ଇତ୍ଯେଵଂ ପାର୍ଵତୀସ୍ତୋତ୍ରଂ ଶଙ୍କରେଣ କୃତଂ ପୁରା
ପୁରାତନ କାଳରେ ଏହି ପାର୍ବତୀ ସ୍ତୋତ୍ର ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ହୋଇଥିଲା।
ମିତ୍ରଭେଦୋ ଭଵେଦ୍ ଦୂରଂ ତତ୍ସଂମ୍ପ୍ରୀତିର୍ଭଵେତ୍ପୁରା
ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର ହୋଇଯାଏ ଓ ପୂର୍ବବତ୍ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରେମ ଫେରି ଆସେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ନାଥସ୍ଯ ପରିତୁଷ୍ଟା ବଭୂଵ ସା 4.37.
ନାଥଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଶୁଣି ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ସଂପୂଜ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ସୁରମିଷ୍ଟଂ ଚ ନିର୍ଗୁଣମ୍
ସେ ସ୍ନାନ କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରି, ଅଭିଷ୍ଟ ଓ ନିର୍ଗୁଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଶିଵଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯୋତିଃ ସନାତନମ୍
ଶିବ, ସ୍ନାନ କରି ଓ ପୂଜା କରି, ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମାଜ୍ୟୋତିକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଗତ୍ଵା ସର୍ଵମହଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ଦତ୍ତ୍ଵାଽଭିଵାଞ୍ଛିତମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ମହାପ୍ରସାଦ ଭୋଗ କରି, ତାଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଦେଲେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵାଽଵଶେଷଂ ସା ଦେଵୀ ସହ ଭର୍ତ୍ରା ମୁଦାଽନ୍ଵିତା
ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୋଗ କରି, ସେ ଦେବୀ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇ, ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ରହିଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟଂ ସୁରେଶ୍ଵରି
ହେ ସୁରେଶ୍ୱରୀ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ଏଭଳି କୁହିଦେଲି।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଅଧୁନା ଶ୍ରୂଯତାଂ ମତ୍ତୋ ଦୁର୍ଗାଦର୍ପଵିମୋଚନମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଏବେ ମୋ ଠାରୁ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ଅହଂକାର ଦୂର କରିବା କଥା ଶୁଣ।
ତେଜସା ସର୍ଵଦେଵାନାମାଵିର୍ଭୂଯ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ତେଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେ ଜଗତ୍ଜନନୀ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।
ନିହତ୍ଯ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ରରକ୍ଷ ଦେଵତାକୁଲମ୍
ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇ, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ପିନାକପାଣିଂ ଜଗ୍ରାହ ସା ଦେଵୀ ସୁରସାଧନମ୍
ସେ ଦେବୀ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ପିନାକ ଧରିଲେ।
ଦକ୍ଷେଣ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଦେଵେନ ବଭୂଵ ଶିଵଶତ୍ରୁତା
ଦକ୍ଷ ସହିତ ଏକାସାଥି ଦେବୀଙ୍କ ଶିବଙ୍କ ସହ ଶତ୍ରୁତା ହେଲା।
ଦକ୍ଷଶ୍ଚକାର ଯଜ୍ଞଂ ଚ ତତ ଆଗତ୍ଯ କୋପତଃ
ଦକ୍ଷ ଏକ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ତାପରେ କ୍ରୋଧରେ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ...
ସସ୍ତ୍ରୀକା ଦେଵତାଃ ସର୍ଵା ଆଜଗ୍ମୁର୍ଦକ୍ଷମନ୍ଦିରମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଜୀବନସାଥୀଙ୍କ ସହିତ ଡକ୍ଷଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଲେ।
ସତୀ ପତିଂ ଚ ମୋହେନ ବୋଧଯାମାସ ଯତ୍ନତଃ
ସତୀ ଭ୍ରମରେ ପଡି, ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଚେଷ୍ଟାରେ ବୁଝାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ଆଜଗାମ ପିତୁର୍ଗେହଂ ଦର୍ପାତ୍ତସ୍ଯ ଵିନାଽଽଜ୍ଞଯା
ଅହଂକାରରେ ଭରି, ସତୀ ନିଜ ପତିଙ୍କର ଅନୁମତି ଛଡି ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ।
ନ ହି ସଂଭାଷଣଂ ଚକ୍ରେ ଵାଙ୍ମାତ୍ରେଣ ପିତା ଚ ତାମ୍ 4.38.
