ପ୍ରେଷଯାମାସ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ କ୍ରୋଡେ ଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତେ
ସେ ତାକୁ ଚନ୍ଦନ ଲେପି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ପଠାଇଲେ।
ନର୍ତନଂ କାରଯାମାସ ତଂ ଚ କାଚିଦ୍ବଲେନ ଚ
ସେ ତାକୁ ନଚେଇଲେ ଏବଂ କିଛି ଜୋର କରି ନଚାଇଲେ।
କାଂଚିତ୍କୃତ୍ଵା ତୁ ନଗ୍ନାଂ ଚ କସ୍ଯୈଚିଦଂଶୁକଂ ଦଦୌ
ସେ ତାଙ୍କୁ ନଗ୍ନ କରିଦେଲେ ଏବଂ ଆଉ ଜଣେକୁ ଏକ ଜମା ଦେଲେ।
ତସ୍ଯାଶ୍ଚ କବରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ସୁନିର୍ମାଣଂ ଚକାର ହ
ସେ ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର କେଶକୁ ଯତ୍ନରେ ଗଠନ କଲେ।
ଅତିସୂକ୍ଷ୍ମଂ ଚନ୍ଦନେନ୍ଦୁଂ କୌତୁକାତ୍ତଦଧୋ ଦଦୌ
ମଜା ପାଇଁ ସେ ତଳେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚନ୍ଦନ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରାକାର ଚିହ୍ନ ଲଗାଇଲେ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକଂ ଚାରୁ ପରିଧାର୍ଯ୍ଯ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ସେ ଯତ୍ନରେ ଅଗ୍ନିଶୁଦ୍ଧ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ମାଲତୀମାଲାଂ ଚୁଚୁମ୍ବ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ମାଲତୀ ମାଳା ଦେଇ ସେ ପୁନିପୁନି ଚୁମ୍ବନ କଲେ।
ପ୍ରଦଦୌ ନାସିକାମଧ୍ଯେ ଦୁର୍ଲଭଂ ଗଜମୌକ୍ତିକମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ନାକର ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ଲଭ ଗଜମୁକ୍ତା ଦେଲେ।
ଚକାର ଦନ୍ତଦଲନଂ ପକ୍ଵବିମ୍ବାଧରେ ଵରେ 4.28.
ପକ୍ୱ ବିମ୍ବା ଫଳ ଭଳି ଠୋଠ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦାନ୍ତକୁ ସେ ସଫା କଲେ।
ବହିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋଦଯେ ରମ୍ଯେ ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତେ
ବାହାରେ ରମ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ତଳେ, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲେପା ହୋଇଥିଲା।
ଭ୍ରମରଧ୍ଵନିସଂଯୁକ୍ତେ ପୁଂସ୍କୋକିଲରୁତଶ୍ରୁତେ
ମଧୁମକ୍ଷୀର ଗୁଞ୍ଜନ ଓ ପୁରୁଷ କୋଇଲିର ଡାକ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
ପୁନଶ୍ଚକାର ଶୃଙ୍ଗାରଂ ଗୋପୀନାଂ ଚିତ୍ତହାରକଃ
ପୁନି ସେ ଗୋପୀମାନଙ୍କର ମନ ହରିଥିବା ଶୃଙ୍ଗାର କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଶୃଙ୍ଗାରୋଦ୍ରେକତସ୍ତତ୍ର ବଭୂଵ ସୁନ୍ଦରୋ ରଵଃ
ଶୃଙ୍ଗାର ଉତ୍ସାହରୁ ସେଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଶବ୍ଦ ହେଲା।
ବଭୂଵୁରଚଲାସ୍ପନ୍ଦାଃ ପୁଲକାଞ୍ଚିତଵିଗ୍ରହାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଦେହ ଅଚଳ ହୋଇଗଲା, ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା।
ନଖଦନ୍ତପ୍ରହାରଂ ଚ ପ୍ରଚକାର ପରସ୍ପରମ୍
ସେମାନେ ପରସ୍ପରଙ୍କୁ ନଖ ଓ ଦାନ୍ତରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଶ୍ରୋଣୀଦେଶେ ସୁକଠିନେ ନଖଚିହ୍ନଂ ଚକାର ହ
ସେ ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ କଟିରେ ନଖର ଚିହ୍ନ କଲେ।
ଦୂରୀଭୂତଂ ସୁଵସନଂ ସୁଵେଷଂ ସୁମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ଭୂଷଣ ଦୂରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ଶୃଙ୍ଗାରଂ ଷୋଡଶଵିଧଂ ଚକାର ରସିକେଶ୍ଵରଃ
ଶୃଙ୍ଗାରର ଛଉଦଶ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ ରସର ନାଥ କଲେ।
ଚକାରାଲିଙ୍ଗନଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା କାମୁକୀନାଂ ଚ କାମୁକଃ ।। 4.28.
