ମାଂ ମାତରଂ ଚ ସ୍ତ୍ରୀଭାଵଂ କୃତ୍ଵା ଯେନ ବ୍ରଵୀଷି ଚ
ତୁମେ ମହିଳା ଭାବ ନେଇ, ମୋତେ 'ମା' ଭାବରେ ଡାକୁଛ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧର୍ମଃ ସତୀଶାପଂ ନୃପମୂର୍ତିଂ ଵିହାଯ ଚ
ସତୀଙ୍କ ଶାପ ଶୁଣି, ଧର୍ମ ରାଜା ଭାବକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଧର୍ମ ଉଵାଚ ପରସ୍ତ୍ରୀମାତୃବୁଦ୍ଧିଂ ଚ କୁର୍ଵନ୍ତଂ ସଂତତଂ ସତି
ଧର୍ମ କହିଲେ: ଯିଏ ସଦା ଅନ୍ୟର ଜୀବନସାଥୀଙ୍କୁ ମା ଭାବରେ ଦେଖେ—
ଅହଂ ତଵାଂତର୍ଵିଜ୍ଞାତୁମାଗତସ୍ତଵ ସନ୍ନିଧିମ୍ 4.42.
ମୁଁ ତୁମର ମନର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଭାବ ବୁଝିବାକୁ ତୁମ ସମ୍ନିଧିକୁ ଆସିଛି।
କୃତଂ ମେ ଦମନଂ ସାଧ୍ଵି ନ ଵିରୁଦ୍ଧଂ ଯଥୋଚିତମ୍
ଓ ସାଧ୍ବୀ, ମୋର ଦମନ ସଫଳ ହୋଇଛି; ଏହା ଯଥାଯଥିକ ଏବଂ ବିରୋଧୀ ନୁହେଁ।
ଧର୍ମଂ ସ୍ଵଧର୍ମଂ ଵିଜ୍ଞାତୁଂ କାଲଂ କଲଯିତୁଂ କ୍ଷମଃ
ସେ ଧର୍ମ, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଏବଂ ଯଥାସମୟ ବୁଝିବାକୁ ସମର୍ଥ।
ସଂହର୍ତୁଂ ଯଃ କ୍ଷମଃ କାଲେ ସଂହର୍ତାରଂ ଭଵଂ ଵିଭୁଃ
ଯିଏ ଯଥାସମୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶ କରିପାରିବ, ସେ ହିଁ ସତ୍ୟ ବିନାଶକର୍ତ୍ତା, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ଶତ୍ରୁଂ ଵିଧାତୁଂ ମିତ୍ରଂ ଚ ସୁପ୍ରୀତିଂ କଲହଂ କ୍ଷମଃ
ସେ ଶତ୍ରୁ, ମିତ୍ର, ଗଭୀର ପ୍ରେମ କିମ୍ବା ବିବାଦ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବ।
ଶାପଂ ପ୍ରଦାତୁଂ ସର୍ଵାଶ୍ଚ ସୁଖଦୁଃଖଵରାନ୍କ୍ଷମଃ
ସେ ଶାପ ଦେଇପାରିବ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦୁଃଖ ଦେଇପାରିବ।
ପ୍ରକୃତିର୍ନିର୍ମିତା ଯେନ ମହାଵିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ନିର୍ମିତଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକୃତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମହାବିଷ୍ଣୁ ଗଠିତ।
ଯେନ ଶୁକ୍ଲୀକୃତଂ କ୍ଷୀରଂ ଜଲଂ ଶୀତଂ କୃତଂ ପୁରା
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବକାଳରେ ଦୁଧ ଧଳା ହୋଇଥିଲା, ଜଳ ଢିଲା ହୋଇଥିଲା।
ଅତିତେଜଃ ସମୁତ୍ଥାଯ ତେଜୋରୂପାଯ ମୂର୍ତ୍ତଯେ
ଅତିଶୟ ତେଜରେ ଉଠି, ତେଜର ଆକୃତି ନେଇ ଦେହରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ସର୍ଵସ୍ମୈ ସର୍ଵବୀଜାଯ ସର୍ଵେଷାମନ୍ତରାତ୍ମନେ
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମନରେ ଥିବା ଅନ୍ତର୍ୟାମୀଙ୍କୁ
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପୁରତସ୍ତସ୍ଯାସ୍ତସ୍ଥୌ ଧର୍ମୋ ଜଗଦ୍ଗୁରୁଃ 4.42.
ଏପରି କହି, ଜଗତର ଶିକ୍ଷକ ଧର୍ମ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଭେଇ ରହିଲେ।
ପଦ୍ମୋଵାଚ ସର୍ଵାଂତରେଷୁ ସର୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍
ପଦ୍ମା କହିଲେ — ସମସ୍ତଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ କଥା ଜଣା, ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଅବଗତି କରିଥିବା
କଥଂ ମନୋ ମେ ଵିଜ୍ଞାତୁଂ ଵିଡଂବଯସି କିଂକରୀମ୍
ମୋ ମନକୁ ଜଣିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ତୁମେ କାହିଁକି ତୁମ ଦାସୀକୁ ଭ୍ରମ କରୁଛ?
