କାଚିଦ୍ଦଦୌ ଚ ତାମ୍ବୂଲଂ ଭକ୍ଷଣାର୍ଥେ ମହାମୁନେ
ଏକ ଜଣେ ରାଧାଙ୍କୁ ଚବା ପାଇଁ ତାମ୍ବୁଳ ଦେଇଥିଲେ, ହେ ମହାମୁନି।
ପ୍ରତସ୍ଥୌ ଗୋପିକାସାର୍ଦ୍ଧଂ ରାଧାଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତଃ
ରାଧାଙ୍କ ଅଂକରେ ରହି, ସେ ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ।
କ୍ଷଣଂ ଚଖାଦ ତାମ୍ବୂଲଂ କ୍ଷଣଂ ନିଦ୍ରାଂ ଯଯୌ ମୁଦା 4.53.
କେତେକ୍ଷଣ ତାମ୍ବୁଳ ଚବାଇଲେ, କେତେକ୍ଷଣ ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଇଗଲେ।
କ୍ଷଣଂ ଜଲଵିହାରଂ ଚ ଚକାର ଯମୁନାଜଲେ
କେତେକ୍ଷଣ ଯମୁନା ଜଳରେ ଖେଳ କଲେ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯସ୍ଯାତ୍ମନଶ୍ଚ ପରିପୂର୍ଣତମସ୍ଯ ଚ
ଯିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତ, ସେହି ଆତ୍ମାଙ୍କୁ
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦୀନାମୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ପରସ୍ଯ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ସେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ
ଉକ୍ତଂ କିଶୋରଚରିତଂ କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ଏହି କିଶୋରଙ୍କ କାହାଣୀ କୁହାଯାଇଛି; ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଁଛ?
ନାରଦ ଉଵାଚ କଥଂ ଜଗାମ ଭଗଵାନ୍ମଥୁରାଂ ନନ୍ଦମନ୍ଦିରାତ୍
ନାରଦ କହିଲେ: ଭଗବାନ କିପରି ନନ୍ଦଙ୍କ ଘରୁ ମଥୁରାକୁ ଗଲେ?
ନନ୍ଦୋ ଦଧାର ପ୍ରାଣାଂଶ୍ଚ ଵିଚ୍ଛେଦେନ ହରେଃ କଥମ୍
ନନ୍ଦ କିପରି ହରିଙ୍କୁ ଛାଡି ଜୀବନ ରକ୍ଷା କଲେ?
ଚକ୍ଷୁର୍ନିମେଷଵିଚ୍ଛେଦାଦ୍ଯା ରାଧା ନ ହି ଜୀଵତି
ରାଧା ତ ଚକ୍ଷୁର ପଲକ ପଡିବା ସମୟ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯେଯେ ତତ୍ସଙ୍ଗିନୋ ଗୋପାଃ ଶଯନାସନଭୋଗତଃ
ଯେଉଁ ଗୋପମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଶୋଇବା, ବସିବା ଓ ଭୋଗରୁ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ମଥୁରାଂ ଗତ୍ଵା କିଂ କିଂ କର୍ମ ଚକାର ସଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମଥୁରାକୁ ଯାଇ ଏମିତି କଣ କାମ କଲେ?
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଜଗାମ ତତ୍ର ଭଗଵାଂସ୍ତେନ ରାଜ୍ଞା ନିମନ୍ତ୍ରିତଃ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ — ସେ ରାଜାଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣରେ ଭଗବାନ ସେଠାକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ରାଜା ପ୍ରସ୍ଥାପଯାମାସ ଚାକ୍ରୂରଂ ଭଗଵତ୍ପ୍ରିଯମ୍
ରାଜା ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଆକୃରୁରଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ସ ସଗଣଂ ମଥୁରାଂ ଗତଃ
ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହିତ ନେଇ ମଥୁରାକୁ ଗଲେ।
ଜଘାନ ରଜକଂ ଚୈଵ ଚାଣୂରଂ ମୁଷ୍ଟିକଂ ଗଜମ୍
ସେ ଧୋବୀ, ଚାଣୂର, ମୁଷ୍ଟିକ ଓ ହାତୀକୁ ମାରିଦେଲେ।
କୁବ୍ଜଯା ସହ ଶୃଙ୍ଗାରଂ କୃତ୍ଵା ଚ କୌତୁକେନ ଚ 4.54.
କୁବ୍ଜା ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଓ କୌତୁହଳରେ ଶୃଙ୍ଗାର କଲେ।
ଚକାର କୃପଯା ଵିଷ୍ଣୁର୍ମାଲାକାରସ୍ଯ ମୋକ୍ଷଣମ୍
ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ କୃପାକରି ମାଳାକାରଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଲେ।
ତଦୋପନୀତୋ ଭଗଵାନଵନ୍ତୀନଗରଂ ଯଯୌ
ତା’ପରେ ଭଗବାନକୁ ସେଠାକୁ ନେଇଯାଇ, ଅବନ୍ତୀନଗରକୁ ଗଲେ।
ତତୋ ଜିତ୍ଵା ଜରାସନ୍ଧଂ ନିହତ୍ଯ ଯଵନେଶ୍ଵରମ୍
ତା’ପରେ ଜରାସନ୍ଧକୁ ଜିତି, ଯବନରାଜାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଗତ୍ଵା ସମୁଦ୍ରନିକଟଂ ନିର୍ମାଯ ଦ୍ଵାରକାଂ ପୁରୀମ୍
ସେ ସମୁଦ୍ରକୂଳକୁ ଯାଇ, ଡ୍ୱାରକାନଗର ତିଆରି କଲେ।
କାଲିଂଦୀଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣାଂ ଶୈବ୍ଯାଂ ସତ୍ଯାଂ ଜାଂବଵତୀଂ ସତୀମ୍
ସେ କାଳିନ୍ଦୀ, ଲକ୍ଷ୍ମଣା, ଶୈବ୍ୟା, ସତ୍ୟା ଓ ସତୀ ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ।
ନିହତ୍ଯ ନରକଂ ଭୂପଂ ରଣେନ ଦାରୁଣେନ ଚ
ସେ ଦାରୁଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ନରକାସୁର ରାଜାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଜହାର ପାରିଜାତଂ ଚ ଜିତ୍ଵା ଶକ୍ରଂ ଚ ଲୀଲଯା
ସେ ଖେଳରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜିତି, ପାରିଜାତ ଗଛ ନେଇଯାଇଲେ।
ପୌତ୍ରସ୍ଯ ମୋକ୍ଷଣଂ କୃତ୍ଵା ପୁନରାଗତ୍ଯ ଦ୍ଵାରକାମ୍
ପଉତ୍ରଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଇ, ପୁନି ଡ୍ୱାରକାକୁ ଫେରିଲେ।
ଯୋଗେ ଚ ଵସୁଦେଵସ୍ଯ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାପ୍ରସଂଗତଃ
ବସୁଦେବଙ୍କ ଯୋଗରେ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ସହିତ ଯୋଗ ହେଲା।
ପୂର୍ଣେ ଚ ଶତଵର୍ଷେ ଚ ସୁଦାମ୍ନଃ ଶାପମୋକ୍ଷଣେ 4.54.
ଶତ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାବେଳେ, ସୁଦାମାଙ୍କ ଶାପ ମୁକ୍ତି ସମୟରେ,
ପୁନଶ୍ଚତୁର୍ଦଶାବ୍ଦଂ ଚ ତଯା ସାର୍ଧଂ ଜଗତ୍ପତିଃ
ପୁନି ଚୌଦ ଅବଧି ବର୍ଷ ତାଙ୍କ ସହିତ ଜଗତ୍ପତି ରହିଲେ।
ପୂର୍ଣମେକାଦଶାବ୍ଦଂ ଚ ନିଵୃତ୍ଯ ନନ୍ଦମଂଦିରେ
ଏକାଦଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସେ ନନ୍ଦଙ୍କ ଘରକୁ ଫେରିଲେ।
ଚକାର ଭାରହରଣଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ପୃଥୁଵିକ୍ରମଃ
ବିଶାଳ ପ୍ରଭାବରେ, ସେ ପୃଥିବୀର ଭାର ହରଣ କଲେ।