ମୃତଦ୍ଵିଜାନାଂ ଦେହାଂଶ୍ଚ ଦୈଵାଚ୍ଛୂଦ୍ରା ଵହନ୍ତି ଚେତ୍
ଯଦି ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୃତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦେହ ଶୂଦ୍ରମାନେ ବହନ କରନ୍ତି,
ତତସ୍ତେଷାଂ ଚ ସାହାଯ୍ଯଂ କରୋତି ହରିରୂପିଣୀ
ତେବେ ସେ ହରିଙ୍କ ରୂପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଜନ୍ମ ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଗେହେ କାରଯିତ୍ଵା ଚ ଭାରତେ
ଭାରତରେ ପୁଣ୍ୟବାନଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯାତ୍ରାଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ଯଃ ଶୁଦ୍ଧୌ ସ୍ନାତୁଂ ଯାତି ସୁରେଶ୍ଵରୀମ୍
ଯିଏ ଯାତ୍ରା କରି ଶୁଦ୍ଧ ସୁରେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯାଏ,
ଗଙ୍ଗାଂ ପ୍ରାପ୍ଯାନୁଷଙ୍ଗେଣ ସ୍ନାତି ଚେତ୍ସମଲୋ ନରଃ
ଗଙ୍ଗାରେ ଯଦି କେହି ଅପେକ୍ଷା କରିବା ସହିତ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ହେଇଯାଏ।
କଲୌ ପଞ୍ଚ ସହସ୍ରାବ୍ଦଂ ସ୍ଥିତିସ୍ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ଭାରତେ
କଳିଯୁଗରେ ଭାରତରେ ଗଙ୍ଗାର ଉପସ୍ଥିତି ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିବ।
କଲୌ ଦଶସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣି ପ୍ରତିମା ମମ 4.34.
କଳିଯୁଗରେ ମୋର ପ୍ରତିମା ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ।
ଅତଲଂ ଯାତି ଯା ଧାରା ସା ଚ ଭୋଗଵତୀ ସ୍ମୃତା
ଯେ ଧାରା ଅତଳକୁ ଯାଏ, ସେ ଭୋଗବତୀ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଆକରାମୂଲ୍ଯରତ୍ନାନାଂ ମଣୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଚ ସଂତତମ୍
ସେ ଧାରା ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଓ ମଣିରେ ସଦା ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଥାଏ।
ସ୍ଵଯଂ ଦେଵୀ ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଵେଷ୍ଟଯିତ୍ଵା ଚ ସଂତତମ୍
ଦେବୀ ସ୍ୱୟଂ ସଦା ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ଅସ୍ଯା ଵିନାଶଃ ପ୍ରଲଯେ ନାସ୍ତ୍ଯେଵ ଦୁହିତୁର୍ମମ
ମୋର କନ୍ୟା, ପ୍ରଳୟ ସମୟ ଛଡ଼ି ଗଙ୍ଗାର କେବେ ବିନାଶ ହୁଏନାହିଁ।
ଇତ୍ଯେଵଂ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଜାହ୍ନଵୀଜନ୍ମ ପୁଣ୍ଯଦମ୍
ଏଭଳି ଜାହ୍ନବୀଙ୍କର ପବିତ୍ର ଜନ୍ମ କଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିଦିଆଯାଇଛି।
ନାରାଯଣଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାଣମୁଵାଚ କୃପଯା ପୁନଃ
ନାରାୟଣ ଦୟାରେ ପୁନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଅତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵାଽଭିଶପ୍ତସ୍ତ୍ଵଂ ପୂତୋ ଭଵ ମମାଜ୍ଞଯା
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କର, ଶାପିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହେଇଯାଅ।
ତ୍ଵଂ ଚେତ୍ସତ୍ଯଂ ସ୍ଵଯଂ ପୂତଃ ସ୍ପର୍ଶଂ ଵାଞ୍ଛନ୍ତି ତାନି ତେ
ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ହେଲେ, ସେମାନେ ତୁମର ସ୍ପର୍ଶ ଚାହାନ୍ତି।
ତଥାପି ଶାପମୁକ୍ତସ୍ତ୍ଵମତ୍ର ପ୍ରକୃତିହେଲନାତ୍
ତଥାପି, ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିବାରୁ ଏଠାରେ ତୁମେ ଶାପମୁକ୍ତ ହେଇଯାଅ।
ଶୀଘ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ଗୋଲୋକଂ ମମାଲଯଂ ପରାତ୍ପରମ୍
ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଗୋଲୋକକୁ, ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସକୁ ଯାଅ।
ପ୍ରକୃତିଂ ଭଜ କଲ୍ଯାଣ ସୃଷ୍ଟିବୀଜସ୍ଵରୂପିଣୀମ୍
ପ୍ରକୃତିଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଯିଏ ସୃଷ୍ଟିର ବୀଜର ଆକାର ଓ ଶୁଭା।
ତଵ ମନ୍ତ୍ରଂ ନ ଗୃହ୍ଣନ୍ତି କେଽପି ଵେଶ୍ଯାଽଭିଶାପତଃ
ବେଶ୍ୟାଙ୍କର ଶାପରୁ କେହି ତୁମର ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିନାହିଁ।
ତ୍ଵମେଵ ଜଗତାଂ ଧାତା ସ୍ଵାତ୍ମାରାମଶ୍ଚ ଯୋଷିତଃ
ତୁମେ ଏକା ଜଗତର ଧାରକ, ଏବଂ ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ। ଓ ଯୋଷିତ।
ତଦା ମମାଜ୍ଞଯା ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ଜାହ୍ନଵୀଜଲେ
ତାପରେ, ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ ବ୍ରହ୍ମା ଜାହ୍ନବୀର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କଲେ।
ତେ ଦେଵା ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵାଲଯଂ ମୁଦା 4.35.
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ନିବାସକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଵିଧିରାଗତ୍ଯ ଗୋଲୋକଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଭାରତୀଂ ସତୀମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଗୋଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ଭଲ ଗୁଣବତୀ ଭାରତୀଙ୍କୁ ଲାଭ କଲେ।
ଵାଗୀଶ୍ଵରୀଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରମୁଦିତଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସେ ବାଣୀଦେବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପାଇଲେ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ।
ତତ ଆଗତ୍ଯ ମାଂ ନତ୍ଵା ପ୍ରାପ୍ଯ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମୋହିନୀମ୍
ତାପରେ ସେ ଆସି, ମୋତେ ନମସ୍କାର କରି, ତିନି ଲୋକଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ରତିଂ ଚିରତରଂ କୃତ୍ଵା ଵିରରାମ ସ୍ଵଯଂ ଵିଧିଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ନିଜେ ଶାନ୍ତ ହେଲେ।
କାଚିତ୍ସ୍ଵକର୍ମଣା ସାଧ୍ଵୀ ପୂଜ୍ଯା ଚ ସ୍ଥିରଯୌଵନା
ଏକ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସ୍ଥିର ଯୌବନ ଥିବା ମହିଳା ନିଜ କର୍ମଅନୁସାରେ କାମ କରନ୍ତି ଏବଂ ସମ୍ମାନିତ।
ଵିଦଗ୍ଧାଯା ଵିଦଗ୍ଧେନ ସଂଗମୋ ଗୁଣଵାନ୍ଭଵେତ୍
ଚତୁର ମହିଳାଙ୍କ ସହ ଚତୁର ପୁରୁଷଙ୍କ ଏକତ୍ରତା ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଦେଇଥାଏ।
ଅସ୍ଵତନ୍ତ୍ରଃ ପରାଧୀନଃ କା ରତିଃ ପୁଂଶ୍ଚଲୀଷୁ ମେ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ନିଜେ ସ୍ୱାଧୀନ ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟଙ୍କ ଆଧୀନ, ତେବେ ଚଞ୍ଚଳ ମହିଳାମାନେ ସହ କିପରି ଆନନ୍ଦ ହେବ?
ଦଦୃଶୁବ୍ରର୍ହ୍ମଲୋକସ୍ଥାସ୍ତାଂ ଦେଵୀଂ କୌତୁକାନ୍ଵିତାଃ
ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଉତ୍ସୁକତା ସହିତ ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।