ତୀରଂ ଗତ୍ଵା ତଯା ସାର୍ଧଂ ହରିର୍ନଗ୍ନଶ୍ଚ ମଗ୍ନଯା
ହରି ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯିଏ ଜଳରେ ବିଲୀନ ଥିଲେ, ଦୁଇଁଜଣେ ଏକାସାଥିରେ କୂଳକୁ ଗଲେ।
ରାଧିକାଯୈ ଦଦୌ ଵସ୍ତ୍ରଂ ରମ୍ଯାଂ ମାଲାଂ ଚ ମାଧଵଃ
ମାଧବ ରାଧିକାକୁ ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଏକ ସୁନ୍ଦର ମାଳା ଦେଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀଂ ସର୍ଵାଙ୍ଗେ କୁଙ୍କୁମାନ୍ଵିତାମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କଷ୍ଟୂରୀ ଏବଂ କୁଙ୍କୁମ ଲଗାଇଲେ।
ନିର୍ମାଯ ଚୂଡାଂ ଲଲିତାଂ କାମିନୀଂ ଚିତ୍ତମୋହିନୀମ୍
ସେ ଏକ ଲାଜବାବ ଏବଂ ମନମୋହନ ଚୂଡ଼ା ତିଆରି କଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଆକର୍ଷିତ କଲା।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ରାଧିକାଯାଶ୍ଚ କବରୀଂ ସୁମନୋହରାମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରାଧିକାଙ୍କର ଅତି ସୁନ୍ଦର କେଶକୁ ଶୋଭାୟମାନ କଲେ।
ଦଦୌ ଲଲାଟେ ସିନ୍ଦୂରଂ କସ୍ତୂରୀବିନ୍ଦୁଭିଃ ସହ
ସେ ତାଙ୍କର କପାଳରେ ସିନ୍ଧୁର ଏବଂ କସ୍ତୂରୀର ଚିହ୍ନ ଲଗାଇଲେ।
ନଖାଙ୍ଗଂ ସ୍ତନଯୋରୂର୍ଵୋରୁରସ୍ଯେଵ ଘନଂ ମୁଦା
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ଅଂସ, ଉରୁ, ଓ ଛାତିରେ ନଖର ଚିହ୍ନ ଦେଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମାନାଂ ଦ୍ରଵେଣ ସଃ 4.28.
ସେ ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମର ରସ ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ପୁନରାଶ୍ଲେଷଣଂ କୃତ୍ଵା ଦଦୌ ମାଲାଂ ଗଲେ ପୁନଃ
ପୁଣିଥରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଗଳାରେ ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଲେ।
ଅଲକ୍ତକଂ ଚରଣଯୋର୍ନଖେଷୁ ଚ ଦଦୌ ପୁନଃ
ସେ ପୁଣିଥରେ ତାଙ୍କର ପାଦ ଓ ନଖରେ ଆଲକ୍ତକ ଲଗାଇଲେ।
ପୁନଃ ପ୍ରଜଗ୍ମୁସ୍ତା ମତ୍ତାଃ ସୁନ୍ଦରଂ ରାସମଣ୍ଡଲମ୍
ତାପରେ ସେମାନେ ମଦମସ୍ତ ହୋଇ ଆଉଥରେ ସୁନ୍ଦର ରାସମଣ୍ଡଳରେ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ମାଧଵୀକେତକୀକୁନ୍ଦମାଲତୀନାଂ ମନୋହରୈଃ
ମାଧବୀ, କେତକୀ, କୁନ୍ଦ, ଓ ମାଲତୀର ଆକର୍ଷକ ଫୁଲରେ,
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ସ୍ଫୁଟିତଂ ପୁଷ୍ପଂ ଚଯନଂ କର୍ତୁମୀଶ୍ଵରୀ
ଫୁଲଗୁଡ଼ିକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖିଲିଥିବା ଦେଖି, ଦେବୀ ତାହା ଚୟନ କରିବାକୁ ଯୋଜନା କଲେ।
କାଶ୍ଚିନ୍ନିଯୋଜଯାମାସ ମାଲାନିର୍ମାଣକର୍ମଣି
ସେ କିଛିଝଣକୁ ମାଳା ଗଠନ କାମରେ ଲଗାଇଲେ।
ମାଲା ଚନ୍ଦନତାମ୍ବୂଲଂ ଗୋପୀଦତ୍ତଂ ଚ ସୁନ୍ଦରୀ
ସୁନ୍ଦରୀ ଗୋପୀମାନଙ୍କଠାରୁ ମାଳା, ଚନ୍ଦନ ଓ ତାମ୍ବୁଳ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କାଶ୍ଚିନ୍ନିଯୋଜନଂ ଚକ୍ରୁଃ କୃଷ୍ଣସଙ୍ଗୀତକର୍ମଣି
କିଛିଝଣ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇବା କାମରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ।
ଏଵଂ ରାସେ ରତିଂ କୃତ୍ଵା ଲୀଲଯା ହରିଣା ସହ
ଏଭଳି ରାସରେ ହରିଙ୍କ ସହ ଲୀଳାମୟ ଭାବେ ପ୍ରେମରେ ଲୀନ ହେଲେ।
ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନେଷୁ ରମ୍ଯେଷୁ ସରସାଂ ଚ ତଟେଷୁ ଚ 4.28.
ସୁନ୍ଦର ପୁଷ୍ପବାଟିକା ଓ ହ୍ରଦର ପାର୍ଶ୍ୱରେ,
ଅତୀଵ ନିର୍ଜନସ୍ଥାନେ ଶ୍ମଶାନେ ଗିରିଗହ୍ଵରେ
ଅତି ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନ, ଶ୍ମଶାନ ଓ ପାହାଡ଼ର ଗୁହାମାନେ,
ଭାଣ୍ଡୀରେ ଶ୍ରୀଵନେ ରମ୍ଯେ କଦମ୍ବକାନନେ ତଥା
ଭାଣ୍ଡୀର, ସୁନ୍ଦର ଶ୍ରୀବନ ଓ କଦମ୍ବ କାନନରେ,
ନିମ୍ବାରଣ୍ଯେ ମଧୁଵନେ ଜମ୍ବୀରକାନନେ ତଥା
ନିମ୍ବ ଜଙ୍ଗଲ, ମଧୁବନ ଓ ଜମ୍ବିର କାନନରେ,
ବଦରୀକାନନେ ବିଲ୍ଵଵନେ ନାରିଙ୍ଗକାନନେ
ବଦରୀ କାନନ, ବିଲ୍ବବନ ଓ ନାରିଙ୍ଗ କାନନରେ,
ମନ୍ଦାରକାନନେ ତାଲଵନେ ଚୂତଵନେ ତଥା
ମନ୍ଦାର ଉଦ୍ୟାନ, ତାଳ ଜଙ୍ଗଲ ଏବଂ ଆମ୍ବ ଉଦ୍ୟାନରେ,
ଆମ୍ରାତକଵନେ ଜମ୍ବୂଗହନେ ଶାଲକାନନେ
ଆମ୍ରାତକ ଉଦ୍ୟାନ, ଜାମୁ ଜଙ୍ଗଲ ଏବଂ ଶାଳ ଉଦ୍ୟାନରେ,
ନ୍ଯଗ୍ରୋଧଗହନେ ଘୋରେ ତଥା ଶ୍ରୀଖଣ୍ଡକାନନେ
ଭୟଙ୍କର ବଟ ଜଙ୍ଗଲ ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନରେ,
ଏଵଂ ରେମେ କୌତୁକେନ କାମାତ୍ତ୍ରିଂଶଦ୍ଦିଵାନିଶମ୍
ଏଭଳି ଆନନ୍ଦ ଓ କୌତୁହଳରେ, ସେ ତିରିଶି ଦିନ ଓ ରାତି ମଜା କଲେ।
ନ କାମିନୀନାଂ କାମଶ୍ଚ ଶୃଙ୍ଗାରେଣ ନିଵର୍ତତେ
କାମନାମୟ ନାରୀମାନଙ୍କର ଆଶା କେବେ ମଧୁର ପ୍ରେମରେ କମେ ନାହିଁ।
ଜଗ୍ମୁର୍ଦେଵାଃ ସ୍ଵଗେହଂ ଚ ଦେଵ୍ଯଶ୍ଚ ମୁନଯସ୍ତଥା 4.28.
ଦେବତା, ଦେବୀମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ସେମାନଙ୍କର ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଗେହେ ଗେହେ ନୃପେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ଲେଭିରେ ଜନ୍ମ ଭାରତେ
ଭାରତରେ ରାଜାମାନଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ଶ୍ରୀନାରାଯଣ ଉଵାଚ ଅତିପ୍ରୌଢାଶ୍ଚ ମାନିନ୍ଯୋ ନେଶ୍ଵରଂ ମେନିରେ ପତିମ୍
ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ: ବହୁତ ଗର୍ବିତ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନାଥ ବୋଲି ମନେ କଲେ ନାହିଁ।