ଗତ୍ଵା ମୂର୍ତୀର୍ଵିନିର୍ମାଯ ସର୍ଵାଶ୍ଚ ତାଦୃଶୀରିତି
ସେମାନେ ସେଠାକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ଏପରି ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ।
ତତ୍ସ୍ଵଭାଵାସ୍ତନ୍ମନସ୍କାସ୍ତତ୍ତଦ୍ଵିଷଯମାନସାଃ
ସେମାନେ ସେଇ ସ୍ୱଭାବ ଧାରଣ କରି, ମନ ଏହି ଉପରେ ଏବଂ ଚିନ୍ତା ଏହି ବିଷୟରେ ଲଗାଇଥିଲେ ।
ତଦଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵୀ ଚ ଆଜଗାମ ସ୍ଵମାଲଯମ୍
ସେଠାର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଯାଇଥିଲେ ।
ମୁକ୍ତିଦା ଚ ମୁମୁକ୍ଷୂଣାଂ ଭକ୍ତାନାଂ ହରିଭକ୍ତିଦା
ସେ ମୁକ୍ତି ଚାହିଁଥିବାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ହରିଭକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଯସ୍ଯାଶ୍ଚ ସ୍ପର୍ଶଵାଯୋଶ୍ଚ ସଂପର୍କେଣ ଵିନଶ୍ଯତି
ତାଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ଓ ପବନର ସମ୍ପର୍କରେ ସବୁ କିଛି ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।
କିମୁତ ସ୍ନାନଜନ୍ଯଂ ଚ କଥଯାମି ନିରୂପଣମ୍
ସ୍ନାନରେ ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ତାହାକୁ ମୁଁ କି ଏଠାରେ ବିସ୍ତାରିତ କହିବି ?
ଵେଦୋକ୍ତଂ ଚ ତଦେଵାସ୍ଯାଃ କଲାଂ ନାର୍ହଂତି ଷୋଡଶୀମ୍ 4.34.
ବେଦରେ ଯେଉଁ ଗୁଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ତାହା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଏକ ଷୋଳଂଶ ମହିମାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିପାରେ ନାହିଁ।
ଗାମାଗତା ସ୍ରୋତସୋଂଽଶାଦ୍ଗଙ୍ଗା ତେନ ପ୍ରକୀର୍ତିତା
ଏକ ଧାରାରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଥିବାରୁ, ସେ ଗଙ୍ଗା ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତସ୍ଯ କନ୍ଯାସ୍ଵରୂପା ସା ଜାହ୍ନଵୀ ତେନ କୀର୍ତିତା
ସେ ଜଣେ କନ୍ୟାର ରୂପରେ ଥିବାରୁ, ଜାହ୍ନବୀ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ।
ଧାରାଭିସ୍ତିସୃଭିଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ପୃଥିଵୀମତଲଂ ତଥା
ତିନିଟି ଧାରା ଦ୍ୱାରା ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବହୁଛନ୍ତି।
ପ୍ରଧାନଧାରଯା ସ୍ଵର୍ଗେ ସା ଚ ମନ୍ଦାକିନୀ ସ୍ମୃତା
ସ୍ୱର୍ଗରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ଧାରା ଦ୍ୱାରା ସେ ମନ୍ଦାକିନୀ ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି।
କ୍ଷୀରତୁଲ୍ଯଜଲା ଶଶ୍ଵଦତ୍ଯୁତ୍ତୁଙ୍ଗତରଙ୍ଗିଣୀ
ତାଙ୍କର ଜଳ ସଦା ଦୁଧ ପରି ଶୁଭ୍ର ଓ ବହୁତ ଉଚ୍ଚ ତରଙ୍ଗରେ ବହେ।
ସ୍ଵର୍ଗାଦ୍ଧିମାଦ୍ରିମାର୍ଗେଣ ପୃଥିଵୀମାଗତା ମୁଦା
ସ୍ୱର୍ଗରୁ ହିମାଳୟ ମାର୍ଗରେ ହସି ହସି ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଥିଲେ।
ଶୁଦ୍ଧସ୍ଫଟିକସଂକାଶା ବହୁଵେଗଵତୀ ସତୀ
ସେ ସ୍ଫଟିକ ପରି ଶୁଭ୍ର ଓ ବହୁତ ତ୍ୱରିତ ଗତିରେ ବହୁଛନ୍ତି।
ଅହୋ ସଗରଵଂଶେଭ୍ଯୋ ନିର୍ଵାଣମୁକ୍ତିଦାଯିନୀ
ହାଁ! ସେ ସଗର ବଂଶଜମାନେଙ୍କୁ ମୋକ୍ଷ ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅତୋଽପି ମୃତ୍ଯୁସମଯେ ସତାଂ ପୁଣ୍ଯସ୍ଵରୂପିଣାମ୍
ଏହିପରି, ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମିକ ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ,
ଗଙ୍ଗାସୋପାନମାରୁହ୍ଯ ସନ୍ତୋ ଯାନ୍ତି ନିରାମଯମ୍ ।। 4.34.
