ଵିଧିଦ୍ଵାରା ଦର୍ପଭଙ୍ଗଂ ଭଵତଶ୍ଚ ଚକାର ସଃ । ଭଵାନାସୀନ୍ନାରଦଶ୍ଚ ପୁରା ପୁତ୍ରଃ ପ୍ରଜାପତେଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ତୁମର ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ; ପୂର୍ବେ ତୁମେ ଓ ନାରଦ ଦୁହେଁ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵଶ୍ଚ ପିତୁଃ ଶାପାଚ୍ଛୂଦ୍ରୀପୁତ୍ରସ୍ତତଃ କ୍ରମାତ୍ । ତତଃ ପୁନର୍ନାରଦଶ୍ଚ ପ୍ରସାଦାଦଧୁନା ଵିଭୋଃ
ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଶାପରେ ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ଗନ୍ଧର୍ବ ହେଲେ, ପରେ ଶୂଦ୍ରୀର ପୁଅ ହେଲେ; ତାପରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କୃପାରେ ପୁନି ନାରଦ ହେଇଲେ।
ମମ ସାଧ୍ଯଂ ଵିଶ୍ଵମିତି କାମଦର୍ପୋ ବଭୂଵ ହ । ତଂ ପ୍ରମତଂ ହରଦ୍ଵାରା ଭସ୍ମସାଚ୍ଚ ଚକାର ସଃ
‘ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ କରିପାରିବି’ ଭାବି, ସେ ଇଚ୍ଛାର ଅହଂକାରରେ ମତ୍ତ ହେଇଥିଲେ; ଶିବ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଉପାୟରେ ଭସ୍ମ କରିଦେଲେ।
ପୁନଃ କୃତ୍ଵା ପ୍ରସାଦଂ ତଂ ଜୀଵଯାମାସ ଲୀଲଯା । ଐକାନ୍ତିକଂ ଚ ତଦ୍ଭକ୍ତଂ ସ ଚ ନାସ୍ତ୍ରଂ କରୋତି ହି
ପୁନି ତାଙ୍କୁ କୃପା କରି, ଶିବ ଖେଳରେ ତାଙ୍କୁ ପୁନଃଜୀବନ ଦେଲେ; ସେ ଭକ୍ତ ଏବେ ଏକମାତ୍ର ଭକ୍ତିରେ ଲଗି ରହିଲେ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିଲେ ନାହିଁ।
ଚକାର ଦର୍ପଭଙ୍ଗଂ ଚ ଦର୍ପିଣୋ ଲକ୍ଷ୍ମଣସ୍ଯ ଚ । ରଣେ ଶଂକରଶୂଲେନ ରାଵଣପ୍ରେରିତେନ ଚ
ଯୁଦ୍ଧରେ ରାବଣଙ୍କ ପଠାଇଥିବା ଶିବଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ ଦ୍ୱାରା ଅହଂକାରୀ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରାଯାଇଥିଲା।
ପୁନସ୍ତଂ ଜୀଵଯାମାସ ରାମସ୍ଯ ସ୍ତଵନେନ ଚ । ସ୍ଵଯଂ ଵିସ୍ମୃତଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମଶାପେନ ନାରଦ
ପୁନି ରାମଙ୍କ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପୁନଃଜୀବନ ଦେଲେ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ ନାରଦ ନିଜେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭୁଲିଯାଇଥିଲେ।
ଚକାର ଦର୍ପଭଙ୍ଗଂ ଚ କାର୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନସ୍ଯ ଚ । ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯସ୍ଯ ଶସ୍ତ୍ରେଣାମୋଘେନ ପର୍ଶୁନା ପୁରା
ପୁରୁଣା କାଳରେ ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ପରଶୁରାମଙ୍କ ଅମୋଘ କୁଠାର ଦ୍ୱାରା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରାଯାଇଥିଲା।
ଵିପ୍ରପୁତ୍ରସ୍ଯ ମରଣେ ହରଣେ କୃଷ୍ଣଯୋଷିତାମ୍ । କର୍ଣେନ ସାର୍ଧଂ ସମରେ ପାର୍ଥଦର୍ପଂ ବଭଞ୍ଜ ସଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁଅଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମହିଳାମାନେ ହରାଯିବାବେଳେ, କର୍ଣ୍ଣ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରାଯାଇଥିଲା।
ବାଣସ୍ଯ ଚୋଷାହରଣେ ଚିଚ୍ଛେଦ ଚ ଭୁଜାନ୍ଵିଭୁଃ । ଭୃଗୋଶ୍ଚ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞେ ଚ ଦର୍ପଭଙ୍ଗଂ ଚକାର ସଃ
ବାଣାସୁର ଉଷାଙ୍କୁ ହରିବାବେଳେ, ପ୍ରଭୁ ବାଣାଙ୍କ ହସ୍ତ କାଟିଦେଲେ; ଡକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଭୃଗୁଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରାଯାଇଥିଲା।
ପର୍ଶୁରାମସ୍ଯ ରାମସ୍ଯ ଵିଵାହୋ ପଥି ଗଚ୍ଛତଃ । ବଭଞ୍ଜ ଦର୍ପଂ ସମରେ ରାମଦ୍ଵାରା ପୁରା ଵିଭୁଃ
ପରଶୁରାମ ଓ ରାମଙ୍କ ବିବାହ ପଥରେ, ପ୍ରଭୁ ପୁରୁଣା କାଳରେ ରାମଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପରଶୁରାମଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ।
ସୁମେରୋଃ ଶୃଙ୍ଗଭୃଙ୍ଗଂ ଚ ଵାଯୁଦ୍ଵାରା ଚକାର ସଃ । ସମୁଦ୍ରାଣାଂ ଦର୍ପଭଙ୍ଗଂ ଚକାରାଗସ୍ତ୍ଯଭକ୍ଷଣାତ୍
ସୁମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖର ବାୟୁଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ; ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପାନରେ ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ।
ଅକାଲେ ସୃଷ୍ଟିହରଣେ ତତ୍ପୁତ୍ରମରଣେ ପୁରା । କୋପଯୁକ୍ତସ୍ଯ ଵାଯୋଶ୍ଚ ଦର୍ପଭଙ୍ଗଂ ଚକାର ସଃ
ଅସମୟରେ ସୃଷ୍ଟି ନାଶ ଓ ପୁଅର ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ, କ୍ରୋଧିତ ବାୟୁଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରାଯାଇଥିଲା।
ଉଷାହରଣଯାତ୍ରାଯାଂ ଦ୍ଵାରକାଗମନେ ହରେଃ । ବାଣସ୍ଯ ଚ ଗଵାଂ ହେତୋଵଂରୁଣଂ ଚ ଶଶାପ ସଃ
ଉଷାଙ୍କୁ ହରିବା ଯାତ୍ରା ଓ ଦ୍ୱାରକାକୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆସିବାବେଳେ, ଗାଁମାନେ ପାଇଁ ବାଣା ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ।
କଲହେ ଗଙ୍ଗଯା ଵାଣ୍ଯା ନାରାଯଣାଗ୍ରତଃ । ସରସ୍ଵତୀଂ ଚ ତତ୍ଯାଜ ତସ୍ଯା ଦର୍ପଂ ବଭଞ୍ଜ ସଃ
ଗଙ୍ଗା ଓ ବାଣୀ ସହିତ କଳହରେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ତାଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ।
ଦର୍ପଯୁକ୍ତାଂ ଚ ଦୁର୍ଗାଂ ଚ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଶଂଭୁର୍ହିମାଲଯେ । କାମଂ ଚ ଭସ୍ମସାତ୍କୃତ୍ଵା ତପସେ ଚ ଯଯୌ ଵିଭୁଃ
ଅହଂକାରିଣୀ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଶିବ ହିମାଳୟକୁ ଗଲେ; କାମଦେବଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରି, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
ଲଜ୍ଜାମଵାପ ସା ଦେଵୀ ତସ୍ଯା ଦର୍ପଂ ବଭଞ୍ଜ ସଃ । ସା ଯଯୌ ତପସେ ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରାପ୍ତିହେତୋଃ ଶିଵସ୍ଯ ଚ
