ନଗ୍ନଯୋଃ ସୁଖସଂଭୋଗାଦ୍ରତିଶାସ୍ତ୍ରଵିଧିଜ୍ଞଯୋଃ
ଉଭୟ ନଗ୍ନ ଥିଲେ, ସୁଖର ଭୋଗରେ ଏକତ୍ରିତ ଏବଂ ପ୍ରେମ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀସିନ୍ଦୂରବିନ୍ଦୁଲିପ୍ତଯୋଃ
ସେମାନଙ୍କ ଦେହରେ ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଓ ସିନ୍ଦୂରର ତିଲକ ଲାଗିଥିଲା।
ଵସନାନାଂ ନୂପୁରାଣାଂ କଙ୍କଣାନାଂ ଚ ସୁନ୍ଦରି
ବସ୍ତ୍ର, ନୂପୁର ଓ କଙ୍କଣର ମଧ୍ୟରେ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ,
ପୁଷ୍ପତଲ୍ପଂ ଦଲିତଯୋର୍ବାଷ୍ପୋତ୍କର୍ଷଂ ଚ ବିଭ୍ରତୋଃ
ପୁଷ୍ପ ଶଯ୍ୟାରେ ଉଭୟ ଏକାସାଥି ଶୋଇଥିଲେ, ଦୁହେଁ ଅଧିକ ଅଶ୍ରୁ ବର୍ଷାଇଥିଲେ।
ଭାରେଣ ଵିଶ୍ଵଂଭରଯୋର୍ଭାରାକ୍ରାନ୍ତା ଵସୁନ୍ଧରା
ଏହି ଦୁଇଜଣ ବିଶ୍ୱର ଧାରକ ଥିବାରୁ, ତାଙ୍କର ଭାରରେ ପୃଥିବୀ ଦବିଯାଇଥିଲା।
ତଯୋର୍ଭରଭରାକ୍ରାନ୍ତଧରାଯାଶ୍ଚ ଭରେଣ ଚ
ସେମାନଙ୍କ ଭାର ଓ ଭାରକୁ ବହୁଥିବା ପୃଥିବୀର ଭାରରେ,
କଚ୍ଛପସ୍ଯ ଭରେଣୈଵ ସର୍ଵାଧାରା ସମୀରଣାଃ
କଚ୍ଛପର ଭାରରେ, ସମସ୍ତ ଆଧାର ଓ ପବନ ଦବିଯାଇଥିଲେ।
ସର୍ଵଂ ନିଵେଦନଂ ଚକ୍ରୁର୍ନାରାଯଣପଦାମ୍ବୁଜେ 4.46.
ସେମାନେ ସମସ୍ତ କିଛି ନାରାୟଣଙ୍କ ଚରଣକମଳରେ ଅର୍ପଣ କଲେ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ କାଲପ୍ରଯୁକ୍ତଂ କାର୍ଯଂ ଚ ସିଦ୍ଧଂ ତତ୍ସମଯୋଚିତମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ସମୟ ଅନୁସାରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଥିଲା, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୋଇଛି।
ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ଚ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ଵିରମିଷ୍ଯତି
ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ବିରତ ହେବେ।
ସ୍ତ୍ରୀପୁଂସୋ ରତିଵିଚ୍ଛେଦମୁପାଯେନ କରୋତି ଯଃ
ଯିଏ କୌଣସି ଉପାୟରେ ନାରୀ-ପୁରୁଷଙ୍କର ଏକତାକୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରେ,
ଯାତ୍ଯନ୍ତେ କାଲସୂତ୍ରେ ଚ ଵର୍ଷଲକ୍ଷଂ ସ ପାତକୀ
ସମୟର ସୂତ୍ର ଶେଷ ହେଲେ, ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାପୀ ହୋଇ ରହେ।
ରମ୍ଭାଯୁକ୍ତଂ ଶକ୍ରମିମଂ ଚକାର ଵିରତଂ ରତୌ
ଓ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରମ୍ଭା ସହିତ ଏକତ୍ର ଥିବାବେଳେ ମିଳନରୁ ବିରତ କରାଇଲେ।
ପୁନରନ୍ଯାଂ ସ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ନିଷେଵ୍ଯ ଶୂଲପାଣିନମ୍
ପୁନି ସେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଜଣାଣୀକୁ ପାଇଲେ ଏବଂ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ସେବା କଲେ।
ରୋହିଣୀସହିତଂ ଚନ୍ଦ୍ରଂ ଚକାର ଵିରତଂ ରତୌ
ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରୋହିଣୀ ସହିତ ମିଳନରୁ ବିରତ କରାଇଲେ।
ପୁନଃ ଶିଵଂ ସମାରାଧ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ଯାହଲ୍ଯାଂ ଚ ପୁଷ୍କରେ
ପୁଣି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜି ଏବଂ ପୁଷ୍କରରେ ଅହଲ୍ୟାଙ୍କୁ ପାଇଲେ।
ମୁନିଃ ସ୍ଵଭାର୍ଯାସଂସକ୍ତେ ଦିଵସେ ନିର୍ଜନେ ଵନେ
ମୁନି ନିଜ ଜନ୍ମାନ୍ତରୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଏକାକୀ ଦିନରେ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିଥିଲେ।
ବଭୂଵ ପୁତ୍ରଵିଚ୍ଛେଦସ୍ତସ୍ଯ କଲ୍ପାନ୍ତରେ ପୁନଃ 4.46.
