ନ ମେସ୍ପୃହା ପରସ୍ତ୍ରୀଷୁ ତ୍ଵାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଲୋଲୁପଂ ମନଃ । ତ୍ଯକ୍ତା ମଯା ସ୍ଵଭାଯଶ୍ଚି ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତାଃ
ମୋର ଅନ୍ୟ ଜନାନୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା ନାହିଁ । ତୁମକୁ ଦେଖି ମୋ ମନ ଅସ୍ଥିର ହୁଏନାହିଁ । ମୁଁ ମୋର ରତ୍ନ ଓ ଭୂଷଣରେ ସଜିଥିବା ଜନାନୀମାନେକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛି ।
ଅଥାଵା ରକ୍ଷିତାଃସର୍ଵା ଦାସୀଃ କୃତ୍ଵା ଵହାନନେ । ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରସାରାଂ ମାଲାଂ ତେ ଦାସ୍ଯାମି ଵରୁଣସ୍ଯ ଚ
ନହେଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ତୁମକୁ ଦାସୀ କରି ଦେବି । ଚମକୁଥିବା ମୁହଁ ଯାହାର, ମୁଁ ତୁମକୁ ରତ୍ନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଳା ଓ ବରୁଣଙ୍କର ମାଳା ଦେବି ।
ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଵରୁଣଂ ଯୁଦ୍ଧେ ବ୍ରହ୍ମସ୍ତ୍ରେଣାତିତେଜସା । ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧଂଵସ୍ତ୍ରଯୁଗଂ ଜିତ୍ଵା ଵହ୍ନିଂ ସୁଦୁର୍ବଲମ୍
ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବରୁଣଙ୍କୁ ଜିତି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି ଅପରିମିତ ମୂଲ୍ୟର ବସ୍ତ୍ର ଦେବି, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିକୁ ଜିତି ।
ଦାସ୍ଯାମ୍ଯଦ୍ଯୈଵ ତେ ଦେଵି ନିଯୋଜ୍ଯଂ ମାଂ ନିଯୋଜ୍ଯ । ମଣୀନ୍ଦ୍ରସାରନିର୍ମାଣମକାନାକାନକୁଣ୍ଡଲେ
ଆଜି ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ, ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା କୁଣ୍ଡଳ ଦେବି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ।
ଦାସ୍ଯାମି ଦେଵାନ୍ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଦେଵମାତୁଶ୍ଚ ସୁନ୍ଦରି । କରଭୂଷଣଯୁଗ୍ମଂ ଚାତ୍ଯମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମିତମ୍
ସୁନ୍ଦରୀ, ଦେବତା ଓ ଦେବମାତାକୁ ଜିତି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି କର ଭୂଷଣ ଦେବି ।
ଦାସ୍ଯାମ୍ଯଦ୍ଯୈଵ ରୋହିଣ୍ଯାଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଜିତ୍ଵାଽତିଦୁର୍ଲମମ୍ । ଯକ୍ଷ୍ମଗ୍ରସ୍ତମତିକୃଶଂ ମମୈଵ ପୂର୍ଵପୂରୁଷମ୍
ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ରୋହିଣୀର ଚନ୍ଦ୍ର ଦେବି, ଯାହା ଜିତିବା ଅତି କଷ୍ଟକର, ଏବଂ ମୋର ପୂର୍ବ ଦେହ, ଯାହା ଅତି କ୍ଷୀଣ ଓ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ।
ଵିନା ଯୁଦ୍ଧେନ ଭୀତୋ ମାଂ କୃପଯା ଵା ପ୍ରଦାସ୍ଯତି । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ କ୍ତଣନ୍ମଞ୍ଜୀରଯୁଗ୍ମକମ୍
ଯୁଦ୍ଧ ବିନା, ଭୟରୁ ଓ କ୍ରୁପାରୁ, ସେ ମୋତେ ଦେଇଦେବେ । ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି ପାଦ ଭୂଷଣ ।
ଦାସ୍ଯାମ୍ଯଦ୍ଯୈଵ ପାର୍ଵତ୍ଯା ଭିକ୍ଷାଂ କୃତ୍ଵା ମହେଶ୍ଵରମ୍ । ଆଶୁତୋଷଂ ସ୍ତୁତିଵଶଂ ଭକ୍ତେଶଂ ଚେ କୃବାମଯମ୍