ତାଙ୍କ ପିତା ସତୀଙ୍କୁ କିଛି ଉକ୍ତି ମଧ୍ୟ କହିଲେ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ପ୍ରିଯେ ନିଗଦିତଂ ସତୀଦର୍ପଵିମୋଚନମ୍
ଏଭଳି, ପ୍ରିୟେ, ସତୀଙ୍କ ଅହଂକାରର ମୁକ୍ତି ବିଷୟରେ କଥା ହେଲା।
ଲେଭେ ଜନ୍ମ ସତୀ ଶୀଘ୍ରଂ ଜଠରେ ଶୈଲଯୋଷିତଃ
ସତୀ ଶୀଘ୍ର ଶୈଳପୁତ୍ରୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଚକାର ମାଲାମସ୍ଥ୍ନାଂ ଚ ଭସ୍ମନା ତନୁଲେପନମ୍
ସେ ହାଡ଼ର ମାଳା ତିଆରି କଲେ ଏବଂ ନିଜ ଦେହକୁ ଭସ୍ମରେ ଲିପି କଲେ।
ସୁଷାଵ ମେନା ତାଂ ଦେଵୀମତୀଵ ସୁମନୋହରାମ୍
ମେନା ଦେବୀ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ମନୋହରା ସତୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଗୁଣପ୍ରସୂର୍ଗୁଣାନ୍ସର୍ଵାନ୍ସର୍ଵରୂପାନ୍ବିଭର୍ତ୍ତି ସା
ସେ ସମସ୍ତ ଗୁଣର ଉତ୍ପାଦକ, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ବଭୂଵ ଵର୍ଦ୍ଧମାନା ସା ଶୁକ୍ଲେ ଚନ୍ଦ୍ରକଲା ଯଥା
ସେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଶୁଭ୍ର କଳା ପରି ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲେ।
ବଭୂଵାକାଶଵାଣୀ ଚ ତାଂ ସଂବୋଧ୍ଯ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂମ୍
ଆକାଶରୁ ଏକ ଶବ୍ଦ ଆସି, ସେ ଜଗତର ମାତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲା।
ଵିନେଶ୍ଵରଂ ନ ତପସା ପ୍ରାପ୍ତା ହି ଗର୍ଭସମ୍ଭଵମ୍
ବିନା ଶ୍ୱାମୀଙ୍କ, ସେ ତପସ୍ୟାରେ ନୁହେଁ; ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ମମ ଜନ୍ମାନ୍ତରୀଯଂ ଚ ଭସ୍ମାସ୍ଥି ଚ ବିଭର୍ତି ଯଃ
ଯେ କିଏ ମୋର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ଭସ୍ମ ଏବଂ ହାଡ଼ ଧାରଣ କରେ—
ଯୋ ଵିଦଗ୍ଧଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ବଭ୍ରାମ ମମ ଶୋକତଃ 4.38.
ଯେ କିଏ ମୋର ଦୁଃଖରେ ବିପର୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଭ୍ରମଣ କଲେ—
ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞଂ ଯୋ ବଭଞ୍ଜ ମମ ହେତୋଃ କୃପାନିଧିଃ
ଯେ କିଏ ମୋ ପାଇଁ କୃପାରେ ଡକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଭଙ୍ଗ କଲେ—
ଯା ଯସ୍ଯ ପତ୍ନୀ ଯୋ ଯସ୍ଯା ଭର୍ତା ପ୍ରାକ୍ତନତଃ ପୁରା
ଯେଉଁଠି ପୂର୍ବରୁ କିଏ କାହାର ପତ୍ନୀ ଏବଂ କିଏ କାହାର ପତି ଥିଲେ—