କଳ୍ପାନ୍ତରେ ପୁଣି ସେ ପୁଅ ହାରାଇଲେ।
ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋ ହାଲିକଂ ଚ ଵୃଷଲ୍ଯା ସହ ସଂଯୁତମ୍
ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଏକ ନିମ୍ନଜାତି ଜଣାଣୀ ହାଳିକା ସହିତ ଏକତ୍ର ଥିଲେ।
ଭ୍ରଷ୍ଟଃ ଶ୍ରୀରାଜ୍ଯଵିତ୍ତେଭ୍ଯସ୍ତଂ ଚକାରାଵଲୀଲଯା
ଭାଗ୍ୟର ଖେଳରେ ସେ ରାଜ୍ୟ, ଧନ ଓ ଶ୍ରୀ ହରାଇଲେ।
ତତଃ ଶିଵଂ ସମାରାଧ୍ଯ ଦାତାରଂ ସର୍ଵସଂପଦାମ୍
ତାପରେ ସେ ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଦାତା ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଆଜାମିଲଂ ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଵୃଷଲ୍ଯା ସହ ସଂଯୁତମ୍
ଆଜାମିଳ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକ ନିମ୍ନଜାତି ଜଣାଣୀ ସହିତ ଏକତ୍ର ଥିଲେ।
ନିଷ୍ପନ୍ନେ କର୍ମଭୋଗେ ଚ ସ ମଦ୍ଭକ୍ତୋ ମୁମୋଚ ହ
କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସେ ମୋର ଭକ୍ତ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ।
ସର୍ଵଂ ନିଷେକସାଧ୍ଯଂ ଚ ନିଷେକୋ ବଲଵାନ୍ଵିଧେ
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ବୀଜ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରଂ ଚ ଶଂଭୋଃ ସଂଭୋଗକର୍ମକୃତ୍
ଦେବତ୍ୱ ଥିବା ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ସେ ଶମ୍ଭୁ ସହିତ ଭୋଗ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ଚ ଗତ୍ଵା ତତ୍ର ମହେଶ୍ଵରଃ
ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ମହେଶ୍ୱର ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ର ଵୀର୍ଯେ ଚ ଭଵିତା ସ୍କନ୍ଦକୋ ଭକ୍ତତାରକଃ
ସେଠାରେ, ସେଇ ବୀଜରୁ ତାରକା ନାଶକ ଭକ୍ତ ଶ୍କନ୍ଦ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଅଧୁନା ତ୍ଵଂ ଗୃହଂ ଗଚ୍ଛ ଭଗଵାନ୍ସ୍ଵଗଣୈଃ ସହ ।। 4.46.
ଏବେ ତୁମେ ଘରକୁ ଯାଅ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଗଣମାନେ ସହିତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା କମଲାକାନ୍ତଃ ଶୀଘ୍ରଂ ସ୍ଵାନ୍ତଃପୁରଂ ଯଯୌ
ଏପରି କହି, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ତ୍ୱରିତ ନିଜ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ଗଲେ।
ନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଜଗାମ ଚନ୍ଦନଵନଂ ନିର୍ଜନେ ଚ ତଯା ସହ
ନାରାୟଣ କହିଲେ: ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକାନ୍ତ ଚନ୍ଦନବନକୁ ଗଲେ।