ଆଜି ମୁଁ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗି, ମହେଶ୍ଵରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ତୁମକୁ ଦେବି । ସେ ଅତି ସହଜରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଷ୍ଟୁତିରେ ଅନୁଗତ, ଭକ୍ତଙ୍କର ନାଥ ଓ କ୍ରୁପାମୟ ।
ସର୍ଵସଂପତ୍ତିଦାତାରଂ ପରଂ କଲ୍ପତରୁଂ ଶୁଭେ । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣକେଯୂରଯୁଗୁଲଂ ପ୍ରିଯେ
ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥିବା, ସର୍ବୋତ୍ତମ କଳ୍ପତରୁ, ଶୁଭେ । ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦୁଇଟି କଂକଣ ଦେବି, ପ୍ରିୟେ ।
ଦାସ୍ଯାମି ତେଽଦ୍ଯ ଗଙ୍ଗାଯା ଯୁଦ୍ଧଂ କୃତ୍ଵା ସୁଦୁର୍ଲଭମ୍ । ବହୁଲୀଯୁଗୁଲଂ ଚାରୁ ସୂର୍ଯପତ୍ନ୍ଯା ମନୋହରମ୍
ଆଜି ମୁଁ ଗଙ୍ଗା ସହ ଦୁର୍ଲଭ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ମନୋହର ଦୁଇଟି କର ଭୂଷଣ ଦେବି ।
ସଦ୍ରତ୍ନସାରନିର୍ମାଣଂ ଦାସ୍ଯାମ୍ଯଦ୍ଯ ସୁଶୋଭନେ । ଅମୂଲ୍ଯରତ୍ନନିର୍ମାଣଂ ଦର୍ପଣାଂ ଚାତିନିର୍ମଲମ୍
ଆଜି, ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନର ସାରରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଅତି ଶୁଭ୍ର ଓ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦର୍ପଣ ଦେବି ।
ଦାସ୍ଯାମି ତେ କାମପତ୍ନ୍ଯାଃ କାମଂ ଜିତ୍ଵା ଚ ଲୀଲଯା । କ୍ରୀଡାକମଲମମ୍ଲାନଂ କମଲାଯାଶ୍ଚ ସୁନ୍ଦରି
ମୁଁ ତୁମକୁ କାମଦେବଙ୍କର ପତ୍ନୀକୁ ଖେଳରେ ଜିତି, ଅମ୍ଲାନ କମଳ ଦେବି, ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ।
ଭିକ୍ଷାଂ କୃତ୍ଵା ଚ ଦାସ୍ଯାମି ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ କମଲାପତିମ୍ । ଅଙ୍ଗୁଲୀଯକରତ୍ନାନି ଵିଶ୍ଵେଷୁ ଦୁର୍ଲଭାନି ଚ
କମଳାପତିଙ୍କୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗି ଓ ଷ୍ଟୁତି କରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି । ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଦୁର୍ଲଭ ରତ୍ନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଅଙ୍ଗୁଠି ।
ସାଵିତ୍ର୍ଯାଶ୍ଚ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି କୃତ୍ଵା ଚ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ତପଃ । ସ୍ଵଯଂ ଗୀତଂ ପ୍ରଗାଯନ୍ତୀଂ ମୂର୍ଚ୍ଛନାଶ୍ରୁତିସଂଯୁତାମ୍
ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ତପସ୍ୟା କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି । ସେ ନିଜେ ଗାଇଥିବା ଗୀତ, ରାଗ ଓ ସ୍ୱରରେ ଶୋଭିତ ।
ଵାଣୀଵୀଣାଂ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି କୃତ୍ଵା ନାରାଯଣଵ୍ରତମ୍ । ରତ୍ନପାଶକସଂଧଂ ଚ ଵିଶ୍ଵକର୍ମଵିନିର୍ମିତମ୍
ନାରାୟଣବ୍ରତ କରିବା ପରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବାଣୀବୀଣା ଦେବି, ଯାହାକୁ ବିଶ୍ବକର୍ମା ତିଆରି କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ରତ୍ନରେ ଗଠିତ ଦୂରୀ ରହିଛି ।
