ରାସେଶ୍ଵରଂ ରାସକରଂ ଵରଂ ରାସେଶ୍ଵରୀଶ୍ଵରମ୍
ସେ ରାସନୃତ୍ୟର ନାଥ, ରାସର କର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ରାସେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁ।
ରାସାଯାସପରିଶ୍ରାନ୍ତଂ ରାସରାସଵିହାରିଣମ୍
ରାସନୃତ୍ୟର କ୍ଲାନ୍ତିରେ ଅଳସା ହୋଇ, ସେ ରାସର ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ତମିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରହୃଷ୍ଟଵଦନା ସତୀ
ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଏପରି କହି, ସେ ଆନନ୍ଦିତ ମୁହଁରେ ଅବସ୍ଥିତ ରହିଲେ।
ଇତି ଵାଣୀକୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ଯଃ ପଠେତ
ଯେଉଁଠି ବାଣୀ ରଚିଥିବା ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ପ୍ରଭାତେ ଉଠି ପଢ଼ିଥାଏ,
ଇତି ବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତେ ସରସ୍ଵତୀକୃତଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ତୋତ୍ରମ୍ ଆଵିର୍ବଭୂଵ ମନସଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ଏହିପରି ଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣରେ, ସରସ୍ୱତୀ ରଚିଥିବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସ୍ତୋତ୍ର କୃଷ୍ଣ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ମନରୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନା ସସ୍ମିତା ନଵଯୌଵନା ସ୍ଵର୍ଗେ ଚ ସ୍ଵର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ରାଜସୁ
ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ମିଠା ହସିଥିବା, ନବଯୌବନରେ ଥିବା, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏବଂ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ସା ହରେଃ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତ୍ଵା ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେ ହରି, ପରମାତ୍ମା, ଏଇଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଁଡାଇଥିଲେ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ସତ୍ଯାଧାରଂ ଚ ସତ୍ଯଜ୍ଞଂ ସତ୍ଯମୂଲଂ ନମାମ୍ଯହମ୍
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ମୁଁ ସତ୍ୟର ଆଧାର, ସତ୍ୟର ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସତ୍ୟର ମୂଳକୁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶ୍ରୀହରିଂ ନତ୍ଵା ସା ଚୋଵାସ ସୁଖାସନେ
ଏପରି କହି ଏବଂ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ସୁବିଧାଜନକ ଆସନରେ ବସିଲେ।
ଆଵିର୍ବଭୂଵ ତତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ ବୁଦ୍ଧେଶ୍ଚ ପରମାତ୍ମନଃ 1.3.
ତାପରେ ସେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧିରୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।
ତପ୍ତକାଞ୍ଚନଵର୍ଣାଭା ସୂର୍ଯ୍ଯକୋଟିସମପ୍ରଭା
ତାଙ୍କର ଚମକ ତପ୍ତ ସୁନା ଭଳି, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ।
ରକ୍ତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନା ରତ୍ନାଭରଣଭୂଷିତା
ସେ ଲାଲ୍ ଚିର ପିନ୍ଧିଥିବା ଏବଂ ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ତାସାଂ ଚ ସର୍ଵଶକ୍ତୀନାମୀଶାଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତା
ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସେମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ।
ଆତ୍ମନଃ ଶକ୍ତିରୂପା ସା ଜଗତାଂ ଜନନୀ ପରା
ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜଗତ୍ଜନନୀ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ନିଜ ଶକ୍ତିର ରୂପ।
ଶଂଖ ଚକ୍ରଗଦାପଦ୍ମମକ୍ଷମାଲାଂ କମଣ୍ଡଲୁମ୍
ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମ, ଅକ୍ଷମାଳା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ—
