ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉଵାଚ ଅକଥ୍ଯଂ ଗୋପନୀଯଂ ଚ ମହତାମଭିନିନ୍ଦିତମ୍ ।। 4.35.
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କହିଲେ — ଏହି କଥା କହିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏହାକୁ ଗୁପ୍ତ ରଖିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ବଡ଼ମାନେ ଏହାକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି ।
ଏକଦା ଚ ପ୍ରଜାଃ ସ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଵିଧାତା ପ୍ରେରିତୋ ମଯା
ଏକଥର ମୁଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଲି, ତେଣୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ସନକଂ ଚ ସନନ୍ଦଂ ଚ ସନାତନମନୁତ୍ତମମ୍
ସନକ, ସନନ୍ଦ, ସନାତନ ଓ ଅପୂର୍ବ ସନତ୍କୁମାର,
ଅସିତଂ କପିଲଂ ସିଦ୍ଧଂ ସିଦ୍ଧାନ୍ମମ କୁଲୋଦ୍ଭଵାନ୍
ଅସିତ, କପିଳ, ସିଦ୍ଧ — ଏମାନେ ମୋର ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।
ପ୍ରଜାଃ ସ୍ରଷ୍ଟୁଂ ପ୍ରେରକଂ ଚ ଜନକଂ ତେଽଵମନ୍ଯ ଚ
ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏମାନଙ୍କୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପିତା ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ ।
ତଦା ରୁଷ୍ଟୋ ଜଗଦ୍ଧାତା ପୁନଃ ପୁତ୍ରାନ୍ଵିନିର୍ମମେ
ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସ୍ୱାମୀ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ପୁଣିଥରେ ପୁଅମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ ।
ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରଯୁଜ୍ଯ ତରସା ପୁନଃ ପୁତ୍ରାନ୍ଵିନିର୍ମମେ
ସେ ସମୟରେ, ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୁଣିଥରେ ପୁଅମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ ।
ଵସିଷ୍ଠଂ ପୁଲହଂ ଚୈଵ କ୍ରତୁମଙ୍ଗିରସଂ ତଥା
ବଶିଷ୍ଠ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରାସ ମଧ୍ୟ,
ମରୀଚିଂ ଚ ଵିନିର୍ମାଯ ପ୍ରଜାଃ ସ୍ରଷ୍ଟୁଂ ନିଯୁଜ୍ଯ ଚ
ମରୀଚିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରି, ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ ।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ କାମିନଃ ପୁତ୍ରଃ କାମଦେଵୋ ବଭୂଵ ହ
କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆଗ୍ରହଶୀଳ ଥିବାବେଳେ, ତାଙ୍କର ପୁଅ କାମଦେବ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।
ଉଵାଚ ପୁତ୍ରଂ ସ ଵିଧିଃ ସୁଦୀପ୍ତଂ ପୁରତଃ ସ୍ଥିତମ୍ 4.35.
ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କର ଚମକୁଥିବା ପୁଅଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖି କହିଲେ ।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ ହୃଷ୍ଟିଯୋଗେନ ସର୍ଵେଷାମଧିଷ୍ଠାନଂ କରିଷ୍ଯସି
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ — ଆନନ୍ଦର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିକାର କରିବ ।
ସଂମୋହନଂ ସମୁଦ୍ଵେଗଂ ବୀଜସ୍ତଂଭିତକାରଣମ୍
ତୁମେ ମୋହ, ଉତ୍କଣ୍ଠା ଓ ବୀଜ ଅବରୋଧ ସୃଷ୍ଟି କରିବ ।
ପ୍ରଗୃହ୍ଯୈତାନ୍ମଯା ଦତ୍ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ସଂମୋହନଂ କୁରୁ
ମୁଁ ଯାହା ଦେଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କର ।
ବାଣାନ୍ଦତ୍ତ୍ଵୈଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ପ୍ରହୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ଜଗଦ୍ଵିଧିଃ
ଏପରି କହି ବାଣ ଦେଇ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଖୁସି ହେଲେ ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କାମୋ ମନସାଽଽଲୋଚ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରଣାମ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, କାମ ମନେ ଚିନ୍ତା କରି ଓ ମନ୍ତ୍ରଣା କରିଲେ ।
ମଂତ୍ରପୂତୈଶ୍ଚ ବାଣୈଶ୍ଚ ଦୁର୍ଵାର୍ଯୈଃ ସ୍ମରଣେନ ଚ
ମନ୍ତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା, ସ୍ମରଣ କଲେ ଅପରାଜେୟ ଏମିତି ବାଣ ନେଇ,
କ୍ଷଣେନ ଚେତନାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଦଦର୍ଶାଗ୍ରେ ଚ କନ୍ଯକାମ୍
କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ହୁସ୍ତି ପାଇ, ସେ ଆଗରେ ଏକ ଜିଅକୁ ଦେଖିଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପଶ୍ଚାଚ୍ଚ ପିତରଂ ଧାଵନ୍ତଂ ହତଚେତନମ୍
ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କୁ ଅଚେତନ ଅବସ୍ଥାରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଦେଖି,
ତେ ତାଂ ସମୀପେ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତମୂଚୁଃ ପିତରଂ କ୍ରୁଧା
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିକଟରେ ରଖି, କ୍ରୋଧରେ ବାପାଙ୍କୁ କହିଲେ,
ଋଷଯ ଊଚୁଃ ନୀଚାନାଂ ଚରିତଂ ଯତ୍ତତ୍କରୋଷି ତ୍ଵଂ ଜଗଦ୍ଵିଧେ ।। 4.35.
ଋଷିମାନେ କହିଲେ, 'ହେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମେ ନିମ୍ନ ଲୋକମାନେ ଯେମିତି କରନ୍ତି, ସେଇପରି କାମ କରୁଛ।'
ପଶ୍ଯନ୍ତି ସତତଂ ସନ୍ତଃ ପ୍ରସୂମିଵ ପରସ୍ତ୍ରିଯମ୍
ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସଦା ପରସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ନିଜ ମାଆ ପରି ଦେଖନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ସ୍ଵଯଂ ଵେଦକର୍ତା ଚ କନ୍ଯାଂ ସଂଭୋକ୍ତୁମିଚ୍ଛସି
ତୁମେ ଯିଏ ନିଜେ ବେଦ ରଚନା କରିଛ, ସେ ନିଜ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଭୋଗ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ।
ଗୁରୋଃ ପତ୍ନୀ ରାଜପତ୍ନୀ ଵିପ୍ରପତ୍ନୀ ଚ ଯା ସତୀ
ଗୁରୁଙ୍କର ଜଣେ ସତୀ ଜନାନୀ, ରାଜାଙ୍କର ସତୀ ରାଣୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସତୀ ଗୃହଣୀ,
ପ୍ରସୂଃ ପିତ୍ରୋସ୍ତଥା ଭ୍ରାତୁଃ ପତ୍ନୀ ଶ୍ଵଶ୍ରୂଃ ସ୍ଵକନ୍ଯକାଃ
ମାଆ, ବାପାଙ୍କର ଜଣାନୀ, ଭାଇଙ୍କର ଜଣାନୀ, ଶ୍ୱଶୁରୀ, ନିଜ କନ୍ୟା,
ସ୍ଵାଭୀଷ୍ଟସୁରପତ୍ନୀ ଚ ଧାତ୍ରିକାଽନ୍ନପ୍ରଦାଯିକା
ନିଜ ପ୍ରିୟ ଦେବତାଙ୍କର ଜଣାନୀ, ଧାତ୍ରୀ, ଯିଏ ଖାଇବା ଦିଅନ୍ତି,
ଏତା ଵେଦପ୍ରଣୀତାଶ୍ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ମାତରଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଏହିମାନେ ବେଦରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ମାଆ ବୋଲି ମନ୍ତ୍ରଣା କରାଯାଇଛି।
କନ୍ଯାଦାତାଽନ୍ନଦାତା ଚ ଜ୍ଞାନଦାତାଽଭଯପ୍ରଦଃ
ଯିଏ କନ୍ୟା ଦେଉଛନ୍ତି, ଯିଏ ଖାଇବା ଦେଉଛନ୍ତି, ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ଦେଉଛନ୍ତି, ଯିଏ ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତି,
ଏତା ଵହନ୍ତି ଯେ ମୂଢା ଯ ଏତାଞ୍ଜନକାନପି
ଯେମାନେ ଏହିମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ ବାପାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅପମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମୂଢ଼।
ତାନନ୍ଧକୂପେ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଦୂରତୋ ଯମକିଙ୍କରାଃ
ଯମର ଦୂତମାନେ ସେମାନେକୁ ଦୂରରେ ଅନ୍ଧକାର ଗର୍ତ୍ତରେ ପକାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି।