ଭଦ୍ରେ ଭଦ୍ରପ୍ରଦେ ଦୁର୍ଗେ ଦୁର୍ଗଘ୍ନେ ଦୁର୍ଗନାଶିନି
ହେ ଭଦ୍ରା, ଭଲ କରିବାରୀ, ଦୁର୍ଗା, ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାରୀ, ବିପଦ ନାଶ କରିବାରୀ।
ସର୍ଵସ୍ଵରୂପେ ସର୍ଵେଶି ସର୍ଵବୀଜସ୍ଵରୂପିଣି
ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଅଛ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁରାଣୀ, ସମସ୍ତ ବୀଜର ମୂଳ ତୁମେ।
ସର୍ଵମଙ୍ଗଲରୂପେ ଚ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲଦାଯିନି
ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ରୂପ ଓ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା ତୁମେ।
ନିଦ୍ରେ ତନ୍ଦ୍ରେ କ୍ଷମେ ଶ୍ରଦ୍ଧେ ତୁଷ୍ଟିପୁଷ୍ଟିସ୍ଵରୂପିଣି
ନିଦ୍ରା, ଅଳସ୍ୟ, ଖ୍ଷମା, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ତୁଷ୍ଟି ଓ ପୁଷ୍ଟିର ମୂର୍ତ୍ତି ତୁମେ।
ଦଯେ ଜଯେ ମହାମାଯେ ପ୍ରସୀଦ ଜଗଦମ୍ବିକେ 4.43.
ଦୟା, ବିଜୟ, ମହାମାୟା, ହେ ଜଗତ୍ ଜନନୀ, ମୋପରି କୃପା କର।
ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନାରାଯଣକ୍ରୋଡେ ସ୍ରଷ୍ଟୁର୍ଵକ୍ଷସି ଭାରତି
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣଙ୍କ ଛାତିରେ ବସିଛନ୍ତି, ଭାରତୀ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଅଂକରେ।
କଲାକାଷ୍ଠାସ୍ଵରୂପେ ଚ ଦିଵାରାତ୍ରିସ୍ଵରୂପିଣି
ତୁମେ ସମୟ ଓ ତାହାର ବିଭାଗ, ଦିନ ଓ ରାତିର ଆକାର ହେଉଛ, ମାନେ ସମୟର ସ୍ୱରୂପ ହେଉଛ।
କାରଣେ ସର୍ଵଶକ୍ତୀନାଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯୋରସି ରାଧିକେ
ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂଳ ଯେଉଁ ରାଧା, ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଛାତିରେ ବସିଛ।
ଯଶଃସ୍ଵରୂପେ ଯଶସାଂ କାରଣେ ଚ ଯଶଃପ୍ରଦେ
ତୁମେ ଯଶସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତ ଯଶର କାରଣ ଓ ଯଶ ଦେଇଥିବା ହେଉଛ।
ସମସ୍ତକାମିନୀରୂପେ କଲାଂଶେନ ପ୍ରସୀଦ ମେ
ସମସ୍ତ ଚାହିଦା ଥିବା ଜନନୀମାନଙ୍କ ଆକାର ତୁମେ, ତୁମର କୌଶଳର ଅଂଶ ଦେଇ ମୋତେ କୃପା କର।
ପ୍ରସୀଦ ପରମାନନ୍ଦେ କାରଣେ ସର୍ଵସଂପଦାମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧିର କାରଣ ହେଉଥିବା, ମୋପରି କୃପା କର।
ଆଧାରେ ସର୍ଵଜଗତାଂ ରତ୍ନାଧାରେ ଵସୁନ୍ଧରେ ।। ଚରାଚରସ୍ଵରୂପେ ଚ ପ୍ରସୀଦ ମମ ମା ଚିରମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର, ମଣିର ଭଣ୍ଡାର ଭୂମି, ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ସବୁର ଆକାର ତୁମେ, ଦୟାକରି ବିଳମ୍ବ ନ କରି ମୋତେ କୃପା କର।
ଯୋଗସ୍ଵରୂପେ ଯୋଗୀଶେ ଯୋଗଦେ ଯୋଗକାରଣେ
ତୁମେ ଯୋଗର ସ୍ୱରୂପ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୋଗ ଦେଇଥିବା ଓ ଯୋଗର କାରଣ ହେଉଛ।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧିସ୍ଵରୂପେ ଚ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯିନି
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଆକାର ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ତୁମେ।
ଵ୍ଯାଖ୍ଯାନଂ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାଣାଂ ମତଭେଦେ ମହେଶ୍ଵରି 4.43.
ମହାଦେବୀ, ବିଭିନ୍ନ ମତ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ତୁମେ।
କେଚିଦ୍ଵଦନ୍ତି ପ୍ରକୃତେଃ ପ୍ରାଧାନ୍ଯଂ ପୁରୁଷସ୍ଯ ଚ
କେହି କହନ୍ତି ପ୍ରକୃତି ସର୍ବୋପରି, କେହି କହନ୍ତି ପୁରୁଷ ସର୍ବୋପରି।
ମହାଵିଷ୍ଣୋର୍ନାଭିଦେଶେ ସ୍ଥିତଂ ତଂ କମଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାଭିରେ ଥିବା ପଦ୍ମରୁ ଯେଉଁଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ସେଉଁ, ସେଉଁଠି ବସିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ତୁତିଂ ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ରକ୍ଷିତୁଂ ପୁରା
ପୁରାତନ କାଳରେ ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ ଓ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖି।
ନାରାଯଣସ୍ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଜଘାନ ତୌ ମହାସୁରୌ
ନାରାୟଣ, ତୁମର ଭକ୍ତିରେ, ସେଇ ଦୁଇ ମହାଅସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ।
ଅଧୁନା ରକ୍ଷ ମାମୀଶେ ପ୍ରଦଗ୍ଧଂ ଵିରହାଗ୍ନିନା
ଏବେ, ପ୍ରଭୁ, ବିରହ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ାଯାଉଥିବା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିରତଃ ଶଂଭୁର୍ଦଦର୍ଶ ଗଗନସ୍ଥିତାମ୍
ଏପରି କହି ଶିବ ଚୁପ ହେଲେ ଓ ଆକାଶରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତପ୍ତକାଞ୍ଚନଵର୍ଣାଭାଂ ରତ୍ନାଭରଣଭୂଷିତାମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ତପ୍ତ ସୁନା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ରତ୍ନ ଗହନାରେ ଶୋଭିତ ଦେଖିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ଵିରହାସକ୍ତଃ ପୁନସ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ସତ୍ଵରମ୍
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ବିରହରେ ଆକୁଳ ହୋଇ, ସେ ପୁଣି ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଦର୍ଶଯାମାସାସ୍ଥିମାଲାଂ ସ୍ଵାଂଗସ୍ଥଂ ଭସ୍ମଭୂଷଣମ୍ 4.43.
ସେ ନିଜ ଅସ୍ଥିମାଳା ଓ ଦେହରେ ଲଗାଇଥିବା ଭସ୍ମ ଦେଖାଇଲେ।
ଇହଲୋକେ ସୁଖଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଯାତି ଶିଵମନ୍ଦିରମ୍
ଏହି ଜନ୍ମରେ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ପରେ ଶିବଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଏ।
ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଗଣୋଽପି ହିମାଲଯଃ
ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ହିମାଳୟ ତାଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନେଇ,
ଅରୁନ୍ଧତୀ ଚ ତାଂ ମେନାଂ ବୋଧଯାମାସ କାତରାମ୍
ଏବଂ ଅରୁନ୍ଧତୀ ଭୟଭୀତ ମେନାଙ୍କୁ ବୁଝେଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅରୁନ୍ଧତୀଂ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ବୁଭୁଜେ ଭୋଗମୁତ୍ତମମ୍
ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ସେ ଉତ୍ତମ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ତତଃ ସଂଭୃତସଂଭାରୋ ଵସିଷ୍ଠସ୍ଯାଜ୍ଞଯା ପ୍ରିଯେ
ତାପରେ, ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ଯୋଗାଯୋଗ କରି, ପ୍ରିୟା,
ତତଃ ପ୍ରସ୍ଥାପଯାମାସ ଶିଵଂ ମଙ୍ଗଲପତ୍ରିକାମ୍
ସେ ପରେ ଶିବଙ୍କୁ ଶୁଭ ବିବାହ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ପଠାଇଲେ।