ନାରାଯଣାସ୍ତ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରଂ ରୌଦ୍ରଂ ପାଶୁପତଂ ତଥା କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତ୍ଵା ତୁଷ୍ଟାଵ ତଂ ମୁଦାଽନ୍ଵିତା
ନାରାୟଣାସ୍ତ୍ର, ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର, ରୌଦ୍ରାସ୍ତ୍ର ଓ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ— କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ଦଢ଼ି, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ପ୍ରକୃତିରୁଵାଚ ସର୍ଵଶକ୍ତିସ୍ଵରୂପା ଚ ମଯା ଚ ଶକ୍ତିମଜ୍ଜଗତ୍
ପ୍ରକୃତି କହିଲେ— ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂଳ ମୁଁ, ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ମୋ ଶକ୍ତିରେ ଭରିଆ।
ତ୍ଵଯା ସୃଷ୍ଟା ନ ସ୍ଵତନ୍ତ୍ରା ତ୍ଵମେଵ ଜଗତାଂ ପତିଃ
ତୁମେ ଏହାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛ, ଏହା ସ୍ୱାଧୀନ ନୁହେଁ; ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ ତୁମେ।
ସ୍ରଷ୍ଟୁଂ ସ୍ରଷ୍ଟା ଚ ସଂହର୍ତୁଂ ସଂହର୍ତା ଵେଧସା ଵିଧିଃ ଚକ୍ଷୁର୍ନିମେଷକାଲେ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପତନଂ ଭଵେତ୍
ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ତୁମେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଂହାର ପାଇଁ ତୁମେ ସଂହାରକ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଏକ ଚକ୍ଷୁର ଝପକିରେ ତାଙ୍କର ବିନାଶ ହୁଏ।
ତସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵମତୁଲଂ ଵର୍ଣିତୁଂ କଃ କ୍ଷମୋ ଵିଭୋ 1.3.
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମର ଅପାର ଶକ୍ତିକୁ କିଏ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବ?
ଚରାଚରାଂଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ଦେଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମପୁରୋଗମାନ୍
ସମସ୍ତ ଚଳନ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା ଦେବତାମାନେ—
ପରିପୂର୍ଣତମଂ ସ୍ଵୀଡ୍ଯଂ ଵନ୍ଦେ ଚାନନ୍ଦପୂର୍ଵକମ୍ ଵନ୍ଦେ ଚାନନ୍ଦପୂର୍ଵଂ ତଂ ପରମାତ୍ମାନମୀଶ୍ଵରମ୍
ସେଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯଂ ଚ ସ୍ତୋତୁମଶକ୍ତାଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦଯଃ
ଯିଁହାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୁତି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଵେଦାଶ୍ଚ ଵିଦୁଷାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ସ୍ତୋତୁଂ ଶକ୍ତାଶ୍ଚ ନ କ୍ଷମାଃ
ବେଦ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଦୁର୍ଗା ରତ୍ନସିଂହାସନେ ଵରେ
ଏପରି କହି, ଦୁର୍ଗା ରତ୍ନସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲେ।
ଇତି ଦୁର୍ଗାକୃତଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ପରମାତ୍ମନଃ
ଏହିପରି ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ ସ୍ତୁତି ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଦୁର୍ଗା ତସ୍ଯ ଗୃହଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ନୈଵ ଯାତି କଦାଚନ
ଦୁର୍ଗା ତାଙ୍କ ଘର ଛାଡ଼ି ଯିବା ପରେ ମଧ୍ୟ କେବେ ତାହାରୁ ଦୂରେ ଯାନ୍ତି ନାହିଁ।
ସୌତିରୁଵାଚ ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂକାଶା ଦେଵୀ ଚୈକା ମନୋହରା
ସୌତି କହିଲେ— ଶୁଧ୍ଧ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଚମକୁଥିବା, ଏକମାତ୍ର ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦେବୀ।
ଶୁକ୍ଲଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନା ସର୍ଵାଲଙ୍କାରଭୂଷିତା
ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ସା ତୁଷ୍ଟାଵ ପୁରଃ ସ୍ଥିତ୍ଵା ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସନାତନମ୍
ସେ, ପରମ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ଦଢ଼ି ସ୍ତୁତି କଲେ।