କୋଟିଜନ୍ମାର୍ଜିତଂ ପୁଣ୍ଯଂ ମମ ସ୍ଵଯମୁପସ୍ଥିତମ୍ । ବଭୂଵ ମେ ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ ଯଦ୍ଯତ୍କର୍ମ ଶୁଭାଶୁଭମ୍
କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ସଞ୍ଚୟ କରିଥିଲି, ଏବେ ସେହି ସବୁ ମୋ ପାଖରେ ଆସିଛି; ମୁଁ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ, ଭଲ କିମ୍ବା ମନ୍ଦ, କରିଥିଲି, ତାହାର ଫଳ ଏବେ ମୋତେ ମିଳିଛି।
ଚିଚ୍ଛେଦ ବନ୍ଧନିଗଡଂ ମମ ବଦ୍ଧସ୍ଯ କର୍ମଣା । କାରାଗାରାଶ୍ଚ ସଂସାରାନ୍ମୁକ୍ତୋ ଯାମି ହରେଃପଦମ୍
ମୋ କର୍ମରେ ଯେଉଁ ବନ୍ଧନ ହୋଇଥିଲା, ସେଠାରୁ ମୋର ମୁକ୍ତି ହେଲା; ସଂସାରର ଏଇ କାରାଗାରୁ ମୁଁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ହରିଙ୍କ ଚରଣକୁ ଯାଉଛି।
ସୁହୃଦର୍ଥୋ କୃତୋଽହଂ ଚ କଂସେନ ଵିଦୁଷା ରୁଷା । ଵରେଣ ତୁଲ୍ଯୋ ଦେଵସ୍ଯ କ୍ରୋଧୋ ମମ ବଭୂଵ ହ
କଂସ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ କିନ୍ତୁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ଥିଲେ, ସେ ମୋତେ ନିଜ କାମ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କଲେ; ଦେବତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ମୋ ପାଇଁ ଏକ ବର ଭଳି ହୋଇଗଲା।
ଵ୍ରଜରାଜ ସମାହର୍ତୁଂ ଵ୍ରଜଂ ଯାସ୍ଯାମି ସାଂପ୍ରତମ୍ । ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମି ପରମଂ ପୂଜ୍ଯଂ ଭୁକ୍ତିମୁକ୍ତିପ୍ରଦାଯିନମ୍
ଏବେ ମୁଁ ବ୍ରଜରାଜଙ୍କୁ ନେଇବାକୁ ବ୍ରଜକୁ ଯିବି; ମୁଁ ସେହି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିବାଙ୍କୁ ଦେଖିବି।
ନଵୀନଜଲଦଶ୍ଯାମଂ ନୀଲେନ୍ଦୀଵରନୋଚନମ୍ । ପୀତଵସ୍ତ୍ରସମାଯୁକ୍ତକଟିଦେଶଵିରାଜିତମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବି, ସେ ନୂଆ ବର୍ଷାମେଘ ଭଳି କଳା, ନୀଳ କମଳ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, କମରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା।
ଧୂଲିଧୂସରିତାଙ୍ଗଂ ଚ କିଂଵା ଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତମ୍ । ଅଥାଵ ନଵନୀତାକ୍ତମଙ୍ଗଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମି ସସ୍ମିତମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କ ଦେହ ଧୂଳିରେ ମଲିନ, କିମ୍ବା ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିବା, କିମ୍ବା ନୂଆ ମଖନ ଲଗାଇଥିବା, ହସୁଥିବା ଦେଖିପାରିବି।
କିଂଵା ଵିନୋଦମୁରଲୀଂ ଵାଦଯନ୍ତଂ ମନୋହରମ୍ । କିଂଵା ଗଵାଂ ସମୂହଂ ଚ ଚାରଜନ୍ତମିତସ୍ତତଃ
କିମ୍ବା ସେ ମନୋହର ମୁରଳୀ ବଜାଉଥିବେ, କିମ୍ବା ଗାଈମାନେ ଯେଉଁଠି-ସେଉଁଠି ଚାରୁଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବି।
କିଂଵା ଵସନ୍ତଂ ଗଚ୍ଛନ୍ତଂ ଶଯାନଂ ଵା ସୁନିଶ୍ଚିତମ୍ । ନିଦ୍ରେଶଂ କୀଦୃଶଂ ଚାଦ୍ଯ ସୁଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ଶୁଭେ କ୍ଷଣୋ
କିମ୍ବା ସେ ଚାଲୁଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ନିଶ୍ଚିତ ଶୟନ କରୁଛନ୍ତି; ଏଇ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆଜି ସେ କେମିତି ଶୁଅନ୍ତି, ମୁଁ ଦେଖିବି।
ଯତ୍ପାଦପଦ୍ମଂ ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ । ନ ହି ଜାନାତି ଯସ୍ଯାନ୍ତମନନ୍ତୋଽନନ୍ତଵିଗ୍ରହଃ
ଯାହାଙ୍କ ଚରଣକମଳକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି—ଯାହାଙ୍କ ଶେଷ ଅନନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରନାହାନ୍ତି, ଅନେକ ରୂପ ଥିବା ସେଇ।
ଯତ୍ପ୍ରଭାଵଂ ନ ଜାନନ୍ତି ଦେଵାଃ ସନ୍ତଶ୍ଚ ସଂତତମ୍ । ସ୍ଯ ସ୍ତୋତ୍ରେ ଜଡୀଭୂତା ଭୀତା ଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ
ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଦେବତାମାନେ ଓ ସନ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରନାହାନ୍ତି; ଯାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାରେ ସରସ୍ୱତୀ ଦେବୀ ମୌନ ଓ ଭୟଭୀତ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଦାସୀନିଯୁକ୍ତା ଯଦ୍ଦାସ୍ଯୋ ମହାଲକ୍ଷମୀଶ୍ଚ ଲକ୍ଷୀତା । ଗଙ୍ମା ଯସ୍ଯ ପଦାମ୍ଭୋଜାନ୍ନିଃସୃତା ସତ୍ତଵ ରୂମିଣୀ
ଯାହାଙ୍କ ଦାସମାନେ ଦାସୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର; ଯାହାଙ୍କ ଚରଣକମଳରୁ ଗଙ୍ଗା ଉତ୍ପନ୍ନ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ।
ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାଵ୍ଯାଧିହରା ତ୍ରିଭୁଵନାତ୍ପରା । ଦର୍ଶନସ୍ପର୍ଶନାଭ୍ଯାଂ ଚ ନୃଣାଂ ପାତକନାଶିନୀ
ଯିଏ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ରୋଗ ଦୂର କରନ୍ତି, ତିନି ଭୁବନ ଉପରେ ଅଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ପର୍ଶ ମାନବଙ୍କର ପାପ ନାଶ କରେ।
ଧ୍ଯାଯତେ ଯତ୍ପଦାମ୍ଭୋଜଂ ଦୁର୍ଗା ଦୁର୍ଗଵିନାଶିନୀ । ତ୍ରେଲୋକ୍ଯଜନନୀ ଦେଵୀ ମୁଲପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ଯାହାଙ୍କ ଚରଣକମଳକୁ ଦୁର୍ଗା, ଦୁଃଖ ନାଶ କରିବାଳି, ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି; ସେଇ ଦେବୀ, ତିନି ଭୁବନର ଜନନୀ, ମୂଳ ପ୍ରକୃତି ଓ ସ୍ୱାମିନୀ।
ଲୋମ୍ନାଂ କୂପେଷୁ ଵିଶ୍ଵାନି ମହାଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ଯସ୍ଯ ଚ । ଅସଂଖ୍ଯାନି ଵିଚିତ୍ରାଣି ସ୍ଥୂଲାତ୍ସ୍ଥୂଲତରସ୍ଯ ଚ
ଯାହାଙ୍କ ଚର୍ମର ରୋମକୁପରେ ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅସଂଖ୍ୟ ଓ ବିଚିତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଅଛି, ସବୁଠୁ ମୋଟ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆକାରରେ।
ସ ଚ ଯତ୍ଷୋଡଶାଂଶଶ୍ଚ ଯସ୍ଯ ସର୍ଵେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଚ । ତଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଯାମି ହେ ବନ୍ଧୋ ମାଯାମାନୁଷରୂପିଣମ୍
ଓ ବନ୍ଧୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମାଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଷୋଳ ଅଂଶର ଅଧିପତି ଯିଏ, ସେ ମାୟାରେ ମାନବ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ମୁଁ ସେଉଁଠି ଦେଖିବାକୁ ଯାଉଛି।
