ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ବ୍ରହ୍ମରୂପଂ ଚରାଚରମ୍ । ନିଵହଂ ବାରଵତ୍ସାନାଂ ଚକାର କୃତ୍ରିମଂ ମୁଦା
ସେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଜଗତର ଆଧାର ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଦେଖାଇଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ବାରବତ ଛୁଆମାନେଙ୍କର ଏକ ନକଲି ଦଳ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ତମେଵ ବଲିନଂ ହନ୍ତୁଂ ମନ୍ତ୍ରଣାଂ କୁରୁ ସତ୍ଯକ । ମମ ଶତ୍ରୁର୍ଵିନା ତେନ ନାସ୍ତିହ ଧରଣୀତଲେ
ହେ ସତ୍ୟକ, ସେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଏକ ଯୋଜନା କର; ତା'ଛଡ଼ା ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ମୋର କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ନାହିଁ।
ନହି ସ୍ଵର୍ଗେ ନ ପାତାଲେ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ନିଶ୍ଚିତମ୍ । ସନ୍ତି ସନ୍ତଶ୍ଚ ରାଜାନଃ ସର୍ଵତ୍ର ମମ ବାନ୍ଧଵାଃ
ନିଶ୍ଚୟ, ସ୍ୱର୍ଗରେ, ପାତାଳରେ କିମ୍ବା ଏଇ ତିନି ଲୋକରେ ସବୁଠାରେ ମୋର ନିଜ ରାଜା ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ମହାତପସ୍ଵୀ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ତପସ୍ଵୀଂ ଶଂକରଃ ସ୍ଵଯାମ୍ । ଵିଷ୍ଣୁଃ ସର୍ଵତ୍ର ସର୍ଵାତ୍ମା ସମଦର୍ଶୋ ସନାତନଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଏକ ମହାତପସ୍ବୀ, ଶଙ୍କର ମଧ୍ୟ ତପସ୍ବୀ ସ୍ୱଭାବର; ବିଷ୍ଣୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ସମଦୃଷ୍ଟି ଓ ଚିରନ୍ତନ।
ନନ୍ଦପୁତ୍ରଂ ନିହତ୍ଯାହଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ପୂଜିତଃ । ମାର୍ଵଭୌମୋ ଭଵିଷ୍ଯାମି ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଶ୍ଵରୋ ମହାନ୍
ମୁଁ ନନ୍ଦଙ୍କ ପୁଅକୁ ମାରିଦେଲେ ତିନି ଲୋକରେ ପୂଜିତ ହେବି ଏବଂ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ମହାନ ଭୂପତି ହେବି।
ସ୍ଵର୍ଗେ ନିହତ୍ଯ ଶକ୍ରଂ ଚ ଦୁର୍ବଲଂ ଦୈତ୍ଯନିର୍ଜିତମ୍ । ଭଵିଷ୍ଯାମି ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ତତ୍ର ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଭାସ୍କରମ୍
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ହରାଇଥିବା ଦୁର୍ବଳ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ମାରି, ମୁଁ ସେଠାରେ ମହେନ୍ଦ୍ର ହେବି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିବି।
ଯକ୍ଷ୍ମଗ୍ରସ୍ତଂ ଚ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଚ ମମୈଵ ପୂର୍ଵପୂରୁଷମ୍ । ଵାଯୁଂ କୁବେରଂ ଵରୁଣଂ ଯମଂ ଜେଷ୍ଯାମି ନିଶ୍ଚିତମ୍
କ୍ଷୟରୋଗ ଗ୍ରସ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ମୋର ପୂର୍ବଜ, ସେଥିପାଇଁ ଏବଂ ବାୟୁ, କୁବେର, ବରୁଣ, ଯମ — ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୁଁ ଜିତିବି।