ପ୍ରେମରେ ପ୍ରେମିକାମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରେମିକ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
କଲାଭେଦେନ ତଦ୍ଭେଦଂ କାମଶାସ୍ତ୍ରଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
କଳାର ଭିନ୍ନତା ଅନୁଯାୟୀ, କାମଶାସ୍ତ୍ର ଜଣା ଲୋକେ ଏହାର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ବୁଝନ୍ତି।
ନିରୂପିତଂ କାମଶାସ୍ତ୍ରେ ଚକାରେଶସ୍ତତୋଽଧିକମ୍
କାମଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯାହା ବର୍ଣ୍ଣିତ, ପ୍ରଭୁ ସେଠାରୁ ଅଧିକ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥମପି କର୍ତଵ୍ଯଂ ଚକାରେଶସ୍ତତୋଽଧିକମ୍ ଶୁଶୁଭେ କୃଷ୍ଣଦେହଶ୍ଚ ଯଥାଽଦ୍ରିର୍ଗୈରିକେଣ ଚ
ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ କାମ କଲେ; ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଖଣିଜ ରଙ୍ଗ ଭଳି ଚମକୁଥିଲା।
ଏଵଂଭୂତେ ପୂର୍ଣରାସସଂଭୂତେ ରାସମଣ୍ଡଲେ
ଏଭଳି ଭାବେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାସ ରାସମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।
ସୁଵର୍ଣସ୍ଯନ୍ଦନସ୍ଥାଶ୍ଚ କୌତୁକାତ୍ସ୍ଵଗଣାଵୃତାଃ
ସୁନାର ରଥରେ ବସିଥିବା, ନିଜ ଦଳ ସହିତ ଆସିଥିଲେ, କୌତୁହଳରେ।
ଋଷଯୋ ମୁନଯଶ୍ଚୈଵ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ପିତରସ୍ତଥା ସସ୍ତ୍ରୀକାଶ୍ଚ ସମାଜଗ୍ମୁର୍ଦଦୃଶୁଶ୍ଚ ମୁଦାଽନ୍ଵିତାଃ
ଋଷି, ମୁନି, ସିଦ୍ଧ, ପିତୃମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଆସି, ଆନନ୍ଦରେ ଦେଖିଲେ।
ଦିଵ୍ଯସ୍ଯନ୍ଦନମାରୁହ୍ଯ ଶାତକୌମ୍ଭଵିନିର୍ମିତମ୍
ଶୁଧ୍ଧ ସୁନାରେ ତିଆରି ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଆସିଥିଲେ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକେନୈଵ ଵେଷ୍ଟିତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ରରେ ମୁଡ଼ିଥିବା, ବହୁତ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ଶତଚକ୍ରଂ ଚିତ୍ରଯୁକ୍ତଂ ମନୋଯାଯି ମନୋହରମ୍
ଶତଚକ୍ର, ଚିତ୍ରରେ ସଜିଥିବା, ଇଚ୍ଛାମତେ ଚଳିଥିବା ଏବଂ ମନମୋହନ।
ସମାଜଗାମ ଭଗଵାନ୍ପାର୍ଵତ୍ଯା ସହ ଶଂକରଃ 4.28.
ପାର୍ବତୀ ସହିତ ଭଗବାନ ଶଙ୍କର ଆସିଥିଲେ।
ପୁରତଃ କାର୍ତିକେଯଶ୍ଚ ସ୍ଵଯଂ ଦେଵୋ ଗଣେଶ୍ଵରଃ
ତାଙ୍କ ଆଗରେ କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଏବଂ ଦେବଗଣର ମୁଖ୍ୟ ଗଣେଶ ଥିଲେ।