ଆଵଯୋରଂଶଭୂତା ଯେ ପ୍ରାକୃତା ନଷ୍ଟଵିଗ୍ରହାଃ
ଆମର ଅଂଶ ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ପ୍ରକୃତିର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ନଶ୍ୱର।
ମମାପ୍ଯେଵଂ ଦ୍ଵିଧା ରୂପଂ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍
ମୋର ମଧ୍ୟ ଦୁଇଟି ରୂପ ଅଛି—ଦୁଇଟି ହାତ ଓ ଚାରିଟି ହାତ।
ଗୋଲୋକେ ଦ୍ଵିଭୁଜୋଽହଂ ଚ ଗୋପୀଭିଃ ସହ ରାଧଯା
ଗୋଲୋକରେ, ମୁଁ ଦୁଇଟି ହାତରେ ରହେ, ଗୋପୀମାନେ ଓ ରାଧା ସହିତ।
ପୁରୁଷଶ୍ଚ ସଦା ନିତ୍ଯୋ ନିତ୍ଯା ପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ପୁରୁଷ ସଦା ନିତ୍ୟ, ପ୍ରକୃତି ମଧ୍ୟ ନିତ୍ୟ ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନ।
ସଶରୀରୌ ନିଃଶରୀରୌ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ସର୍ଵରୂପିଣୌ
ଦେହ ସହିତ କିମ୍ବା ଦେହ ବିନା, ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ସତୀମିଚ୍ଛସି ଚେଚ୍ଛମ୍ଭୋ ପ୍ରକୃତେଃ ସ୍ତଵନଂ କୁରୁ 4.43.
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ଯଦି ତୁମେ ସତୀଙ୍କୁ ଚାହଁ, ତେବେ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର।
ତଦ୍ଦିଵ୍ଯଂ କଣ୍ଵଶାଖୋକ୍ତଂ ଭଜ ତେନ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂମ୍
କଣ୍ବଶାଖାରେ ଯେଉଁ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ର କହାଯାଇଛି, ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠି ଜଗତ୍ ଜନନୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କର।
ଦୂରଂ ଵିପ୍ଲଵହେତୁଶ୍ଚ ଯାତୁ ସ୍ତ୍ରୀଵିରହଜ୍ଵରଃ
ସ୍ତ୍ରୀ ବିରହ ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଓ ଅସ୍ଥିରତାର କାରଣ, ସେ ଦୁଃଖ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ।
ସ୍ତଵନଂ କର୍ତୁମାରେଭେ ପ୍ରକୃତେଶ୍ଚ ମହେଶ୍ଵରଃ ପୁଟାଞ୍ଜଲିଯୁତୋ ଭୂତ୍ଵା ପୁଲକାଞ୍ଚିତଵିଗ୍ରହଃ
ତାପରେ ମହେଶ୍ୱର ହସ୍ତ ଜୋଡି ଅନନ୍ଦରେ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ମହେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ବ୍ରାହ୍ମି ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପେ ତ୍ଵଂ ମାଂ ପ୍ରସୀଦ ସନାତନି
ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ: ହେ ବ୍ରାହ୍ମୀ, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପିଣୀ, ସନାତନୀ, ମୋତେ କୃପା କର।
ଭଦ୍ରେ ଭଦ୍ରପ୍ରଦେ ଦୁର୍ଗେ ଦୁର୍ଗଘ୍ନେ ଦୁର୍ଗନାଶିନି
ହେ ଭଦ୍ରା, ଭଲ କରିବାରୀ, ଦୁର୍ଗା, ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାରୀ, ବିପଦ ନାଶ କରିବାରୀ।
ସର୍ଵସ୍ଵରୂପେ ସର୍ଵେଶି ସର୍ଵବୀଜସ୍ଵରୂପିଣି
ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଅଛ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁରାଣୀ, ସମସ୍ତ ବୀଜର ମୂଳ ତୁମେ।
ସର୍ଵମଙ୍ଗଲରୂପେ ଚ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲଦାଯିନି
ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ରୂପ ଓ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା ତୁମେ।
ନିଦ୍ରେ ତନ୍ଦ୍ରେ କ୍ଷମେ ଶ୍ରଦ୍ଧେ ତୁଷ୍ଟିପୁଷ୍ଟିସ୍ଵରୂପିଣି
ନିଦ୍ରା, ଅଳସ୍ୟ, ଖ୍ଷମା, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ତୁଷ୍ଟି ଓ ପୁଷ୍ଟିର ମୂର୍ତ୍ତି ତୁମେ।
ଦଯେ ଜଯେ ମହାମାଯେ ପ୍ରସୀଦ ଜଗଦମ୍ବିକେ 4.43.
ଦୟା, ବିଜୟ, ମହାମାୟା, ହେ ଜଗତ୍ ଜନନୀ, ମୋପରି କୃପା କର।
ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନାରାଯଣକ୍ରୋଡେ ସ୍ରଷ୍ଟୁର୍ଵକ୍ଷସି ଭାରତି
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣଙ୍କ ଛାତିରେ ବସିଛନ୍ତି, ଭାରତୀ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଅଂକରେ।
କଲାକାଷ୍ଠାସ୍ଵରୂପେ ଚ ଦିଵାରାତ୍ରିସ୍ଵରୂପିଣି
ତୁମେ ସମୟ ଓ ତାହାର ବିଭାଗ, ଦିନ ଓ ରାତିର ଆକାର ହେଉଛ, ମାନେ ସମୟର ସ୍ୱରୂପ ହେଉଛ।
କାରଣେ ସର୍ଵଶକ୍ତୀନାଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯୋରସି ରାଧିକେ
ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂଳ ଯେଉଁ ରାଧା, ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଛାତିରେ ବସିଛ।
ଯଶଃସ୍ଵରୂପେ ଯଶସାଂ କାରଣେ ଚ ଯଶଃପ୍ରଦେ
ତୁମେ ଯଶସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତ ଯଶର କାରଣ ଓ ଯଶ ଦେଇଥିବା ହେଉଛ।
ସମସ୍ତକାମିନୀରୂପେ କଲାଂଶେନ ପ୍ରସୀଦ ମେ
ସମସ୍ତ ଚାହିଦା ଥିବା ଜନନୀମାନଙ୍କ ଆକାର ତୁମେ, ତୁମର କୌଶଳର ଅଂଶ ଦେଇ ମୋତେ କୃପା କର।
ପ୍ରସୀଦ ପରମାନନ୍ଦେ କାରଣେ ସର୍ଵସଂପଦାମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧିର କାରଣ ହେଉଥିବା, ମୋପରି କୃପା କର।
ଆଧାରେ ସର୍ଵଜଗତାଂ ରତ୍ନାଧାରେ ଵସୁନ୍ଧରେ ।। ଚରାଚରସ୍ଵରୂପେ ଚ ପ୍ରସୀଦ ମମ ମା ଚିରମ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର, ମଣିର ଭଣ୍ଡାର ଭୂମି, ଚଳିତ ଓ ଅଚଳ ସବୁର ଆକାର ତୁମେ, ଦୟାକରି ବିଳମ୍ବ ନ କରି ମୋତେ କୃପା କର।
ଯୋଗସ୍ଵରୂପେ ଯୋଗୀଶେ ଯୋଗଦେ ଯୋଗକାରଣେ
ତୁମେ ଯୋଗର ସ୍ୱରୂପ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୋଗ ଦେଇଥିବା ଓ ଯୋଗର କାରଣ ହେଉଛ।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧିସ୍ଵରୂପେ ଚ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯିନି
ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ଆକାର ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ତୁମେ।
ଵ୍ଯାଖ୍ଯାନଂ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାଣାଂ ମତଭେଦେ ମହେଶ୍ଵରି 4.43.
ମହାଦେବୀ, ବିଭିନ୍ନ ମତ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ତୁମେ।
କେଚିଦ୍ଵଦନ୍ତି ପ୍ରକୃତେଃ ପ୍ରାଧାନ୍ଯଂ ପୁରୁଷସ୍ଯ ଚ
କେହି କହନ୍ତି ପ୍ରକୃତି ସର୍ବୋପରି, କେହି କହନ୍ତି ପୁରୁଷ ସର୍ବୋପରି।
ମହାଵିଷ୍ଣୋର୍ନାଭିଦେଶେ ସ୍ଥିତଂ ତଂ କମଲୋଦ୍ଭଵମ୍
ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାଭିରେ ଥିବା ପଦ୍ମରୁ ଯେଉଁଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ସେଉଁ, ସେଉଁଠି ବସିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ତୁତିଂ ପ୍ରକୁର୍ଵନ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ରକ୍ଷିତୁଂ ପୁରା
ପୁରାତନ କାଳରେ ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ ଓ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖି।
ନାରାଯଣସ୍ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ଜଘାନ ତୌ ମହାସୁରୌ
ନାରାୟଣ, ତୁମର ଭକ୍ତିରେ, ସେଇ ଦୁଇ ମହାଅସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ।
ଅଧୁନା ରକ୍ଷ ମାମୀଶେ ପ୍ରଦଗ୍ଧଂ ଵିରହାଗ୍ନିନା
ଏବେ, ପ୍ରଭୁ, ବିରହ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ାଯାଉଥିବା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।