ଗଚ୍ଛ ନନ୍ଦଵ୍ରଜଂ ଶୀଘ୍ରଂ ନନ୍ଦଂ ଚ ନନ୍ଦନନ୍ଦନମ୍ । ତଦ୍ଭ୍ରାତରଂ ଚ ବଲିନଂ ବଲମାନଯ ସଂପ୍ରତମ୍
ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ନନ୍ଦଙ୍କ ବ୍ରଜକୁ ଯାଅ, ନନ୍ଦ, ତାଙ୍କ ପୁଅ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଏଠାରେ ଏଣିଆ।
କଂସସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତମୁଵାଚ ସ ସତ୍ଯକଃ । ହିତଂ ସତ୍ଯଂ ନୀତିସାରଂ ପରଂ ସାମଯିକଂ ତଥା
କଂସଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସତ୍ୟକ ତାଙ୍କୁ ଉପକାରୀ, ସତ୍ୟ, ନୀତିସାର ଓ ଯଥାଯଥ ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ସତ୍ଯକ ଉଵାଚ ଅକ୍ରୂରମୁଦ୍ଧଵଂ ଵାଽପି ଵସୁଦେଵମଥାପି ଵା । ପ୍ରସ୍ଥାପଯ ମହାଭାଗ ନନ୍ଦଵ୍ରଜମଭୀପ୍ସିତମ୍
ସତ୍ୟକ କହିଲେ: ମହାଭାଗ, ଆପଣ ଚାହାଁଥିବା ନନ୍ଦଙ୍କ ବ୍ରଜକୁ ଅକୃର, ଉଦ୍ଧବ କିମ୍ବା ବସୁଦେବଙ୍କୁ ପଠାନ୍ତୁ।
ସତ୍ଯକସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵସନ୍ତଂ ତତ୍ର ସଂସଦି । ସ୍ଵର୍ଣସିଂହାସନସ୍ଥଂ ଚ ଵସୁଦେଵମୁଵାଚ ସଃ
ସତ୍ୟକଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଏହି ସଭାରେ ବସିଥିବା ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ବସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ।
କଂମ ଉଵାଚ ତତ୍ତଵଜ୍ଞୋ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରାଣାଂ ତ୍ଵମୁପାଯଵିଶାରଦଃ । ଵ୍ରଜ ନନ୍ଦଵ୍ରଜଂ ବନ୍ଧୋ ଵସୁଦେଵ ମୁତାଲଯମ୍
କଂସ କହିଲେ: ତୁମେ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ ଓ ନୀତିରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଉପାୟରେ ଦକ୍ଷ; ବନ୍ଧୁ, ନନ୍ଦଙ୍କ ବ୍ରଜ ଓ ବସୁଦେବଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଅ।
ଵୃଷଭାନଂ ଚ ନନ୍ଦଂ ଚ ବଲଂ ଚ ନନ୍ଦନନ୍ଦନମ୍ । ଶୀଘ୍ରମାନଯ ଯଜ୍ଞେଽତ୍ର ସର୍ଵଂ ଗୋକୁଲଵାସିନମ୍
ବୃଷଭାନୁ, ନନ୍ଦ, ବଳରାମ, ନନ୍ଦଙ୍କ ପୁଅ ଏବଂ ଗୋକୁଳର ସମସ୍ତ ନିବାସୀଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାରେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ନେଇଆ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ପତ୍ରିକାଂ ଦୂତା ଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ଚ ଚତୁର୍ଦିଶ୍ମ୍ । ନୃପାନ୍ମୁନିଗଣାନ୍ସର୍ଵାନ୍କର୍ତୁଂ ଵିଜ୍ଞାପନଂ ମୁଦା
ପତ୍ରିକା ନେଇ ଦୂତମାନେ ଚାରିଦିଗକୁ ଯାଉନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ରାଜା ଓ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତୁ।
ନୃପସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୋଷ୍ଠତାଲୁକଃ । ଉଵାଚ ଵଚନଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ ହୃଦଯେନ ଵିଦୂଷତା
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶୁଷ୍କ କଣ୍ଠ, ଓଠ ଓ ତାଳୁ ସହିତ, ସେ ହୃଦୟର ଦୁଃଖରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କଥା କହିଲେ।
