ମୁକ୍ତାପଙ୍କ୍ତିଵିନିନ୍ଦୈକଦନ୍ତପଂକ୍ତିମନୋହରମ୍
ମୁକ୍ତା ମାଳାକୁ ଅପମାନ କରୁଥିବା ଦାନ୍ତର ଶୃଙ୍ଗାର ଅନୁକ୍ରମ
କୋଟିକନ୍ଦର୍ପଲାଵଣ୍ଯଂ ଲୀଲାଧାମ ମନୋହରମ୍
କୋଟି କାମଦେବଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଲାବଣ୍ୟ, ଲୀଳାର ଆଶ୍ରୟ ଏବଂ ମନୋହର
ତ୍ରିଭଙ୍ଗସଙ୍ଗି ଵା ଯୁକ୍ତଂ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ପୀତଵାସସମ୍
ତ୍ରିଭଙ୍ଗ ଭଙ୍ଗୀରେ ଦଉଡ଼ି, ଦୁଇଟି ହାତ ଓ ପୀତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା
ରତ୍ନକୁଣ୍ଡଲଯୁଗ୍ମେନ ଗଣ୍ଡସ୍ଥଲଵିରାଜିତମ୍
ରତ୍ନ କୁଣ୍ଡଳ ଯୁଗଳ ଦ୍ୱାରା ଗଣ୍ଡସ୍ଥଳରେ ଶୋଭିତ
ଶୋଭିତଂ ଜାନୁପର୍ଯ୍ଯନ୍ତଂ ମାଲତୀଵନମାଲଯା
ଘୁଂଟିଠୁ ଉପରକୁ ମାଲତୀ ଫୁଲର ମାଳାରେ ସଜିଥିଲା।
ମଣିନା କୌସ୍ତୁଭେନ୍ଦ୍ରେଣ ଵକ୍ଷସ୍ଥଲସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍ 1.21.
କୌସ୍ତୁଭ ମଣିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚାତି ଚମକୁଥିଲା।
ସ୍ଥିରଯୌଵନଯୁକ୍ତାଭିର୍ଵେଷ୍ଟିତାଭିଶ୍ଚ ସନ୍ତତମ୍
ସଦା ଯୁବତା ହେବାର ଶକ୍ତି ଥିବା ଲୋକମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ପୂଜିତଂ ଵନ୍ଦିତଂ ସ୍ତୁତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପୂଜା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।
ନିର୍ଲିପ୍ତଂ ସାକ୍ଷିରୂପଂ ଚ ନିର୍ଗୁଣଂ ପ୍ରକୃତେଃ ପରମ୍
ସେ ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ, ସାକ୍ଷୀ ଭାବରେ, ଗୁଣରହିତ ଓ ପ୍ରକୃତିଠାରୁ ଉପର।
ଇଦଂ ତେ କଥିତଂ ଧ୍ଯାନଂ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଚ କଵଚଂ ମୁନେ
ମୁନି, ଏହି ଧ୍ୟାନ, ସ୍ତୋତ୍ର ଓ କବଚ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ସାମ୍ପ୍ରତଂ ବାଲକସ୍ତସ୍ଥୌ ଧ୍ଯାନସ୍ଥସ୍ତତ୍ର ଶୌନକ
ସେ ସମୟରେ, ଶୌନକ, ଶିଶୁ ଏଠାରେ ଧ୍ୟାନରେ ବସିଥିଲା।
ଶକ୍ତିମାନ୍ପରିପୁଷ୍ଟଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧମନ୍ତ୍ରପ୍ରଭାଵତ
ସିଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପୁଷ୍ଟିତ ହୋଇଥିଲା।
ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥଂ ଚ ରତ୍ନଭୂଷଣଭୂଷିତମ୍
ରତ୍ନର ସିଂହାସନରେ ବସି, ରତ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଭୂଷିତ ହୋଇଥିଲା।
ଗୋପୈର୍ଗୋପାଙ୍ଗନାଭିଶ୍ଚ ଵେଷ୍ଟିତଂ ପୀତଵାସସମ୍
ଗୋପ ଓ ଗୋପାଙ୍ଗନାମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହି, ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ସ୍ତୂଯମାନଂ ପରାତ୍ପରମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ; ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚରୁ ଉପର।
ଵିରରାମ ଚ ଶୋକାର୍ତୋ ଯଦା ତଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁମକ୍ଷମଃ 1.21.
