ସୁମେରୋଃ ଶୃଙ୍ଗଭୃଙ୍ଗଂ ଚ ଵାଯୁଦ୍ଵାରା ଚକାର ସଃ । ସମୁଦ୍ରାଣାଂ ଦର୍ପଭଙ୍ଗଂ ଚକାରାଗସ୍ତ୍ଯଭକ୍ଷଣାତ୍
ସୁମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖର ବାୟୁଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ; ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପାନରେ ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ।
ଅକାଲେ ସୃଷ୍ଟିହରଣେ ତତ୍ପୁତ୍ରମରଣେ ପୁରା । କୋପଯୁକ୍ତସ୍ଯ ଵାଯୋଶ୍ଚ ଦର୍ପଭଙ୍ଗଂ ଚକାର ସଃ
ଅସମୟରେ ସୃଷ୍ଟି ନାଶ ଓ ପୁଅର ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ, କ୍ରୋଧିତ ବାୟୁଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରାଯାଇଥିଲା।
ଉଷାହରଣଯାତ୍ରାଯାଂ ଦ୍ଵାରକାଗମନେ ହରେଃ । ବାଣସ୍ଯ ଚ ଗଵାଂ ହେତୋଵଂରୁଣଂ ଚ ଶଶାପ ସଃ
ଉଷାଙ୍କୁ ହରିବା ଯାତ୍ରା ଓ ଦ୍ୱାରକାକୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆସିବାବେଳେ, ଗାଁମାନେ ପାଇଁ ବାଣା ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ।
କଲହେ ଗଙ୍ଗଯା ଵାଣ୍ଯା ନାରାଯଣାଗ୍ରତଃ । ସରସ୍ଵତୀଂ ଚ ତତ୍ଯାଜ ତସ୍ଯା ଦର୍ପଂ ବଭଞ୍ଜ ସଃ
ଗଙ୍ଗା ଓ ବାଣୀ ସହିତ କଳହରେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ତାଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ।
ଦର୍ପଯୁକ୍ତାଂ ଚ ଦୁର୍ଗାଂ ଚ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଶଂଭୁର୍ହିମାଲଯେ । କାମଂ ଚ ଭସ୍ମସାତ୍କୃତ୍ଵା ତପସେ ଚ ଯଯୌ ଵିଭୁଃ
ଅହଂକାରିଣୀ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଶିବ ହିମାଳୟକୁ ଗଲେ; କାମଦେବଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରି, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
ଲଜ୍ଜାମଵାପ ସା ଦେଵୀ ତସ୍ଯା ଦର୍ପଂ ବଭଞ୍ଜ ସଃ । ସା ଯଯୌ ତପସେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରାପ୍ତିହେତୋଃ ଶିଵସ୍ଯ ଚ
ସେ ଦେବୀ ଲଜ୍ଜା ପାଇଲେ, ତାଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ ହେଲା; ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଓ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ତପସ୍ୟାକୁ ଗଲେ।
ଭାରତେ ସୁଚିରଂ ତପ୍ତ୍ଵା ଦେଵୀ ଵୀଷ୍ଣୋର୍ଵରେଣ ଚ । ଚକାର ସ୍ଵାମିନଂ ଶଂଭୁଂ ଭଗଵନ୍ତଂ ସନାତନମ୍
ଭାରତରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୟାରେ ଦେବୀ ଶିବଙ୍କୁ ନିଜ ଶ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପାଇଲେ।
ମହାସୌଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତା ସା ବଭୂଵ ଶଂକରପ୍ରିଯା । ଵିଶ୍ଵେଷୁ ସର୍ଵଦେଵୀଷୁ ପୂଜ୍ଯା ଵନ୍ଦ୍ଯା ସ୍ତୁତା ସୁରୈଃ
ମହାସୌଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହେଲେ; ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଗୌରବିତ ଓ ସ୍ତୁତିତ।
ଦର୍ପଯୁକ୍ତା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ବଭୂଵ ସା ମହାମୁନେ । ପରାଭୂତା ପୁରା ଦେଵୀ ଜଯେନ ଵିଜଯେନ ଚ
ଏହିପରି ଅହଂକାରରେ ଭରିଥିବା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ହେଲେ, ହେ ମହାମୁନି; ପୂର୍ବେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଜୟ ଓ ବିଜୟ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ କରାଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରଵିଶନ୍ତୀଂ ଵିଭୋର୍ଦ୍ଵାରଂ ଦତ୍ତଵା ଭକ୍ତାଯ ଵାଞ୍ଛିତମ୍ । ନିଵାରିତା ସା ଦ୍ଵାରାଚ୍ଚ ତେନ ଦୌଵାରିକେଣ ଵୈ
ସେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ, ତେବେ ସେଇ ଦ୍ୱାରପାଳ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରରେ ରୋକିଦେଲେ।
ଯଦାତ୍ମନସ୍ତିରସ୍କାରଂ ସାଭିମାନା ମହାସତୀ । ସ୍ମୃତ୍ଵା ହରେଃ ପାଦପଦ୍ମଂ ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତା
ସେ ମହାସତୀ ଓ ଗର୍ବିତ ଦେବୀ, ନିଜ ପ୍ରତି ହୋଇଥିବା ଅପମାନକୁ ମନେପକାଇ, ହରିଙ୍କ ପଦପଦ୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରି ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।
ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ମହେଶଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଧର୍ମଶ୍ଚ ଭାସ୍କରଃ । ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ କାମଦେଵଶ୍ଚ ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଧନେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ମହେଶ୍ୱର, ବିଷ୍ଣୁ, ଧର୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, କାମଦେବ, ଅଗ୍ନି ଓ ଧନେଶ୍ୱର,
ଋଷଯୋ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ମନଵୋ ଵିଘ୍ନନାଶକାଃ । ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣଶ୍ଚୈଵ ଜଗତ୍ପ୍ରାଣୋ ହୁତାଶନଃ
ଋଷି, ମୁନି, ମନୁମାନେ, ବିଘ୍ନନାଶକ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରାଣ ଓ ଅଗ୍ନି,
ସମାଯଯୂରୁଦନ୍ତସ୍ତେ ପଦ୍ମାଯାଃ ପୁରତଃ ପୁରା । ତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ମୂଲପ୍ରକୃତିମୀଶ୍ଵରୀମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ଦନ୍ତରେ, ପୂର୍ବକାଳରେ ପଦ୍ମା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆସି, ମୂଳପ୍ରକୃତି ଇଶ୍ୱରୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ କ୍ଷମସ୍ଵ ଭଗଵତ୍ଯମ୍ବ କ୍ଷମାଶୀଲେ ପରାତ୍ପରେ । ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵସ୍ଵରୁପେ ଚ କୋପାଦିପରିଵର୍ଜିତେ
ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ହେ ଭଗବତୀ ମା, କ୍ଷମାଶୀଳା, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ସର୍ବପରା, ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱ ସ୍ୱରୂପା, କ୍ରୋଧ ଓ ତାହା ସହିତ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରୁ ମୁକ୍ତା, ଆମକୁ କ୍ଷମା କର।
ଉପମେ ସର୍ଵସାଧ୍ଵୀନାଂ ଦେଵୀନାଂ ଦେଵପୂଜିତେ । ତ୍ଵଯା ଵିନା ଜଗତ୍ସର୍ଵ ମୃତତୁଲ୍ଯଂ ଚ ନିଷ୍ଫଲମ୍
ସମସ୍ତ ସତୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଦେବୀମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ତୁମେ ଛାଡି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମୃତ ଭଳି ଓ ଅର୍ଥହୀନ।
ସର୍ଵସଂପତ୍ସ୍ଵରୁପା ତ୍ଵଂ ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵରୂପିଣୀ । ରାସେଶ୍ଵର୍ଯଧିଦେଵୀ ତ୍ଵଂ ତ୍ଵତ୍କଲାଃ ସର୍ଵଯୋଷିତଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦର ସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ରାସ ନୃତ୍ୟର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ନାରୀ ତୁମର କଳା।
କୈଲାସେ ପାର୍ଵତୀ ତ୍ଵଂ ଚ କ୍ଷୀରୋଦେ ସିନ୍ଧୁକନ୍ଯକା । ସ୍ଵର୍ଗେ ଚ ସ୍ଵର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତ୍ଵଂ ମର୍ତ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଭୂତଲେ
କୈଳାସରେ ତୁମେ ପାର୍ବତୀ, କ୍ଷୀରସାଗରରେ ସାଗରକନ୍ୟା, ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ୱର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଭୂମିରେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଦେଵଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ । ଗଙ୍ଗା ଚ ତୁଲସୀ ତ୍ଵଂ ଚ ଵୃନ୍ଦା ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ବୈକୁଣ୍ଠରେ ତୁମେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ତୁମେ ଗଙ୍ଗା, ତୁଳସୀ, ଓ ବୃନ୍ଦାବନରେ ବୃନ୍ଦା।
କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିଦେଵୀ ତ୍ଵଂ ଗୋଲୋକେ ରାଧିକା ସ୍ଵଯମ୍ । ରାସେ ରାସେଶ୍ଵରୀ ତ୍ଵଂ ଚ ଵୃନ୍ଦା ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରାଣର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଗୋଲୋକରେ ନିଜେ ରାଧିକା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାସରେ ରାସେଶ୍ୱରୀ, ବୃନ୍ଦାବନରେ ବୃନ୍ଦା।
କୃଷ୍ଣପ୍ରିଯା ତ୍ଵଂ ଭାଣ୍ଡୀରେ ଚନ୍ଦ୍ରା ଚନ୍ଦନକାନନେ । ଵିରଜା ଚମ୍ପକଵନେ ଶତଶୃଙ୍ଗେ ଚ ସୁନ୍ଦରୀ
ଭାଣ୍ଡୀରବନରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଚନ୍ଦନବନରେ ଚନ୍ଦ୍ରା, ଚମ୍ପକବନରେ ବିରଜା, ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତରେ ସୁନ୍ଦରୀ ତୁମେ।
