ଗୋପୀଭିଃ ସହ ଜଗ୍ମୁଶ୍ଚ ମାଯାଃ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣରୂପିକାଃ
ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ମାୟା ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବୀମାନେ ଏକାସାଥିରେ ଚାଲିଗଲେ।
ଜଲଂ ଦଦୌ ରାଧିକାଯୈ ସକାମୋ ମାଧଵଃ ସ୍ଵଯମ୍
ମାଧବ ନିଜେ ଆଗ୍ରହ ସହିତ ରାଧିକାକୁ ଜଳ ଦେଲେ।
ଵସ୍ତ୍ରଂ ଜଗ୍ରାହ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ସା ଚ ନଗ୍ନା ବଭୂଵ ହ
ସେ ତାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ନେଲେ, ଏବଂ ସେ ନଗ୍ନ ହେଲେ।
ସିନ୍ଦୂରପକ୍ଷକଂ ଲୁପ୍ତଂ ଵେଷଂ ଚ ଜଲତାଡନୈଃ
ତାଙ୍କର ସିନ୍ଧୂର ଓ କେଶପାଶ ଜଳରେ ଧୋଇଯିବାରୁ ହରାଇଗଲା, ଏବଂ ଜଳ ଛିଟାରେ ବସ୍ତ୍ର ନଷ୍ଟ ହେଲା।
ତାଂ ଚ ନଗ୍ନାଂ ସମାଶ୍ଲିଷ୍ଯ ନିମମଜ୍ଜ ଜଲେ ହରିଃ
ହରି ତାଙ୍କୁ ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଜଳରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ବିଲୀନ ହେଲେ।
ତାଂ ଚ ନଗ୍ନାଂ ଦର୍ଶଯିତ୍ଵା ଗୋପିକାଂ କ୍ରୀଡଯା ନତାମ୍
ତାଙ୍କୁ ନଗ୍ନ ଦେଖାଇ, ନମ୍ର ହୋଇଥିବା ଗୋପୀ ସହିତ ଖେଳ କଲେ।
ସା ଵେଗେନ ସମୁତ୍ଥାଯ ବଲାଜ୍ଜଗ୍ରାହ ମାଧଵମ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ ଉଠି, ଶକ୍ତିରେ ମାଧବଙ୍କୁ ଧରିଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ପୀତଵସନଂ ତଂ ଚକାର ଦିଗମ୍ବରମ୍
ତାଙ୍କର ପୀତବସନ ଧରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦିଗମ୍ବର କଲେ।
ହରିଂ ପୁନଃ ସମାକୃଷ୍ଯ ପ୍ରେଷଯାମାସ ପାଥସି 4.28.
ସେ ପୁଣି ହରିଙ୍କୁ ଟାଣି, ଜଳରେ ପଠାଇଲେ।
ଉତ୍ଥାଯ ମାଧଵଃ ଶୀଘ୍ରଂ ତାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯ ଚ ଏଵଂ ତା ମୂର୍ତଯଃ ସର୍ଵା ଗୋପୀଭିଃ ସହ କୌତୁକାତ୍
ମାଧବ ଶୀଘ୍ର ଉଠି, ତାଙ୍କୁ ଧରି ହସିଲେ; ଏଭଳି ସମସ୍ତ ରୂପ ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଖେଳ କଲେ।
ତୀରଂ ଗତ୍ଵା ତଯା ସାର୍ଧଂ ହରିର୍ନଗ୍ନଶ୍ଚ ମଗ୍ନଯା
ହରି ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯିଏ ଜଳରେ ବିଲୀନ ଥିଲେ, ଦୁଇଁଜଣେ ଏକାସାଥିରେ କୂଳକୁ ଗଲେ।
ରାଧିକାଯୈ ଦଦୌ ଵସ୍ତ୍ରଂ ରମ୍ଯାଂ ମାଲାଂ ଚ ମାଧଵଃ
ମାଧବ ରାଧିକାକୁ ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଏକ ସୁନ୍ଦର ମାଳା ଦେଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀଂ ସର୍ଵାଙ୍ଗେ କୁଙ୍କୁମାନ୍ଵିତାମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କଷ୍ଟୂରୀ ଏବଂ କୁଙ୍କୁମ ଲଗାଇଲେ।
ନିର୍ମାଯ ଚୂଡାଂ ଲଲିତାଂ କାମିନୀଂ ଚିତ୍ତମୋହିନୀମ୍
ସେ ଏକ ଲାଜବାବ ଏବଂ ମନମୋହନ ଚୂଡ଼ା ତିଆରି କଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଆକର୍ଷିତ କଲା।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣୋ ରାଧିକାଯାଶ୍ଚ କବରୀଂ ସୁମନୋହରାମ୍
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ରାଧିକାଙ୍କର ଅତି ସୁନ୍ଦର କେଶକୁ ଶୋଭାୟମାନ କଲେ।
ଦଦୌ ଲଲାଟେ ସିନ୍ଦୂରଂ କସ୍ତୂରୀବିନ୍ଦୁଭିଃ ସହ
ସେ ତାଙ୍କର କପାଳରେ ସିନ୍ଧୁର ଏବଂ କସ୍ତୂରୀର ଚିହ୍ନ ଲଗାଇଲେ।
ନଖାଙ୍ଗଂ ସ୍ତନଯୋରୂର୍ଵୋରୁରସ୍ଯେଵ ଘନଂ ମୁଦା
ସେ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ଅଂସ, ଉରୁ, ଓ ଛାତିରେ ନଖର ଚିହ୍ନ ଦେଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀକୁଙ୍କୁମାନାଂ ଦ୍ରଵେଣ ସଃ 4.28.
