହଂ ଚ ପିତରଂ ନନାମ ମାତରଂ ତଥା । ଚକାର ମାତା କ୍ରୋଡେ ଚ ନଵନୀତଂ ଚ ନୂତନମ୍
ଘରକୁ ଯାଇ, ସେ ପିତାଙ୍କୁ ଓ ମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ; ମାଆ ତାଙ୍କୁ କୋଳେ ନେଇ, ନୂତନ ମଖନ ଦେଲେ।
ମାତୃଦତ୍ତଂ ଚ ତାମ୍ବୂଲଂ ଚଖାଦ ଶୀତଲଂ ଜଲମ୍ । ଉଵାସ ତତ୍ର ଜଗତାଂ ନାଥୋ ମାତୃସମୀପତଃ
ମାଆଁ ଦେଇଥିବା ପାନ ଖାଇଲେ ଓ ଶୀତଳ ପାଣି ପିଇଲେ; ସେଠି ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ ନିଜ ମାଆଁଙ୍କ ପାଖରେ ବସି ରହିଲେ।
ସର୍ଵୈର୍ଗୋପସମୂହୈଶ୍ଚ ସେଵିତଃ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ । ମାଲ୍ଯଚନ୍ଦନତାମ୍ବୂଲଂ ତେ ଚ ତସ୍ମୈ ଦଦୁର୍ମୁଦା
ସମସ୍ତ ଗୋପମାନେ ଧଳା ଚାମର ନେଇ ସେଉଁଠି ସେବା କଲେ; ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ମାଳା, ଚନ୍ଦନ ଓ ପାନ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଲେ।
ଅଥ ସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଅଥାକ୍ରୂରଃ ସ୍ଵଶରଣଂ ଗତ୍ଵା କଂସେନ ପ୍ରେଷିତଃ । ଚକାର ଶଯନଂ ତଲ୍ପେ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ମୀଷ୍ଟାନ୍ନମୁତ୍ତମମ୍
ପରେ ସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ନାରାୟଣ କହିଲେ: ତାପରେ ଅକୃର ଙ୍କୁ କଂସ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯିବା ପରେ, ସେ ନିଜ ଘରକୁ ଗଲେ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରି ଶେଇଲେ।
ସକର୍ପୂରଂ ଚ ତାମ୍ବୂଲଂ ଚଖାଦ ଵାସିତଂ ଜଲମ୍ । ଜଗାମ ନିଦ୍ରାଂ ସୁଖତଃ ସୁଖସଂଭୋଗମାତ୍ରତଃ
କପୂର ମିଶାଇଥିବା ପାନ ଖାଇଲେ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପାଣି ପିଇଲେ; ସେ ସୁଖରେ ଶୁଇ ପଡିଲେ, ମଧୁର ଶୟନର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ତତୋ ଦଦର୍ଶ ସୁସ୍ଵପ୍ନଂ ପୁରାଣଶ୍ରୁତିସଂମତମ୍ । ନିଶାଵଶେଷସମଯେ ବାଧାଦିପରିଵର୍ଜିତଃ
ତାପରେ ରାତିର ଶେଷ ଅଂଶରେ, କୌଣସି ବିଘ୍ନ ବ୍ୟାପି ନଥିବାବେଳେ, ସେ ପୁରାତନ କଥାନୁସାରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲେ।
ଅରୋଗୀ ବଦ୍ଧକେଶଶ୍ଚ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମସମନ୍ଵିତଃ । ସୁତଲ୍ପଶାଯୀ ସୁସ୍ନିଗ୍ଧଶ୍ଚିନ୍ତାଶୋକଵିଵର୍ଜିତଃ
ସେ ସ୍ୱସ୍ଥ ଥିଲେ, କେଶ ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ନରମ ଶଯ୍ୟାରେ ଶୁଇଥିଲେ, ମଧୁର ମୁହଁ, ଚିନ୍ତା ଓ ଦୁଃଖ ରହିଥିଲା ନାହିଁ।
କିଶୋରଵଯସଂ ଶ୍ଯାମଂ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ମୁରଲୀଧରମ୍ । ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନଂ ଵନମାଲାଵିଭୂଷିତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଏକ ଯୁବକ, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଇଟି ହାତ, ବାଁଶୀ ଧରିଛନ୍ତି, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ଓ ବନମାଳା ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ।
ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତସର୍ଵାଙ୍ଗଂ ମାଲତୀମାଲ୍ଯଶୋଭିତମ୍ । ଭୂଷିତଂ ଭୂଷଣାର୍ହଂ ଚ ସଦ୍ରତ୍ନମଣିଭୂଷଣୈଃ
ସେ ଦେଖିଲେ ସମଗ୍ର ଦେହ ଚନ୍ଦନ ଲେପା, ମାଲତୀ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ଉଚିତ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ଓ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ମଯୂରପିଚ୍ଛଚୂଡଂ ଚ ସସ୍ମିତଂ ପଦ୍ମଲୋଚନମ୍ । ଏଵଂଭୂତଂ ଦ୍ଵିଚଶିଶୁଂ ଦଦର୍ଶ ପ୍ରଥମଂ ମୁନେ
ମୟୂରପିଛ ମୁଣ୍ଡରେ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ହସୁଛନ୍ତି, ପଦ୍ମପ୍ରତିମା ଚକ୍ଷୁ, ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଶିଶୁଂକୁ ପ୍ରଥମେ ମୁନି ଦେଖିଲେ।
ତତୋ ଦଦର୍ଶ ରୁଚିରାଂ ପତିପୁତ୍ରଵତୀଂ ସତୀମ୍ । ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନାଂ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାମ୍
ତାପରେ ସେ ଦେଖିଲେ ଏକ ଶୋଭାମୟୀ, ସତୀ, ସ୍ୱାମୀ ଓ ପୁଅ ଥିବା ଜଣେ ଜନନୀ, ପିତାମ୍ବର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଅଳଙ୍କୃତ।
ଜ୍ଵଲତ୍ପ୍ରଦୀପହସ୍ତାଂ ଚ ଶୁକ୍ଲଧାନ୍ଯକରାଂ ଵରାମ୍ । ଶରଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରନିଭାସ୍ଯାଂ ଚ ସସ୍ମିତାଂ ଵରଦାଂ ଶୁଭାମ
ସେ ଜନନୀ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦୀପ ହାତରେ ଧରିଛନ୍ତି, ଶୁଭ୍ର ଧାନ୍ୟ ହାତରେ, ଶରତ୍ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ୱଳ, ହସୁଛନ୍ତି, ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛନ୍ତି।
ତତୋ ଦଦର୍ଶ ଵିପ୍ରଂ ଚ ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ତଂ ଶୁଭାଶିଷମ୍ । ଶ୍ଵେତପଦ୍ମଗତଂ ହଂସଂ ତୁରଗଂ ଚ ସରୋଵରମ୍
ତାପରେ ସେ ଦେଖିଲେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛନ୍ତି, ଧଳା ପଦ୍ମ ଉପରେ ହଂସ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଏକ ହ୍ରଦ।
ଦଦର୍ଶ ଚିତ୍ରିତଂ ଚାରୁ ଫଲିତଂ ପୁଷ୍ପିତଂ ଶୁଭମ୍ । ଆମ୍ରନିମ୍ବନାରିକେଲଗୁର୍ଵର୍କକଦଲୀତରୁମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଶୋଭାମୟ, ଅଳଙ୍କୃତ, ଫଳ ଓ ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ଗଛ: ଆମ୍ବ, ନିମ୍ବ, ନଡିଆ, ଚନ୍ଦନ, ଅର୍କ ଓ କଦଳୀ।
ଦଶନ୍ତଂ ଶ୍ଵେତସର୍ପଂ ଚ ସ୍ଵାତ୍ମାନଂ ପର୍ଵତସ୍ଥିତମ୍ । ଵୃକ୍ଷସ୍ଥଂ ଚ ଗଜସ୍ଥଂ ଚ ତରିସ୍ଥଂ ତୁରଗସ୍ଥିତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଏକ ଧଳା ସାପ ଦଶୁଛି, ନିଜକୁ ପର୍ବତ ଉପରେ, ଗଛ ଉପରେ, ହାତୀ ଉପରେ, ନୌକା ଉପରେ ଓ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ବସିଛି।
ଵୀଣାଂ ଵାଦିତଵନ୍ତଂ ଚ ଭୁକ୍ତଵନ୍ତଂ ଚ ପାଯସମ୍ । ଦଧିକ୍ଷୀରଯୁତାନ୍ନଂ ଚ ପଦ୍ମପତ୍ରସ୍ଥମୀପ୍ସିତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ନିଜକୁ ବୀଣା ବଜାଉଛନ୍ତି, ପାୟସ ଓ ଦହି-ଦୁଧ ମିଶା ଭାତ ଖାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ପଦ୍ମପତ୍ର ଉପରେ ବସିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି।
କୃମିଵିଟ୍ସହିତାଙ୍ଗଂ ଚ ରୁଦନ୍ତଂ ମୋହିତଂ ତଦା । ଶୁକ୍ଲଧାନ୍ଯପୁଷ୍ପକରଂ କ୍ଷଣଂ ଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ନିଜ ଦେହ କୀଟ ଓ ପୋକା ସହିତ, କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି, ମନ ଭ୍ରମିତ, ହାତରେ ଧାନ୍ୟ ଓ ଫୁଲ, କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଚନ୍ଦନ ଲେପା।
ପ୍ରାସାଦସ୍ଥଂ ସମୁଦ୍ରସ୍ଥମାତ୍ମାନଂ ଚ ସଲୋହିତମ୍ । ଛିନ୍ନଭିନ୍ନଂ କ୍ଷତାଙ୍ଗଂ ଚ ମେଦପୂଯସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ନିଜକୁ ପ୍ରାସାଦ ଉପରେ, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ରକ୍ତ ସହିତ, ଛିନ୍ନ ଓ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ଅଙ୍ଗ, ଚର୍ବି ଓ ପୁୟ ସହିତ ଢାକା।
ତତୋ ଦଦର୍ଶ ରଜତଂ ମଣିଂ ଶୁଭ୍ରଂ ଚ କାଞ୍ଚନମ୍ । ସୁକ୍ତାମାଣିକ୍ଯରତ୍ନଂ ଚ ପୂର୍ଣକୁମ୍ଭଜଲଂ ଶୁଭମ୍
ତାପରେ ସେ ଦେଖିଲେ ଚାନ୍ଦି, ଧଳା ମଣି, ସୁନା, ମୁକୁତା, ମାଣିକ, ରତ୍ନ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଡ଼ା ଶୁଭ ପାଣି।
ସୁରଭିଂ ଚ ସଵତ୍ସାଂ ଚ ଵୃଷଭେନ୍ଦ୍ରଂ ମଯୂରକମ୍ । ଶୁକଂ ଚ ସାରସଂ ହଂସଂ ଚିଲ୍ଲଂ ଖଞ୍ଜନମେଵ ଚ
ସେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖିଲେ ସୁରଭି ଗାଈ ଓ ତାର ବଛା, ଏକ ମହାବଳୀ ବଳଦ, ମୟୂର, ଟିଆ, ସାରସ ପକ୍ଷୀ, ହଂସ, ଏକ ଛୋଟ କିଲି ଓ ଏକ ଦୁଇରଙ୍ଗି କିଲି।
ତାମ୍ବୂଲଂ ପୁଷ୍ପମାଲ୍ଯଂ ଚ ଜ୍ଵଲଦଗ୍ନିଂ ସୁରାର୍ଚନମ୍ । ପାର୍ଵତୀପ୍ରତିମାଂ କୃଷ୍ଣପ୍ରତିମାଂ ଶିଵଲିଙ୍ଗକମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ପାନପତ୍ର, ଫୁଲର ମାଳା, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ଏକ ଶିବଲିଙ୍ଗ।
ଵିପ୍ରବାଲାଂ ଚ ବାଲଂ ଚ ସୁପକ୍ଵଫଲିତାଂ କୃଷିମ୍ । ଦେଵସ୍ଥଲୀଂ ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ରଂ ସିଂହଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରଂ ଗୁରୁଂ ସୁରମ୍
ସେ ଦେଖିଲେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିଶୁ, ଅନ୍ୟ ଏକ ଶିଶୁ, ପକ୍କା ଫଳ ଓ ଧାନ, ଦେବସ୍ଥଳୀ, ରାଜା, ସିଂହ, ବାଘ, ଗୁରୁ ଓ ଦେବତା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନଂ ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ଚକାରାଽଽହ୍ନିକମୀପ୍ସିତମ୍ । ଉଦ୍ଧଵଂ କଥଯାମାସ ସର୍ଵଂ ଵୃତ୍ତାନ୍ତମେଵ ଚ
ଏହି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖି ସେ ଉଠିଲେ ଓ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଦୈନିକ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଉଦ୍ଧବଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଉଦ୍ଧଵାଜ୍ଞାଂ ସମାଦାଯ କୃତ୍ଵା ଗୁରୁସୁରାର୍ଚନମ୍ । ଯାତ୍ରାଂ ଚକାର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ମନସି ନାରଦ
ଉଦ୍ଧବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଗ୍ରହଣ କରି, ଗୁରୁ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ମନରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ଯାତ୍ରା କଲେ, ହେ ନାରଦ।
ଦଦର୍ଶ ଵର୍ତ୍ମନ୍ଯେଵଂ ଚ ମଙ୍ଗଲାର୍ହଂ ଶୁଭପ୍ରଦମ୍ । ଵାଞ୍ଛାଫଲପ୍ରଦଂ ରମ୍ଯଂ ପୁରୋ ମଙ୍ଗଲସୂଚକମ୍
ପଥରେ ସେ ଦେଖିଲେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଚିହ୍ନ, ଯେଉଁଠାରେ ଭଲ ଫଳ ମିଳେ, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ ଓ ଆଗକୁ ମଙ୍ଗଳ ସୂଚନା କରେ।