ସ୍ଵଯଂ ରାଧାଂ କରେ ଧୃତ୍ଵା ପୂର୍ଵୋକ୍ତଂ ରତିମନ୍ଦିରମ୍
ସେ ନିଜେ ରାଧାଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ରତିମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ନାନାପ୍ରକାରଶୃଙ୍ଗାରଂ କାମଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ 4.52.
ପ୍ରେମର କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିବା ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶୃଙ୍ଗାର ଓ ରମଣୀୟ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ଲିନ ହେଲେ।
ବଭୂଵ ସୁରତିସ୍ତତ୍ର ସୁଚିରଂ ଚ ତଯୋର୍ମୁନେ
ସେଠାରେ ଦୁହେଁଙ୍କର ମିଳନ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଲା, ମୁନିବର।
ଏଵଂ ତୌ ତସ୍ଥତୁସ୍ତତ୍ର ରାଧାକୃଷ୍ଣୌ ରସୋତ୍ସୁକୌ
ଏଭଳି ରାଧା ଓ କୃଷ୍ଣ ଦୁହେଁ ସେଠାରେ ରସର ଆଶାରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ ନିମିତ୍ତମସ୍ଯ ମାଂ ଭକ୍ତଂ ଵଦ ଭକ୍ତଜନପ୍ରିଯ
ନାରଦ କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମର ଭକ୍ତ, ଭକ୍ତଜନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଏହାର କାରଣ ମୋତେ କୁହ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଜଗନ୍ମାତା ଚ ପ୍ରକୃତିଃ ପୁରୁଷଶ୍ଚ ଜଗତ୍ପିତା
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ମାଆ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରକୃତି, ଓ ପୁରୁଷ ହେଉଛନ୍ତି ବିଶ୍ୱର ବାପା।
ଗରୀଯସୀ ତ୍ରିଜଗତାଂ ମାତା ଶତଗୁଣୈଃ ପିତୁଃ
ତିନି ଲୋକର ମାଆ ବାପାଠାରୁ ଶତଗୁଣ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
କୃଷ୍ଣରାଧେଶଗୌରୀତି ଲୋକେ ନ ଚ କଦା ଶ୍ରୁତଃ
କୃଷ୍ଣ, ରାଧା, ଈଶ, ଗୌରୀ ନାମ କେବେ ବି ଲୋକରେ ଶୁଣାଯାଇନାହିଁ।
ଗୃହାଣାର୍ଘ୍ଯଂ ମଯା ଦତ୍ତଂ ସଂଜ୍ଞଯା ସହ ଭାସ୍କର
ମୁଁ ଯେଉଁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇଛି, ଉଚିତ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ, ଭାସ୍କର, ତାହା ଗ୍ରହଣ କର।
ଇତି ଦୃଷ୍ଟଂ ସାମଵେଦେ କୌଥୁମେ ମୁନିସତ୍ତମ
ଏହିପରି ଦୃଶ୍ୟ ସାମବେଦର କୌଥୁମ ପାଠରେ ଦେଖାଯାଏ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଧାଶବ୍ଦୋଚ୍ଚାରତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧାଵତ୍ଯେଵ ସସଂଭ୍ରମଃ
ଧା ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ, ସେ ଉତ୍ସାହ ଓ ଅତୁରତାରେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ।
ସ ଭଵେନ୍ମାତୃଘାତୀ ଚ ଵେଦାତିକ୍ରମଣେ ମୁନେ 4.52.
ଯଦି କେହି ବେଦ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରେ, ମୁନି, ସେ ମାଆଁଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ପାପୀ ହୁଏ।
ତତୋ ଵୃନ୍ଦାଵନଂ ପୁଣ୍ଯଂ ରାଧାପାଦାବ୍ଜରେଣୁନା ରାଧିକା ଚରଣାମ୍ଭୋଜପାଦରେଣୂପଲବ୍ଧଯେ
ତାପରେ, ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନ, ରାଧାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମର ଧୂଳି ସହିତ, ରାଧିକାଙ୍କର ଚରଣ ଧୂଳି ପାଇବା ପାଇଁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରାଯାଏ।
ଇତି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତେ ମହାପୁରାଣେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖଣ୍ଡେ ନାରାଯଣନାରଦସଂଵାଦେ ରାଧାମାଧଵଯୋ ରାସଵର୍ଣନଂ ନାମ ଦ୍ଵିପଞ୍ଚାଶତ୍ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଜନ୍ମଖଣ୍ଡରେ ନାରାୟଣ ଓ ନାରଦଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ରାଧାମାଧବଙ୍କ ରାସ ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ବାଉନ୍ତିଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ସମତୀତେ ପୂର୍ଣରାସେ କିଂ ଚକାର ଜଗତ୍ପତିଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାସ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ବିଶ୍ୱପତି କଣ କଲେ?