ସେ ଦେବୀ ଲଜ୍ଜା ପାଇଲେ, ତାଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ ହେଲା; ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଓ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ତପସ୍ୟାକୁ ଗଲେ।
ଭାରତେ ସୁଚିରଂ ତପ୍ତ୍ଵା ଦେଵୀ ଵୀଷ୍ଣୋର୍ଵରେଣ ଚ । ଚକାର ସ୍ଵାମିନଂ ଶଂଭୁଂ ଭଗଵନ୍ତଂ ସନାତନମ୍
ଭାରତରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୟାରେ ଦେବୀ ଶିବଙ୍କୁ ନିଜ ଶ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପାଇଲେ।
ମହାସୌଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତା ସା ବଭୂଵ ଶଂକରପ୍ରିଯା । ଵିଶ୍ଵେଷୁ ସର୍ଵଦେଵୀଷୁ ପୂଜ୍ଯା ଵନ୍ଦ୍ଯା ସ୍ତୁତା ସୁରୈଃ
ମହାସୌଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହେଲେ; ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଗୌରବିତ ଓ ସ୍ତୁତିତ।
ଦର୍ପଯୁକ୍ତା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ବଭୂଵ ସା ମହାମୁନେ । ପରାଭୂତା ପୁରା ଦେଵୀ ଜଯେନ ଵିଜଯେନ ଚ
ଏହିପରି ଅହଂକାରରେ ଭରିଥିବା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ହେଲେ, ହେ ମହାମୁନି; ପୂର୍ବେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଜୟ ଓ ବିଜୟ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ କରାଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରଵିଶନ୍ତୀଂ ଵିଭୋର୍ଦ୍ଵାରଂ ଦତ୍ତଵା ଭକ୍ତାଯ ଵାଞ୍ଛିତମ୍ । ନିଵାରିତା ସା ଦ୍ଵାରାଚ୍ଚ ତେନ ଦୌଵାରିକେଣ ଵୈ
ସେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ, ତେବେ ସେଇ ଦ୍ୱାରପାଳ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରରେ ରୋକିଦେଲେ।
ଯଦାତ୍ମନସ୍ତିରସ୍କାରଂ ସାଭିମାନା ମହାସତୀ । ସ୍ମୃତ୍ଵା ହରେଃ ପାଦପଦ୍ମଂ ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତା
ସେ ମହାସତୀ ଓ ଗର୍ବିତ ଦେବୀ, ନିଜ ପ୍ରତି ହୋଇଥିବା ଅପମାନକୁ ମନେପକାଇ, ହରିଙ୍କ ପଦପଦ୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରି ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।
ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ମହେଶଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଧର୍ମଶ୍ଚ ଭାସ୍କରଃ । ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ କାମଦେଵଶ୍ଚ ଵୈଶ୍ଵାନରୋ ଧନେଶ୍ଵରଃ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ମହେଶ୍ୱର, ବିଷ୍ଣୁ, ଧର୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, କାମଦେବ, ଅଗ୍ନି ଓ ଧନେଶ୍ୱର,
ଋଷଯୋ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ମନଵୋ ଵିଘ୍ନନାଶକାଃ । ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଵରୁଣଶ୍ଚୈଵ ଜଗତ୍ପ୍ରାଣୋ ହୁତାଶନଃ
ଋଷି, ମୁନି, ମନୁମାନେ, ବିଘ୍ନନାଶକ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରାଣ ଓ ଅଗ୍ନି,
