ନାନାପୁଷ୍ପୈର୍ଵିରଚିତାମମ୍ଲାନାଂ ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତାମ୍
ସେ ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପରେ ଗଠିତ, ଅମଳାନ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲେପିଥିବା ମାଳା ଦେଲେ।
କସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କମାକ୍ତଂ ଚ ସୁଗନ୍ଧିଚନ୍ଦନଂ ତତଃ
ତାପରେ, କସ୍ତୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମ ମିଶା ଶୁଭ୍ର ଗନ୍ଧଦାର ଚନ୍ଦନ ଦେଲେ।
ପାରିଜାତସ୍ଯ କୁସୁମଂ ଦତ୍ତଂ ରହସି ବ୍ରହ୍ମଣା 4.53.
ବ୍ରହ୍ମା ଗୁପ୍ତରେ ପାରିଜାତ ପୁଷ୍ପ ଦେଲେ।
କମଲଂ ନିର୍ମଲଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସହସ୍ରଦଲମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ଏକ ଶୁଭ୍ର, ଦିବ୍ୟ, ହଜାର ପତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କମଳ ଦିଆଗଲା।
ଅତିସାରଂ ମଣୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ମଣିରତ୍ନଂ ଚ କୌସ୍ତୁଭମ୍
ସମସ୍ତ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଦିଆଗଲା।
ଆସଵଂ ରତ୍ନପାତ୍ରସ୍ଥଂ ଦସ୍ରଦତ୍ତଂ ଚ ନିର୍ଜନେ
ଦସ୍ର ଏକାନ୍ତରେ ରତ୍ନପାତ୍ରରେ ରଖାଯାଇଥିବା ମଦ ଦେଲେ।
ମାଲତୀମାଧଵୀକୁନ୍ଦମନ୍ଦାରଚମ୍ପକାଦିକମ୍
ସେ ମାଲତୀ, ମାଧବୀ, କୁନ୍ଦ, ମନ୍ଦାର, ଚମ୍ପକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁଷ୍ପ ଦେଲେ।
ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ଚ ତାମ୍ବୂଲଂ କର୍ପୂରାଦିସୁସଂସ୍କୃତମ୍
ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଓ କର୍ପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଭଲଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ତାମ୍ବୁଳ ଦେଲେ।
ସୁଦୁର୍ଲଭଂ ଚ ଵିଶ୍ଵେଷୁ ଵାକ୍ପତେଃ ପରିନିର୍ମିତମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ବାଣୀ ନାଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ବସ୍ତୁ ଦେଲେ।
ଅତିସୂକ୍ଷ୍ମମନୁପମଂ ଦତ୍ତଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିରାଜିତମ୍
ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଅପୂର୍ବ ଭୂଷଣ ଦେଲେ, ଯାହା ଅତି ଶୋଭାପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଦେଵରାଜେନ ଦତ୍ତଂ ଚ ଗଜରାଜେନ୍ଦ୍ରମୌକ୍ତିକମ୍
ଦେବରାଜ ଗଜରାଜଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁକ୍ତା ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ସୁଶୀଲାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଗୋପିକାଃ
ଏହି ସମୟରେ, ସେଠାରେ ସୁଶୀଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୋପୀମାନେ,
ଷଷ୍ଟିସତ୍କୋଟିଗୋପୀଭିଃ ସାର୍ଧଂ ସଂହୃଷ୍ଟମାନସାଃ 4.53.