କୁବେରପତ୍ନ୍ଯା ଦାସ୍ଯାମି ପାଦାଙ୍ଗୁଲିଵିଭୂଷଣମ । ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ନହୁଷଃ ପପାତ ତତ୍ପଦାମ୍ବୁଜେ
କୁବେରଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କର ପାଦାଙ୍ଗୁଳି ଭୂଷଣ ମଧ୍ୟ ଦେବି; ଏହିପରି କହି Nahusha ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମରେ ପଡିଗଲେ ।
ଉଵାଚ ତଂ ଶଚୀ ତ୍ରସ୍ତା ରାଜମାର୍ଗଗତଂ ନୃପମ୍ । ଉତ୍ଥାପ୍ଯ ତଂ କରେ ଧୂତ୍ଵା ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୋଷ୍ଠତାଲୁକା
ରାଜମାର୍ଗରେ ଭୟଭୀତ ରାଜା Nahusha ଦେଖି, ଶଚୀ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ; ହାତ ଧରି ଉଠାଇଲେ, ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ, ଓଠ, ଓ ତାଲୁ ଶୁଖିଗଲା ।
ଶଚ୍ଯୁଵାଚ ଶୃଣୁ ଵତ୍ସ ମହାରାଜ ହେ ତାତ ଭଯଭଞ୍ଜନ
ଶଚୀ କହିଲେ: ଶୁଣ, ବତ୍ସ, ମହାରାଜ, ହେ ତାତ, ଭୟ ଦୂର କରିବାରେ ତୁମେ ।
ଭଯତ୍ରାତା ଚ ରାଜା ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ପାଲକଃ ପିତା । ଭ୍ରଷ୍ଟଶ୍ରୀଶ୍ଚ ମହେନ୍ଦ୍ରୋଽଦ୍ଯ ତ୍ଵଂ ଚ ସ୍ଵର୍ଗେ ନୃପୋଽଧୁନା
ରାଜା ଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଏବଂ ପିତା; ଆଜି ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶ୍ରୀ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଏବେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ତୁମେ ରାଜା ।
ଯୋ ରାଜା ସ ପିତା ପାତା ପ୍ରଜାନାମେଵ ନିଶ୍ଚିତମ୍ । ଗୁରୁପତ୍ନୀ ରାଜପତ୍ନୀ ଦେଵପତ୍ନୀ ତଥା ଵଧୂଃ
ଯିଏ ରାଜା, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ପିତା ଏବଂ ପ୍ରଜାଙ୍କର ରକ୍ଷକ; ଗୁରୁଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ରାଜାଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଦେବତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଏବଂ ବଧୁ ।
ପିତ୍ରୋଃ ସ୍ଵସା ଶିଷ୍ଯପତ୍ନୀ ଭୃତ୍ଯପଲୀ ଚ ମାତୁଲୀ । ପିତୃପତ୍ନୀ ଭ୍ରାତୃପତ୍ନୀ ଶ୍ଵଶ୍ରୂଶ୍ଚ ଭଗିନୀ ସୁତା
ପିତାଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଭୃତ୍ୟଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ମାମୁଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ପିତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଭାଇଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଶ୍ୱଶୁରୀ, ଭଉଣୀ, ଝିଅ ।
ଗର୍ଭଧାତ୍ରୀଷ୍ଟଦେଵୀ ଚ ପୁଂସଃ ଷୋଡଶ ମାତରଃ । ତ୍ଵଂ ନରୋ ଦେଵଭାର୍ଯାଽହଂ ମାତା ତେ ଦେଵସଂମତା
ଗର୍ଭ ଦେଇଥିବା, ଇଷ୍ଟଦେବୀ—ଏମାନେ ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ଷୋଳ ମାଆ; ତୁମେ ନର, ମୁଁ ଦେବଭାର୍ଯ୍ୟା, ଦେବତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରଣାରେ ତୁମର ମାଆ ।
ଗଚ୍ଛ ଵତ୍ସାଦିତିଂ ରନ୍ତୁଂ ଯଦି ଚେଚ୍ଛସି ମାତରମ୍ । ସର୍ଵେଷାଂ ନିଷ୍କୃତିଶ୍ଚାସ୍ତିନ ଵତ୍ସ ମାତୃଗାମିନାମ୍
ଯଦି ଚାହୁଁଛ, ବତ୍ସ, ତୁମର ମାଆଙ୍କୁ ଯାଅ; ମାଆଙ୍କୁ ଯାଇଥିବାମାନେ ପାଇଁ କେହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ ।
