ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାତ୍ମାଗମୋ ଯଥା
ଏହିପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସମସ୍ତ କଥା ଆତ୍ମା ଆସିବା ବିଷୟରେ କହାଯାଇଛି।
ଅନୁଗ୍ରହଂ କୁରୁ ଵିଭୋ ଵିଦାଯଂ ଦେହି ସାମ୍ପ୍ରତମ୍
ଏହିପରି, ମହାପ୍ରଭୁ, ଦୟା କରିବେ ଓ ଏବେ ଉପଦେଶ ଦିଅ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ନାରଦସ୍ତତ୍ର ଧୃତ୍ଵା ତାତପଦାମ୍ବୁଜମ୍ 1.23.
ଏପରି କହି, ନାରଦ ତାଁଠାରେ ନିଜ ବାପାଙ୍କର ପଦ୍ମ ପାଦକୁ ଧରିଲେ।
କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ଭକ୍ତିନମ୍ରାତ୍ମକନ୍ଧରଃ
ସେ ହାତ ଜୋଡି, ଭକ୍ତିରେ ଗଳା ନମାଇ ଦେଖାଇଲେ।
ଗଚ୍ଛନ୍ତଂ ତନଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଧାତା ଜଗତାଂ ମୁନେ
ପ୍ରଜାପତି ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମୁନି, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଯାଉଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
କରେ ଧୃତ୍ଵା ସମାଲିଙ୍ଗ୍ଯ ଚୁଚୁମ୍ବ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ହାତ ଧରି, ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ପୁନିପୁନି ଚୁମ୍ବନ କଲେ।
ସ୍ଵାତ୍ମାରାମେଶ୍ଵରୋ ବ୍ରହ୍ମା ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଗୁରୋର୍ଗୁରୁଃ
ସ୍ୱୟଂ ଆନନ୍ଦରେ ଲୀନ ଥିବା ଶ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମା, ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ଗୁରୁଙ୍କୁ ଗୁରୁ।
କାତରଃ ପୁତ୍ରଭେଦେନ ମୋହିତୋ ଵିଷ୍ଚୁମାଯଯା
ପୁଅରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଇ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମାୟାରେ ମୋହିତ ହେଲେ।
ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ଅହଂ ଯାସ୍ଯାମି ଗୋଲୋକଂ ଵିଜ୍ଞାତୁଂ କୃଷ୍ଣମୀଶ୍ଵରମ୍
ଶ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ମୁଁ ଗୋଲୋକକୁ ଯିବି, କୃଷ୍ଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ।
ସନକଶ୍ଚ ସନନ୍ଦଶ୍ଚ ତୃତୀଯଶ୍ଚ ସନାତନଃ
ସନକ, ସନନ୍ଦ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ସନାତନ,
ଯତୀ ହଂସୀ ଚାରୁଣିଶ୍ଚ ଵୋଢୁଃ ପଞ୍ଚଶିଖସ୍ତଥା
ଯତି, ହଂସୀ, ଚାରୁଣି, ବୋଢୁ, ଏବଂ ପଞ୍ଚଶିଖା,
ଵଚସ୍କରୋ ମରୀଚିର୍ମେ ଅଙ୍ଗିରାଶ୍ଚ ଭୃଗୁସ୍ତଥା
ବଚସ୍କର, ମରୀଚି, ଅଙ୍ଗିରା, ଏବଂ ଭୃଗୁ,
ଵସିଷ୍ଠୋ ଵଶଗଃ ଶଶ୍ଵତ୍ସର୍ଵେଷୁ ଚ ସୁତେଷୁ ଚ
ବସିଷ୍ଠ, ବଶଗ, ଶଶ୍ୱତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ,
ନିବୋଧ ଵତ୍ସ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵେଦୋକ୍ତଂ ଵଚନଂ ଶୁଭମ୍
ଶୁଣ, ପୁଅ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବେଦରେ କହାଯାଇଥିବା ଶୁଭ ବାକ୍ୟ କହିବି।
ଧର୍ମାର୍ଥକାମମୋକ୍ଷାଂଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ପଣ୍ଡିତାଃ
ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଚାହାନ୍ତି।
ଵେଦପ୍ରଣିହିତୋ ଧର୍ମୋ ହ୍ଯଧର୍ମସ୍ତଦ୍ଵିପର୍ଯ୍ଯଯଃ
ଧର୍ମ ବେଦରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଅଧର୍ମ ତାହାର ବିପରୀତ।
ସମଧୀତ୍ଯ ତତୋ ଵେଦାନ୍ଦଦାତି ଗୁରୁଦକ୍ଷିଣାମ୍
ବେଦ ଶିଖିବା ପରେ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ସା ସାଧ୍ଵୀ କୁଲଜା ଯା ଚ ପତିସେଵାସୁ ତତ୍ପରା ଆକରେ ପଦ୍ମରାଗାଣାଂ ଜନ୍ମ କାଚମଣେଃ କୁତଃ ।। 1.24.