ପଦ୍ମାଵତୀ ପଦ୍ମଵନେ ମାଲତୀ ମାଲତୀଵନେ । କୃନ୍ଦଦନ୍ତୀ କୁନ୍ଦଵନେ ସୁଶୀଲା କେତକୀଵନେ
ପଦ୍ମବନରେ ପଦ୍ମାବତୀ, ମାଳତୀବନରେ ମାଳତୀ, କୁନ୍ଦବନରେ କୃନ୍ଦଦନ୍ତୀ, କେତକୀବନରେ ସୁଶୀଳା।
କଦମ୍ବମାଲା ତ୍ଵଂ ଦେଵୀ କଦମ୍ବକାନନେଽପି ଚ । ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀ ରାଜଗେହେ ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଗୃହେ ଗୃହେ
କଦମ୍ବବନରେ ତୁମେ କଦମ୍ବମାଳା ଦେବୀ, ରାଜମହଳରେ ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଘରଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵା ଦେଵତାଃ ସର୍ଵେ ମୁନଯୋ ମନଵସ୍ତଥା । ରୁରୁଦୁର୍ନମ୍ରଵଦନାଃ ଶୁଷ୍କକଣ୍ଠୋଷ୍ଠତାଲୁକାଃ
ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମୁନି ଓ ମନୁମାନେ ନମ୍ର ମୁହଁରେ, ଶୁଖିଲା କଣ୍ଠ, ଓଠ ଓ ତାଳୁ ସହିତ କାନ୍ଦିଲେ।
ଇତି ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତଵଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଦେଵୈଃ କୃତଂ ଶୁଭମ୍ । ଯଃ ପଠେତ୍ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ ସ ଵୈ ସର୍ଵଂ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତବ ପୁଣ୍ୟ ଓ ଶୁଭ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ; ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ପଢେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଲାଭ କରେ।
ଅଭାର୍ଯୋଲଭତେ ଭାର୍ଯାଂ ଵିନୀତାଂ ଚ ସୁତାଂ ସତୀମ୍ । ସୁଶୀଲାଂ ସୁନଦରୀଂ ରମ୍ଯାମତିସୁପ୍ରିଯଵାଦିନୀମ୍
ଯାହାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ନାହିଁ, ସେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଢିଲେ ଏକ ଗୁଣବତୀ ପତ୍ନୀ, ଶିଳ୍ବତୀ, ସୁନ୍ଦରୀ, ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ, ଅତିମଧୁର କଥା କହୁଥିବା ସନ୍ତାନ ପାଇଥାଏ।
ପୁତ୍ରପୌତ୍ରଵତୀଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ କୁଲଜାଂ କୋମଲାଂ ଵରାମ୍ । ଅପୁତ୍ରୋ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଚିରଜୀଵିନମ୍
ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଏବଂ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପୁଅ ପାଇଥାଏ, ଯେପରି ଶୁଦ୍ଧ, ଉତ୍ତମ ବଂଶର, ମୃଦୁ ଏବଂ ଭଲ ଗୁଣର ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ-ନାତି ସହିତ ଲାଭ ହୁଏ।
ପରମୈଶ୍ଵର୍ଯଯୁକ୍ତଂ ଚ ଵିଦ୍ଯାଵନ୍ତଂ ଯଶସ୍ଵିନମ୍ । ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯୋ ଲଭେଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ଭ୍ରଷ୍ଟଶ୍ରୀର୍ଲଭତେ ଶ୍ରିଯମ୍
ସେଇ ପୁଅ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସମୃଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତିରେ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ; ଯେଉଁଠାରେ ରାଜ୍ୟ ହାରାଇଛି, ସେ ରାଜ୍ୟ ପୁନି ମିଳେ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ଭାଗ୍ୟ ହାରାଇଛି, ସେ ଭାଗ୍ୟ ପୁନି ମିଳେ।
ହତବନ୍ଧୁର୍ଲଭେଦ୍ବନ୍ଧୁଂ ଧନଭ୍ରଷ୍ଟୋ ଧନଂ ଲଭେତ୍ । କୀର୍ତିଂହୀନୋ ଲଭେତ୍କୀର୍ତିଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଚ ଲଭେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ବନ୍ଧୁ ହାରାଇଛି, ସେ ବନ୍ଧୁ ପୁନି ମିଳେ; ଧନ ହାରାଇଥିଲେ, ଧନ ପୁନି ମିଳେ; କୀର୍ତ୍ତି ନଥିଲେ, କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ; ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ମିଳେ।
ସର୍ଵମଙ୍ଗଲଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଶୋକସଂତାପନାଶନମ୍ । ହର୍ଷାନନ୍ଦକରଂ ଶଶ୍ଵଦ୍ଧର୍ମମୋକ୍ଷସୁହୃତ୍ପ୍ରଦମ୍
ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ, ଦୁଃଖ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର କରେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଓ ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ଧର୍ମ ଓ ମୋକ୍ଷର ଦୟା ଦେଇଥାଏ।