ଦୁଃଶୀଲା ପୁଂଶ୍ଚଲୀ ନିନ୍ଦ୍ଯା ସୁଶୀଲା ଚ ପତିଵ୍ରତା
ଖରାପ ଚରିତ୍ରର ନାରୀ, ଅଶୁଚି ନାରୀ ନିନ୍ଦିତ; ଭଲ ଚରିତ୍ରର ନାରୀ ପତିପରାୟଣ।
ତାସାମେଵଂଵିଧା ନାସ୍ତି ସ୍ଵଯଂ ଯାତି ପରପ୍ରିଯମ୍
ଏପରି ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ନିଜେ ଅନ୍ୟର ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଯାଏନି।
ଭଵେ ରତ୍ଯୈ ସ୍ଵଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵେଷଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଯାତି ତମ୍
ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇବା ପାଇଁ ସେ ନିଜେ ତାକୁ ଦେଖି, ଆପଣେ ଶୃଙ୍ଗାର କରି, ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଏ।
ଵୈକୁଲ୍ଯାନ୍ନହି ତତ୍ସାଧ୍ଯଂ ସାମାନ୍ଯମେଵ କେଵଲମ୍ ଵକ୍ତୁଂ ସମୁଦ୍ଯତା ସା ଚ କୋପପ୍ରସ୍ଫୁରିତାଧରା
ଭ୍ରମରେ ପଡିଲେ ସେହି କାମ୍ୟ କଥା ସଫଳ ହୁଏନି, ସାଧାରଣ ଫଳ ମାତ୍ର ମିଳେ; ଏବଂ ସେ, କ୍ରୋଧରେ ଠୁଣ୍ଠି କମ୍ପିଥିବା, କିଛି କହିବାକୁ ତୟାରି ହେଉଛି।
ମୋହିନ୍ଯୁଵାଚ
ମୋହିନୀ କହିଲେ—
ତ୍ଵଯା ନିବୋଧିତା ନୀତିର୍ମନୋ ମେ ନ ସ୍ଥିରଂ ଭଵେତ୍
ତୁମେ ମୋତେ ଯେପରି ଉପଦେଶ ଦେଲ, ମୋ ମନ ଏବେ ଶାନ୍ତ ରହିପାରୁନାହିଁ।
ତ୍ଵଦ୍ଵକ୍ତ୍ରଦୃଷ୍ଟିମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵେ ଜାରାଶ୍ଚ ଵିସ୍ମୃତାଃ
ତୁମ ମୁହଁକୁ ଦେଖିବା ସହିତ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟ ପ୍ରେମିକମାନେକୁ ଭୁଲିଯାଇଛି।
ନିଷିଷେଧ ଚ ମାଂ ରମ୍ଭା ପ୍ରଦଦୌ ମନ୍ତ୍ରମୀଦୃଶମ୍
ରମ୍ଭା ମୋତେ ନିଷେଧ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥିଲେ।
ସମଧୁସ୍ତଵ ଶାପେନ ସ ଜଗାମ ହତୋଦ୍ଯମଃ 4.32.
ତୁମ ଶାପରେ ସମଧୁର ସମସ୍ତ ଉତ୍ସାହ ଓ ଶକ୍ତି ହରାଇଗଲା।
ସର୍ଵାଙ୍ଗେଷ୍ଵେଵ ମେ ଜାଡ୍ଯଂ ବଭୂଵ ସାଂପ୍ରତଂ ଵିଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏବେ ମୋ ସରିରର ସମସ୍ତ ଅଂଗରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟତା ଆସିଛି।
ତଵାଶ୍ଲେଷଣମାତ୍ରେଣ ଵିଜ୍ଵରାଽହଂ ସୁନିଶ୍ଚିତମ୍
ତୁମକୁ କେବଳ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଜ୍ୱରରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉଛି।
ସନ୍ତୋ ଗର୍ଵଂ ନ କୁର୍ଵନ୍ତି କର୍ମସାଧ୍ଯାଶ୍ଚ ଜୀଵିନଃ
ସଦ୍ଗୁଣୀ ଲୋକେ କେବେ ଅହଂକାର କରନ୍ତିନାହିଁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ କର୍ମରେ ବନ୍ଧା।
କରଂ ଗୃହ୍ଣାତି ନୃପତିଃ କର୍ମଣା ଦଦତି ପ୍ରଜାଃ
ରାଜା ବିବାହରେ ହାତ ଧରନ୍ତି ଏବଂ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେକୁ ବିବାହ କରାନ୍ତି।
କର୍ମଣା ଵାହକାଃ କେଚିତ୍କେଚିଦ୍ଵାହନପାଲକାଃ
କିଛି ଲୋକ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଭାର ବହନ କରନ୍ତି, କିଛି ଲୋକ ଯାନ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
କଶ୍ଚିଚ୍ଛଚ୍ଯାଶ୍ଚ ଜଠରଂ ତଵ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ କେଚନ
କିଛି ଲୋକ ଶଚୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମନେଇଛନ୍ତି, କିଛି ତୁମ ପୁଅ।
କେଚିଦ୍ଭଵନ୍ତି କୃମଯୋ ଵିଷ୍ଠାଯାଂ ଦୈଵଦୋଷତଃ
କିଛି ଲୋକ ଦୁର୍ଦ୍ରୁଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ମଳରେ କୀଟ ହୁଅନ୍ତି।
କେଚିତ୍ପ୍ରଯାନ୍ତି ନରକଂ ଵିଣ୍ମୂତ୍ରେ ତତ୍ର ପଚ୍ଯତେ
କିଛି ଲୋକ ନରକକୁ ଯାନ୍ତି ଏବଂ ସେଠାରେ ପିତ୍ତ ଓ ମଳରେ ରନ୍ଧାଯାନ୍ତି।
କେଚିତ୍ସୁରା ନରାଃ କେଚିତ୍କେଚିଚ୍ଚ କ୍ଷୁଦ୍ରଜନ୍ତଵଃ
କିଛି ଦେବତା, କିଛି ମଣିଷ, ଆଉ କିଛି ନିମ୍ନଜାତି ପ୍ରାଣୀ ହୁଅନ୍ତି।
କେଚିଦ୍ଭୂପା ଵୈଶ୍ଯଶୂଦ୍ରାଃ କେଚିଚ୍ଚ ମ୍ଲେଚ୍ଛଜାତଯଃ 4.32.
କିଛି ରାଜା, ବଣିକ, ଶୂଦ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଆଉ କିଛି ବିଦେଶୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
କେଚିନ୍ମୂର୍ଖାଃ କେଚିଦନ୍ଧାଃ ସ୍ଵାଙ୍ଗହୀନାଶ୍ଚ କେଚନ
କିଛି ମୂର୍ଖ, କିଛି ଅନ୍ଧ, ଆଉ କିଛି ଅଙ୍ଗହୀନ ହୁଅନ୍ତି।
କେଚିତ୍ପଠନ୍ତି ସର୍ଵାର୍ଥଂ ଜାନନ୍ତି ଗୁରୁଵକ୍ତ୍ରତଃ
କେହି କେହି ପାଠ କରନ୍ତି, ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ସମସ୍ତ ଅର୍ଥ ବୁଝନ୍ତି।
ତପସ୍ଵୀ ନଵଘାତୀ ଚ ତ୍ଵଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମା ଚ କର୍ମଣା
ତପସ୍ବୀ, ନବବାର ଉପବାସ କରୁଥିବା, ତୁମେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା କାମରେ—
କାଚିଦ୍ଵେଶ୍ଯା ତଦାହାରଂ ଭୁଙ୍କ୍ତେ କୃତ୍ଵାଽଙ୍ଗ ଵିକ୍ରଯମ୍
କେତେକ ଦେବଦାସୀ ନିଜ ଦେହ ବିକ୍ରି କରି ତାଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ।
ଯେଷାମାଲିଙ୍ଗନେନୈଵ କର୍ମଣାଂ ଖଣ୍ଡନଂ ଭଵେତ୍
ଯାହାଙ୍କର ଆଲିଙ୍ଗନ ମାତ୍ରରେ କର୍ମର ନାଶ ହୁଏ—
ତତ୍କର୍ମଫଲବୀଜଂ ଚ ସର୍ଵେଷାଂ ଜନକୋ ହରିଃ
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳର ବୀଜର ପିତା ହେଉଛନ୍ତି ହରି।
ସର୍ଵେଭ୍ଯୋ ବଲଵାନ୍ନିତ୍ଯଂ କର୍ମରୂପୀ ଜନାର୍ଦନଃ
ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ସଦା ବଳବାନ୍ କାର୍ଯ୍ୟର ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ।
ଜଗତ୍ସ୍ରଷ୍ଟୁରୀଶ୍ଵରସ୍ଯ ପାଦାବ୍ଜଂ ଦ୍ରଷ୍ଟୁମାଗତା
ସେ ଜଗତ୍ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ।
ତମୀଶ୍ଵରଂ ପତିଂ କର୍ତୁମିଚ୍ଛଯା ସ୍ଵଯମାଗତା
ସେ ନିଜେ ଏଇ ଇଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପତି କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଆସିଥିଲେ।
କସ୍ଯଚିତ୍ପାଦରଜସା ଯଶସା ଭାନ୍ତି ଯୋଷିତଃ 4.32.
କାହାରୋ ପାଦଧୂଳି ଓ ଯଶସ୍ୱୀ ନାମରେ ନାରୀମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି।
ସ୍ଵଯଂ ଵିଧାତା ଜଗତାଂ ଚକମ୍ପେ କୁଲଟାଭଯାତ୍
ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିଜେ ଦେବଦାସୀଙ୍କ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଲେ।