ଦୁଃଖବୀଜଂ ସୁଖଂ ମତ୍ଵା ମୂଢାଶ୍ଚ ଦୈଵଦୋଷତଃ 4.35.
ମୂଢ଼ମାନେ ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଦୁଃଖର ମୂଳକୁ ସୁଖ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି।
ଉତ୍ତମା ମତ୍ପଦାମ୍ଭୋଜଂ ସତ୍କର୍ମ ମଧ୍ଯମାଃ ସଦା
ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ସଦା ମୋର ପଦପଦ୍ମରେ ମନ ଲଗାନ୍ତି; ମଧ୍ୟମମାନେ ସଦା ସତ୍କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଵିପତ୍ତିଃ ସଂତତଂ ତସ୍ଯ ପରଵସ୍ତୁଷୁ ଯନ୍ମନଃ
ଯାହାର ମନ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ସମ୍ପତିରେ ଲଗିଥାଏ, ସେଠାରେ ସବୁବେଳେ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଃଖ ଆସେ।
ଦୈଵାତ୍ପରସ୍ତ୍ରିଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିରମେଦ୍ଯୋ ହରିଂ ସ୍ମରନ୍
ଭାଗ୍ୟବଶେ ଯଦି ଅନ୍ୟର ଜନାନୀକୁ ଦେଖ, ତେବେ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି ନିଜକୁ ରୋକିବା ଉଚିତ।
ସତତଂ ନୈଵ ସଂସକ୍ତାଃ ସନ୍ତଃ ସ୍ଵସ୍ତ୍ରୀଷୁ କାମତଃ
ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ କେବେ ନିଜ ଜନାନୀ ପ୍ରତି କାମବଶରେ ସବୁବେଳେ ଆସକ୍ତ ରହନ୍ତି ନାହିଁ।
ତପସ୍ଵିନସ୍ତପସ୍ଯାଯାଂ ଶାସ୍ତ୍ରଚିନ୍ତାସୁ ପଣ୍ଡିତାଃ
ତପସ୍ବୀମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର ଚିନ୍ତାରେ ଲିନ।
ସାଧ୍ଯଶ୍ଚ ପତିସେଵାସୁ ଗୃହସ୍ଥା ଗୃହକର୍ମସୁ
ଗୃହସ୍ଥମାନେ ପତିସେବା ଓ ଗୃହକାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଏତେ ନିଯୁକ୍ତା ଏତେଷୁ ସଭାସୁ ଚ ପ୍ରଶଂସିତାଃ
ଏମାନେ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୁକ୍ତ ଓ ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ସର୍ଵେ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଶଂସନ୍ତି ଶଶ୍ଵତ୍ସନ୍ମାର୍ଗଗାମିନମ୍
ସମସ୍ତେ ସଦା ସତ୍ମାର୍ଗରେ ଚାଲୁଥିବାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଭଵିତା ନ ପରସ୍ତ୍ରୀଷୁ ପରଵସ୍ତୁଷୁ ତେ ମନଃ
ତୁମର ମନ ଅନ୍ୟ ଜନାନୀ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତିରେ ଲଗି ରହିବ ନାହିଁ।
ମଦୀଯଵିଷଯେ ବାହ୍ଯେ ମଯା ଦତ୍ତଂ କୁରୁ ପ୍ରିଯମ୍ 4.35.
ମୋର ଅଞ୍ଚଳ ଓ ବାହାରେ, ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ତାହା ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
କନ୍ଯା ଭଵତୁ ମେ ବ୍ରହ୍ମନ୍କାମଦେଵସ୍ଯ କାମିନୀ
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଏଇ କନ୍ୟା କାମଦେବଙ୍କର ପ୍ରିୟା ହେଉ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମାଣମାଶ୍ଵାସ୍ଯ କମଲାପତିଃ
ଏଭଳି କହି, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆଶ୍ବାସନା ଦେଲେ।
କଥଂ ସ କୁଲଟାଶାପାଦପୂଜ୍ଯଃ ସଂବଭୂଵ ହ
ସେ କିପରି ଏକ ଅଶୁଚି ନାରୀଙ୍କର ଶାପରେ ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ନ ହେଲେ?
