ଦେଵରାଜେନ ଦତ୍ତଂ ଚ ଗଜରାଜେନ୍ଦ୍ରମୌକ୍ତିକମ୍
ଦେବରାଜ ଗଜରାଜଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁକ୍ତା ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ସୁଶୀଲାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଗୋପିକାଃ
ଏହି ସମୟରେ, ସେଠାରେ ସୁଶୀଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୋପୀମାନେ,
ଷଷ୍ଟିସତ୍କୋଟିଗୋପୀଭିଃ ସାର୍ଧଂ ସଂହୃଷ୍ଟମାନସାଃ 4.53.
ଷଷ୍ଟି ସହସ୍ର କୋଟି ଗୋପୀଙ୍କ ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଥିଲା।
କାଶ୍ଚିଚ୍ଚଂଦନହସ୍ତାଶ୍ଚ କାଶ୍ଚିଚ୍ଚାମରଵାହିକାଃ
କିଛି ହାତରେ ଚନ୍ଦନ ଧରିଥିଲେ, କିଛି ଚାମର ଝାଲି ହଲେ।
କାଶ୍ଚିତ୍ସିଂଦୂରହସ୍ତାଶ୍ଚ କାଶ୍ଚିତ୍କଂକତିକାକରାଃ
କିଛି ଜଣେ ହାତରେ ସିନ୍ଧୂର ଧରିଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ଜଣେ ହାତରେ କଙ୍କଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
କାଶ୍ଚିଦ୍ଦର୍ପଣହସ୍ତାଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପପାତ୍ରଧରା ଵରାଃ
କିଛି ଜଣେ ହାତରେ ଦର୍ପଣ ଧରିଥିଲେ, ଆଉ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିଷମାନେ ଫୁଲର ପାତ୍ର ନେଇଥିଲେ।
କାଶ୍ଚିଦାସଵହସ୍ତାଶ୍ଚ କାଶ୍ଚିଦ୍ଭୂଷଣଵାହିକାଃ
କିଛି ଜଣେ ହାତରେ ମଦ ଧରିଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ଜଣେ ଗହଣା ବୋହିଥିଲେ।
ସ୍ଵରଯଂତ୍ରକରାଃ କାଶ୍ଚିଦ୍ଵୀଣାହସ୍ତାଶ୍ଚ କାଶ୍ଚନ
କିଛି ଜଣେ ହାତରେ ସଙ୍ଗୀତ ଯନ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ଜଣେ ବୀଣା ଧରିଥିଲେ।
ଗୋଲୋକାଦାଗତାଯାଶ୍ଚ ଭାରତଂ ରାଧଯା ସହ
ଗୋଲୋକରୁ ଆସିଥିବା ରାଧାଙ୍କ ସହିତ, ହେ ଭାରତ,
କାଶ୍ଚିଚ୍ଚକ୍ରୁଶ୍ଚ ସେଵାଂ ଚ ରାଧାଯାଃ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ
କିଛି ଜଣେ ଧଳା ଚାମର ଦ୍ୱାରା ରାଧାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ।
କାଚିଦ୍ଦଦୌ ଚ ତାମ୍ବୂଲଂ ଭକ୍ଷଣାର୍ଥେ ମହାମୁନେ
ଏକ ଜଣେ ରାଧାଙ୍କୁ ଚବା ପାଇଁ ତାମ୍ବୁଳ ଦେଇଥିଲେ, ହେ ମହାମୁନି।
ପ୍ରତସ୍ଥୌ ଗୋପିକାସାର୍ଦ୍ଧଂ ରାଧାଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତଃ
ରାଧାଙ୍କ ଅଂକରେ ରହି, ସେ ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ।
କ୍ଷଣଂ ଚଖାଦ ତାମ୍ବୂଲଂ କ୍ଷଣଂ ନିଦ୍ରାଂ ଯଯୌ ମୁଦା 4.53.
କେତେକ୍ଷଣ ତାମ୍ବୁଳ ଚବାଇଲେ, କେତେକ୍ଷଣ ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଇଗଲେ।
କ୍ଷଣଂ ଜଲଵିହାରଂ ଚ ଚକାର ଯମୁନାଜଲେ
କେତେକ୍ଷଣ ଯମୁନା ଜଳରେ ଖେଳ କଲେ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯସ୍ଯାତ୍ମନଶ୍ଚ ପରିପୂର୍ଣତମସ୍ଯ ଚ
ଯିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତ, ସେହି ଆତ୍ମାଙ୍କୁ
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦୀନାମୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ପରସ୍ଯ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ସେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ
ଉକ୍ତଂ କିଶୋରଚରିତଂ କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ଏହି କିଶୋରଙ୍କ କାହାଣୀ କୁହାଯାଇଛି; ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଁଛ?
ନାରଦ ଉଵାଚ କଥଂ ଜଗାମ ଭଗଵାନ୍ମଥୁରାଂ ନନ୍ଦମନ୍ଦିରାତ୍
ନାରଦ କହିଲେ: ଭଗବାନ କିପରି ନନ୍ଦଙ୍କ ଘରୁ ମଥୁରାକୁ ଗଲେ?
ନନ୍ଦୋ ଦଧାର ପ୍ରାଣାଂଶ୍ଚ ଵିଚ୍ଛେଦେନ ହରେଃ କଥମ୍
ନନ୍ଦ କିପରି ହରିଙ୍କୁ ଛାଡି ଜୀବନ ରକ୍ଷା କଲେ?
ଚକ୍ଷୁର୍ନିମେଷଵିଚ୍ଛେଦାଦ୍ଯା ରାଧା ନ ହି ଜୀଵତି
ରାଧା ତ ଚକ୍ଷୁର ପଲକ ପଡିବା ସମୟ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯେଯେ ତତ୍ସଙ୍ଗିନୋ ଗୋପାଃ ଶଯନାସନଭୋଗତଃ
ଯେଉଁ ଗୋପମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଶୋଇବା, ବସିବା ଓ ଭୋଗରୁ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ମଥୁରାଂ ଗତ୍ଵା କିଂ କିଂ କର୍ମ ଚକାର ସଃ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମଥୁରାକୁ ଯାଇ ଏମିତି କଣ କାମ କଲେ?
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଜଗାମ ତତ୍ର ଭଗଵାଂସ୍ତେନ ରାଜ୍ଞା ନିମନ୍ତ୍ରିତଃ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ — ସେ ରାଜାଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣରେ ଭଗବାନ ସେଠାକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ରାଜା ପ୍ରସ୍ଥାପଯାମାସ ଚାକ୍ରୂରଂ ଭଗଵତ୍ପ୍ରିଯମ୍
ରାଜା ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଆକୃରୁରଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଂ ଚ ଗୃହୀତ୍ଵା ସ ସଗଣଂ ମଥୁରାଂ ଗତଃ
ସେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ସହିତ ନେଇ ମଥୁରାକୁ ଗଲେ।
ଜଘାନ ରଜକଂ ଚୈଵ ଚାଣୂରଂ ମୁଷ୍ଟିକଂ ଗଜମ୍
ସେ ଧୋବୀ, ଚାଣୂର, ମୁଷ୍ଟିକ ଓ ହାତୀକୁ ମାରିଦେଲେ।
କୁବ୍ଜଯା ସହ ଶୃଙ୍ଗାରଂ କୃତ୍ଵା ଚ କୌତୁକେନ ଚ 4.54.
କୁବ୍ଜା ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଓ କୌତୁହଳରେ ଶୃଙ୍ଗାର କଲେ।
ଚକାର କୃପଯା ଵିଷ୍ଣୁର୍ମାଲାକାରସ୍ଯ ମୋକ୍ଷଣମ୍
ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ କୃପାକରି ମାଳାକାରଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଲେ।
ତଦୋପନୀତୋ ଭଗଵାନଵନ୍ତୀନଗରଂ ଯଯୌ
ତା’ପରେ ଭଗବାନକୁ ସେଠାକୁ ନେଇଯାଇ, ଅବନ୍ତୀନଗରକୁ ଗଲେ।
ତତୋ ଜିତ୍ଵା ଜରାସନ୍ଧଂ ନିହତ୍ଯ ଯଵନେଶ୍ଵରମ୍
ତା’ପରେ ଜରାସନ୍ଧକୁ ଜିତି, ଯବନରାଜାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।