ଵସୁଦେଵ ଉଵାଚ ନିଯୁକ୍ତମତ୍ର ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଗମନଂ ମମ ସାଂପ୍ରତମ୍ । ଵିଜ୍ଞାପିତୁଂ ନନ୍ଦଵ୍ରଜଂ ନନ୍ଦଂ ଵା ନନ୍ଦନନ୍ଦନମ୍
ବସୁଦେବ କହିଲେ: ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏବେ ମୋତେ ଏଠାରେ ଯିବାକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି, ନନ୍ଦଙ୍କ ବ୍ରଜ, ନନ୍ଦ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଖବର ଦେବା ପାଇଁ।
ଯଦ୍ଯାଯାତୋ ନନ୍ଦପୁତ୍ରୋ ଯାଗୋ ତେ ଚ ମହୋତ୍ସଵେ । ଅଵଶ୍ଯଂ ତଦ୍ଵିରୋଧଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି ତ୍ଵଯା ସହ
ଯଦି ନନ୍ଦଙ୍କ ପୁଅ ଆପଣଙ୍କ ମହାଉତ୍ସବକୁ ଆସିବେ, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଆପଣଙ୍କର ବିରୋଧ ହେବ।
ତମହଂ ଚ ସମାନୀଯ କାରଯିଷ୍ଯାମି ସଂଯୁତମ୍ । ଇତି ମେ ନ ହି ଭଦ୍ରଂ ଚ ଵିଧ୍ନସ୍ତସ୍ଯ ତଵାପି ଚ
ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆଣିଲେ, ସଂଘର୍ଷ ହେବ; ଏହାରେ ମୋ ପାଇଁ କିଛି ଭଲ ହେବ ନାହିଁ, ତାଙ୍କିମ୍ବା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ବାଧା ହେବ ନାହିଁ।
ପିତ୍ରାଽଽନୋତୋ ମୃତଃ କୃଷ୍ଣ ଇତି ସର୍ଵୋ ଵଦିଷ୍ଯତି । ଵସୁଦେଵଃ ସୁତଦ୍ଵାରା ଜଘାନ ନୃପମେଵ ଚ
ସମସ୍ତେ କହିବେ — 'କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି।' ବସୁଦେବ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦ୍ୱାରା ରାଜାକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଦ୍ଵଯୋରେକତରସ୍ଯାପି ସଦ୍ଯୋ ମୃତ୍ଯୁର୍ଭଵିଷ୍ଯତି । ପତିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ଶୂରାଶ୍ଚ ନାସ୍ତି ଯୁଦ୍ଧଂ ନିରାମିଷମ୍
ଏହି ଦୁଇ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଜଣ ତୁରନ୍ତ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ; ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ପଡିଯିବେ, କାରଣ ରକ୍ତବିନା ଯୁଦ୍ଧ କେବେ ହୁଏନାହିଁ।
ଵସୁଦେଵଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରକ୍ତପଙ୍କଚଲୋଚନଃ । ଖଡ୍ଗଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ତଂ ହନ୍ତୁଂ ପ୍ରଯଯୌ ନୃପତୀଶ୍ଵରଃ
ବସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାଜାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ରୋଷରେ ରକ୍ତିମ ହେଲା; ସେ ତାଙ୍କ ତଳୱାର ଉଠାଇ, ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ହାହେତି କୃତ୍ଵା ପୁତ୍ରଂ ଚ ଵାରଯାମାସ ତତ୍କ୍ଷଣମ୍ । ଉଗ୍ରସେନୋ ମହାରାଜମତୀଵ ବଲଵାନ୍ମୁନେ
‘ହା’ ଭାବରେ ଚିତ୍କାର କରି, ସେ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ରୋକିଦେଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉଗ୍ରସେନ ମହାରାଜ ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇଲେ, ମୁନି।