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ସ୍ଵଯଂ ରାସେଶ୍ଵରସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଯମୁନାପୁଲିନଂ ଯଯୌ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ରାସର ନାଥ ନିଜେ ତାହା ପରେ ଯମୁନା ତଟକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଜଲଂ ପୀତ୍ଵା ନିର୍ମଲଂ ନିର୍ମଲେ ଜଲେ
ସେଠାରେ ସେ ସ୍ନାନ କଲେ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଜଳରୁ ଜଳ ପିଲେ।
ତତୋ ଜଗାମ ଭଗଵାନ୍ଭାଣ୍ଡୀରଂ ରାଧଯା ସହ
ତାପରେ ଭଗବାନ ରାଧାଙ୍କ ସହିତ ଭାଣ୍ଡୀର ବନକୁ ଗଲେ।
କ୍ରୀଡାଂ ଚକାର ରହସି ଭାଣ୍ଡୀରେ ମାଲତୀଵନେ
ଭାଣ୍ଡୀର ଉଦ୍ୟାନ ଓ ମାଲତୀ ଜଙ୍ଗଲରେ ଗୁପ୍ତରେ ସେ ଖେଳ କରିଥିଲେ।
କୃତ୍ଵା କ୍ରୀଡାଂ ଚ ତତ୍ରୈଵ ଵାସନ୍ତୀକାନନଂ ଯଯୌ
ସେଠାରେ ଖେଳି ସେ ବସନ୍ତୀ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତତ୍ରୈଵ ରମଣଂ କୃତ୍ଵା ଯଯୌ ଚନ୍ଦନକାନନମ୍
ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରି ତାପରେ ଚନ୍ଦନ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ରମ୍ଯେ ଚନ୍ଦନତଲ୍ପେ ଚ ସ୍ନିଗ୍ଧେ ଚନ୍ଦନପଲ୍ଲଵେ
ସୁନ୍ଦର ଚନ୍ଦନ ଶଯ୍ୟା ଉପରେ, ମୃଦୁ ଚନ୍ଦନ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ,
କୃତ୍ଵା ଵିହାରଂ ତତ୍ରୈଵ ଯଯୌ ଚମ୍ପକକାନନମ୍
ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରି, ତାପରେ ଚମ୍ପକ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ରତିଂ ନିର୍ଵର୍ତ୍ଯ ତତ୍ରୈଵ ଯଯୌ ପଦ୍ମଵନଂ ପ୍ରଭୁଃ 4.53.
ସେଠାରେ ପ୍ରେମ କରି, ପ୍ରଭୁ ପଦ୍ମ ଉଦ୍ୟାନକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସାର୍ଧଂ ତତ୍ର ପଦ୍ମମୁଖ୍ଯା ଶୀତେନ ପଦ୍ମଵାଯୁନା
ସେଠାରେ ପଦ୍ମମାନଙ୍କ ସହିତ, ଶୀତଳ ପଦ୍ମ ଗନ୍ଧ ହାଲୁକା ପବନରେ,
ଵିହାଯ ନିଦ୍ରାଂ ନିଦ୍ରେଶୋ ଦଦର୍ଶ ନିଦ୍ରିତାଂ ପ୍ରିଯାମ୍
ନିଦ୍ରାର ଦେବତା ନିଜ ନିଦ୍ରାକୁ ଛାଡ଼ି, ନିଜ ପ୍ରିୟାକୁ ଶୁଅଁଥିବା ଦେଖିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୁଖଂ ଚ ଘର୍ମାକ୍ତଂ ଶରଚ୍ଚନ୍ଦ୍ରଵିନିଂଦିତମ୍
ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଘମେ ଭିଜା, ଶରତ୍ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ହରାଇଦେଉଥିବା ଦେଖିଲେ।
ସଂଲୁପ୍ତାଧରରାଗଂ ଚ ସଂଲୁପ୍ତଗଣ୍ଡପତ୍ରକମ୍
ତାଙ୍କ ଠୋଠର ରଙ୍ଗ ମଲିଗଲା, ଗାଳର ଚିତ୍ର ମଧ୍ୟ ମିଶିଗଲା,
ରତ୍ନକୁଣ୍ଡଲଯୁଗ୍ମେନାମୂଲ୍ଯେନ ପରିଶୋଭିତମ୍
ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ କୁଣ୍ଡଳ ଯୁଗଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ପ୍ରେମ୍ଣା ସ୍ଵସୂକ୍ଷ୍ମଵସ୍ତ୍ରେଣ ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧେନ ମାଧଵଃ
ପ୍ରେମରେ, ମାଧବ ନିଜ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅଗ୍ନିଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଢାକିଦେଲେ।