ବିଭର୍ତି ଦେହଂ ସତତଂ ତଵ ସୌଭାଗ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ସେ ସଦା ଏମିତି ଦେହ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ତୁମର ଭାଗ୍ୟ ବଢ଼ାଏ।
ଅପୂର୍ଵଂ ତଵ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାହରମ୍
ତୁମ ନୈବେଦ୍ୟ ଅପୂର୍ବ, ଏହା ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଦୂର କରେ।
ଲିଙ୍ଗୋପରି ଚ ଯଦ୍ଦତ୍ତଂ ତଦେଵାଗ୍ରାହ୍ଯମୀଶ୍ଵର
ଲିଙ୍ଗ ଉପରେ ଯାହା ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ସେଇ ମାତ୍ର ଗ୍ରହଣୀୟ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସା ଦେଵୀ ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତା 4.37.
ଏପରି କହି ସେ ଦେବୀ ଦେହ ଛାଡ଼ିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଶଂକର ଉଵାଚ ମମାପରାଧମଖିଲଂ କ୍ଷନ୍ତୁମର୍ହସି ସୁନ୍ଦରି
ଶଙ୍କର କହିଲେ: ମୋର ସମସ୍ତ ଅପରାଧ କ୍ଷମା କର, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ମାଂ ଭୃତ୍ଯଂ ତପସା କ୍ରୀତଂ କୃପାଂ କୁରୁ ମମୋପରି
ମୁଁ ତୁମ ଦାସ, ତୁମ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ମୋ ଉପରେ କୃପା କର।
ଅହୋ ଗୋଲୋକନାଥସ୍ଥ ଗୁଣାତୀତସ୍ଯ ନିର୍ଗୁଣେ
ହାୟ, ଗୋଲୋକର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ସେ ନିର୍ଗୁଣ ଓ ଗୁଣର ଅତିତ।
ସାକାରେ ଚ ନିରାକାରେ ନିତ୍ଯେ ସ୍ଵେଚ୍ଛାମଯେ ପ୍ରିଯେ
ପ୍ରିୟେ, ସେ ଦେହ ଥିବା ଓ ଦେହ ନଥିବା, ଦୁହିଁ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ସଦା ଅବିନାଶୀ ଓ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ କାମ କରନ୍ତି।
ସର୍ଵବୀଜସ୍ଵରୂପେ ଚ ମହାମାଯେ ମନୋହରେ ୪୫ ଇଚ୍ଛୈଵ ଶ୍ରୀହରେଃ ସାକ୍ଷାନ୍ନାହଂ ଦାତୁମପି କ୍ଷମଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତର ବୀଜ ସ୍ୱରୂପ ଓ ମହାମାୟା, ମନମୋହିନୀ ତୁମେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରୀହରିଙ୍କର ସକ୍ଷାତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବି ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ପୁରତସ୍ତସ୍ଥୌ ଚ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଃ
ଏଭଳି କହି ସେ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ପାର୍ଵତୀସ୍ତୋତ୍ରଂ ଶଙ୍କରେଣ କୃତଂ ପୁରା
ପୁରାତନ କାଳରେ ଏହି ପାର୍ବତୀ ସ୍ତୋତ୍ର ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ହୋଇଥିଲା।
ମିତ୍ରଭେଦୋ ଭଵେଦ୍ ଦୂରଂ ତତ୍ସଂମ୍ପ୍ରୀତିର୍ଭଵେତ୍ପୁରା
ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର ହୋଇଯାଏ ଓ ପୂର୍ବବତ୍ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରେମ ଫେରି ଆସେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ନାଥସ୍ଯ ପରିତୁଷ୍ଟା ବଭୂଵ ସା 4.37.
ନାଥଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଶୁଣି ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ସଂପୂଜ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ସୁରମିଷ୍ଟଂ ଚ ନିର୍ଗୁଣମ୍
ସେ ସ୍ନାନ କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରି, ଅଭିଷ୍ଟ ଓ ନିର୍ଗୁଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଶିଵଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଯୋତିଃ ସନାତନମ୍
ଶିବ, ସ୍ନାନ କରି ଓ ପୂଜା କରି, ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମାଜ୍ୟୋତିକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଗତ୍ଵା ସର୍ଵମହଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତସ୍ମୈ ଦତ୍ତ୍ଵାଽଭିଵାଞ୍ଛିତମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ମହାପ୍ରସାଦ ଭୋଗ କରି, ତାଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଦେଲେ।
ଭୁକ୍ତ୍ଵାଽଵଶେଷଂ ସା ଦେଵୀ ସହ ଭର୍ତ୍ରା ମୁଦାଽନ୍ଵିତା
ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୋଗ କରି, ସେ ଦେବୀ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇ, ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ରହିଲେ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟଂ ସୁରେଶ୍ଵରି
ହେ ସୁରେଶ୍ୱରୀ, ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ଏଭଳି କୁହିଦେଲି।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଅଧୁନା ଶ୍ରୂଯତାଂ ମତ୍ତୋ ଦୁର୍ଗାଦର୍ପଵିମୋଚନମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ଏବେ ମୋ ଠାରୁ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ଅହଂକାର ଦୂର କରିବା କଥା ଶୁଣ।
ତେଜସା ସର୍ଵଦେଵାନାମାଵିର୍ଭୂଯ ଜଗତ୍ପ୍ରସୂଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ତେଜରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେ ଜଗତ୍ଜନନୀ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।
ନିହତ୍ଯ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରାଂଶ୍ଚ ରରକ୍ଷ ଦେଵତାକୁଲମ୍
ଦାନବମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୋଇ, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ପିନାକପାଣିଂ ଜଗ୍ରାହ ସା ଦେଵୀ ସୁରସାଧନମ୍
ସେ ଦେବୀ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ପିନାକ ଧରିଲେ।
ଦକ୍ଷେଣ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଦେଵେନ ବଭୂଵ ଶିଵଶତ୍ରୁତା
ଦକ୍ଷ ସହିତ ଏକାସାଥି ଦେବୀଙ୍କ ଶିବଙ୍କ ସହ ଶତ୍ରୁତା ହେଲା।
ଦକ୍ଷଶ୍ଚକାର ଯଜ୍ଞଂ ଚ ତତ ଆଗତ୍ଯ କୋପତଃ
ଦକ୍ଷ ଏକ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ତାପରେ କ୍ରୋଧରେ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ...
ସସ୍ତ୍ରୀକା ଦେଵତାଃ ସର୍ଵା ଆଜଗ୍ମୁର୍ଦକ୍ଷମନ୍ଦିରମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଜୀବନସାଥୀଙ୍କ ସହିତ ଡକ୍ଷଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଲେ।
ସତୀ ପତିଂ ଚ ମୋହେନ ବୋଧଯାମାସ ଯତ୍ନତଃ
ସତୀ ଭ୍ରମରେ ପଡି, ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଚେଷ୍ଟାରେ ବୁଝାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ଆଜଗାମ ପିତୁର୍ଗେହଂ ଦର୍ପାତ୍ତସ୍ଯ ଵିନାଽଽଜ୍ଞଯା
ଅହଂକାରରେ ଭରି, ସତୀ ନିଜ ପତିଙ୍କର ଅନୁମତି ଛଡି ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ।
ନ ହି ସଂଭାଷଣଂ ଚକ୍ରେ ଵାଙ୍ମାତ୍ରେଣ ପିତା ଚ ତାମ୍ 4.38.
ତାଙ୍କ ପିତା ସତୀଙ୍କୁ କିଛି ଉକ୍ତି ମଧ୍ୟ କହିଲେ ନାହିଁ।
ଏଵଂ ପ୍ରିଯେ ନିଗଦିତଂ ସତୀଦର୍ପଵିମୋଚନମ୍
ଏଭଳି, ପ୍ରିୟେ, ସତୀଙ୍କ ଅହଂକାରର ମୁକ୍ତି ବିଷୟରେ କଥା ହେଲା।
ଲେଭେ ଜନ୍ମ ସତୀ ଶୀଘ୍ରଂ ଜଠରେ ଶୈଲଯୋଷିତଃ
ସତୀ ଶୀଘ୍ର ଶୈଳପୁତ୍ରୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।