ସେ ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମର ରସ ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ପୁନରାଶ୍ଲେଷଣଂ କୃତ୍ଵା ଦଦୌ ମାଲାଂ ଗଲେ ପୁନଃ
ପୁଣିଥରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଗଳାରେ ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଲେ।
ଅଲକ୍ତକଂ ଚରଣଯୋର୍ନଖେଷୁ ଚ ଦଦୌ ପୁନଃ
ସେ ପୁଣିଥରେ ତାଙ୍କର ପାଦ ଓ ନଖରେ ଆଲକ୍ତକ ଲଗାଇଲେ।
ପୁନଃ ପ୍ରଜଗ୍ମୁସ୍ତା ମତ୍ତାଃ ସୁନ୍ଦରଂ ରାସମଣ୍ଡଲମ୍
ତାପରେ ସେମାନେ ମଦମସ୍ତ ହୋଇ ଆଉଥରେ ସୁନ୍ଦର ରାସମଣ୍ଡଳରେ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ମାଧଵୀକେତକୀକୁନ୍ଦମାଲତୀନାଂ ମନୋହରୈଃ
ମାଧବୀ, କେତକୀ, କୁନ୍ଦ, ଓ ମାଲତୀର ଆକର୍ଷକ ଫୁଲରେ,
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ସ୍ଫୁଟିତଂ ପୁଷ୍ପଂ ଚଯନଂ କର୍ତୁମୀଶ୍ଵରୀ
ଫୁଲଗୁଡ଼ିକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖିଲିଥିବା ଦେଖି, ଦେବୀ ତାହା ଚୟନ କରିବାକୁ ଯୋଜନା କଲେ।
କାଶ୍ଚିନ୍ନିଯୋଜଯାମାସ ମାଲାନିର୍ମାଣକର୍ମଣି
ସେ କିଛିଝଣକୁ ମାଳା ଗଠନ କାମରେ ଲଗାଇଲେ।
ମାଲା ଚନ୍ଦନତାମ୍ବୂଲଂ ଗୋପୀଦତ୍ତଂ ଚ ସୁନ୍ଦରୀ
ସୁନ୍ଦରୀ ଗୋପୀମାନଙ୍କଠାରୁ ମାଳା, ଚନ୍ଦନ ଓ ତାମ୍ବୁଳ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କାଶ୍ଚିନ୍ନିଯୋଜନଂ ଚକ୍ରୁଃ କୃଷ୍ଣସଙ୍ଗୀତକର୍ମଣି
କିଛିଝଣ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇବା କାମରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ।
ଏଵଂ ରାସେ ରତିଂ କୃତ୍ଵା ଲୀଲଯା ହରିଣା ସହ
ଏଭଳି ରାସରେ ହରିଙ୍କ ସହ ଲୀଳାମୟ ଭାବେ ପ୍ରେମରେ ଲୀନ ହେଲେ।
ପୁଷ୍ପୋଦ୍ଯାନେଷୁ ରମ୍ଯେଷୁ ସରସାଂ ଚ ତଟେଷୁ ଚ 4.28.
ସୁନ୍ଦର ପୁଷ୍ପବାଟିକା ଓ ହ୍ରଦର ପାର୍ଶ୍ୱରେ,
ଅତୀଵ ନିର୍ଜନସ୍ଥାନେ ଶ୍ମଶାନେ ଗିରିଗହ୍ଵରେ
ଅତି ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନ, ଶ୍ମଶାନ ଓ ପାହାଡ଼ର ଗୁହାମାନେ,
ଭାଣ୍ଡୀରେ ଶ୍ରୀଵନେ ରମ୍ଯେ କଦମ୍ବକାନନେ ତଥା
ଭାଣ୍ଡୀର, ସୁନ୍ଦର ଶ୍ରୀବନ ଓ କଦମ୍ବ କାନନରେ,