ତତ୍ତର୍ପଣଂ ମୂତ୍ରମେଵ ପିଣ୍ଡଂ ସଦ୍ଯଃ ପୁରୀଷକମ୍
"ସେ ତର୍ପଣ ମୁତ୍ର ହେଇଯାଏ, ପିଣ୍ଡ ତୁରନ୍ତ ପଖାନ୍ଦ ହେଇଯାଏ।"
ତଦିଷ୍ଟଦେଵୋ ଗୃହ୍ଣାତି ନ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ନ ତଜ୍ଜଲମ୍
"ତାହା ଇଷ୍ଟଦେବ ଗ୍ରହଣ କରେ, କିନ୍ତୁ ନ ନୈବେଦ୍ୟ, ନ ତାହାର ଜଳ।"
କୁମ୍ଭୀପାକେ ପଚ୍ଯତେ ସ ଶକ୍ରାନ୍ତଂ ଯାଵଦେଵ ହି
ସେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଯେତେ ଦିନ ରହେ, ସେତିକି ଦିନ ପକାଯାଉଛି।
ପତ୍ରୋଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଚ ଯୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଧମଃ
ଯେ କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ ଜନାନୀଙ୍କ ଛାଡ଼ା ଖାଇଥାଏ, ସେ ଶୂଦ୍ର ସମାନ ଅତି ନିମ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଶୂଦ୍ରୋ ଵା ଯଦି ଗୃହ୍ଣାତି ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ଜ୍ଞାନଦୁର୍ବଲଃ
ଯଦି ଜ୍ଞାନରେ ଦୁର୍ବଳ ଏକ ଶୂଦ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣୀକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ,
ଅଷ୍ଟାଦଶେନ୍ଦ୍ରାଵଚ୍ଛିନ୍ନଂ କାଲଂ ଚ କାଲସୂତ୍ରକେ
ସେ କାଳାସୂତ୍ର ନରକରେ ଅଠାର ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଟକି ରହିଥାଏ।
ତତଶ୍ଚଣ୍ଡାଲଯୋନୌ ଚ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଜନ୍ମ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ
ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଚଣ୍ଡାଳ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଚ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଵିରରାମ ଚ ଶୌନକ
ଏଭଳି କହି, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଶୌନକ ନିରବ ହେଇଗଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତେନ ପଥା ଯାତି ଚ ମେନକା
ଏହି ସମୟରେ, ମେନକା ସେଇ ପଥରେ ଆଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଋତୁସ୍ନାତା ଚ ଵୃଷଲୀ ପୀତ୍ଵା ତତ୍ର କ୍ଷଣଂ ମୁଦା 1.20.
ଋତୁସ୍ନାନ କରିଥିବା ବୃଷଳୀ ଏଠାରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ପିଇଲେ।
ଗତ୍ଵା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦ୍ରୁମିଲଂ କାନ୍ତା କାନ୍ତଂ ମନୋହରମ୍
ସେ ଯାଇ, ନିଜ ପ୍ରିୟ ଡ୍ରୁମିଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ଯେଉଁଥି ଦେଖିବାକୁ ଅତି ମନୋହର।
କଲାଵତୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରହୃଷ୍ଟଵଦନେକ୍ଷଣଃ
କଳାବତୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଡ୍ରୁମିଳଙ୍କ ମୁହଁ ଆନନ୍ଦରେ ଜଗମଗ କଲା।
ଦ୍ରୁମିଲ ଉଵାଚ ଵୈଷ୍ଣଵୋ ଭଵିତା ବାଲସ୍ତ୍ଵଂ ଚ ଭାଗ୍ଯଵତୀ ସତୀ
ଡ୍ରୁମିଳ କହିଲେ: 'ତୁମେ ଏକ ବୈଷ୍ଣବ ପୁଅ ପାଇବା, ଓ ସତୀ ତୁମେ ଭାଗ୍ୟବତୀ ହେବା।'
ଯଦ୍ଗର୍ଭେ ଵୈଷ୍ଣଵୋ ଜାତୋ ଯସ୍ଯ ଵୀର୍ଯେଣ ଵା ସତି
ଯେ କୌଣସି ଗର୍ଭରେ ବୈଷ୍ଣବ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, କିମ୍ବା ଯାହା ରେତସରେ ତୁମେ ସତୀ,
ତୌ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଵିମାନେନ ସଦ୍ରତ୍ନନିର୍ମିତେନ ଚ
ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରତ୍ନମୟ ବିମାନରେ ଉଡ଼ିଯିବେ।
କସ୍ଯଚିଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯୈଵ ଗେହଂ ଗଚ୍ଛ ଶୁଭାନନେ
ଶୁଭ ମୁହଁବଳା, କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଅ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଗୋପରାଜଶ୍ଚ ସ୍ନାତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ତୁ ତର୍ପଣମ୍
ଏଭଳି କହି, ଗୋପରାଜ ସ୍ନାନ କରି, ତର୍ପଣ କଲେ।
ଅଶ୍ଵାନାଂ ଚ ଚତୁର୍ଲକ୍ଷଂ ଗଜାନାଂ ଲକ୍ଷମେଵ ଚ
ଅଶ୍ୱ ଚାରି ଲକ୍ଷ ଓ ହାତୀ ଏକ ଲକ୍ଷ ଥିଲା।
ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵଃ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷଂ ରଥାନାଂ ଚ ସହସ୍ରକମ୍
ଉଚ୍ଚୈଶ୍ରବା ପଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଥିଲା, ରଥ ଏକ ହଜାର ଥିଲା।
ଗଵାଂ ଦ୍ଵାଦଶଲକ୍ଷଂ ଚ ମହିଷାଣାଂ ତ୍ରିଲକ୍ଷକମ୍ 1.20.
ଗାଁ ଦ୍ୱାଦଶ ଲକ୍ଷ ଓ ମହିଷ ତିନି ଲକ୍ଷ ଥିଲା।
ପାରାଵତାନାଂ ଲକ୍ଷଂ ଚ ଶୁକାନାଂ ଚ ଶତଂ ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ସେ ଲକ୍ଷଟି ପରାବତ ଏବଂ ଶତଟି ଶୁଆ ଦାନ କଲେ।
ଗ୍ରାମାଣାଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ଚ ନଗରାଣାଂ ଶତଂ ଶତମ୍
ସେ ହଜାରଟି ଗାଁ ଏବଂ ଶତଶତ ନଗର ଦାନ କଲେ।
ଶତକୋଟିଂ ସୁଵର୍ଣାନାଂ ରତ୍ନାନାଂ ଚ ସହସ୍ରକମ୍
ସେ ଶତକୋଟି ସୁନା ଏବଂ ହଜାରଟି ମଣି ଦାନ କଲେ।
ଦଦୌ ତୈଜସପାତ୍ରାଣାଂ ଭୂଷଣାନାମସଂଖ୍ଯକମ୍
ସେ ଅସଂଖ୍ୟ ସୁନାର ବାଟି ଓ ଭୂଷଣ ଦାନ କଲେ।
ରାଜ୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ମହାରାଜୋଽପ୍ଯନ୍ତର୍ବାହ୍ଯେ ହରିଂ ସ୍ମରନ୍ ।। ଜଗାମ ବଦରୀଂ ଗୋପୋ ମନୋଗାମୀ ମୁଦାଽନ୍ଵିତଃ
ସେ ରାଜ୍ୟ ଦାନ କରି, ମହାରାଜା ହେବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଭିତରେ ବାହାରେ ହରିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ମନ ଭରି, ଗୋପ ଭାବେ ବଦରୀକୁ ଗଲେ।
ତତ୍ର ମାସଂ ତପଃ କୃତ୍ଵା ଗଙ୍ଗାତୀରେ ମନୋହରେ
ସେଠାରେ ମନୋହର ଗଙ୍ଗା ତୀରେ ଏକ ମାସ ତପସ୍ୟା କଲେ।
ସ ଚ ଵିଷ୍ଣୁଵିମାନେନ ରତ୍ନେନ୍ଦ୍ରନିର୍ମିତେନ ଚ
ପରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ରତ୍ନମୟ ବିମାନରେ ଆକାଶକୁ ଚଲିଗଲେ।
ତତ୍ର ପ୍ରାପ ହରେର୍ଦାସ୍ଯଂ ହରିଦାସୋ ବଭୂଵ ସଃ
ସେଠାରେ ସେ ହରିଙ୍କ ସେବା ପାଇଲେ ଏବଂ ହରିଙ୍କ ଦାସ ହେଲେ।
ଗତେ କଲାଵତୀ ନାଥେ ଉଚ୍ଚୈଶ୍ଚ ପ୍ରରୁରୋଦ ହ
ତାଙ୍କର ପତି ଚାଲିଗଲେ, କଳାବତୀ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ମାତରିତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ମୁଦାଽନ୍ଵିତଃ 1.20.
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ 'ମା' ବୋଲି ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ନେଇଗଲେ।