ଯେଯେ ତତ୍ସଙ୍ଗିନୋ ଗୋପାଃ ଶଯନାସନଭୋଗତଃ
ଯେଉଁ ଗୋପମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଶୋଇବା, ବସିବା ଓ ଭୋଗରୁ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ମଥୁରାଂ ଗତ୍ଵା କିଂ କିଂ କର୍ମ ଚକାର ସଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମଥୁରାକୁ ଯାଇ ଏମିତି କଣ କାମ କଲେ?
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଜଗାମ ତତ୍ର ଭଗଵାଂସ୍ତେନ ରାଜ୍ଞା ନିମନ୍ତ୍ରିତଃ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ — ସେ ରାଜାଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣରେ ଭଗବାନ ସେଠାକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ରାଜା ପ୍ରସ୍ଥାପଯାମାସ ଚାକ୍ରୂରଂ ଭଗଵତ୍ପ୍ରିଯମ୍
ରାଜା ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଆକୃରୁରଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ସ ସଗଣଂ ମଥୁରାଂ ଗତଃ
ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହିତ ନେଇ ମଥୁରାକୁ ଗଲେ।
ଜଘାନ ରଜକଂ ଚୈଵ ଚାଣୂରଂ ମୁଷ୍ଟିକଂ ଗଜମ୍
ସେ ଧୋବୀ, ଚାଣୂର, ମୁଷ୍ଟିକ ଓ ହାତୀକୁ ମାରିଦେଲେ।
କୁବ୍ଜଯା ସହ ଶୃଙ୍ଗାରଂ କୃତ୍ଵା ଚ କୌତୁକେନ ଚ 4.54.
କୁବ୍ଜା ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଓ କୌତୁହଳରେ ଶୃଙ୍ଗାର କଲେ।
ଚକାର କୃପଯା ଵିଷ୍ଣୁର୍ମାଲାକାରସ୍ଯ ମୋକ୍ଷଣମ୍
ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ କୃପାକରି ମାଳାକାରଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଲେ।
ତଦୋପନୀତୋ ଭଗଵାନଵନ୍ତୀନଗରଂ ଯଯୌ
ତା’ପରେ ଭଗବାନକୁ ସେଠାକୁ ନେଇଯାଇ, ଅବନ୍ତୀନଗରକୁ ଗଲେ।
ତତୋ ଜିତ୍ଵା ଜରାସନ୍ଧଂ ନିହତ୍ଯ ଯଵନେଶ୍ଵରମ୍
ତା’ପରେ ଜରାସନ୍ଧକୁ ଜିତି, ଯବନରାଜାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଗତ୍ଵା ସମୁଦ୍ରନିକଟଂ ନିର୍ମାଯ ଦ୍ଵାରକାଂ ପୁରୀମ୍
ସେ ସମୁଦ୍ରକୂଳକୁ ଯାଇ, ଡ୍ୱାରକାନଗର ତିଆରି କଲେ।
କାଲିଂଦୀଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣାଂ ଶୈବ୍ଯାଂ ସତ୍ଯାଂ ଜାଂବଵତୀଂ ସତୀମ୍
ସେ କାଳିନ୍ଦୀ, ଲକ୍ଷ୍ମଣା, ଶୈବ୍ୟା, ସତ୍ୟା ଓ ସତୀ ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ନିହତ୍ଯ ନରକଂ ଭୂପଂ ରଣେନ ଦାରୁଣେନ ଚ
ସେ ଦାରୁଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ନରକାସୁର ରାଜାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଜହାର ପାରିଜାତଂ ଚ ଜିତ୍ଵା ଶକ୍ରଂ ଚ ଲୀଲଯା
ସେ ଖେଳରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜିତି, ପାରିଜାତ ଗଛ ନେଇଯାଇଲେ।
ପୌତ୍ରସ୍ଯ ମୋକ୍ଷଣଂ କୃତ୍ଵା ପୁନରାଗତ୍ଯ ଦ୍ଵାରକାମ୍
ପଉତ୍ରଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇ, ପୁନି ଡ୍ୱାରକାକୁ ଫେରିଲେ।
ଯୋଗେ ଚ ଵସୁଦେଵସ୍ଯ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାପ୍ରସଂଗତଃ
ବସୁଦେବଙ୍କ ଯୋଗରେ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ସହିତ ଯୋଗ ହେଲା।
ପୂର୍ଣେ ଚ ଶତଵର୍ଷେ ଚ ସୁଦାମ୍ନଃ ଶାପମୋକ୍ଷଣେ 4.54.
ଶତ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାବେଳେ, ସୁଦାମାଙ୍କ ଶାପ ମୁକ୍ତି ସମୟରେ,
ପୁନଶ୍ଚତୁର୍ଦଶାବ୍ଦଂ ଚ ତଯା ସାର୍ଧଂ ଜଗତ୍ପତିଃ
ପୁନି ଚୌଦ ଅବଧି ବର୍ଷ ତାଙ୍କ ସହିତ ଜଗତ୍ପତି ରହିଲେ।
ପୂର୍ଣମେକାଦଶାବ୍ଦଂ ଚ ନିଵୃତ୍ଯ ନନ୍ଦମଂଦିରେ
ଏକାଦଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସେ ନନ୍ଦଙ୍କ ଘରକୁ ଫେରିଲେ।
ଚକାର ଭାରହରଣଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପୃଥୁଵିକ୍ରମଃ
ବିଶାଳ ପ୍ରଭାବରେ, ସେ ପୃଥିବୀର ଭାର ହରଣ କଲେ।
ତିଷ୍ଠଞ୍ଜଗାମ ଗୋଲୋକଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଚ ପୁରାତନଃ
ସେ ପୁରାତନ ଜଣେ ଏକାଳେ ଗୋଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବସିଥିଲେ ଓ ଯାଇଥିଲେ।
ରାଧାମାତ୍ରେ କଲାଵତ୍ଯୈ ଦଦୌ ସାମୀପ୍ଯମୋକ୍ଷଣମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି ରାଧାଙ୍କୁ ମାତ୍ର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥିଲେ।
ନିବଧ୍ଯ ଧର୍ମସେତୁଂ ଚ ଵେଦୋକ୍ତଂ ଚ ଯୁଗେ ଯୁଗେ
ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ବେଦରେ କହିଥିବା ଧର୍ମର ସେତୁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଚରିତଂ ରମ୍ଯଂ ଚତୁର୍ଵର୍ଗଫଲପ୍ରଦମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧୁର ଚରିତ୍ର ଚାରି ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟର ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଭଜ ତଂ ପରମାନନ୍ଦଂ ସାନନ୍ଦଂ ନନ୍ଦନନ୍ଦନମ୍
ସେଇ ପରମ ଆନନ୍ଦ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନନ୍ଦନନ୍ଦନଙ୍କୁ ଭଜ।
ପରମଵ୍ଯଯମଵ୍ଯକ୍ତଂ ଭକ୍ତାନୁଗ୍ରହଵିଗ୍ରହମ୍
ସେ ପରମ, ଅବିନାଶୀ, ଅଦୃଶ୍ୟ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପାର ଆକୃତି।
ନିର୍ଗୁଣଂ ଚ ନିରୀହଂ ଚ ନିରାକାରଂ ନିରଞ୍ଜନମ୍ ।। 4.54.
ସେ ଗୁଣହୀନ, ଇଚ୍ଛାହୀନ, ରୂପ ନଥିବା, ନିର୍ମଳ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମୈଵଵର୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖଣ୍ଡେ ନାରାଯଣନାରଦସଂଵାଦେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣରାଧିକାସଂଵାଦୋ ନାମ ଚତୁଷ୍ପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମଖଣ୍ଡରେ, ନାରାୟଣ ଓ ନାରଦଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ରାଧିକାଙ୍କ ସଂବାଦ' ନାମକ ଚଉଵଞ୍ଚାଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଓଁ ତତ୍ସଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣେ ନମଃ। ଶ୍ରୀମଦ୍ଦ୍ଵୈପାଯନମୁନୀପ୍ରଣୀତଂ- ବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତପୁରାଣମ୍। ଅଥ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖଣ୍ଡସ୍ଯୋତ୍ତରାର୍ଧଃ। ଅଥ ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ। ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସ ଏଵ ଭଗଵାନ୍କୃଷ୍ଣଃ ସର୍ଵାତ୍ମା ପୁରୁଷଃ ପରଃ । ଦୁରାରାଧ୍ଯୋଽତିସାଧ୍ଯଶ୍ଚ ସର୍ଵାରାଧ୍ଯଃ ସୁଖପ୍ରଦଃ
ଓଁ, ସତ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶ୍ରୀଦ୍ୱୈପାୟନ ମୁନିଙ୍କ ରଚିତ ବ୍ରହ୍ମୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣ। ଏବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମଖଣ୍ଡର ଉତ୍ତରାର୍ଦ୍ଧ। ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ। ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେଇ ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ପରମ ପୁରୁଷ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନେ ପୂଜ୍ୟ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ଓ ସୁଖଦାୟକ।
ନିଜଭକ୍ତାତିସାଘ୍ଯଶ୍ଚାଭକ୍ତସ୍ଯାସାଧ୍ଯ ଏଵ ଚ । ଶଶ୍ଵଦ୍ଦୃଶ୍ଯଃ ସ୍ଵଭକ୍ତସ୍ଯାଭକ୍ତସ୍ଯାଦୃଶ୍ଯ ଏଵ ଚ
ତାଙ୍କର ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସେ ସହଜରେ ମିଳନ୍ତି, ଅଭକ୍ତଙ୍କୁ କଦାପି ନାହିଁ; ନିଜ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସେ ସଦା ଦେଖାଯାନ୍ତି, ଅଭକ୍ତଙ୍କୁ କେବେ ନୁହେଁ।