କଥଂ ତସ୍ଯ ଦର୍ପଭଙ୍ଗଂ ଚକାର କମଲାପତିଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପ୍ରଭୁ କିପରି ତାଙ୍କର ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କଲେ?
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ରାସେଶ୍ଵରୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯ ରସିକେଶ୍ଵରଃ
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ରାସନାଟରୀଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରସର ନାଥ ହସିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ବ୍ରହ୍ମା ଚିରଂ ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ମତ୍ତୋ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଵରଂ ଵରମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମା ବହୁଦିନ ତପସ୍ୟା କରି, ମୋଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲେ।
ତପସାଂ ଫଲଦାତା ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଶାସ୍ତିକୃତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ସମସ୍ତ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ଦେଇଥିବା ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିୟମ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେଷୁ ଚ ସର୍ଵେଷୁ ଗର୍ଵପର୍ଯନ୍ତମୁନ୍ନତିଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ତାଙ୍କର ମହିମା ଅହଂକାରର ସୀମାକୁ ଛୁଇଁଥିଲା।
ଯେଷାଂ ଯେଷାଂ ଭଵେଦ୍ଦର୍ପୋ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡେଷୁ ପରାତ୍ପରଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ଯେଉଁମାନେ ଅହଂକାରୀ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଗର୍ଵୋ ମଯା ଚୂର୍ଣୀକୃତଃ ଶ୍ରୁତଃ
ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅହଂକାର ମୁଁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲି, ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣା।
ଵହ୍ନେର୍ଦୁର୍ଵାସସଶ୍ଚୈଵ ତଥା ଧନ୍ଵନ୍ତରେଃ ପ୍ରିଯେ
ଏହିପରି ଅଗ୍ନି, ଦୁର୍ବାସା ଓ ଧନ୍ୱନ୍ତରିଙ୍କର ଅହଂକାର ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲି, ପ୍ରିୟେ।
କ୍ଷୁଦ୍ରାଣାଂ ମହତାଂ ଚୈଵ ଯେଷାଂ ଗର୍ଵୋ ଭଵେତ୍ପ୍ରିଯେ 4.36.
ପ୍ରିୟେ, ଛୋଟ କିମ୍ବା ବଡ଼, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଅହଂକାର ହୁଏ—
ପପ୍ରଚ୍ଛ ରାଧା ଯତ୍ନେନ ସଂତ୍ରସ୍ତା ଭଯଵିହ୍ଵଲା
ରାଧା ଭୟଭୀତ ଓ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ, ବଡ଼ ଚେଷ୍ଟାରେ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ।
ତ୍ଵଯା କେନ ପ୍ରଭାଵେଣ ତସ୍ଯ ଭଙ୍ଗଃ କୃତଃ ପୁରା
ତୁମେ କେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ବେ ତାଙ୍କର ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲ?
କଥଯସ୍ଵ ପ୍ରାଣନାଥ ସର୍ଵେଷାଂ ଦର୍ପଭଞ୍ଜନ
ମୋର ପ୍ରାଣନାଥ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ମୋତେ କହ।
ଅନ୍ଯେଷାଂ ଶ୍ରୂଯତାଂ ରାଧେ ଵ୍ଯାସେନ କଥଯାମି ତେ
ରାଧେ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ, ମୁଁ ବ୍ୟାସଙ୍କ କଥା ତୋତେ କହିବି।
ସ୍ଵଯଂ ଶିଵୋ ମଦଂଶଶ୍ଚ ସଂହର୍ତା ଜଗତାଂ ଚ ଯଃ
ସ୍ୱୟଂ ଶିବ, ଯିଏ ମଦର ଅଂଶ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସଂହାରକ—
ଧ୍ଯାଯନ୍ତି ଯୋଗିନୋ ଯଂ ସ ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଗୁରୋର୍ଗୁରୁଃ
ଯାହାକୁ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ଯୁଗଷଷ୍ଟିସହସ୍ରାଣି ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ଦିଵାନିଶମ୍
ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଯୁଗ ଧରି, ସେ ଦିନ ରାତି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ।