ତୂର୍ଣଂ ଜଲାତ୍ସମୁତ୍ଥାଯ ଵାସାଂସି ପରିଧାଯ ଚ
ତୁରନ୍ତ ଜଳରୁ ବାହାରି, ପୁନି ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକସ୍ତୂରୀଦ୍ରଵ୍ଯାଣି ପୁଷ୍ପମାଲିକାଃ
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଏବଂ ଫୁଲର ମାଳା—
ସକର୍ପୂରଂ ଚ ତାମ୍ବୂଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵାଣି କୌତୁକାତ୍
କର୍ପୂର ଏବଂ ପାନ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଆନନ୍ଦରେ ଭୋଗ କଲେ।
କାଚିତ୍କାମାତୁରା କୃଷ୍ଣଂ ବଲାଦାକୃଷ୍ଯ କୌତୁକାତ୍
କେହି ଅତ୍ୟନ୍ତ କାମାତୁର ହୋଇ, କୌତୁହଳରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଜୋରକରି ଟାଣିଲେ।
କାଚିତ୍କାମପ୍ରମତ୍ତା ଚ ନଗ୍ନଂ କୃତ୍ଵା ତୁ ମାଧଵମ୍
ଅନ୍ୟେଜଣେ, କାମରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ମାଧବଙ୍କୁ ନଗ୍ନ କରିଦେଲେ।
ଯୁକ୍ତିଂ ଶୃଣ୍ଵିତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା କାଚିତ୍ସଂଗୃହ୍ଯ ସ୍ଵାମିନମ୍
ତାଙ୍କର ଚତୁର କଥା ଶୁଣି, କେହି ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଧରିଲେ।
ସସ୍ମିତଂ ସକଟାକ୍ଷଂ ଚ ମୁଖଚନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ତନୋନ୍ନତମ୍
ହସି, କଟାକ୍ଷ ଦୃଷ୍ଟି, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ମୁହଁ ଏବଂ ଉନ୍ନତ ସ୍ତନ ସହ—
କାଚିତ୍କାନ୍ତଂ କରେ କୃତ୍ଵା ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଶ୍ରୋଣିଦେଶତଃ
କେହି ନିଜ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ହାତରେ ଧରି, ନିଜ କଟି ପାଖରେ ବସାଇଲେ।
କାଚିଚ୍ଚୂଡାଂ ସମାକୃଷ୍ଯ ମଯୂରପିଚ୍ଛକଂ ଦଦୌ
କେହି ଚୂଡ଼ା ଟାଣି, ମୟୂରପିଛା ଦେଲେ।
ପ୍ରଦଦୌ ସ୍ଵାମିନେ କାମାତ୍ପ୍ରେମଵର୍ଧନହେତଵେ 4.28.
ସେ ଏହାକୁ ଆପଣ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାରେ, ପ୍ରେମ ବଢ଼ିବା ପାଇଁ ଦେଲେ।
ପ୍ରେଷଯାମାସ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ କ୍ରୋଡେ ଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତେ
ସେ ତାକୁ ଚନ୍ଦନ ଲେପି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ପଠାଇଲେ।
ନର୍ତନଂ କାରଯାମାସ ତଂ ଚ କାଚିଦ୍ବଲେନ ଚ
ସେ ତାକୁ ନଚେଇଲେ ଏବଂ କିଛି ଜୋର କରି ନଚାଇଲେ।
କାଂଚିତ୍କୃତ୍ଵା ତୁ ନଗ୍ନାଂ ଚ କସ୍ଯୈଚିଦଂଶୁକଂ ଦଦୌ
ସେ ତାଙ୍କୁ ନଗ୍ନ କରିଦେଲେ ଏବଂ ଆଉ ଜଣେକୁ ଏକ ଜମା ଦେଲେ।
ତସ୍ଯାଶ୍ଚ କବରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ସୁନିର୍ମାଣଂ ଚକାର ହ
ସେ ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର କେଶକୁ ଯତ୍ନରେ ଗଠନ କଲେ।
ଅତିସୂକ୍ଷ୍ମଂ ଚନ୍ଦନେନ୍ଦୁଂ କୌତୁକାତ୍ତଦଧୋ ଦଦୌ
ମଜା ପାଇଁ ସେ ତଳେ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚନ୍ଦନ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରାକାର ଚିହ୍ନ ଲଗାଇଲେ।
ଵହ୍ନିଶୁଦ୍ଧାଂଶୁକଂ ଚାରୁ ପରିଧାର୍ଯ୍ଯ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ସେ ଯତ୍ନରେ ଅଗ୍ନିଶୁଦ୍ଧ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ମାଲତୀମାଲାଂ ଚୁଚୁମ୍ବ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ମାଲତୀ ମାଳା ଦେଇ ସେ ପୁନିପୁନି ଚୁମ୍ବନ କଲେ।
ପ୍ରଦଦୌ ନାସିକାମଧ୍ଯେ ଦୁର୍ଲଭଂ ଗଜମୌକ୍ତିକମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ନାକର ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ଲଭ ଗଜମୁକ୍ତା ଦେଲେ।
ଚକାର ଦନ୍ତଦଲନଂ ପକ୍ଵବିମ୍ବାଧରେ ଵରେ 4.28.
