କୃଷ୍ଣପ୍ରିଯା ତ୍ଵଂ ଭାଣ୍ଡୀରେ ଚନ୍ଦ୍ରା ଚନ୍ଦନକାନନେ । ଵିରଜା ଚମ୍ପକଵନେ ଶତଶୃଙ୍ଗେ ଚ ସୁନ୍ଦରୀ
ଭାଣ୍ଡୀରବନରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଚନ୍ଦନବନରେ ଚନ୍ଦ୍ରା, ଚମ୍ପକବନରେ ବିରଜା, ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତରେ ସୁନ୍ଦରୀ ତୁମେ।
ପଦ୍ମାଵତୀ ପଦ୍ମଵନେ ମାଲତୀ ମାଲତୀଵନେ । କୃନ୍ଦଦନ୍ତୀ କୁନ୍ଦଵନେ ସୁଶୀଲା କେତକୀଵନେ
ପଦ୍ମବନରେ ପଦ୍ମାବତୀ, ମାଳତୀବନରେ ମାଳତୀ, କୁନ୍ଦବନରେ କୃନ୍ଦଦନ୍ତୀ, କେତକୀବନରେ ସୁଶୀଳା।
କଦମ୍ବମାଲା ତ୍ଵଂ ଦେଵୀ କଦମ୍ବକାନନେଽପି ଚ । ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀ ରାଜଗେହେ ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଗୃହେ ଗୃହେ
କଦମ୍ବବନରେ ତୁମେ କଦମ୍ବମାଳା ଦେବୀ, ରାଜମହଳରେ ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଘରଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵା ଦେଵତାଃ ସର୍ଵେ ମୁନଯୋ ମନଵସ୍ତଥା । ରୁରୁଦୁର୍ନମ୍ରଵଦନାଃ ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୋଷ୍ଠତାଲୁକାଃ
ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମୁନି ଓ ମନୁମାନେ ନମ୍ର ମୁହଁରେ, ଶୁଖିଲା କଣ୍ଠ, ଓଠ ଓ ତାଳୁ ସହିତ କାନ୍ଦିଲେ।
ଇତି ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତଵଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଦେଵୈଃ କୃତଂ ଶୁଭମ୍ । ଯଃ ପଠେତ୍ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ସ ଵୈ ସର୍ଵଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତବ ପୁଣ୍ୟ ଓ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ; ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ପଢେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଲାଭ କରେ।
ଅଭାର୍ଯୋଲଭତେ ଭାର୍ଯାଂ ଵିନୀତାଂ ଚ ସୁତାଂ ସତୀମ୍ । ସୁଶୀଲାଂ ସୁନଦରୀଂ ରମ୍ଯାମତିସୁପ୍ରିଯଵାଦିନୀମ୍
ଯାହାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ନାହିଁ, ସେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଢିଲେ ଏକ ଗୁଣବତୀ ପତ୍ନୀ, ଶିଳ୍ବତୀ, ସୁନ୍ଦରୀ, ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ, ଅତିମଧୁର କଥା କହୁଥିବା ସନ୍ତାନ ପାଇଥାଏ।
ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଵତୀଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ କୁଲଜାଂ କୋମଲାଂ ଵରାମ୍ । ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଚିରଜୀଵିନମ୍
ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପୁଅ ପାଇଥାଏ, ଯେପରି ଶୁଦ୍ଧ, ଉତ୍ତମ ବଂଶର, ମୃଦୁ ଏବଂ ଭଲ ଗୁଣର ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ-ନାତି ସହିତ ଲାଭ ହୁଏ।
ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯଯୁକ୍ତଂ ଚ ଵିଦ୍ଯାଵନ୍ତଂ ଯଶସ୍ଵିନମ୍ । ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯୋ ଲଭେଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ଭ୍ରଷ୍ଟଶ୍ରୀର୍ଲଭତେ ଶ୍ରିଯମ୍