ସମାଯଯୂରୁଦନ୍ତସ୍ତେ ପଦ୍ମାଯାଃ ପୁରତଃ ପୁରା । ତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ମୂଲପ୍ରକୃତିମୀଶ୍ଵରୀମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ଦନ୍ତରେ, ପୂର୍ବକାଳରେ ପଦ୍ମା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆସି, ମୂଳପ୍ରକୃତି ଇଶ୍ୱରୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଦେଵା ଊଚୁଃ କ୍ଷମସ୍ଵ ଭଗଵତ୍ଯମ୍ବ କ୍ଷମାଶୀଲେ ପରାତ୍ପରେ । ଶୁଦ୍ଧସତ୍ତ୍ଵସ୍ଵରୁପେ ଚ କୋପାଦିପରିଵର୍ଜିତେ
ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: ହେ ଭଗବତୀ ମା, କ୍ଷମାଶୀଳା, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ସର୍ବପରା, ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱ ସ୍ୱରୂପା, କ୍ରୋଧ ଓ ତାହା ସହିତ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରୁ ମୁକ୍ତା, ଆମକୁ କ୍ଷମା କର।
ଉପମେ ସର୍ଵସାଧ୍ଵୀନାଂ ଦେଵୀନାଂ ଦେଵପୂଜିତେ । ତ୍ଵଯା ଵିନା ଜଗତ୍ସର୍ଵ ମୃତତୁଲ୍ଯଂ ଚ ନିଷ୍ଫଲମ୍
ସମସ୍ତ ସତୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ଦେବୀମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ତୁମେ ଛାଡି ସମସ୍ତ ଜଗତ ମୃତ ଭଳି ଓ ଅର୍ଥହୀନ।
ସର୍ଵସଂପତ୍ସ୍ଵରୁପା ତ୍ଵଂ ସର୍ଵେଷାଂ ସର୍ଵରୂପିଣୀ । ରାସେଶ୍ଵର୍ଯଧିଦେଵୀ ତ୍ଵଂ ତ୍ଵତ୍କଲାଃ ସର୍ଵଯୋଷିତଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦର ସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ରାସ ନୃତ୍ୟର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ନାରୀ ତୁମର କଳା।
କୈଲାସେ ପାର୍ଵତୀ ତ୍ଵଂ ଚ କ୍ଷୀରୋଦେ ସିନ୍ଧୁକନ୍ଯକା । ସ୍ଵର୍ଗେ ଚ ସ୍ଵର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତ୍ଵଂ ମର୍ତ୍ଯଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ଭୂତଲେ
କୈଳାସରେ ତୁମେ ପାର୍ବତୀ, କ୍ଷୀରସାଗରରେ ସାଗରକନ୍ୟା, ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ୱର୍ଗଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଭୂମିରେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ।
ଵୈକୁଣ୍ଠେ ଚ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ଦେଵଦେଵୀ ସରସ୍ଵତୀ । ଗଙ୍ଗା ଚ ତୁଲସୀ ତ୍ଵଂ ଚ ଵୃନ୍ଦା ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ବୈକୁଣ୍ଠରେ ତୁମେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ତୁମେ ଗଙ୍ଗା, ତୁଳସୀ, ଓ ବୃନ୍ଦାବନରେ ବୃନ୍ଦା।
କୃଷ୍ଣପ୍ରାଣାଧିଦେଵୀ ତ୍ଵଂ ଗୋଲୋକେ ରାଧିକା ସ୍ଵଯମ୍ । ରାସେ ରାସେଶ୍ଵରୀ ତ୍ଵଂ ଚ ଵୃନ୍ଦା ଵୃନ୍ଦାଵନେ ଵନେ
ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରାଣର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ଗୋଲୋକରେ ନିଜେ ରାଧିକା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାସରେ ରାସେଶ୍ୱରୀ, ବୃନ୍ଦାବନରେ ବୃନ୍ଦା।