ପକ୍ୱ ବିମ୍ବା ଫଳ ଭଳି ଠୋଠ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦାନ୍ତକୁ ସେ ସଫା କଲେ।
ବହିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋଦଯେ ରମ୍ଯେ ପୁଷ୍ପଚନ୍ଦନଚର୍ଚିତେ
ବାହାରେ ରମ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ତଳେ, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲେପା ହୋଇଥିଲା।
ଭ୍ରମରଧ୍ଵନିସଂଯୁକ୍ତେ ପୁଂସ୍କୋକିଲରୁତଶ୍ରୁତେ
ମଧୁମକ୍ଷୀର ଗୁଞ୍ଜନ ଓ ପୁରୁଷ କୋଇଲିର ଡାକ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା।
ପୁନଶ୍ଚକାର ଶୃଙ୍ଗାରଂ ଗୋପୀନାଂ ଚିତ୍ତହାରକଃ
ପୁନି ସେ ଗୋପୀମାନଙ୍କର ମନ ହରିଥିବା ଶୃଙ୍ଗାର କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଶୃଙ୍ଗାରୋଦ୍ରେକତସ୍ତତ୍ର ବଭୂଵ ସୁନ୍ଦରୋ ରଵଃ
ଶୃଙ୍ଗାର ଉତ୍ସାହରୁ ସେଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଶବ୍ଦ ହେଲା।
ବଭୂଵୁରଚଲାସ୍ପନ୍ଦାଃ ପୁଲକାଞ୍ଚିତଵିଗ୍ରହାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଦେହ ଅଚଳ ହୋଇଗଲା, ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା।
ନଖଦନ୍ତପ୍ରହାରଂ ଚ ପ୍ରଚକାର ପରସ୍ପରମ୍
ସେମାନେ ପରସ୍ପରଙ୍କୁ ନଖ ଓ ଦାନ୍ତରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଶ୍ରୋଣୀଦେଶେ ସୁକଠିନେ ନଖଚିହ୍ନଂ ଚକାର ହ
ସେ ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ କଟିରେ ନଖର ଚିହ୍ନ କଲେ।
ଦୂରୀଭୂତଂ ସୁଵସନଂ ସୁଵେଷଂ ସୁମନୋହରମ୍
ତାଙ୍କର ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ଭୂଷଣ ଦୂରେ ପଡ଼ିଗଲା।
ଶୃଙ୍ଗାରଂ ଷୋଡଶଵିଧଂ ଚକାର ରସିକେଶ୍ଵରଃ
ଶୃଙ୍ଗାରର ଛଉଦଶ ପ୍ରକାର କାର୍ଯ୍ୟ ରସର ନାଥ କଲେ।
ଚକାରାଲିଙ୍ଗନଂ ପ୍ରୀତ୍ଯା କାମୁକୀନାଂ ଚ କାମୁକଃ ।। 4.28.
ପ୍ରେମରେ ପ୍ରେମିକାମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରେମିକ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
କଲାଭେଦେନ ତଦ୍ଭେଦଂ କାମଶାସ୍ତ୍ରଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
କଳାର ଭିନ୍ନତା ଅନୁଯାୟୀ, କାମଶାସ୍ତ୍ର ଜଣା ଲୋକେ ଏହାର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ବୁଝନ୍ତି।