କୁମ୍ଭୀପାକେ ନେ ପଚନ୍ତି ଯାଵଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଯଃ । ତତୋ ଭଵନ୍ତି କୃମଯଃ କଲ୍ପାଃ ସ୍ପତ ଭଵନ୍ତି ତେ
କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ଏମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆୟୁ ଶେଷ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରଣ୍ଡାଯାନ୍ତି ନାହିଁ; ତାପରେ ଏମାନେ ଅନେକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୀଟ ହୋଇ ରହନ୍ତି ।
ତତଶ୍ଚ କୁଷ୍ଠିନୋ ମ୍ଲେଚ୍ଛା ଭଵନ୍ତି ସପ୍ତଜନ୍ମସୁ । ନାସ୍ତଯେଵ ନିଷ୍କୃତିସ୍ତେଷାମିତ୍ଯାହ କମଲୋଦ୍ଭଵଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ସାତ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁଷ୍ଟରୋଗୀ ଏବଂ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି; ସେମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ, ଏହିପରି କମଳଜ କହିଛନ୍ତି ।
ଏଵଂ ଵିଟ୍କ୍ଷତ୍ତ୍ରଶୂଦ୍ରାଣାଂ ବ୍ରହ୍ମଣୀଗମନେ ନୃପ । ଵୈଦେଷୁ ନିଷ୍କୃତିର୍ନାସ୍ତି ଚେତ୍ଯାଙ୍ଗିରସଭାଷିତମ୍
ଏହିପରି, ବିଟ୍, କ୍ଷତ୍ର, ଶୂଦ୍ରମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳିତ ହେଲେ, ବେଦରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ; ଏହିପରି ଅଙ୍ଗିରା କହିଛନ୍ତି ।
ସ୍ଵର୍ଗସଂପତ୍ତିଭୋଗଶ୍ଚ ସୁଖଂ ସଂସାରିଣାଂ ଧ୍ରୁଵମ୍ । ମୁମୁକ୍ଷୂଣାଂ ଚ ମୋକ୍ଷଣ୍ଚ ତପଶ୍ଚୈଵ ତଵସ୍ଵିନାମ୍
ସଂସାରୀମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗର ସମ୍ପଦ ଏବଂ ସୁଖ ନିଶ୍ଚିତ; ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁଥିବାମାନେ ପାଇଁ ମୋକ୍ଷ ଏବଂ ତପସ୍ବୀମାନେ ପାଇଁ ତପ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଂ ମୁନୀନାଂ ମୌନମେଵ ଚ । ଵେଦାଭ୍ଯାସୋ ଵୈଦିକାନାଂ କଵୀନାଂ କାଵ୍ଯଵର୍ଣନମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ୟତା; ମୁନିମାନେ ପାଇଁ ନିରବତା; ବେଦଜ୍ଞମାନେ ପାଇଁ ବେଦ ଅଭ୍ୟାସ; କବିମାନେ ପାଇଁ କବିତା ରଚନା ।
ଵିଷ୍ଣୁଦାସ୍ଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରସଂ ପରମ୍ । ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିଂ ଵିନା ନୈଵ ମୁକ୍ତିଂ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ଵୈଷ୍ଣଵାଃ
ବୈଷ୍ଣବମାନେ ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦାସ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରସ; ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି ବିନା ବୈଷ୍ଣବମାନେ ମୁକ୍ତି ଚାହୁଁନାହିଁ ।
ମଲାଢଚେଷୁ ଚ କ୍ଲେଦେଷୁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧିନିଲଯେଷୁ ଚ । ସାଧୂନାଂ କିଂ ସୁକଂ ସାଧୋ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଯୋନିଷୁ ମାଂ ଵଦ
ମଳ, ଆର୍ଦ୍ରତା ଏବଂ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ସାଧୁମାନେ ପାଇଁ କେଉଁ ସୁଖ ଅଛି? ମୋତେ କହ, ସାଧୁ, ଜନ୍ମଗୁହାରେ ନାରୀମାନେ ପାଇଁ କେଉଁ ସୁଖ ଅଛି?