ସ୍ଵପୀଠାଦ୍ଵସୁଦେଵଶ୍ଚ କୋପାଵିଷ୍ଟୋ ଗୃହଂ ଯଯୌ । ଅକ୍ରୂରଂ ପ୍ରେରଯାମାସ ଗନ୍ତୁଂ ନନ୍ଦଵ୍ରଜଂ ନୃପଃ
ବସୁଦେବ କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କ ଆସନ ଛାଡି ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ; ରାଜା ଅକ୍ରୂରକୁ ନନ୍ଦଙ୍କ ଗାଁକୁ ଯିବାପାଇଁ ପଠାଇଲେ।
ଦୂତାନ୍ପ୍ରସ୍ଥାପଯାମାସ ଶୀଘ୍ରଂ ପ୍ରତିଦିଶଂ ତଥା । ଆଯଯୁର୍ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ନୃପଶ୍ଚ ସପରିଚ୍ଛଦା
ସେ ଦୂତମାନେକୁ ଶୀଘ୍ର ଚାରିଦିଗରେ ପଠାଇଲେ; ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ଆସିଗଲେ, ରାଜା ତାଙ୍କ ସହ ଅନୁଚରମାନେ ନେଇ ଆସିଲେ।
ଦିକ୍ପାଲାଶ୍ଚ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚ ତପସ୍ଵିନଃ । ସନକଶ୍ଚ ସନନ୍ଦଶ୍ଚ ଵୋଢୁଃ ପଞ୍ଚଶିଖସ୍ତଥା
ଚାରିଦିଗର ରକ୍ଷକମାନେ, ଦେବମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ତପସ୍ୱୀମାନେ ଆସିଲେ; ସନକ, ସନନ୍ଦ, ବୋଢୁ ଓ ପଞ୍ଚଶିଖ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
ସନତ୍କୁମାରୋ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରଜ୍ଵଲନ୍ବ୍ରହ୍ମତେଜସା । କପିଲଶ୍ଚାସୁରିଃ ପୈଲଃ ସୁମନ୍ତୁଶ୍ଚ ସନାତନଃ
ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱର ଉଜ୍ଵଳ ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସନତ୍କୁମାର, କପିଳ, ଅସୁରି, ପୈଳ, ସୁମନ୍ତୁ ଓ ସନାତନ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
ପୁଲହଶ୍ଚ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଶ୍ଚ ଭୃସୁଶ୍ଚ କ୍ରତୁରଙ୍ଗିରାଃ । ମରୀଚିଃ କଶ୍ଯପଶ୍ଚୈଵ ଦକ୍ଷୋଽତ୍ରିଶ୍ଚ୍ଯଵନସ୍ତଥା
ପୁଲହ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ଭୃଗୁ, କ୍ରତୁ, ଅଙ୍ଗିରା, ମାରୀଚି, କଶ୍ୟପ, ଦକ୍ଷ, ଅତ୍ରି ଓ ଚ୍ୟବନ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
ଭରଦ୍ଵାଜଶ୍ଚ ଵ୍ଯାସଶ୍ଚ ଗୌତମଶ୍ଚ ପରାଶରଃ । ପ୍ରଚେତାଶ୍ଚ ଵସିଷ୍ଠଶ୍ଚ ସଂଵର୍ତଶ୍ଚ ବୃହସ୍ପତିଃ
ଭରଦ୍ୱାଜ, ବ୍ୟାସ, ଗୌତମ, ପରାଶର, ପ୍ରଚେତା, ବସିଷ୍ଠ, ସଂବର୍ତ୍ତ ଓ ବୃହସ୍ପତି ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
କାତ୍ଯାଯନୋ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋଽପ୍ଯୁତ୍ତଙ୍କଃ ସୌଭରିସ୍ତଥା । ପର୍ଵତୋ ଦେଵଲଶ୍ଚୈଵ ଜୈଗୀଷଵ୍ଯଶ୍ଚ ଜୈମିନିଃ
କାତ୍ୟାୟନ, ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ, ଉତ୍ତଙ୍କ, ସୌଭରି, ପର୍ବତ, ଦେବଳ, ଜୈଗୀଷବ୍ୟ ଓ ଜୈମିନି ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଶ୍ଚ ସୁତପାଃ ପିପ୍ପଲଃ ଶାକଟାଯନଃ । ଜାବାଲିର୍ଜାଙ୍ଗଲିଶ୍ଚୈଵ ପିଶଲିଶ୍ଚ ଶିଲାଲିକଃ
ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ସୁତପା, ପିପ୍ପଳ, ଶାକଟାୟନ, ଜାବାଲି, ଜାଙ୍ଗଲି, ପିଶଲି ଓ ଶିଲାଳିକ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।