ଗଙ୍ଗାର ସିଢ଼ି ଚଢ଼ି, ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ ଦୁଃଖରହିତ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଦୈଵାତ୍ପୁରା ପ୍ରାକ୍ତନେନ ମଗ୍ନଂ ଚେତ୍କୃତପାତକୈଃ
ଯଦି ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କାର୍ଯ୍ୟରୁ କେହି ପାପ କରି ଡୁବିଯାନ୍ତି,
ତତୋ ଭୋଗୋ ଭଵେତ୍ତେଷାଂ ନିଶ୍ଚିତଂ ପାପପୁଣ୍ଯଯୋଃ
ତେବେ ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାପ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦୁହିଁର ଫଳ ଭୋଗିବେ।
ତତଃ ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଗେହେ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଜନ୍ମ ଚ ଭାରତେ
ତାପରେ ସେମାନେ ଭାରତରେ ପୁଣ୍ୟବାନଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ମୃତଦ୍ଵିଜାନାଂ ଦେହାଂଶ୍ଚ ଦୈଵାଚ୍ଛୂଦ୍ରା ଵହନ୍ତି ଚେତ୍
ଯଦି ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୃତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦେହ ଶୂଦ୍ରମାନେ ବହନ କରନ୍ତି,
ତତସ୍ତେଷାଂ ଚ ସାହାଯ୍ଯଂ କରୋତି ହରିରୂପିଣୀ
ତେବେ ସେ ହରିଙ୍କ ରୂପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ଜନ୍ମ ପୁଣ୍ଯଵତାଂ ଗେହେ କାରଯିତ୍ଵା ଚ ଭାରତେ
ଭାରତରେ ପୁଣ୍ୟବାନଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଯାତ୍ରାଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ଯଃ ଶୁଦ୍ଧୌ ସ୍ନାତୁଂ ଯାତି ସୁରେଶ୍ଵରୀମ୍
ଯିଏ ଯାତ୍ରା କରି ଶୁଦ୍ଧ ସୁରେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଯାଏ,
ଗଙ୍ଗାଂ ପ୍ରାପ୍ଯାନୁଷଙ୍ଗେଣ ସ୍ନାତି ଚେତ୍ସମଲୋ ନରଃ
ଗଙ୍ଗାରେ ଯଦି କେହି ଅପେକ୍ଷା କରିବା ସହିତ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ପବିତ୍ର ହେଇଯାଏ।
କଲୌ ପଞ୍ଚ ସହସ୍ରାବ୍ଦଂ ସ୍ଥିତିସ୍ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ଭାରତେ
କଳିଯୁଗରେ ଭାରତରେ ଗଙ୍ଗାର ଉପସ୍ଥିତି ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିବ।
କଲୌ ଦଶସହସ୍ରାଣି ଵର୍ଷାଣି ପ୍ରତିମା ମମ 4.34.
କଳିଯୁଗରେ ମୋର ପ୍ରତିମା ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ।
ଅତଲଂ ଯାତି ଯା ଧାରା ସା ଚ ଭୋଗଵତୀ ସ୍ମୃତା
ଯେ ଧାରା ଅତଳକୁ ଯାଏ, ସେ ଭୋଗବତୀ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଆକରାମୂଲ୍ଯରତ୍ନାନାଂ ମଣୀନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଚ ସଂତତମ୍
ସେ ଧାରା ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଓ ମଣିରେ ସଦା ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଥାଏ।
ସ୍ଵଯଂ ଦେଵୀ ଚ ଵୈକୁଣ୍ଠଂ ଵେଷ୍ଟଯିତ୍ଵା ଚ ସଂତତମ୍
ଦେବୀ ସ୍ୱୟଂ ସଦା ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।