ସର୍ଵ ସର୍ଵାନ୍ତରାତ୍ମାନଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ପ୍ରକୃତେଃ ପରମ୍ । ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯୋତିଃସ୍ଵରୂପଂ ଚ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହମ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଭିତରେ ଅନ୍ତର୍ଯାମୀ, ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ପ୍ରକୃତିରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ପରମ ଜ୍ୟୋତିର ସ୍ୱରୂପ ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରିବା ପାଇଁ ଦୟାମୟ।
ନିର୍ଗୁଣଂ ଚ ନିରୀହଂ ଚ ନିରାନନ୍ଦଂ ନିରାଶ୍ରଯମ୍ । ପରମଂ ପରମାନନ୍ଦଂ ସାନନ୍ଦଂ ନନ୍ଦନନ୍ଦନମ୍
ସେ ଗୁଣରହିତ, ଇଚ୍ଛାରହିତ, ଆନନ୍ଦରହିତ, ଆଶ୍ରୟବିହୀନ; ତଥାପି ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ପରମ ଆନନ୍ଦର ସ୍ୱରୂପ, ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ନନ୍ଦଙ୍କ ପ୍ରିୟପୁତ୍ର।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯଂ ସର୍ଵପରଂ ସର୍ଵବୀଜଂ ସନାତନମ୍ । ଵଦନ୍ତି ଯୋଗିନଃ ଶଶ୍ଵଦ୍ଧ୍ଯାଯନ୍ତେଽହର୍ନିଶଂ ଶିଶୁମ୍
ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଗଢ଼ା, ସମସ୍ତ ଉପରେ ସ୍ଵାମୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅବିନାଶୀ ବୀଜ; ଯୋଗୀମାନେ ସେଉଁଠିକୁ କଥା କହନ୍ତି ଏବଂ ଦିନ ରାତି ଶିଶୁ ରୂପେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ମନ୍ଵନ୍ତରସହସ୍ରଂ ଚ ନିରାହାରଃ କୃଶୋଦରଃ । ପଦ୍ମେ ପାଦ୍ମସ୍ତପସ୍ତେପେ ପୁରା ପାଦ୍ମଂ ତୁ ଯତ୍କୃତେ
ହଜାର ମନ୍ବନ୍ତର ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଉପବାସରେ ଏବଂ କ୍ଷୀଣ ଉଦର ସହିତ, ପଦ୍ମା ଲୋଟସ୍ରେ ବସି ପଦ୍ମ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ପୁନଃ କୁରୁ ତପସ୍ଯାଂ ଚ ତଦା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ମାମିତି । ସକୃଚ୍ଛବ୍ଦଂ ଚ ଶୁଶ୍ରାଵ ନ ଦଦର୍ଶ ତଥାଽପି ତମ୍
ପୁନି ତୁମେ ତପସ୍ୟା କର, ତାପରେ ମୋତେ ଦେଖିବ—ଏହି ଭାବରେ ଏକଥା ଶୁଣିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ତାଵତ୍କାଲଂ ପୁନସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ଵରଂ ପ୍ରାପ ଦଦର୍ଶ ତମ୍ । ଈଦୃଶଂ ପରମେଶଂ ଚ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯଦ୍ଯ ତମୁଦ୍ଧଵ
ଏଭଳି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କରି, ସେ ଅନୁଗ୍ରହ ଲାଭ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ଆଜି, ଉଦ୍ଧବ, ମୁଁ ସେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖିବି।
ପୁରା ଶଂଭୁସ୍ତପସ୍ତେପେ ଯାଵଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯଃ । ଜ୍ଯୋତିର୍ମଣ୍ଡଲମଧ୍ଯେ ଚ ଗୋଲୋକେ ତଂ ଦଦର୍ଶ ସଃ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଶମ୍ଭୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ; ଜ୍ୟୋତିର ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ, ଗୋଲୋକରେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ।
ସର୍ଵତତ୍ତଵଂ ସର୍ଵସିଦ୍ଧଂ ମମତତ୍ଵଂ ପରଂ ଵରମ୍ । ସଂପ୍ରାପ ତତ୍ପଦାମ୍ଭୋଜେ ଭକ୍ତିଂ ଚ ନିର୍ମଲାଂ ପରାମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି, ମୋର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତତ୍ତ୍ୱ ଲାଭ କଲେ; ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ଚକାରାଽତ୍ମସମଂ ତଂ ଚ ଯୋ ଭକ୍ତୋ(କ୍ତଂ)ଭକ୍ତଵତ୍ସଲଃ । ଈଦୃଶଂ ପରମେଶଂ ଚ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯଦ୍ଯ ତମୁଦ୍ଧଵ
ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ସମାନ କରିଦେଲେ, କାରଣ ସେ ଭକ୍ତବତ୍ସଳ; ଏଭଳି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆଜି ଉଦ୍ଧବ, ମୁଁ ଦେଖିବି।
ସହସ୍ରଶକ୍ରପାତାନ୍ତଂ ନିରାହାରଃ କୃଶୋଦରଃ । ଯସ୍ଯାନନ୍ତସ୍ତପସ୍ତେପେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ପରମାତ୍ମନଃ
ହଜାର ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଉପବାସରେ ଏବଂ କ୍ଷୀଣ ଉଦର ସହିତ, ଅନନ୍ତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ତଦା ଚାଽଽତ୍ମସମଂ ଜ୍ଞାନଂଦଦୌ ତସ୍ମୈ ଯ ଈଶ୍ଵାଃ । ଈଦୃଶଂ ପରମେଶଂ ଚ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାo
ତାପରେ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ନିଜ ସମାନ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଦେଲେ; ଏଭଳି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆଜି ମୁଁ ଦେଖିବି।
ସହସ୍ରଶକ୍ରପାତାନ୍ତଂ ଧର୍ମସ୍ତେପେ ଚ ଯତ୍ତପଃ । ତଦା ବଭୂଵ ସାକ୍ଷୀ ସ ଧର୍ମିଣାଂ ସର୍ଵକର୍ମିଣାମ୍
ହଜାର ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଧର୍ମ ତପସ୍ୟା କଲେ; ତାପରେ ସେ ଧର୍ମଶୀଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ କର୍ମକାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାକ୍ଷୀ ହେଲେ।
ଶାସ୍ତା ଚ ଫଲଦାତା ଚ ଯତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ନୃଣାମିହ । ସର୍ଵେଶମୀଦୃଶମହୋ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାo
ସେ ଶିକ୍ଷକ ଏବଂ ଫଳଦାତା, ଯାଙ୍କର କୃପାରେ ଏଠାରେ ଲୋକମାନେ ସଫଳତା ପାଆନ୍ତି; ଏଭଳି ସମସ୍ତଙ୍କ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖିବି।
ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିରିନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ପତନେ ଯଦ୍ଦିଵାନିଶମ୍ । ଏଵଂ କ୍ରମେଣ ମାସାବ୍ଦୈଃ ଶତାବ୍ଦଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯଃ
ଅଷ୍ଟାବିଂଶତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପତନ ସମୟରେ, ଦିନ ରାତି, ଏଭଳି ମାସ ଓ ବର୍ଷ ଗଣନାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ ଶତ ବର୍ଷ।
ଅହୋ ଯସ୍ଯ ନିମେଷେଣ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପତନଂ ଭଵେତ୍ । ଈଦୃଶଂ ପରମାତ୍ମାନଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାo
ଯାହାଙ୍କ ଏକ ନିମିଷରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପତନ ଘଟେ, ଏଭଳି ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ ଦେଖିବି।