ସଂସର୍ଗସାଧ୍ଯୋ ଽଧ୍ଯାସଶ୍ଚ ସଂସର୍ଗଃ ପୁଣ୍ଯତୋ ଭଵେତ୍
ସଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଅଭିନିବେଶ ହୁଏ, ଏବଂ ସଙ୍ଗ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।
ମନଃ ଶଂଭୋ ମମାଂଶଶ୍ଚ ସର୍ଵେଂଦ୍ରିଯପୁରଃସରମ୍
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ମନ ମୋର ଅଂଶ, ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ତାହା ସହ ଅଗ୍ରଗାମୀ।
ବ୍ରହ୍ରୈକଂ ମୂର୍ତିଭେଦସ୍ତୁ ଗୁଣଭେଦେନ ସଂତତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଏକ, ତାହାର ରୂପ ଭିନ୍ନତା ଗୁଣ ଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ଭିତରେ ବ୍ୟାପିଛି।
ମାଯାଶ୍ରିତୋ ଯଃ ସଗୁଣୋ ମାଯାଽତୀତଶ୍ଚ ନିର୍ଗୁଣଃ
ଯିଏ ମାୟା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ସେ ଗୁଣମୟ; ମାୟାକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ, ସେ ନିର୍ଗୁଣ।
ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିଶ୍ଚ ପ୍ରକୃତିର୍ନିତ୍ଯା ସର୍ଵପ୍ରସୂଃ ସଦା
ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରକୃତି ଚିରକାଳ ରହିଥାଏ, ସେମାନେ ସବୁ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ।
କେଚିଦ୍ଵଦନ୍ତି ଦ୍ଵିଵିଧଂ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରକୃତିପୂର୍ଵକମ୍ 4.43.
କେହି କହନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମା ଦୁଇପ୍ରକାର, ପ୍ରକୃତି ପୂର୍ବକ।
ତସ୍ମାଦ୍ଭଵତି ତୌ ଦ୍ଵୌ ଚ ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ସର୍ଵକାରଣମ୍
ସେଥିରୁ ସେ ଦୁଇ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ କାରଣ।
ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିଶ୍ଚ ପ୍ରକୃତିଃ ସର୍ଵଶକ୍ତିପ୍ରସୂଃ .ସଦା
ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରକୃତି ସବୁ ଶକ୍ତିର ମୂଳ ହେଉଛି, ସଦା।
ସର୍ଵେଶ୍ଵରଃ ସର୍ଵସାକ୍ଷୀ ସର୍ଵତ୍ରାସ୍ତି ଫଲପ୍ରଦଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁର, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦର୍ଶୀ, ସବୁଠାରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ନିତ୍ଯଂ ଵିନାଶରହିତଂ ନଶ୍ଵରଂ ପ୍ରାକୃତଂ ସଦା
ସେ ସଦା ଅବିନାଶୀ, ଅନ୍ୟ ସବୁ ନଶ୍ୱର ଏବଂ ପ୍ରକୃତିର ଗଠିତ।
ଆଵଯୋରଂଶଭୂତା ଯେ ପ୍ରାକୃତା ନଷ୍ଟଵିଗ୍ରହାଃ
ଆମର ଅଂଶ ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନେ ପ୍ରକୃତିର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ନଶ୍ୱର।
ମମାପ୍ଯେଵଂ ଦ୍ଵିଧା ରୂପଂ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ଚ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍
ମୋର ମଧ୍ୟ ଦୁଇଟି ରୂପ ଅଛି—ଦୁଇଟି ହାତ ଓ ଚାରିଟି ହାତ।
ଗୋଲୋକେ ଦ୍ଵିଭୁଜୋଽହଂ ଚ ଗୋପୀଭିଃ ସହ ରାଧଯା
ଗୋଲୋକରେ, ମୁଁ ଦୁଇଟି ହାତରେ ରହେ, ଗୋପୀମାନେ ଓ ରାଧା ସହିତ।
ପୁରୁଷଶ୍ଚ ସଦା ନିତ୍ଯୋ ନିତ୍ଯା ପ୍ରକୃତିରୀଶ୍ଵରୀ
ପୁରୁଷ ସଦା ନିତ୍ୟ, ପ୍ରକୃତି ମଧ୍ୟ ନିତ୍ୟ ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନ।
ସଶରୀରୌ ନିଃଶରୀରୌ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ସର୍ଵରୂପିଣୌ
ଦେହ ସହିତ କିମ୍ବା ଦେହ ବିନା, ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ସତୀମିଚ୍ଛସି ଚେଚ୍ଛମ୍ଭୋ ପ୍ରକୃତେଃ ସ୍ତଵନଂ କୁରୁ 4.43.
ହେ ଶମ୍ଭୁ, ଯଦି ତୁମେ ସତୀଙ୍କୁ ଚାହଁ, ତେବେ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର।
ତଦ୍ଦିଵ୍ଯଂ କଣ୍ଵଶାଖୋକ୍ତଂ ଭଜ ତେନ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂମ୍
କଣ୍ବଶାଖାରେ ଯେଉଁ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ର କହାଯାଇଛି, ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠି ଜଗତ୍ ଜନନୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କର।
ଦୂରଂ ଵିପ୍ଲଵହେତୁଶ୍ଚ ଯାତୁ ସ୍ତ୍ରୀଵିରହଜ୍ଵରଃ
ସ୍ତ୍ରୀ ବିରହ ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଓ ଅସ୍ଥିରତାର କାରଣ, ସେ ଦୁଃଖ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ।
ସ୍ତଵନଂ କର୍ତୁମାରେଭେ ପ୍ରକୃତେଶ୍ଚ ମହେଶ୍ଵରଃ ପୁଟାଞ୍ଜଲିଯୁତୋ ଭୂତ୍ଵା ପୁଲକାଞ୍ଚିତଵିଗ୍ରହଃ
ତାପରେ ମହେଶ୍ୱର ହସ୍ତ ଜୋଡି ଅନନ୍ଦରେ ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ମହେଶ୍ଵର ଉଵାଚ ବ୍ରାହ୍ମି ବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପେ ତ୍ଵଂ ମାଂ ପ୍ରସୀଦ ସନାତନି
ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ: ହେ ବ୍ରାହ୍ମୀ, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପିଣୀ, ସନାତନୀ, ମୋତେ କୃପା କର।
ଭଦ୍ରେ ଭଦ୍ରପ୍ରଦେ ଦୁର୍ଗେ ଦୁର୍ଗଘ୍ନେ ଦୁର୍ଗନାଶିନି
ହେ ଭଦ୍ରା, ଭଲ କରିବାରୀ, ଦୁର୍ଗା, ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାରୀ, ବିପଦ ନାଶ କରିବାରୀ।
ସର୍ଵସ୍ଵରୂପେ ସର୍ଵେଶି ସର୍ଵବୀଜସ୍ଵରୂପିଣି
ସମସ୍ତ ରୂପରେ ଅଛ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାକୁରାଣୀ, ସମସ୍ତ ବୀଜର ମୂଳ ତୁମେ।
ସର୍ଵମଙ୍ଗଲରୂପେ ଚ ସର୍ଵମଙ୍ଗଲଦାଯିନି
ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ରୂପ ଓ ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା ତୁମେ।
ନିଦ୍ରେ ତନ୍ଦ୍ରେ କ୍ଷମେ ଶ୍ରଦ୍ଧେ ତୁଷ୍ଟିପୁଷ୍ଟିସ୍ଵରୂପିଣି
ନିଦ୍ରା, ଅଳସ୍ୟ, ଖ୍ଷମା, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ତୁଷ୍ଟି ଓ ପୁଷ୍ଟିର ମୂର୍ତ୍ତି ତୁମେ।
ଦଯେ ଜଯେ ମହାମାଯେ ପ୍ରସୀଦ ଜଗଦମ୍ବିକେ 4.43.
ଦୟା, ବିଜୟ, ମହାମାୟା, ହେ ଜଗତ୍ ଜନନୀ, ମୋପରି କୃପା କର।
ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନାରାଯଣକ୍ରୋଡେ ସ୍ରଷ୍ଟୁର୍ଵକ୍ଷସି ଭାରତି
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣଙ୍କ ଛାତିରେ ବସିଛନ୍ତି, ଭାରତୀ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଅଂକରେ।
କଲାକାଷ୍ଠାସ୍ଵରୂପେ ଚ ଦିଵାରାତ୍ରିସ୍ଵରୂପିଣି
ତୁମେ ସମୟ ଓ ତାହାର ବିଭାଗ, ଦିନ ଓ ରାତିର ଆକାର ହେଉଛ, ମାନେ ସମୟର ସ୍ୱରୂପ ହେଉଛ।
କାରଣେ ସର୍ଵଶକ୍ତୀନାଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯୋରସି ରାଧିକେ
ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂଳ ଯେଉଁ ରାଧା, ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଛାତିରେ ବସିଛ।
ଯଶଃସ୍ଵରୂପେ ଯଶସାଂ କାରଣେ ଚ ଯଶଃପ୍ରଦେ
ତୁମେ ଯଶସ୍ୱରୂପ, ସମସ୍ତ ଯଶର କାରଣ ଓ ଯଶ ଦେଇଥିବା ହେଉଛ।
ସମସ୍ତକାମିନୀରୂପେ କଲାଂଶେନ ପ୍ରସୀଦ ମେ
ସମସ୍ତ ଚାହିଦା ଥିବା ଜନନୀମାନଙ୍କ ଆକାର ତୁମେ, ତୁମର କୌଶଳର ଅଂଶ ଦେଇ ମୋତେ କୃପା କର।