ସେଇ ପୁଅ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସମୃଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ; ଯେଉଁଠାରେ ରାଜ୍ୟ ହାରାଇଛି, ସେ ରାଜ୍ୟ ପୁନି ମିଳେ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଭାଗ୍ୟ ହାରାଇଛି, ସେ ଭାଗ୍ୟ ପୁନି ମିଳେ।
ହତବନ୍ଧୁର୍ଲଭେଦ୍ବନ୍ଧୁଂ ଧନଭ୍ରଷ୍ଟୋ ଧନଂ ଲଭେତ୍ । କୀର୍ତିଂହୀନୋ ଲଭେତ୍କୀର୍ତିଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଚ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବନ୍ଧୁ ହାରାଇଛି, ସେ ବନ୍ଧୁ ପୁନି ମିଳେ; ଧନ ହାରାଇଥିଲେ, ଧନ ପୁନି ମିଳେ; କୀର୍ତ୍ତି ନଥିଲେ, କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ; ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ମିଳେ।
ସର୍ଵମଙ୍ଗଲଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଶୋକସଂତାପନାଶନମ୍ । ହର୍ଷାନନ୍ଦକରଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଧର୍ମମୋକ୍ଷସୁହୃତ୍ପ୍ରଦମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ, ଦୁଃଖ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ଧର୍ମ ଓ ମୋକ୍ଷର ଦୟା ଦେଇଥାଏ।
ଅଥ ସପ୍ତପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଦେଵାନାଂ ସ୍ତଵନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତ୍ଯକ୍ତଵା ଚ ରୋଦନଂ ସତୀ । ଉଵାଚ ସୁପ୍ରସନ୍ନା ତାଂସ୍ତେଷାଂ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ନାରଦ
ତାପରେ ସତପଞ୍ଚାଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଦେବମାନେ ଯେଉଁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ସେ ଶୁଣି ସତୀ ତାଙ୍କର କାନ୍ଦଣ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଏବଂ ଖୁସି ହୋଇ, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ହେ ନାରଦ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ତ୍ଯଜାମି ଦେହଂ ନ କ୍ରୋଧାନ୍ନ ଵୈରାଗ୍ଯୋଣ ସାଂପ୍ରତମ୍ । ଇଦଂ ହୃଦି ସମାଲୋଚ୍ଯ ଦେଵାସ୍ତଚ୍ଛ୍ୂଯତାମିତି
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ମୁଁ କ୍ରୋଧରେ କିମ୍ବା ବିରାକ୍ତିରେ ଏବେ ଦେହ ଛାଡ଼ୁନାହିଁ; ଏହି କଥା ମନରେ ଭାବିଛି, ହେ ଦେବମାନେ, ଏହା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଯସ୍ମିନ୍ସଦୀଶେ ମହତି ସର୍ଵସାମ୍ଯୋ ଚ ନିର୍ଗୁଣେ । ସର୍ଵାତ୍ମନି ସଦାନନ୍ଦେ ସମତା ତୃଣଶୈଲଯୋଃ
ଯେଉଁ ମହାନ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ ଦେଖନ୍ତି, ଗୁଣରହିତ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା ଭାବେ ଅବିରତ ଆନନ୍ଦରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଘାସ ଓ ପାହାଡ଼ ସମାନ।
ଭ୍ରୂଭଙ୍ଗଲୀଲଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଲକ୍ଷଂ ସ୍ରଷ୍ଟୁମଲଂ ଚ ଯଃ । ଭୃତ୍ଯେ ସ୍ତ୍ରିଯାଂ ଯତ୍ସମତା କିଂ କାର୍ଯ ତସ୍ଚ ସେଵଯା
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କର ଭୌହ ଭଙ୍ଗିର ଖେଳରେ ହଜାର ହଜାର ସୃଷ୍ଟି କରିପାରନ୍ତି; ଏପରି ସମତା ଥିଲେ, ଦାସୀ କିମ୍ବା ଜନାନୀଙ୍କର ସେବାର ଆବଶ୍ୟକତା କଣ?
