ନିରୂପିତଂ କାମଶାସ୍ତ୍ରେ ଚକାରେଶସ୍ତତୋଽଧିକମ୍
କାମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯାହା ବର୍ଣ୍ଣିତ, ପ୍ରଭୁ ସେଠାରୁ ଅଧିକ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥମପି କର୍ତଵ୍ଯଂ ଚକାରେଶସ୍ତତୋଽଧିକମ୍ ଶୁଶୁଭେ କୃଷ୍ଣଦେହଶ୍ଚ ଯଥାଽଦ୍ରିର୍ଗୈରିକେଣ ଚ
ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ କାମ କଲେ; ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଖଣିଜ ରଙ୍ଗ ଭଳି ଚମକୁଥିଲା।
ଏଵଂଭୂତେ ପୂର୍ଣରାସସଂଭୂତେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ଏଭଳି ଭାବେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାସ ରାସମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ସୁଵର୍ଣସ୍ଯନ୍ଦନସ୍ଥାଶ୍ଚ କୌତୁକାତ୍ସ୍ଵଗଣାଵୃତାଃ
ସୁନାର ରଥରେ ବସିଥିବା, ନିଜ ଦଳ ସହିତ ଆସିଥିଲେ, କୌତୁହଳରେ।
ଋଷଯୋ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ପିତରସ୍ତଥା ସସ୍ତ୍ରୀକାଶ୍ଚ ସମାଜଗ୍ମୁର୍ଦଦୃଶୁଶ୍ଚ ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ
ଋଷି, ମୁନି, ସିଦ୍ଧ, ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଆସି, ଆନନ୍ଦରେ ଦେଖିଲେ।
ଦିଵ୍ଯସ୍ଯନ୍ଦନମାରୁହ୍ଯ ଶାତକୌମ୍ଭଵିନିର୍ମିତମ୍
ଶୁଧ୍ଧ ସୁନାରେ ତିଆରି ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଆସିଥିଲେ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକେନୈଵ ଵେଷ୍ଟିତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ରରେ ମୁଡ଼ିଥିବା, ବହୁତ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ଶତଚକ୍ରଂ ଚିତ୍ରଯୁକ୍ତଂ ମନୋଯାଯି ମନୋହରମ୍
ଶତଚକ୍ର, ଚିତ୍ରରେ ସଜିଥିବା, ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଳିଥିବା ଏବଂ ମନମୋହନ।
ସମାଜଗାମ ଭଗଵାନ୍ପାର୍ଵତ୍ଯା ସହ ଶଂକରଃ 4.28.
ପାର୍ବତୀ ସହିତ ଭଗବାନ ଶଙ୍କର ଆସିଥିଲେ।
ପୁରତଃ କାର୍ତିକେଯଶ୍ଚ ସ୍ଵଯଂ ଦେଵୋ ଗଣେଶ୍ଵରଃ
ତାଙ୍କ ଆଗରେ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଏବଂ ଦେବଗଣର ମୁଖ୍ୟ ଗଣେଶ ଥିଲେ।
କ୍ଷେତ୍ରପାଲାଦଯଃ ସର୍ଵେ ତଥାଽଷ୍ଟୌ ଭୈରଵେଶ୍ଵରାଃ
ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରପାଳ ଏବଂ ଅଷ୍ଟ ଭୈରବ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଆସିଥିଲେ।
ଭାରତ୍ଯା ସହ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ଶାତକୌମ୍ଭରଥସ୍ଥିତଃ
ସରସ୍ୱତୀ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମା ସୁନାର ରଥରେ ବସିଥିଲେ।
ସୁଵର୍ଣସ୍ଯନ୍ଦନସ୍ଥଶ୍ଚ ଧର୍ମଃ ସାକ୍ଷୀ ଚ କର୍ମଣାମ୍
ଧର୍ମ, କର୍ମର ସାକ୍ଷୀ, ସୁନାର ରଥରେ ବସିଥିଲେ।
ପଶ୍ଯନ୍ତୀ ପୂର୍ଣରାସଂ ଚ ସକାମା ଵକ୍ରଲୋଚନା
ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ, ବକ୍ରନୟନା ନାରୀମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାସ ଦେଖିଲେ।
ଶଚ୍ଯା ସହ ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ରୋହିଣ୍ଯା ଚ କଲାନିଧିଃ
ଶଚୀ ସହିତ ମହାଇନ୍ଦ୍ର, ରୋହିଣୀ ସହିତ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ଥିଲେ।
ସମାଜଗାମ କାମଶ୍ଚ ରତିଂ କୃତ୍ଵା ଚ ଵକ୍ଷସି
କାମଦେବ ମଧ୍ୟ ରତିଙ୍କୁ ଛାତିରେ ଧରି ଆସିଥିଲେ।
ଆକାଶସ୍ଥାଶ୍ଚ ଦଦୃଶୁଃ ସରାସଂ ରାସମଣ୍ଡଲମ୍
ଆକାଶରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାସମଣ୍ଡଳକୁ ଦେଖିଲେ।
ମୁହୂର୍ତଂ ଚ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ସସ୍ମିତାଶ୍ଚ ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ
ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ହସୁଥିବା ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିଲେ।
କସ୍ତୂରୀଯୁକ୍ତମାଲ୍ଯାନାଂ ଵୃଷ୍ଟିଂ ଚକ୍ରୁର୍ମୁନୀଶ୍ଵରାଃ 4.28.
ମହାମୁନିମାନେ କଷ୍ଟୂରୀ ଲଗା ମାଳା ବର୍ଷା କଲେ।
ସ୍ଥଲେ ରତିରସଂ କୃତ୍ଵା ଜଗାମ ଯମୁନାଜଲମ୍
ଭୂମିରେ ପ୍ରେମର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ସେ ଯମୁନା ଜଳକୁ ଗଲେ।
ଗୋପୀଭିଃ ସହ ଜଗ୍ମୁଶ୍ଚ ମାଯାଃ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣରୂପିକାଃ
ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ମାୟା ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେବୀମାନେ ଏକାସାଥିରେ ଚାଲିଗଲେ।
ଜଲଂ ଦଦୌ ରାଧିକାଯୈ ସକାମୋ ମାଧଵଃ ସ୍ଵଯମ୍
ମାଧବ ନିଜେ ଆଗ୍ରହ ସହିତ ରାଧିକାକୁ ଜଳ ଦେଲେ।
ଵସ୍ତ୍ରଂ ଜଗ୍ରାହ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ ସା ଚ ନଗ୍ନା ବଭୂଵ ହ
ସେ ତାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ନେଲେ, ଏବଂ ସେ ନଗ୍ନ ହେଲେ।
ସିନ୍ଦୂରପକ୍ଷକଂ ଲୁପ୍ତଂ ଵେଷଂ ଚ ଜଲତାଡନୈଃ
ତାଙ୍କର ସିନ୍ଧୂର ଓ କେଶପାଶ ଜଳରେ ଧୋଇଯିବାରୁ ହରାଇଗଲା, ଏବଂ ଜଳ ଛିଟାରେ ବସ୍ତ୍ର ନଷ୍ଟ ହେଲା।
ତାଂ ଚ ନଗ୍ନାଂ ସମାଶ୍ଲିଷ୍ଯ ନିମମଜ୍ଜ ଜଲେ ହରିଃ
ହରି ତାଙ୍କୁ ନଗ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଜଳରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ବିଲୀନ ହେଲେ।
ତାଂ ଚ ନଗ୍ନାଂ ଦର୍ଶଯିତ୍ଵା ଗୋପିକାଂ କ୍ରୀଡଯା ନତାମ୍
ତାଙ୍କୁ ନଗ୍ନ ଦେଖାଇ, ନମ୍ର ହୋଇଥିବା ଗୋପୀ ସହିତ ଖେଳ କଲେ।
ସା ଵେଗେନ ସମୁତ୍ଥାଯ ବଲାଜ୍ଜଗ୍ରାହ ମାଧଵମ୍
ସେ ତୁରନ୍ତ ଉଠି, ଶକ୍ତିରେ ମାଧବଙ୍କୁ ଧରିଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ପୀତଵସନଂ ତଂ ଚକାର ଦିଗମ୍ବରମ୍
ତାଙ୍କର ପୀତବସନ ଧରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦିଗମ୍ବର କଲେ।
ହରିଂ ପୁନଃ ସମାକୃଷ୍ଯ ପ୍ରେଷଯାମାସ ପାଥସି 4.28.
ସେ ପୁଣି ହରିଙ୍କୁ ଟାଣି, ଜଳରେ ପଠାଇଲେ।
ଉତ୍ଥାଯ ମାଧଵଃ ଶୀଘ୍ରଂ ତାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ପ୍ରହସ୍ଯ ଚ ଏଵଂ ତା ମୂର୍ତଯଃ ସର୍ଵା ଗୋପୀଭିଃ ସହ କୌତୁକାତ୍
ମାଧବ ଶୀଘ୍ର ଉଠି, ତାଙ୍କୁ ଧରି ହସିଲେ; ଏଭଳି ସମସ୍ତ ରୂପ ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ଖେଳ କଲେ।