ଯେଉଁ ଜନାନୀ ପତିସେବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଏବଂ ଉତ୍ତମ କୁଳର, ସେ ସାଧ୍ବୀ; ରତ୍ନ ଖଣିରେ କାଚ ଜନ୍ମ ନେଇପାରିବ କି?
ଅସଦ୍ଵଂଶପ୍ରସୂତା ଯା ପିତ୍ରୋର୍ଦୋଷେଣ ନାରଦ
ଯେଉଁ ଜନାନୀ ଅସଦ୍ବଂଶରେ ଜନ୍ମିଛି, ପିତାଙ୍କର ଦୋଷରୁ, ନାରଦ।
ନ ଵତ୍ସ ଦୁଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚ ଯୋଷିତଃ କମଲାକଲାଃ
ନାହିଁ, ପୁଅ, ସମସ୍ତ ଜନାନୀ ଦୁଷ୍ଟ ନୁହେଁ; ସେମାନେ କମଳାଙ୍କର ଅଂଶ।
ନିର୍ଗୁଣଂ ସ୍ଵାମିନଂ ସାଧ୍ଵୀ ସେଵତେ ଚ ପ୍ରଶଂସତି
ସାଧ୍ବୀ ଜନାନୀ ନିର୍ଗୁଣ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସେବା କରି ଏବଂ ପ୍ରଶଂସା କରେ।
ସାଧୁଃ ସଦ୍ଵଂଶଜାଂ କନ୍ଯାଂ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ପରିଗ୍ରହେତ୍
ସାଧୁ ପୁରୁଷ ଉତ୍ତମ କୁଳର କନ୍ୟାକୁ ସାବଧାନରେ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ।
ଵରଂ ହୁତଵହେ ଵାସଃ ସର୍ପଵକ୍ତ୍ରେ ଚ କଣ୍ଟକେ
ଅଗ୍ନିରେ ବାସ କରିବା, ସାପର ମୁହଁରେ ରହିବା କିମ୍ବା କଣ୍ଟକରେ ଶୟନ କରିବା ଭଲ।
ମତ୍ତୋଽଧୀତସ୍ତ୍ଵଯା ଵେଦୋ ମହ୍ଯଂ ଚ ଗୁରୁଦକ୍ଷିଣାମ୍
ତୁମେ ମୋଠାରୁ ବେଦ ପଢିଛ, ଏବଂ ମୋତେ ଗୁରୁଦକ୍ଷିଣା ଦେଇଛ।
ଵତ୍ସ ତ୍ଵଂ କୁଲଜାତାଂ ଚ ପୂର୍ଵପତ୍ନୀ ଚ ମାଲତୀମ୍
ବତ୍ସ, ତୁମେ ଏକ ଉତ୍କଳିତ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ମାଲତୀ ତୁମର ପୂର୍ବ ପତ୍ନୀ।
ମନୁଵଂଶୋଦ୍ଭଵସ୍ଯେହ ସୃଂଜଯସ୍ଯ ଗୃହେ ସତୀ
ଏଠାରେ, ମାନୁବଂଶରୁ ଜନ୍ମିତ ମାଲତୀ, ସୃଞ୍ଜୟଙ୍କ ଘରେ ଏକ ସତୀ ପତ୍ନୀ।
ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ପରମାଂ ରତ୍ନମାଲାଂ ଚ କମଲାକଲାମ୍
ଉତ୍ତମ ରତ୍ନ, କମଳ ଭଳି ମାଲାକୁ ତୁମର ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କର।
ଆଦୌ ଭଵେଦ୍ଗୃହୀ ଲୋକୋ ଵାନପ୍ରସ୍ଥସ୍ତତଃ ପରମ୍ 1.24.
ପ୍ରଥମେ ଲୋକ ଗୃହସ୍ଥ ହେବା ଉଚିତ, ପରେ ବନବାସୀ ହେବା ଉଚିତ।
ଵୈଷ୍ଣଵାନାଂ ହରେରର୍ଚା ତପସ୍ଯା ଚ ଶ୍ରୁତୌ ଶ୍ରୁତା
ବୈଷ୍ଣବମାନେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଏବଂ ତପସ୍ୟା, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଵୈଷ୍ଣଵ ତ୍ଵଂ ଗୃହେ ତିଷ୍ଠ କୁରୁ କୃଷ୍ଣପଦାର୍ଚନମ୍
ଓ ବୈଷ୍ଣବ, ଘରେ ରୁହି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପଦରେ ପୂଜା କର।