ତତ୍ପତ୍ନୀନାଂ ପ୍ରଧାନାଽହଂ ନୀରସ୍ତା ଦ୍ଵାରିଣାଽଧୁନା । ତଦ୍ଭୃତ୍ଯଭୃତ୍ଯଭୃତ୍ଯେନ ପରିପୂର୍ଣେନ ନେପ୍ସିତା
ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପ୍ରଧାନ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ଦ୍ୱାରରେ ତ୍ୟାଗିତ ହୋଇଛି; ସେ ତାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଦାସୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି।
ତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯାମି ଜୀଵନମହମସୌଭାଗ୍ଯା ଚ ସ୍ଵାମିନି । ଵହ୍ନୌ ଚ କାମନାଂ କୃତ୍ଵା ଯଥା ଭଦ୍ରଂ ଭଵେତ୍ପୁରା
ମୁଁ ମୋ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିବି, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଅସୁଭାଗ୍ୟବାନ୍; ଆଗ୍ନିକୁ ମନୋକାମନା କରି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଶୁଭ ହୋଇଥିଲା, ସେପରି କରିବି।
ଯା ସ୍ତ୍ରୀ ଭର୍ତୁରସୌଭାଗ୍ଯା ସାଽସୌଭାଗ୍ଯା ଚ ସର୍ଵତଃ । ଶଯନେଽଭୋଜନେ ତସ୍ଯା ନ ସୁଖଂ ଜୀଵନଂ ଵୃଥା
ଯେ ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଅସୁଭାଗ୍ୟବାନ୍, ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଅସୁଭାଗ୍ୟବାନ୍; ଶୋଇବା କିମ୍ବା ଖାଇବାବେଳେ ମଧ୍ୟ ସେ ସୁଖ ପାଉନାହିଁ—ତାଙ୍କର ଜୀବନ ବ୍ୟର୍ଥ।
ଯସ୍ଯା ନାସ୍ତି ପ୍ରିଯପ୍ରେମ ତସ୍ଯା ଜନ୍ମ ନିରର୍ଥକମ୍ । ତର୍ତ୍କି ପୁତ୍ରେ ଧନେ ରୁପେ ସଂପତ୍ତୌ ଯୌଵନେଽଥଵା
ଯାହାଙ୍କର ପ୍ରିୟଙ୍କ ପ୍ରେମ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଜନ୍ମ ଅର୍ଥହୀନ, ପୁଅ, ଧନ, ରୂପ, ସମୃଦ୍ଧି କିମ୍ବା ଯୁବାବସ୍ଥା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
ଯଦ୍ଭକ୍ତିର୍ନାସ୍ତି କାନ୍ତେ ଚ ସର୍ଵପ୍ରିଯତମେ ପରେ । ସାଽଶୁଚିର୍ଧର୍ମହୀନା ଚ ସର୍ଵକର୍ମଵିଵର୍ଜିତା
ଯାହାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ଅଶୁଚି, ଧର୍ମହୀନ ଏବଂ ସମସ୍ତ କର୍ମରୁ ବିଞ୍ଜିତ।
ପତିର୍ବନ୍ଧୁର୍ଗତିର୍ଭର୍ତା ଦୈଵତଂ ଗୁରୁରେଵ ଚ । ସର୍ଵକ୍ମାଚ୍ଚ ପରଃ ସ୍ଵାମୀ ନ ଗୁରୁଃ ସ୍ଵାମିନଃ ପରଃ
ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ଆଶ୍ରୟ, ଭଗବାନ, ଗୁରୁ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ; ସ୍ୱାମୀଠାରୁ ବଡ଼ ଗୁରୁ କେହି ନାହାନ୍ତି।
ପିତାମାତା ସୁତୋ ଭ୍ରାତା କ୍ଲିଷ୍ଟୋ ଦାତୁମିଦଂ ଧନମ୍ । ସର୍ଵସ୍ଵଦାତା ସ୍ଵାମୀ ଚ ମୂଢାନଂ ଯୋଷିତାଂ ସୁରାଃ
ପିତା, ମାଆ, ପୁଅ ଓ ଭାଇ ଧନ ଦେବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ; କିନ୍ତୁ ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦାତା, ହେ ଦେବମାନେ, ମୂଢ଼ା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ।
କାଚିଦେଵ ହି ଜାନାତି ମହାସାଧ୍ଵୀ ଚ ସ୍ଵାମିନମ୍ । ଅତିସଦ୍ଵଂଶଜାତା ଚ ସୁଶୀଲା କୁଲପାଲିକା
କେବଳ କିଛି ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ମହାସାଧ୍ବୀ ସ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀକୁ ଜାଣନ୍ତି; ଯେଉଁଠାରେ ଉତ୍ତମ ବଂଶ, ଭଲ ଚରିତ୍ର ଏବଂ ପରିବାରକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଆସଦ୍ଵଂଶପ୍ରସୂତା ଯା ଦୁଃଶୀଲା ଧର୍ମଵର୍ଜିତା । ମୁଖଦୁଷ୍ଟା ଯୋନିଦୁଷ୍ଟା ପତିଂ ନିନ୍ଦତି କୋପତଃ
ଉତ୍ତମ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ଚରିତ୍ର ଖରାପ ଏବଂ ଧର୍ମ ନାହିଁ, ମୁଖ ଖରାପ ଏବଂ ଗର୍ଭ ଅଶୁଚି, ସେ କ୍ରୋଧରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ।