ସେ ଦୁଃଖରେ ଭାଗି, ଏହାକୁ ଦେଖିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହୋଇ ବନ୍ଦ କରିଦେଲା।
ବଭୂଵାକାଶଵାଣୀତି ରୁଦନ୍ତଂ ବାଲକଂ ପ୍ରତି
ଆକାଶରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ହେଲା, କାନ୍ଦୁଥିବା ଶିଶୁକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି।
ସକୃଦ୍ଯଦ୍ଦର୍ଶିତଂ ରୂପଂ ତଦେଵ ନାଧୁନା ପୁନଃ
ଏକଥାରେ ଦେଖାଯାଇଥିବା ରୂପ, ଏବେ ପୁନି ଦେଖିବାକୁ ମିଳିବ ନାହିଁ।
ଏତସ୍ମିନ୍ଵିଗ୍ରହେଽତୀତେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଦିଵ୍ଯଵିଗ୍ରହେ
ସେ ରୂପ ଅନ୍ତ ହେଲାପରେ, ଦିବ୍ୟ ରୂପ ପ୍ରକଟ ହେଲା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବାଲକଶ୍ଚ ଵିରରାମ ମୁଦାଽନ୍ଵିତଃ
ଏହା ଶୁଣି ଶିଶୁ ଖୁସିରେ ବନ୍ଦ କରିଦେଲା।
ନେଦୁର୍ଦୁନ୍ଦୁଭଯଃ ସ୍ଵର୍ଗେ ପୁଷ୍ପଵୃଷ୍ଟିର୍ବଭୂଵ ହ
ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦୁନ୍ଦୁଭି ଶବ୍ଦ ହେଲା ନାହିଁ; ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ହେଲା।
ତନୁଂ ତ୍ଵକ୍ଵା ସ ଜୀଵଶ୍ଚ ଵିଲୀନୋ ବ୍ରହ୍ମଵିଗ୍ରହେ
ତାଙ୍କର ଦେହ, ଚର୍ମ ଓ ଜୀବ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲା।
ଆଵିର୍ଭାଵସ୍ତିରୋଭାଵଃ ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ନିତ୍ଯଦେହିନାମ୍
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଦେହ ସଦା ଅବିନାଶୀ, ସେମାନେ ଚାହିଲେ ଦେହର ପ୍ରକଟ ଓ ଅପ୍ରକଟ ହେବା କରିପାରନ୍ତି।
ସୌତିରୁଵାଚ ମରୀଚିମିଶ୍ରୈମୁନିଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ କଣ୍ଠାଦ୍ବଭୂଵ ସଃ
ସୌତି କହିଲେ: ମରୀଚି ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ସହିତ, ସେ ଗଳାରୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଵିଧେର୍ନାରଦନାମ୍ନଶ୍ଚ କଣ୍ଠଦେଶାଦ୍ବଭୂଵ ସଃ
ବିଧିଙ୍କର ଗଳାଠାରୁ ନାରଦ ନାମକ ଋଷି ମଧ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଯଃ ପୁତ୍ରଶ୍ଚେତସୋ ଧାତୁର୍ବଭୂଵ ମୁନିପୁଂଗଵଃ
ଧାତୃଙ୍କର ଚିନ୍ତାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ପୁଅ, ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଥିଲେ।
ବଭୂଵ ଧାତୁର୍ଯଃ ପୁତ୍ରଃ ସହସା ଦକ୍ଷପାର୍ଶ୍ଵତଃ
ଧାତୃଙ୍କର ପୁଅ ଡକ୍ଷଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ହଠାତ୍ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ଵେଦେଷୁ କର୍ଦମଃ ଶବ୍ଦଶ୍ଛାଯାଯାଂ ଵର୍ତ୍ତତେ ସ୍ଫୁଟଃ
ବେଦରେ କର୍ଦ୍ଦମ ନାମ ଚାୟାର ଭାବରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
ତେଜୋଭେଦେ ମରୀଚିଶ୍ଚ ଵେଦେଷୁ ଵର୍ତ୍ତତେ ସ୍ଫୁଟମ୍
ତେଜର ବିଭାଗ ଭାବରେ ମରୀଚିଙ୍କ ନାମ ବେଦରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।
କ୍ରତୁସଂଘଶ୍ଚ ବାଲେନ କୃତୋ ଜନ୍ମାନ୍ତରେଽଧୁନା
ଏକ ଯଜ୍ଞ ଦଳ ବାଲାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଏବେ କରାଯାଇଛି।