ଚକାର ଭସ୍ମସାତ୍ତାଂ ଚ ହୁଂକାରେଣୈଵ ଲୀଲଯା
ସେ କେବଳ 'ହୁଁ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସହଜରେ ତାକୁ ଛାର କରିଦେଲେ।
ଦଦର୍ଶ ଚ୍ଛିନ୍ନଭଗ୍ନାଂ ଚ ଶତ୍ରୁଣା ଵଚନାଦ୍ଗୁରୋଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଭଙ୍ଗ ଓ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯେପରି ଗୁରୁ କହିଥିଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ଗୁରୁଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵକାଂତଂ ପ୍ରଣନାମ ସା ଋଷଯୋ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ହର୍ଷଗଦ୍ଗଦମାନସାଃ
ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର କଲେ; ଋଷିମାନେ ଓ ମୁନିମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଅବିବେକ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।
ଯୋଜଯାମାସ ସତ୍କାରଂ ନିର୍ମାତୁମମରାଵତୀମ୍ 4.47.
ସେ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଅମରାବତୀ ଗଢ଼ିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନାନାରତ୍ନଵିଚିତ୍ରାଢ୍ଯାଂ ମଣିରତ୍ନେଂଦ୍ରନିର୍ମିତାମ୍
ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ମଣିରତ୍ନର ମାଲିକ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଗୃହଂ ଗଂତୁଂ ନ ଶଶାକ ଵିନାଽଽଜ୍ଞଯା
ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଅନୁମତି ଛଡ଼ା ଘରକୁ ଯିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଉନଥିଲେ।
ଵିଜ୍ଞାଯ ତଦଭିପ୍ରାଯଂ ତମୁଵାଚ ଵିଧିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ବୁଝି, ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଦ୍ଵଚନଂ କାରୁଃ ଶୀଘ୍ରଂ ପ୍ରାପାମରାଵତୀମ୍
ସେଇ କଥା ଶୁଣି, କାରିଗର ଦ୍ରୁତ ଅମରାବତୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ହରିର୍ବ୍ରହ୍ମାଣମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ପ୍ରସ୍ଥାପ୍ଯ ସ୍ଵଗୃହଂ ଚ ତମ୍
ହରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସ ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଘରକୁ ପଠାଇଦେଲେ।
ଦଣ୍ଡୀ ଛତ୍ତ୍ରୀ ଶୁକ୍ଲଵାସା ବିଭ୍ରତ୍ତିଲକମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ଦଣ୍ଡ ଓ ଛତା ଧରି, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତିଳକ ଲାଗିଥିଲେ।
ଵଯସାଽତିଶିଶୁର୍ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ଜ୍ଞାନଵୃଦ୍ଧ୍ଯା ଵିଚକ୍ଷଣଃ
ବୟସରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଛୋଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିରେ ସେ ବଡ଼ ପରିପକ୍କ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଥିଲେ।
ଇଂଦ୍ରଦ୍ଵାରେ ସମୁତ୍ତିଷ୍ଠନ୍ଦ୍ଵାରପାଲମୁଵାଚ ହ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଉଠି ଦ୍ୱାରପାଳଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦ୍ଵାରି ଜ୍ଞାନଂ ଚକାର ତମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦ୍ୱାରପାଳ ଦ୍ୱାରରେ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ।
ବାଲକାନାଂ ବାଲିକାନାଂ ସମୂହୈଃ ପରିଵେଷ୍ଟିତମ୍ 4.47.
ସେ ଛୁଆଁ ଓ ଝିଅମାନଙ୍କ ଦଳରେ ଘେରାଯାଇଥିଲେ।
ପ୍ରଣନାମ ହରିର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ତଂ ହରିଂ ଶିଶୁରୂପିଣମ୍
ହରି ଭକ୍ତିଭାବରେ, ଶିଶୁରୂପୀ ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ମଧୁପର୍କାଦିକଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶକ୍ରଃ ପୂଜାଂ ଚକାର ତମ୍
ମଧୁପର୍କ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ପୂଜା କଲେ।
ଇଂଦ୍ରସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତମୁଵାଚ ଦ୍ଵିଜାର୍ଭକଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦ୍ୱିଜପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
କତିଵର୍ଷଂ ଚ ନିର୍ମାଣେ ଭଵାନ୍ସଂକଲ୍ପିତୋ ଯଥା
ଏହି ସୃଷ୍ଟିରେ କେତେ ବର୍ଷ ଓ କିପରି ଆପଣଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଥିଲା?
ଏଵଂଭୂତଂ ଚ ନିର୍ମାଣଂ ନ କେନୈଂଦ୍ରେଣ ନିର୍ମିତମ୍
ଏପରି ସୃଷ୍ଟି କେହି ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇନାହିଁ।
ବାଲକସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଜହାସ ସ ସୁରେଶ୍ଵରଃ
ଛୁଆଁର କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ହସିଲେ।
କତୀଂଦ୍ରାଣାଂ ସମୂହଶ୍ଚ ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟଃ ଶ୍ରୁତୋଽଥଵା
ତୁମେ କେତେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦଳକୁ ଦେଖିଛ, କିମ୍ବା ଶୁଣିଛ?
ଶକ୍ରସ୍ଯ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯ ଵିପ୍ରବାଲକଃ
ଶକ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦ୍ୱିଜପୁତ୍ର ହସିଲେ।
ଜାନାମି କଶ୍ଯପଂ ତାତ ତଵ ତାତଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍ 4.47.
ପ୍ରିୟ, ମୁଁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଜାଣେ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ତୁମର ପିତା, ପ୍ରଜାପତି।
ପିପୀଲିକାସମୂହଂ ଚ ଵ୍ଯାଯତଂ ଧନୁଷାଂ ଶତମ୍ 4.47.
ପିପିଲିକାମାନଙ୍କ ଦଳ ଏତେ ଲମ୍ବା ଥିଲା, ଯେ ଶତଟି ଧନୁଷ ତାହାର ସମାନ ହେଉଥିଲା।
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ 4.47.
ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ।
କର୍ମଣା ସ୍ଵାଙ୍ଗହୀନଶ୍ଚ ସ୍ଵାଙ୍ଗଵୃଦ୍ଧଶ୍ଚ କର୍ମଣା
କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଅଙ୍ଗ ହରାଇଯାଇପାରେ, ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗ ବଢ଼ିଯାଇପାରେ।
ସୁଖଦଂ ପୁଣ୍ଯଦଂ ସାରଂ ନରକାର୍ଣଵତାରକମ୍ 4.47.
ଏହା ସୁଖ ଦେଇଥାଏ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ମୂଲ୍ୟବାନ୍ ଏବଂ ନରକ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
କଟଂ କଥଂ ମସ୍ତକେ ତେ ଲୋମଚକ୍ରଂ ଚ ଵକ୍ଷସି ।। 4.47.
ତୁମ ମୁଣ୍ଡରେ କେଉଁଠି ଚିହ୍ନ ଅଛି ଏବଂ ଛାତିରେ କେମିତି କେଶର ଚକ୍ର ଅଛି?
ଦୁର୍ଲଭଂ ଶ୍ରୀହରେର୍ଦାସ୍ଯଂ ଭକ୍ତିର୍ମୁକ୍ତିର୍ଗରୀଯସୀ 4.47.
ଶ୍ରୀହରିଙ୍କର ସେବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ଏବଂ ଭକ୍ତି ମୁକ୍ତିଠାରୁ ବଡ଼।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମାଣମାନୀଯ ପ୍ରିଯମୁକ୍ତ୍ଵା ଶତକ୍ରତୁଃ
ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ଡାକି, ଶତକ୍ରତୁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ କହିଲେ।