ଯା ସ୍ତ୍ରୀ ସର୍ଵପରଂ ଦ୍ଵେଷ୍ଟି ପତିଂ ଵିଷ୍ଣୁସମଂ ଗୁରୁମ୍ । କୁମ୍ଭୀପାକେ ପଚତି ସା ଯାଵଦିନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
ଯେ ସ୍ତ୍ରୀ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ଏବଂ ଗୁରୁ, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଘୃଣା କରେ, ସେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ଚଉଦ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହି ଦଣ୍ଡିତ ହୁଏ।
ଵ୍ରତଂ ଚାନଶନଂ ଦାନଂ ସତ୍ଯଂ ପୁଷ୍ଯଂ ତପଶ୍ଚିରମ୍ । ପତିଭକ୍ତିଵିହୀନାଯା ଭସ୍ମୀଭୂତଂ ନିରର୍ଥକମ୍
ଉପବାସ, ଦାନ, ସତ୍ୟବାଦି, ପବିତ୍ରତା ଓ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା—ଏସବୁ ଯଦି ଜଣେ ଜନାନୀଙ୍କର ପତିପ୍ରତି ଭକ୍ତି ନଥାଏ, ତେବେ ସେଗୁଡିକ ଅର୍ଥହୀନ ହୋଇ ଅଗ୍ନିରେ ପଡି ଭସ୍ମ ହେବା ପରି ଅସାର ହୋଇଯାଏ।
ଅତଃ ରିଂଚିନ୍ନ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନିଷ୍ଠୁରଂ ପତିମୀଶ୍ଵରମ୍ । ଭୃତ୍ଯାପରାଧୈର୍ଦେଵସ୍ଯ ପ୍ରାଣାଂସ୍ତଯକ୍ଷ୍ଯାମି ନିଶ୍ଚିତମ୍
ସେଇଠିଏ, ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ମୋର ପତିଙ୍କ ବିଷୟରେ କଠୋର କଥା କହିବି ନାହିଁ, ଯଦିଓ ସେ ଦୃଢ଼ ହୋଇପାରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଦାସମାନେ ଯେଉଁ ଅପରାଧ କରିଛନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ଆପଣ ଜୀବନ ଦେଇଦେବି, କିନ୍ତୁ ପତିଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେବି ନାହିଁ।
ପତିଦୋଷେ ମହାସାଧ୍ଵୀ ପତିଂ ନ ନିଷ୍ଠୁରଂ ଵଦେତ୍ । ଯଦି ସୋଢୁମଶକ୍ତା ଚ ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜତି ଧର୍ମତଃ
ଏକ ସତ୍ୟବ୍ରତା ଜନାନୀ ପତିଙ୍କ ଦୋଷ ଦେଖି ସେଠିଏ ତାଙ୍କୁ କଠୋର କହି ନାହିଁ; ଯଦି ସେ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ଧର୍ମରେ ଅପନ ଜୀବନ ଦେଇଦେଇଥାଏ।
ପତିସେଵା ଵ୍ରତଂ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ପତିସେଵା ପରଂ ତପଃ । ପତିସେଵା ପରୋ ଧର୍ମଃ ପତିସେଵା ସୁରାର୍ଚନମ୍
ଜନାନୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପତିସେବା ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରତ; ପତିସେବା ହେଉଛି ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ତପସ୍ୟା; ପତିସେବା ହେଉଛି ପ୍ରମୁଖ ଧର୍ମ; ପତିସେବା ହେଉଛି ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା।
ପତିସେଵା ପରଂ ସତ୍ଯଂ ଦାନତୌର୍ଥାନୁକୀର୍ତନମ୍ । ସର୍ଵଦେଵମଯଃ ସ୍ଵାମୀ ସର୍ଵଦେଵମଯଃ ଶୁଚିଃ
ପତିସେବା ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ୟ, ଦାନ କିମ୍ବା ତୀର୍ଥ ଗାଥା କହିବାଠାରୁ ବଡ଼; ପତି ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି, ପତି ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ପବିତ୍ର।
ସର୍ଵପୁଣ୍ଯସ୍ଵରୁପଶ୍ଚ ପତିରୁପୀ ଜନାର୍ଦନଃ । ଯା ସତୀଭର୍ତୁରୁଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଭୁଙ୍କ୍ତୈ ପାଦୋଦକଂ ସଦା
ପତି ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟର ଆକାର, ଏବଂ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ମଧ୍ୟ ପତି ରୂପେ ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି; ଯିଏ ସତୀ ଜନାନୀ ସଦା ପତିଙ୍କ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ପାଦୋଦକ ପିଉନ୍ତି—