ଯଦାତ୍ମନସ୍ତିରସ୍କାରଂ ସାଭିମାନା ମହାସତୀ । ସ୍ମୃତ୍ଵା ହରେଃ ପାଦପଦ୍ମଂ ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତା
ସେ ମହାସତୀ ଓ ଗର୍ବିତ ଦେବୀ, ନିଜ ପ୍ରତି ହୋଇଥିବା ଅପମାନକୁ ମନେପକାଇ, ହରିଙ୍କ ପଦପଦ୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରି ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।
ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ମହେଶଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଧର୍ମଶ୍ଚ ଭାସ୍କରଃ । ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ କାମଦେଵଶ୍ଚ ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଧନେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ମହେଶ୍ୱର, ବିଷ୍ଣୁ, ଧର୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, କାମଦେବ, ଅଗ୍ନି ଓ ଧନେଶ୍ୱର,
ଋଷଯୋ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ମନଵୋ ଵିଘ୍ନନାଶକାଃ । ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣଶ୍ଚୈଵ ଜଗତ୍ପ୍ରାଣୋ ହୁତାଶନଃ
ଋଷି, ମୁନି, ମନୁମାନେ, ବିଘ୍ନନାଶକ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରାଣ ଓ ଅଗ୍ନି,
ସମାଯଯୂରୁଦନ୍ତସ୍ତେ ପଦ୍ମାଯାଃ ପୁରତଃ ପୁରା । ତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ମୂଲପ୍ରକୃତିମୀଶ୍ଵରୀମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ଦନ୍ତରେ, ପୂର୍ବକାଳରେ ପଦ୍ମା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆସି, ମୂଳପ୍ରକୃତି ଇଶ୍ୱରୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ କ୍ଷମସ୍ଵ ଭଗଵତ୍ଯମ୍ବ କ୍ଷମାଶୀଲେ ପରାତ୍ପରେ । ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵସ୍ଵରୁପେ ଚ କୋପାଦିପରିଵର୍ଜିତେ
ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ହେ ଭଗବତୀ ମା, କ୍ଷମାଶୀଳା, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ସର୍ବପରା, ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱ ସ୍ୱରୂପା, କ୍ରୋଧ ଓ ତାହା ସହିତ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରୁ ମୁକ୍ତା, ଆମକୁ କ୍ଷମା କର।
ଉପମେ ସର୍ଵସାଧ୍ଵୀନାଂ ଦେଵୀନାଂ ଦେଵପୂଜିତେ । ତ୍ଵଯା ଵିନା ଜଗତ୍ସର୍ଵ ମୃତତୁଲ୍ଯଂ ଚ ନିଷ୍ଫଲମ୍
ସମସ୍ତ ସତୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଦେବୀମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ତୁମେ ଛାଡି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମୃତ ଭଳି ଓ ଅର୍ଥହୀନ।
ସର୍ଵସଂପତ୍ସ୍ଵରୁପା ତ୍ଵଂ ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵରୂପିଣୀ । ରାସେଶ୍ଵର୍ଯଧିଦେଵୀ ତ୍ଵଂ ତ୍ଵତ୍କଲାଃ ସର୍ଵଯୋଷିତଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦର ସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ରାସ ନୃତ୍ୟର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ନାରୀ ତୁମର କଳା।
କୈଲାସେ ପାର୍ଵତୀ ତ୍ଵଂ ଚ କ୍ଷୀରୋଦେ ସିନ୍ଧୁକନ୍ଯକା । ସ୍ଵର୍ଗେ ଚ ସ୍ଵର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତ୍ଵଂ ମର୍ତ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଭୂତଲେ
କୈଳାସରେ ତୁମେ ପାର୍ବତୀ, କ୍ଷୀରସାଗରରେ ସାଗରକନ୍ୟା, ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ୱର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଭୂମିରେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଦେଵଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ । ଗଙ୍ଗା ଚ ତୁଲସୀ ତ୍ଵଂ ଚ ଵୃନ୍ଦା ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ବୈକୁଣ୍ଠରେ ତୁମେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ତୁମେ ଗଙ୍ଗା, ତୁଳସୀ, ଓ ବୃନ୍ଦାବନରେ ବୃନ୍ଦା।
କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିଦେଵୀ ତ୍ଵଂ ଗୋଲୋକେ ରାଧିକା ସ୍ଵଯମ୍ । ରାସେ ରାସେଶ୍ଵରୀ ତ୍ଵଂ ଚ ଵୃନ୍ଦା ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରାଣର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଗୋଲୋକରେ ନିଜେ ରାଧିକା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାସରେ ରାସେଶ୍ୱରୀ, ବୃନ୍ଦାବନରେ ବୃନ୍ଦା।
କୃଷ୍ଣପ୍ରିଯା ତ୍ଵଂ ଭାଣ୍ଡୀରେ ଚନ୍ଦ୍ରା ଚନ୍ଦନକାନନେ । ଵିରଜା ଚମ୍ପକଵନେ ଶତଶୃଙ୍ଗେ ଚ ସୁନ୍ଦରୀ
ଭାଣ୍ଡୀରବନରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଚନ୍ଦନବନରେ ଚନ୍ଦ୍ରା, ଚମ୍ପକବନରେ ବିରଜା, ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତରେ ସୁନ୍ଦରୀ ତୁମେ।
ପଦ୍ମାଵତୀ ପଦ୍ମଵନେ ମାଲତୀ ମାଲତୀଵନେ । କୃନ୍ଦଦନ୍ତୀ କୁନ୍ଦଵନେ ସୁଶୀଲା କେତକୀଵନେ
ପଦ୍ମବନରେ ପଦ୍ମାବତୀ, ମାଳତୀବନରେ ମାଳତୀ, କୁନ୍ଦବନରେ କୃନ୍ଦଦନ୍ତୀ, କେତକୀବନରେ ସୁଶୀଳା।
କଦମ୍ବମାଲା ତ୍ଵଂ ଦେଵୀ କଦମ୍ବକାନନେଽପି ଚ । ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀ ରାଜଗେହେ ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଗୃହେ ଗୃହେ
କଦମ୍ବବନରେ ତୁମେ କଦମ୍ବମାଳା ଦେବୀ, ରାଜମହଳରେ ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଘରଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵା ଦେଵତାଃ ସର୍ଵେ ମୁନଯୋ ମନଵସ୍ତଥା । ରୁରୁଦୁର୍ନମ୍ରଵଦନାଃ ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୋଷ୍ଠତାଲୁକାଃ
ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମୁନି ଓ ମନୁମାନେ ନମ୍ର ମୁହଁରେ, ଶୁଖିଲା କଣ୍ଠ, ଓଠ ଓ ତାଳୁ ସହିତ କାନ୍ଦିଲେ।
ଇତି ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତଵଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଦେଵୈଃ କୃତଂ ଶୁଭମ୍ । ଯଃ ପଠେତ୍ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ସ ଵୈ ସର୍ଵଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତବ ପୁଣ୍ୟ ଓ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ; ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ପଢେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଲାଭ କରେ।
ଅଭାର୍ଯୋଲଭତେ ଭାର୍ଯାଂ ଵିନୀତାଂ ଚ ସୁତାଂ ସତୀମ୍ । ସୁଶୀଲାଂ ସୁନଦରୀଂ ରମ୍ଯାମତିସୁପ୍ରିଯଵାଦିନୀମ୍
ଯାହାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ନାହିଁ, ସେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଢିଲେ ଏକ ଗୁଣବତୀ ପତ୍ନୀ, ଶିଳ୍ବତୀ, ସୁନ୍ଦରୀ, ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ, ଅତିମଧୁର କଥା କହୁଥିବା ସନ୍ତାନ ପାଇଥାଏ।
ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଵତୀଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ କୁଲଜାଂ କୋମଲାଂ ଵରାମ୍ । ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଚିରଜୀଵିନମ୍
ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପୁଅ ପାଇଥାଏ, ଯେପରି ଶୁଦ୍ଧ, ଉତ୍ତମ ବଂଶର, ମୃଦୁ ଏବଂ ଭଲ ଗୁଣର ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ-ନାତି ସହିତ ଲାଭ ହୁଏ।
ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯଯୁକ୍ତଂ ଚ ଵିଦ୍ଯାଵନ୍ତଂ ଯଶସ୍ଵିନମ୍ । ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯୋ ଲଭେଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ଭ୍ରଷ୍ଟଶ୍ରୀର୍ଲଭତେ ଶ୍ରିଯମ୍
ସେଇ ପୁଅ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସମୃଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ; ଯେଉଁଠାରେ ରାଜ୍ୟ ହାରାଇଛି, ସେ ରାଜ୍ୟ ପୁନି ମିଳେ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଭାଗ୍ୟ ହାରାଇଛି, ସେ ଭାଗ୍ୟ ପୁନି ମିଳେ।
ହତବନ୍ଧୁର୍ଲଭେଦ୍ବନ୍ଧୁଂ ଧନଭ୍ରଷ୍ଟୋ ଧନଂ ଲଭେତ୍ । କୀର୍ତିଂହୀନୋ ଲଭେତ୍କୀର୍ତିଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଚ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବନ୍ଧୁ ହାରାଇଛି, ସେ ବନ୍ଧୁ ପୁନି ମିଳେ; ଧନ ହାରାଇଥିଲେ, ଧନ ପୁନି ମିଳେ; କୀର୍ତ୍ତି ନଥିଲେ, କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ; ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ମିଳେ।
ସର୍ଵମଙ୍ଗଲଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଶୋକସଂତାପନାଶନମ୍ । ହର୍ଷାନନ୍ଦକରଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଧର୍ମମୋକ୍ଷସୁହୃତ୍ପ୍ରଦମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ, ଦୁଃଖ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ଧର୍ମ ଓ ମୋକ୍ଷର ଦୟା ଦେଇଥାଏ।
ଅଥ ସପ୍ତପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଦେଵାନାଂ ସ୍ତଵନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତ୍ଯକ୍ତଵା ଚ ରୋଦନଂ ସତୀ । ଉଵାଚ ସୁପ୍ରସନ୍ନା ତାଂସ୍ତେଷାଂ ସ୍ତୋତ୍ରେଣ ନାରଦ
ତାପରେ ସତପଞ୍ଚାଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ନାରାୟଣ କହିଲେ: ଦେବମାନେ ଯେଉଁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ସେ ଶୁଣି ସତୀ ତାଙ୍କର କାନ୍ଦଣ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଏବଂ ଖୁସି ହୋଇ, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ହେ ନାରଦ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ ତ୍ଯଜାମି ଦେହଂ ନ କ୍ରୋଧାନ୍ନ ଵୈରାଗ୍ଯୋଣ ସାଂପ୍ରତମ୍ । ଇଦଂ ହୃଦି ସମାଲୋଚ୍ଯ ଦେଵାସ୍ତଚ୍ଛ୍ୂଯତାମିତି
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ମୁଁ କ୍ରୋଧରେ କିମ୍ବା ବିରାକ୍ତିରେ ଏବେ ଦେହ ଛାଡ଼ୁନାହିଁ; ଏହି କଥା ମନରେ ଭାବିଛି, ହେ ଦେବମାନେ, ଏହା ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଯସ୍ମିନ୍ସଦୀଶେ ମହତି ସର୍ଵସାମ୍ଯୋ ଚ ନିର୍ଗୁଣେ । ସର୍ଵାତ୍ମନି ସଦାନନ୍ଦେ ସମତା ତୃଣଶୈଲଯୋଃ
ଯେଉଁ ମହାନ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ ଦେଖନ୍ତି, ଗୁଣରହିତ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆତ୍ମା ଭାବେ ଅବିରତ ଆନନ୍ଦରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଘାସ ଓ ପାହାଡ଼ ସମାନ।
ଭ୍ରୂଭଙ୍ଗଲୀଲଯା ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଲକ୍ଷଂ ସ୍ରଷ୍ଟୁମଲଂ ଚ ଯଃ । ଭୃତ୍ଯେ ସ୍ତ୍ରିଯାଂ ଯତ୍ସମତା କିଂ କାର୍ଯ ତସ୍ଚ ସେଵଯା
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କର ଭୌହ ଭଙ୍ଗିର ଖେଳରେ ହଜାର ହଜାର ସୃଷ୍ଟି କରିପାରନ୍ତି; ଏପରି ସମତା ଥିଲେ, ଦାସୀ କିମ୍ବା ଜନାନୀଙ୍କର ସେବାର ଆବଶ୍ୟକତା କଣ?
ତତ୍ପତ୍ନୀନାଂ ପ୍ରଧାନାଽହଂ ନୀରସ୍ତା ଦ୍ଵାରିଣାଽଧୁନା । ତଦ୍ଭୃତ୍ଯଭୃତ୍ଯଭୃତ୍ଯେନ ପରିପୂର୍ଣେନ ନେପ୍ସିତା
ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପ୍ରଧାନ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ଦ୍ୱାରରେ ତ୍ୟାଗିତ ହୋଇଛି; ସେ ତାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଦାସୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି।
ତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯାମି ଜୀଵନମହମସୌଭାଗ୍ଯା ଚ ସ୍ଵାମିନି । ଵହ୍ନୌ ଚ କାମନାଂ କୃତ୍ଵା ଯଥା ଭଦ୍ରଂ ଭଵେତ୍ପୁରା
ମୁଁ ମୋ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିବି, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଅସୁଭାଗ୍ୟବାନ୍; ଆଗ୍ନିକୁ ମନୋକାମନା କରି, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଶୁଭ ହୋଇଥିଲା, ସେପରି କରିବି।
ଯା ସ୍ତ୍ରୀ ଭର୍ତୁରସୌଭାଗ୍ଯା ସାଽସୌଭାଗ୍ଯା ଚ ସର୍ଵତଃ । ଶଯନେଽଭୋଜନେ ତସ୍ଯା ନ ସୁଖଂ ଜୀଵନଂ ଵୃଥା
ଯେ ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଅସୁଭାଗ୍ୟବାନ୍, ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଅସୁଭାଗ୍ୟବାନ୍; ଶୋଇବା କିମ୍ବା ଖାଇବାବେଳେ ମଧ୍ୟ ସେ ସୁଖ ପାଉନାହିଁ—ତାଙ୍କର ଜୀବନ ବ୍ୟର୍ଥ।
ଯସ୍ଯା ନାସ୍ତି ପ୍ରିଯପ୍ରେମ ତସ୍ଯା ଜନ୍ମ ନିରର୍ଥକମ୍ । ତର୍ତ୍କି ପୁତ୍ରେ ଧନେ ରୁପେ ସଂପତ୍ତୌ ଯୌଵନେଽଥଵା
ଯାହାଙ୍କର ପ୍ରିୟଙ୍କ ପ୍ରେମ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଜନ୍ମ ଅର୍ଥହୀନ, ପୁଅ, ଧନ, ରୂପ, ସମୃଦ୍ଧି କିମ୍ବା ଯୁବାବସ୍ଥା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ।
ଯଦ୍ଭକ୍ତିର୍ନାସ୍ତି କାନ୍ତେ ଚ ସର୍ଵପ୍ରିଯତମେ ପରେ । ସାଽଶୁଚିର୍ଧର୍ମହୀନା ଚ ସର୍ଵକର୍ମଵିଵର୍ଜିତା
ଯାହାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ଅଶୁଚି, ଧର୍ମହୀନ ଏବଂ ସମସ୍ତ କର୍ମରୁ ବିଞ୍ଜିତ।
ପତିର୍ବନ୍ଧୁର୍ଗତିର୍ଭର୍ତା ଦୈଵତଂ ଗୁରୁରେଵ ଚ । ସର୍ଵକ୍ମାଚ୍ଚ ପରଃ ସ୍ଵାମୀ ନ ଗୁରୁଃ ସ୍ଵାମିନଃ ପରଃ
ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ଆଶ୍ରୟ, ଭଗବାନ, ଗୁରୁ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ; ସ୍ୱାମୀଠାରୁ ବଡ଼ ଗୁରୁ କେହି ନାହାନ୍ତି।