ତ୍ଵଂ ଚ ଶପ୍ତୋ ମଯାଽଜ୍ଞାନାତ୍ସ୍ତ୍ରୀସ୍ଵଭାଵାତ୍କ୍ରୁଧା ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଅଜ୍ଞାନରୁ, ଜନାନୀର ସ୍ଵଭାବ ଓ କ୍ରୋଧରେ ତୁମକୁ ଶାପ ଦେଇଥିଲି।
ଆକାଶୋଽସୌ ଦିଶଃ ସର୍ଵା ଯଦି ନଶ୍ଯନ୍ତି ଵାଯଵଃ
ଯଦି ଆକାଶ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ବାୟୁ ନଷ୍ଟ ହେଇଯାନ୍ତି,
ତ୍ଵଂ ଚ ନଷ୍ଟୋ ଭଵସି ଚେତ୍ସୃଷ୍ଟିନାଶୋ ଭଵେତ୍ତଦା
ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଇଯାଉ, ତେବେ ସୃଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ ଶେଷ ହେଇଯିବ।
ସତ୍ଯେ ପୂର୍ଣଶ୍ଚତୁଷ୍ପାଦୈଃ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ଯଥା ଶଶୀ
ସତ୍ୟଯୁଗରେ ତୁମେ ଚାରି ଚରଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି।
ପାଦକ୍ଷଯଶ୍ଚ ତ୍ରେତାଯାଂ ଭଗଵନ୍ଭଵିତା ତଵ
ତ୍ରେତାଯୁଗରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମର ଏକ ଚରଣ କ୍ଷୟ ହେବ।
କଲିଶେଷେ ଶେଷପାଦସ୍ତଵାଚ୍ଛନ୍ନୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
କଳିଯୁଗର ଶେଷରେ, ତୁମର ଏକ ଚରଣ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିବ ଏବଂ ସେ ମଧ୍ୟ ଲୁଚି ରହିବ।
ସତ୍ଯେ ସର୍ଵଵ୍ଯାପକସ୍ତ୍ଵଂ ତଦନ୍ଯେଷୁ ଚ କୁତ୍ରଚିତ୍
ସତ୍ୟଯୁଗରେ ତୁମେ ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପିତ, ଅନ୍ୟ ଯୁଗଗୁଡିକରେ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ମାତ୍ର।
ଵୈଷ୍ଣଵେଷୁ ଚ ସର୍ଵେଷୁ ଯତିଷୁ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଷୁ 4.42.
ସମସ୍ତ ବୈଷ୍ଣବ, ଯତି ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ,
ନୃପେଷୁ ଧର୍ମଶୀଲେଷୁ ସତ୍ସୁ ସଦ୍ଵୈଶ୍ଯଜାତିଷୁ
ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା, ସତ୍ପୁରୁଷ ଓ ସତ୍ୟ ବୈଶ୍ୟ ଜାତିରେ,
ଏଷୁ ତ୍ଵଂ ସତତଂ ପୂର୍ଣୋ ଧର୍ମରାଜ ଵିରାଜସେ
ଏହି ସମସ୍ତରେ ତୁମେ ସଦା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ହେ ଧର୍ମରାଜା, ତୁମେ ଚମକୁଛ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଵଟବିଲ୍ଵେଷୁ ତୁଲସୀଚଂଦନେଷୁ ଚ
ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ବଟ ଓ ବିଲ୍ବ ଗଛ, ତୁଳସୀ ଓ ଚନ୍ଦନରେ,
ଵିଵାହେଷୁ ଚ ପୁଷ୍ପେଷୁ ଵିଦ୍ଯମାନୋଽସି ଶାଖିଷୁ
ବିବାହ, ଫୁଲ ଓ ଯେଉଁ ଶାଖାରେ ତୁମେ ଅଛ, ସେଠି,
ଵେଦଵେଦାଂଗଶ୍ରଵଣେ ଜଲେଷୁ ଚ ସଭାସୁ ଚ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଗୁଣନାମୋକ୍ତ ଶ୍ରୁତିଗୀତସ୍ଥଲେଷୁ ଚ
ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗ ଶୁଣିବା, ଜଳ, ସଭା ଓ ଯେଉଁଠି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଗୁଣ ଓ ନାମ କହାଯାଏ, ଗାଯାଏ,
ଵ୍ରତପୂଜାତପୋନ୍ଯାଯଯଜ୍ଞସାକ୍ଷିସ୍ଥଲେଷୁ ଚ
ବ୍ରତ, ପୂଜା, ତପ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞର ସାକ୍ଷୀ ସ୍ଥାନଗୁଡିକରେ ମଧ୍ୟ।