ଷଷ୍ଟି ସହସ୍ର କୋଟି ଗୋପୀଙ୍କ ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଥିଲା।
କାଶ୍ଚିଚ୍ଚଂଦନହସ୍ତାଶ୍ଚ କାଶ୍ଚିଚ୍ଚାମରଵାହିକାଃ
କିଛି ହାତରେ ଚନ୍ଦନ ଧରିଥିଲେ, କିଛି ଚାମର ଝାଲି ହଲେ।
କାଶ୍ଚିତ୍ସିଂଦୂରହସ୍ତାଶ୍ଚ କାଶ୍ଚିତ୍କଂକତିକାକରାଃ
କିଛି ଜଣେ ହାତରେ ସିନ୍ଧୂର ଧରିଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ଜଣେ ହାତରେ କଙ୍କଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
କାଶ୍ଚିଦ୍ଦର୍ପଣହସ୍ତାଶ୍ଚ ପୁଷ୍ପପାତ୍ରଧରା ଵରାଃ
କିଛି ଜଣେ ହାତରେ ଦର୍ପଣ ଧରିଥିଲେ, ଆଉ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିଷମାନେ ଫୁଲର ପାତ୍ର ନେଇଥିଲେ।
କାଶ୍ଚିଦାସଵହସ୍ତାଶ୍ଚ କାଶ୍ଚିଦ୍ଭୂଷଣଵାହିକାଃ
କିଛି ଜଣେ ହାତରେ ମଦ ଧରିଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ଜଣେ ଗହଣା ବୋହିଥିଲେ।
ସ୍ଵରଯଂତ୍ରକରାଃ କାଶ୍ଚିଦ୍ଵୀଣାହସ୍ତାଶ୍ଚ କାଶ୍ଚନ
କିଛି ଜଣେ ହାତରେ ସଙ୍ଗୀତ ଯନ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ, ଆଉ କିଛି ଜଣେ ବୀଣା ଧରିଥିଲେ।
ଗୋଲୋକାଦାଗତାଯାଶ୍ଚ ଭାରତଂ ରାଧଯା ସହ
ଗୋଲୋକରୁ ଆସିଥିବା ରାଧାଙ୍କ ସହିତ, ହେ ଭାରତ,
କାଶ୍ଚିଚ୍ଚକ୍ରୁଶ୍ଚ ସେଵାଂ ଚ ରାଧାଯାଃ ଶ୍ଵେତଚାମରୈଃ
କିଛି ଜଣେ ଧଳା ଚାମର ଦ୍ୱାରା ରାଧାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ।
କାଚିଦ୍ଦଦୌ ଚ ତାମ୍ବୂଲଂ ଭକ୍ଷଣାର୍ଥେ ମହାମୁନେ
ଏକ ଜଣେ ରାଧାଙ୍କୁ ଚବା ପାଇଁ ତାମ୍ବୁଳ ଦେଇଥିଲେ, ହେ ମହାମୁନି।
ପ୍ରତସ୍ଥୌ ଗୋପିକାସାର୍ଦ୍ଧଂ ରାଧାଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲସ୍ଥିତଃ
ରାଧାଙ୍କ ଅଂକରେ ରହି, ସେ ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ।
କ୍ଷଣଂ ଚଖାଦ ତାମ୍ବୂଲଂ କ୍ଷଣଂ ନିଦ୍ରାଂ ଯଯୌ ମୁଦା 4.53.
କେତେକ୍ଷଣ ତାମ୍ବୁଳ ଚବାଇଲେ, କେତେକ୍ଷଣ ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଇଗଲେ।
କ୍ଷଣଂ ଜଲଵିହାରଂ ଚ ଚକାର ଯମୁନାଜଲେ
କେତେକ୍ଷଣ ଯମୁନା ଜଳରେ ଖେଳ କଲେ।
ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯସ୍ଯାତ୍ମନଶ୍ଚ ପରିପୂର୍ଣତମସ୍ଯ ଚ
ଯିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତ, ସେହି ଆତ୍ମାଙ୍କୁ
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦୀନାମୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ପରସ୍ଯ ଚ
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି, ସେହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ
ଉକ୍ତଂ କିଶୋରଚରିତଂ କିଂ ଭୂଯଃ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି
ଏହି କିଶୋରଙ୍କ କାହାଣୀ କୁହାଯାଇଛି; ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଁଛ?
ନାରଦ ଉଵାଚ କଥଂ ଜଗାମ ଭଗଵାନ୍ମଥୁରାଂ ନନ୍ଦମନ୍ଦିରାତ୍
ନାରଦ କହିଲେ: ଭଗବାନ କିପରି ନନ୍ଦଙ୍କ ଘରୁ ମଥୁରାକୁ ଗଲେ?
ନନ୍ଦୋ ଦଧାର ପ୍ରାଣାଂଶ୍ଚ ଵିଚ୍ଛେଦେନ ହରେଃ କଥମ୍
ନନ୍ଦ କିପରି ହରିଙ୍କୁ ଛାଡି ଜୀବନ ରକ୍ଷା କଲେ?
ଚକ୍ଷୁର୍ନିମେଷଵିଚ୍ଛେଦାଦ୍ଯା ରାଧା ନ ହି ଜୀଵତି
ରାଧା ତ ଚକ୍ଷୁର ପଲକ ପଡିବା ସମୟ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି ନାହିଁ।